- หน้าแรก
- อำพรางสวรรค์
- 1031 - ฆ่าเจ้าด้วยแปดกระบวนท่า
1031 - ฆ่าเจ้าด้วยแปดกระบวนท่า
1031 - ฆ่าเจ้าด้วยแปดกระบวนท่า
1031 - ฆ่าเจ้าด้วยแปดกระบวนท่า
เกาะล้างกลางทะเลแตกกระจายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยมังกรวารีเก้าเศียรหวาดกลัวและไม่มีความตั้งใจที่จะต่อสู้ เขาพยายามหลบหนีจากการรุมโจมตีของร่างแยกเย่ฟ่าน วิธีการนี้น่าสะพรึงกลัวมากเกินไป
มังกรวารีเก้าเศียรกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด หมัดหกสังสารวัฏบดขยี้เขาจากรอบทิศทางทำให้สวรรค์พิภพสั่นไหวอย่างรุนแรง
แต่ในขณะนี้เย่ฟ่านไม่สนใจแม้แต่น้อย เขาเพียงควบคุมร่างหลักของตัวเองให้กระแทกหมัดหกสังสารวัฏด้วยพลังทั้งหมดที่มี
ภายใต้การโจมตีที่ดุดัน ยี่สิบมังกรเขียวที่ปกคลุมทั่วท้องฟ้าถูกบดขยี้จนแหลกละเอียด
ในขณะนี้ ผู้คนสัมผัสได้เพียงคลื่นพลังทำลายล้างอันน่าสะพรึงกลัวที่กวาดออกไปรอบทิศทางและทำให้ทะเลสีดำปั่นป่วนอย่างทิ้งที่สุด
ในขณะนี้ เวลาดูเหมือนจะถูกแช่แข็งและมีเพียงหมัดนี้เท่านั้น ที่ปรากฏอยู่สายตาของทุกคน!
มันเป็นเหมือนกำปั้นที่พุ่งผ่านแม่น้ำสายยาวแห่งกาลเวลา ทำลายอดีต หมดขยี้ปัจจุบัน ตัดอนาคต ไม่ว่าผู้ใดถูกโจมตีด้วยหมัดนี้ร่างของเขาจะต้องถูกฉีกออกจากกันเป็นชิ้นๆ!
เมื่อปล่อยหมัดออกไปโลกทั้งใบก็ตกสู่ความเงียบงัน!
“อา…”
มังกรวารีเก้าเศียรกรีดร้อง ในตอนแรกแขนข้างขวาของเขาแหลกสลายกลายเป็นฝุ่นผง จากนั้นร่างกายของเขาก็เริ่มแตกกระจายออกจากกันแม้กระทั่งศีรษะก็ไม่หลงเหลือ
แม่จะต่อสู้กับเย่ฟ่านตัวต่อตัวเขายังยากจะเอาชีวิตรอดได้ นับประสาอะไรกับการถูกรุมโจมตีจากรอบทิศทาง!
มีเพียงเมฆเลือดที่เหลืออยู่ในอากาศ ทุกคนตกตะลึง เพียงหมัดเดียวโลกทั้งใบก็สูญเสียสีสัน การโจมตีนี้พวกเขาไม่เคยได้ยินได้ฟังมาก่อน
มังกรวารีเก้าเศียรยอดฝีมือที่มีอายุยาวนานนับพันปีตายแล้วหรือ? นี่คือคำถามของทุกคน
นี่คือปรมาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่แห่งทะเลเหนือ ตลอดชีวิตอันยาวนานของเขาไม่เคยพ่ายแพ้แม้แต่ครั้งเดียว
สถานะของเขาแตกต่างจากอัจฉริยะผู้ยิ่งใหญ่คนอื่นๆ ที่เป็นปรมาจารย์ศักดิ์สิทธิ์ขั้นห้า แต่อาศัยตำแหน่งอัจฉริยะเจ็ดต้องห้ามสามารถต่อสู้กับเครื่องเซียนระดับสูงสุดได้
มังกรวารีเก้าเศียรเป็นครึ่งเซียนระดับสูงสุดอย่างแท้จริง มิหนำซ้ำยังเป็นอัจฉริยะเจ็ดต้องห้ามอีกด้วย ความแข็งแกร่งของเขาไม่ต้องสงสัยเลยว่าขอเพียงก้าวหน้าอีกเล็กน้อยเขาจะกลายเป็นสิ่งมีชีวิตระดับผู้อมตะอย่างแน่นอน
“เจ้าฆ่าข้า เจ้ากล้าฆ่าข้าจริงๆ!”
