1094 - ราชวงศ์โบราณก็มีเพียงเท่านี้

1094 - ราชวงศ์โบราณก็มีเพียงเท่านี้

อู๋เฟยเทพธิดาแห่งหนานหลิงอดไม่ได้ที่จะสัมผัสกู่เจิงของนางอย่างแผ่วเบา นางเข้าสู่เต๋าผ่านดนตรีและรู้ว่าการต่อสู้ด้วยเสียงในขณะนี้น่าสะพรึงกลัวมากเพียงใด

เฉินหยวนและเซี่ยซือหยวนมีใบหน้าที่ซีดเซียวเช่นกัน พวกเขาอดไม่ได้ที่จะคิดว่าจะเกิดอะไรขึ้นหากพวกเขาอยู่ในสนามรบตอนนี้

เสียงคำรามของเย่ฟ่านดังก้องไปทั่วท้องฟ้า คลื่นเสียงเผาไหม้ความว่างเปล่าทำให้โลกใบเล็กพังทลายลง

ความกดดันที่เกิดจากคลื่นเสียงของเขาทำให้ผู้คนหายใจไม่ออก และไม่ว่าจะยืนอยู่ไกลแค่ไหน ทุกคนจะเผชิญหน้ากับความกดดันนี้จนไม่สามารถขยับตัวได้

ใบหน้าที่งดงามของไข่มุกแห่งหนานหลิงหลายคนบิดเบี้ยว ไม่ใช่ว่าพวกนางจะไม่รู้ว่าเย่ฟ่านแข็งแกร่ง แต่เมื่อเห็นการต่อสู้ของเขาด้วยตัวเองใบหน้าของหญิงสาวทุกคนก็บิดเบี้ยวโดยสิ้นเชิง

ในขณะนี้ไม่มีใครกล้ายืนอยู่ในสนามรบอีกแล้ว แม้แต่ผู้ชมจำนวนมากที่มาถึงทีหลังก็ยังขนลุกซู่ ทุกคนรีบหลบหนีออกจากสนามรบให้ไกลที่สุดเท่าที่จะไกลได้

“นี่คือร่างศักดิ์สิทธิ์เซียนโบราณหรือ?”

“เขาเอง เขามาที่นี่เพียงลำพังเพื่อปลิดชีวิตนายน้อยแห่งหุบเขาเทพ!”

ผู้คนต่างตกตะลึง ราชวงศ์โบราณมีพลังอย่างมาก เมื่อเดือนที่แล้วเย่ฟ่านลงมือสังหารพี่ชายของจื่อเทียนตูอย่างอุกอาจ และวันนี้เขาย้อนกลับมาลงมืออีกครั้ง

แม้ว่าจื่อเทียนตูจะเทียบกับหวงซูเต๋าทายาทของจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์แห่งเผ่าพันธุ์โบราณ และหยวนกู่ทายาทของจักรพรรดิอมตะเทพที่เผ่าพันธุ์โบราณเคารพนับถือไม่ได้ แต่ความแข็งแกร่งของเขาเพียงพอที่จะเขย่าทั้งโลกอย่างแน่นอน

ในช่วงสิบปีที่ผ่านมาเขาได้ทำการโจมตีสหายของเย่ฟ่านหลายครั้งและทุกการลงมือของเขาล้วนดุร้ายบ้าคลั่งอย่างน่าเหลือเชื่อ ว่ากันว่าแม้แต่คนเถื่อนตงฟางเย่ก็ยังตายอยู่ในมือของเขาแล้ว

อย่างไรก็ตามวันนี้เย่ฟ่านได้ปรากฏตัวขึ้นอย่างองอาจกล้าหาญ ความบ้าคลั่งของเขาเพียงพอที่จะสังหารจื่อเทียนเทียนตูอย่างเหลือเฟือแน่นอน

เสียงระเบิดที่ดังกึกก้องทำให้สวรรค์พิภพสั่นไหวอย่างรุนแรง!

