1093 - การต่อสู้ด้วยคลื่นเสียง

1093 - การต่อสู้ด้วยคลื่นเสียง

นี่คือพลังหมัดขนาดใหญ่ที่สลักไว้ด้วยร่องรอยของเต๋ามากมายนับไม่ถ้วน สายฟ้าสีม่วงพุ่งสูงเหมือนแม่น้ำที่ไหลเชี่ยว สร้างความตื่นตระหนกให้กับผู้คนที่อยู่ในสวนเป็นอย่างมาก

หลายคนรีบถอยหลังกลับด้วยความหวาดกลัว พวกเขาไม่ต้องการยุ่งเกี่ยวกับการต่อสู้ครั้งนี้

รูปลักษณ์ของเย่ฟ่านเคร่งขรึมจิตใจของเขาปลอดโปร่ง เขาโจมตีด้วยท่าทางสบายๆ คล้ายกับไม่เห็นคู่ต่อสู้ที่อยู่ตรงหน้าอยู่ในสายตาแม้แต่น้อย

เมื่อโจมตีด้วยหมัดหกสังสารวัฏเรียบร้อยแล้ว เขาก็ทำการโจมตีด้วยผนึกราชามนุษย์ซ้ำเข้าไปอีกรอบ

ตลอดหลายปีที่ผ่านมาเขาแทบไม่ได้ใช้ทักษะชนิดนี้เลย และเมื่อฐานการบ่มเพาะของเขาแข็งแกร่งขึ้นพลังโจมตีของผนึกราชามนุษย์ก็รุนแรงมากขึ้นหลายเท่าตามไปด้วย

มือขวาของเย่ฟ่านเป็นประสานอินด้วยความเร็วที่ตาเปล่าไม่สามารถมองเห็น ภาพธรรมของราชาที่สวมมงกุฎสีทองกวาดมือเข้าหาจื่อเทียนตูด้วยความเร็วอันน่าเหลือเชื่อ

พลังทำลายล้างที่แฝงมากับการโจมตีครั้งนี้ทำให้สวรรค์พิภพสั่นไหวอย่างรุนแรงคล้ายกับโลกทั้งใบจะพังทลายลงทันที

ในขณะนี้มีเสียงคำรามดังกึกก้อง พลังปราณสีทองปะทุออกมาจากร่างของเย่ฟ่าน ทำให้เขาเปล่งประกายด้วยแสงศักดิ์สิทธิ์ราวกับเทพสงครามผู้ยิ่งใหญ่

หัวใจของยอดฝีมือรุ่นเยาว์แห่งหนานหลิงสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง หลายคนคุกเข่าลงกับพื้นด้วยความหวาดกลัวอย่างถึงที่สุด

อู๋เฟยหนึ่งในสี่เทพธิดาผู้ยิ่งใหญ่จ้องมองความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นตรงหน้าด้วยท่าทีสงบนิ่ง อย่างไรก็ตามไข่มุกแห่งหนานหลิงหลายคนไม่สามารถรักษาความสงบเหมือนนางได้

ทุกคนคุกเข่าลงกับพื้นเพื่อสักการะต่อภาพธรรมของราชามนุษย์ที่เปล่งประกายด้วยแสงสีทองอย่างไม่สิ้นสุด

ทันทีที่ผนึกของราชามนุษย์ปรากฏตัวออกมา แสงที่ส่องสว่างจากร่างของเขาได้โปรดปล่อยคลื่นความร้อนแห่งดวงอาทิตย์ให้แผดเผาออกไปทุกทิศทาง

ใครก็ตามที่เป็นมนุษย์จะสัมผัสได้ทันทีว่าเลือดในกายของพวกเขากำลังเดือดพล่านอย่างรุนแรง

นี่เป็นการปะทะกันครั้งแรกระหว่างเย่ฟ่านและจื่อเทียนตู!

ปัง!

หลังจากการปะทะกันอย่างรุนแรง ผนึกราชามนุษย์ได้กดร่างของจื่อเทียนตูลงบนพื้น และทำให้พื้นดินเกิดรอยแตกลุกลามไปกว่าร้อยวา

“อา…” จื่อทียนตูคำรามและพยายามดิ้นรนด้วยความดุร้าย

เย่ฟ่านก็คำรามเช่นกัน ผมสีดำของเขาแผ่กระจายออกไปราวกับน้ำตก ปราณสีทองในร่างของเขาระเบิดออกมาอีกครั้งพร้อมกับหมัดหกสังสารวัฏที่กระแทกลงสู่เบื้องล่าง

ปัง!