เย่ฟานบุกทะลวงท้องฟ้าด้วยมือเดียวและไล่ล่าจื่อเทียนตูพร้อมกับค้อนศึกสีทองม่วง

ทะเลสายฟ้าสีม่วงของจื่อเทียนตูกำลังเดือดพล่าน เขาหลบหนีด้วยความหวาดกลัวอย่างถึงที่สุด แม้แต่ใบหน้าของเขาก็ซีดขาวไร้สีเลือดไปแล้ว

ร่างศักดิ์สิทธิ์เซียนโบราณผู้นี้น่ากลัวเกินไป ความแข็งแกร่งของเขาอยู่ในระดับเดียวกันกับหวงซูเต๋าและหยวนกู่อย่างแน่นอน บางทีอาจจะแข็งแกร่งกว่าด้วยซ้ำ

เขารู้สึกหวาดกลัวในใจ และเป็นครั้งแรกที่เขาตระหนักได้ว่าร่างศักดิ์สิทธิ์เซียนโบราณนั้นทรงพลังมากแค่ไหน

“ปัง”

จื่อเทียนตูต่อสู้อย่างหนักเจดีย์โบราณเหนือหัวของเขาสั่นสะเทือน พลังศักดิ์สิทธิ์สีม่วงพุ่งไปในอากาศราวกับแม่น้ำสายยาว และความว่างเปล่าก็มีรอยร้าวขนาดใหญ่เกิดขึ้น

เย่ฟานทุบทำลายเจดีย์สีม่วงด้วยกำปั้นที่แข็งแกร่ง ทุกๆ หมัดเต็มไปด้วยจิตวิญญาณการต่อสู้สีทองอันท่วมท้น

นี่เป็นการเผชิญหน้าที่น่าตกใจ ในพริบตา ทั้งสองต่อสู้กันหลายร้อยกระบวนท่า สวนทั้งหมดถูกทำลายไปแล้ว ผู้คนที่อยู่ด้านในหลบหนีออกไปข้างนอกด้วยความหวาดกลัว

ก่อนหน้านี้ยอดฝีมือรุ่นเยาว์แทบทั้งหมดของหนานหลิงล้วนชุมนุมกันอยู่ที่นี่ พวกเขากำลังวางแผนการเตรียมที่จะสังหารเย่ฟ่านในอีกไม่กี่วันข้างหน้า

แต่เมื่อเย่ฟ่านปรากฏตัวขึ้นจริงๆ แม้แต่จื่อเทียนตูผู้เป็นหัวเรือจัดงานก็ยังยากที่จะเอาตัวรอดได้

การต่อสู้ดำเนินมาถึงห้าร้อยกระบวนท่า เย่ฟานก็ยังคงทุบความว่างเปล่าด้วยหมัดหกสังสารวัฏ และทำให้ปลายยอดของเจดีย์สีม่วงที่เป็นอาวุธระดับผู้อมตะพังทลายลงทันที

“แย่แล้ว?!”

จื่อเทียนตกใจ ชั้นบนสุดของเจดีย์โบราณห้าชั้นถูกทำลายอย่างง่ายดาย การพังทลายของอาวุธศักดิ์สิทธิ์นี้ทำให้ชีวิตของเขาตกอยู่ในวิกฤตทันที

อาวุธนี้ได้รับการขัดเกลาโดยบรรพชนแห่งหุบเขาเทพ แม้แต่สิ่งมีชีวิตอมตะก็ยังไม่สามารถสั่นคลอนได้ แม้ว่าพลังการโจมตีของมันจะไม่น่ากลัวเท่าใดนัก แต่พลังการป้องกันของมันแข็งแกร่งอย่างน่าเหลือเชื่อ

อย่างไรก็ตาม ความจริงก็ปรากฏสู่สายตาของเขาอย่างชัดเจนแล้ว เย่ฟ่านสามารถทำลายอาวุธศักดิ์สิทธิ์นี้ด้วยร่างกายที่เป็นเลือดเนื้อของเขาเพียงอย่างเดียว