การโจมตีครั้งนี้ทำให้แผ่นดินสั่นไหว รอยแตกทะลุลามขึ้นสู่ท้องฟ้าคล้ายกับโลกใบเล็กที่พวกเขาอยู่ตอนนี้ไม่สามารถทนรับการโจมตีของเย่ฟ่านได้

เลือดสีม่วงสาดกระจายออกไปทุกทิศทาง ผมของจื่อเทียนยุ่งเหยิง แขนของเขาเต็มไปด้วยเลือด และหมัดขวาของเขาถูกบดขยี้จนแหลกละเอียดในพริบตาเดียว

หมัดของเขาแตกสลาย และความเจ็บปวดอันรุนแรงทำให้ใบหน้าของเขาบิดเบี้ยว ทิ้งคราบเลือดไว้จำนวนมาก

แน่นอนว่าหากคิดจะสู้กับร่างศักดิ์สิทธิ์เซียนโบราณด้วยพลังแห่งกล้ามเนื้อมันเป็นการรนหาที่ตายอย่างชัดเจน

นี่คือร่างศักดิ์สิทธิ์ที่แข็งแกร่งที่สุดในจักรวาล ทุกคนรู้เรื่องนี้ดีอยู่แล้วแต่ในฐานะทายาทของราชาโบราณผู้ยิ่งใหญ่ จื่อเทียนตูเป็นชายผู้หยิ่งผยองเสมอ เขาเชื่อมั่นในความแข็งแกร่งของตนเองและกล้าที่จะปะทะกับร่างศักดิ์สิทธิ์เซียนโบราณตรงๆ

ร่างกายของสิ่งมีชีวิตโบราณแข็งแกร่งราวกับอาวุธวิเศษ เรื่องนี้ผู้คนต่างรู้ดีเช่นกัน ดังนั้นจื่อเทียนตูจึงไม่เคยคิดเลยว่าร่างของเขาจะอ่อนแอกว่าร่างศักดิ์สิทธิ์เซียนโบราณที่อยู่ตรงหน้า

เย่ฟ่านไม่เพียงมีความแข็งแกร่งทางร่างกายที่เหนือกว่าเท่านั้น ความเร็วของเขายังไม่มีผู้ใดเทียบได้ เขาเคลื่อนไหวด้วยทักษะซิงจื่อและโจมตีจื่อเทียนตูในทุกทิศทุกทางพร้อมกัน

“บูม!”

ในตอนท้าย เสียงระเบิดดังขึ้นราวกับภูเขาขนาดใหญ่ตกลงมาจากท้องฟ้า คลื่นสีม่วงที่ไม่สิ้นสุดกวาดออกไปรอบทิศทางและพยายามปิดกั้นการโจมตีของเย่ฟ่าน

นี่คือทักษะเต๋าโบราณ จื่อเทียนตูใช้พลังศักดิ์สิทธิ์แห่งสวรรค์พิภพเพื่อหยุดยั้งเย่ฟ่านไม่ให้เข้าประชิดตัวของเขาได้ ก่อนหน้านี้เขาได้รับความสูญเสียครั้งใหญ่มาแล้ว หากปล่อยให้เย่ฟ่านลงมืออีกครั้งเขาจะต้องตายอย่างแน่นอน

“บูม”

กลองที่ห่อหุ้มด้วยหนังมังกรสีม่วงปรากฏขึ้นบนท้องฟ้าพร้อมกับเสียงระเบิดที่ดังกึกก้อง

เสียงที่ดังออกมาจากกลองหนังมังกรนี้ทำลายความว่างเปล่าให้พังทลายลงราวกับกระจกแตก ในเวลาต่อมาคลื่นเสียงสีม่วงได้ยิงเข้าหาเย่ฟ่านด้วยความเร็วไม่แตกต่างจากสายฟ้า

คลื่นเสียงสีม่วงนี้ดูเหมือนจะทำลายเจตจำนงของสวรรค์พิภพ ทำให้เย่ฟ่านรู้สึกวิงเวียนศีรษะ นี่เป็นสมบัติลับที่น่าสะพรึงกลัวซึ่งมาพร้อมกับพลังแห่งความตายที่น่าอัศจรรย์

กลองหนังมังกรเป็นอาวุธที่สร้างขึ้นเลียนแบบอาวุธของบรรพชนราชาโบราณผู้ยิ่งใหญ่ มันทรงพลังมาก และเมื่อถูกนำมาใช้อย่างกะทันหันโดยที่คู่ต่อสู้ไม่ทันระวังอาจสังหารคู่ต่อสู้ได้ทันที

ในระยะใกล้เช่นนี้ หากเปลี่ยนเป็นคนอื่นไม่ใช่เย่ฟ่านพวกเขาจะถูกฆ่าตายอย่างแน่นอน

“ทำลายมันให้ข้า!”