เมื่ออาวุธที่ใช้ในการปกป้องตัวเองถูกทำลายพลังศักดิ์สิทธิ์สีทองอันแข็งแกร่งก็ทะลวงผ่านร่างของจื่อเทียนตูอย่างเด็ดขาด เสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดดังก้องไปทั่วสวรรค์พิภพ

ร่างของจื่อเทียนตูบินกลับหัวกลับหางและไถลไปกับพื้นเป็นระยะทางกว่าสิบลี้

“ทายาทของราชาโบราณทำได้เพียงเท่านี้หรือ!”

เย่ฟานกล่าว รางสีทองของเขาพุ่งไปข้างหน้า แสงศักดิ์สิทธิ์ที่สาดส่องออกมาพร่างพราวราวกับเทพสงครามผู้ยิ่งใหญ่

การโจมตีครั้งนี้ส่งผลกระทบให้จื่อเทียนตูเกือบเอาชีวิตไม่รอด ความเชื่อมั่นในอดีตของเขาพังทลายลงโดยสิ้นเชิง อย่างไรก็ตามเจดีย์ที่พังทลายของเขาถูกผลักไปข้างหน้าเพื่อถ่วงเวลาเย่ฟ่านอีกครั้ง

“ทำลายมันให้ข้า!”

จื่อเทียนตูบ้าคลั่งโดยสมบูรณ์ ความเร็วของเขาเทียบเย่ฟ่านไม่ได้ พลังศักดิ์สิทธิ์ก็อยู่ห่างไกลจากฝ่ายตรงข้ามราวกับระยะห่างของสวรรค์พิภพ

สิ่งเดียวที่เขาทำได้ในตอนนี้คือการเผาผลาญทะเลแห่งความทุกข์เพื่อเปลี่ยนเป็นเรี่ยวแรงครั้งสุดท้ายและใช้ในการหลบหนีเท่านั้น

“บูม!”

กำปั้นที่อัดแน่นไปด้วยพลังศักดิ์สิทธิ์ของตกลงมาจากท้องฟ้า และทำลายทุกสิ่ง เจดีย์สีม่วงที่เหลือเพียงสี่ชั้นถูกบดขยี้กลายเป็นเศษฝุ่นไปในพริบตา

“อา…”

จื่อเทียนตูกรีดร้อง ร่างของเขากระเด็นออกไปด้านข้างอีกครั้ง เลือดสีม่วงไหลออกมาจากปากของเขาตลอดเวลา ร่างกายซีกขวาของเขาถูกทำลายอย่างสมบูรณ์แล้ว

คราวนี้เขาได้รับบาดเจ็บสาหัสอย่างที่ไม่มีใครจินตนาการได้ พลังของร่างศักดิ์สิทธิ์เซียนโบราณนั้นแข็งแกร่งราวกับดวงดาวที่มาจากนอกโลก หากไม่มีการป้องกันของเจดีย์โบราณเขาคงถูกฆ่าตายตั้งแต่แรก

เย่ฟานรวดเร็วราวกับสายฟ้า เขาไล่ล่าจื่อเทียนตูและกระแทกกำปั้นออกไปอย่างต่อเนื่อง แสงศักดิ์สิทธิ์ที่ไม่สิ้นสุดบดขยี้ทุกตารางนิ้วของจื่อเทียนตูอย่างเด็ดขาด

ปัง!

“เจ้ายังจำมนุษย์รุ่นเยาว์ชื่อตงฟางเย่ได้หรือไม่ ตอนที่เจ้าทำร้ายเขาเจ้าเคยคิดว่าตัวเองจะมีชะตากรรมแบบวันนี้หรือเปล่า?” เย่ฟานกล่าว

“ข้าจำคนเถื่อนที่ไร้อารยธรรมนั้นได้ ความแข็งแกร่งของเขายังคงตราตรึงอยู่ในใจของข้า? แน่นอนว่าร่างกายของเขาแข็งแกร่งอย่างน่าเหลือเชื่อ แต่สุดท้ายเขายังตายอยู่ในมือของข้าและถูกโยนลงไปในหน้าผาอินทรีร่วง แม้กระทั่งตอนนี้เลือดของเขายังคงไหลอาบหน้าผาแห่งนั้น!”

จื่อเทียนตูที่มีร่างกายเหลือเพียงครึ่งเดียวยิ้มอย่างโหดร้าย ตอนนี้เขาเขาไม่มีทางรอดชีวิตได้อย่างแน่นอนดังนั้นเขาจึงไม่มีความจำเป็นอะไรต้องหวาดกลัวเย่ฟ่านเช่นกัน

ผาอินทรีร่วงแม้แต่นกอินทรีก็ยังบินกลับขึ้นมาไม่ได้ ต่อให้ตงฟางเย่ยังรอดชีวิตในตอนที่ถูกโยนลงไปก็ไม่มีทางปีนกลับขึ้นมาอย่างเด็ดขาด นับประสาอะไรกับการที่เขาตายไปแล้ว

“คนป่าเถื่อนที่ไร้อารยธรรม นั่นคือสิ่งที่เจ้าใช้เรียกเขาอย่างนั้นหรือ!”

เย่ฟานกัดฟัน เลือดของเขาเดือดพล่านไปทั่วร่างกาย จากนั้นพลังศักดิ์สิทธิ์สีทองก็ระเบิดออกมาจากร่างของเขาอย่างรุนแรง

จื่อเทียนตูยิ้มอย่างโหดร้ายและกล่าวว่า

“มันก็แค่คนเถื่อน ข้าเป็นคนฆ่ามันเองเจ้าจะทำไม?”

เขารู้อยู่แล้วว่าวันนี้ไม่มีทางที่ชีวิตของเขาจะจบลงด้วยดี ดังนั้นเขาจึงพยายามสร้างความโกรธแค้นให้เย่ฟ่านอย่างถึงที่สุด

แน่นอนว่าเมื่อเย่ฟ่านได้ยินประโยคนี้จิตใจของเขาก็เกิดความคุ้มคลั่งโดยสมบูรณ์

พลังศักดิ์สิทธิ์อันน่าสะพรึงกลัวของเย่ฟ่านระเบิดออกมาทั้งหมด คลื่นแห่งเปลวไฟสีทองที่สว่างไสวกวาดออกไปรอบทิศทางและโหมกระหน่ำเข้าหาจื่อเทียนตูอย่างบ้าคลั่ง

ตงฟางเย่คือสหายรักของเขา การที่จื่อเทียนตูนำความตายของตงฟางเย่มาล้อเล่นเช่นนี้ย่อมไม่แตกต่างอะไรจากการแหย่รังแตน

“ปัง”

“อา…”

ลมหายใจต่อมา ฝ่าเท้าที่อัดแน่นไปด้วยพลังศักดิ์สิทธิ์ของเย่ฟ่านก็เหยียบย่ำจื่อเทียนตูให้จมลงไปในดิน

นี่เป็นฉากนองเลือดที่น่าสะพรึงกลัวอย่างถึงที่สุด เย่ฟ่านเหยียบจื่อเทียนตูจมลงไปบนพื้น เลือดเนื้อขององค์ชายแห่งหุบเขาเทพแหลกละเอียดเป็นชิ้น เหลือเพียงวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ของเขาเท่านั้นที่ถูกเย่ฟ่านเหยียบไว้ใต้ฝ่าเท้าโดยไม่อนุญาตให้หลบหนีไปไหน

“ราชวงศ์โบราณก็มีเพียงเท่านี้!”

เย่ฟานบีบวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ของจื่อเทียนตูขึ้นมาและจ้องมองฝ่ายตรงข้ามด้วยท่าทีดูถูกเหยียดหยาม