มือขวาของเย่ฟานประสานอินและเรียกภาพธรรมของราชามนุษย์ให้ปรากฏขึ้นอีกครั้ง กำปั้นสีทองที่สว่างไสวบดขยี้คลื่นเสียงสีม่วงอย่างองอาจกล้าหาญ

“ทำลายมัน”

“บูม …”

เสียงกลองทื่อๆดังขึ้นอีกครั้ง จื่อเทียนตูกำลังโกรธเกรี้ยวอย่างถึงที่สุด พลังศักดิ์สิทธิ์ของเขากระแทกกลองหนังมังกรอย่างต่อเนื่อง และทำให้คลื่นเสียงสีม่วงผมกระหน่ำเข้าหาเย่ฟ่านไม่หยุดหย่อน

ในเวลาเดียวกันเจดีย์สีม่วงที่อยู่เหนือศีรษะของเขาก็ปลดปล่อยสายฟ้าที่ไม่สิ้นสุดออกมาหลายหมื่นเส้น การโจมตีของเขารุนแรงอย่างถึงที่สุด และเขาต้องการฆ่าเย่ฟ่านให้ตายที่นี่ทันที

“บูม…”

ทางข้างหน้าของเย่ฟานถูกปิดกั้น จิตใจของเขากระสับกระส่าย และจิตวิญญาณของเขาไม่มั่นคง เขาเกือบถูกสมบัติลับโบราณสองชิ้นบดขยี้ร่างกายให้แตกเป็นเสี่ยงๆ

ถัดจากพวกเขาเฉินหยวน หลิวอวิ๋นเจี๋ย หลิงฮั่ว เซี่ยจื่อหยวน และคนอื่นๆ ต่างหวาดกลัวและบินหนีไปไปอย่างรวดเร็ว

พวกเขาเฝ้าอธิษฐานให้จื่อเทียนได้รับชัยชนะ เพราะก่อนหน้านี้พวกเขาวิพากษ์วิจารณ์เย่ฟ่านเสียๆ หายๆ ไปหลายประโยค ไม่รู้ว่าร่างศักดิ์สิทธิ์เซียนโบราณจะคิดอย่างไรกับเรื่องนี้

เสียงกลองสั่นสะเทือนบนท้องฟ้า ทำลายความว่างเปล่ารอบๆ เย่ฟานถูกทำร้ายอย่างรุนแรง และคลื่นเสียงสีม่วงคำรามดังลั่นคล้ายกับกองทัพม้านับหมื่นตัวกำลังพุ่งเข้าหาเย่ฟ่านด้วยพลังทำลายล้างที่ไม่สิ้นสุด

“โอม!”

เย่ฟานตะโกนเสียงดังในเมื่อฝ่ายตรงข้ามเลือกที่จะโจมตีด้วยคลื่นเสียง เขาก็มีทักษะมนต์หกอักขระที่ร้ายกาจและน่าสะพรึงกลัวไม่แพ้กัน

โครม!

คลื่นเสียงทั้งสองสายปะทะกันอย่างรุนแรงกลางอากาศ พลังที่ระเบิดออกมากวาดสวนอันกว้างใหญ่ให้พังพินาศลงไปในครั้งเดียว

ปัง!

จื่อเทียนตูกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด แน่นอนว่ากลองหนังมังกรของเขาซึ่งเป็นอาวุธศักดิ์สิทธิ์ระดับผู้อมตะย่อมมีความแข็งแกร่งมากกว่ามนต์หกอักขระของเย่ฟ่านซึ่งถูกใช้ด้วยผู้บ่มเพาะระดับเซียนเทียมขั้นสอง

อย่างไรก็ตามกลองหนังมังกรของเขาไม่สามารถแสดงความแข็งแกร่งที่แท้จริงของอาวุธระดับผู้อมตะได้เช่นกัน และเมื่อเขาอ่อนแอกว่าเย่ฟ่านการปะทะกันครั้งนี้เขาจึงเสียเปรียบอย่างเห็นได้ชัด

มนต์หกอักขระถูกสร้างขึ้นด้วยอักขระทั้งหก อักขระตัวต่อไปจะมีความแข็งแกร่งมากกว่าอักขระตัวก่อนหน้าถึงสองเท่า

“แย่แล้ว?!”

ในระยะไกลทุกคนกำลังจ้องมองรอยแตกที่ลุกลามไปทั่วโลก เสียงคำรามของร่างศักดิ์สิทธิ์เซียนโบราณน่าสะพรึงกลัวอย่างถึงที่สุด แม้แต่โลกใบเล็กที่ถูกสร้างขึ้นจากผู้อมตะก็ยังไม่สามารถทนรับพลังที่แท้จริงของเขาได้

จื่อเทียนตูกระอักเลือดออกมาไม่หยุด ร่างของเขาปรากฏรอยแตกร้าวและพยายามหลบหนีออกจากที่นี่ด้วยความกลัว

“แม้แต่กลองหนังมังกรของข้าก็สู้ไม่ได้…”

จื่อเทียนตูไม่เคยหวาดกลัวถึงขนาดนี้มาก่อน เขาตะเกียกตะกายหลบหนีอย่างสิ้นหวัง

ในตอนแรกเขาพยายามทุกวิถีทางและระดมยิงเย่ฟ่านด้วยอาวุธระดับผู้อมตะทุกชนิด แต่ตอนนี้ไม่เพียงพลังศักดิ์สิทธิ์ของเขาจะถูกดูดกลืนไปทั้งหมดเท่านั้น เขาอาจจะไม่รอดชีวิตจากการไล่ล่าของเย่ฟ่านด้วย