ในความว่างเปล่ามีเสียงคร่ำครวญเหมือนเสียงฟ้าร้องดังขึ้น เสียงนั้นกระจายออกไปเป็นหมื่นลี้และทำให้ผู้คนตกตะลึงเป็นอย่างมาก
มังกรวารีเก้าเศียร!
ทุกคนผงะเล็กน้อย เขายังไม่ตาย มันจะต้องมีวิธีการลับบางอย่างที่ทำให้เขารอดชีวิตได้?
บนท้องฟ้า มังกรวารีสีเขียวตัวใหญ่โผล่ออกมา ร่างกายของมันมีความยาวนับหมื่นวา ร่างขนาดใหญ่ปกคลุมทั่วทั้งท้องฟ้าทำให้ผู้บ่งเพาะมากมายหวาดกลัวถึงขีดสุด
สิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่าคือมังกรเขียวตัวนี้มีถึงเก้าเศียร แต่ละหัวเหมือนภูเขาตระหง่าน แต่หัวหนึ่งแตกเป็นเสี่ยงๆ เลือดของมันไหลหยดลงทะเลจนยอมพื้นที่ขนาดใหญ่ให้กลายเป็นสีแดงฉาน
“มังกรวารีเก้าเศียรมีเก้าเศียรเก้าชีวิต! ตำนานที่ถูกเล่าขานเป็นความจริง” ในฝูงชน ปรมาจารย์ซวนกุ้ยพึมพำกับตัวเอง
“เจ้าทำลายหนึ่งชีวิตของข้า ต่อให้ฆ่าเจ้าร้อยครั้งก็ไม่สามารถชดใช้ความผิดนี้ได้!”
บนท้องฟ้ามังกรตัวใหญ่คำราม และศีรษะยักษ์ทั้งแปดที่ปกคลุมท้องฟ้ากลายเป็นเงาขนาดใหญ่ที่ทอทาบพื้นน้ำ
“เจ้ายังมีอีกแปดชีวิตเลยหรือ ไม่เป็นไร ภายในแปดกระบวนท่า ข้าจะฆ่าเจ้าเหมือนสุนัข!”
เสียงของเย่ฟานดังก้องไปทั่วโลกทำให้ทุกคนสั่นสะท้านด้วยความกลัว ความสยดสยองแผ่กระจายออกมาตามคำพูดนี้และทำให้มังกรวารีเก้าเศียรตกตะลึงไปคู่นึง
“ฆ่าข้าด้วยแปดกระบวนท่า ฆ่าข้าด้วยแปดกระบวนท่า”
มังกรวารีเก้าเศียรยังคงกล่าวซ้ำๆ เสียงของเขาดังขึ้นเรื่อยๆ จนกลายเป็นเสียงคำรามที่ดังกึกก้อง
จากนั้นร่างมังกรของเขาก็เปลี่ยนแปลงอีกครั้ง เขากลับมาเป็นชายหนุ่มที่สวมมงกุฎสีทองคนเดิม ลักษณะของเขาไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง มีเพียงใบหน้าที่ซีดเซียวเล็กน้อย
“ไม่เคยมีใครกล้าดูถูกข้าแบบนี้!”
เขากล่าวอย่างเย็นชาพร้อมกับดึงทวนโลหิตสีแดงเข้มออกมาจากความว่างเปล่า
ทวนนี้ไม่เพียงเป็นอาวุธศักดิ์สิทธิ์ของเขาเท่านั้น มันยังถูกควบแน่นจากฐานการบ่มเพาะตลอดพันปีของเขา ซึ่งแน่นอนว่ามันเป็นอาวุธที่ทรงพลังมากกว่าอาวุธศักดิ์สิทธิ์ทั่วไปหลายเท่า
“โอ้!”
เย่ฟ่านตกตะลึงเล็กน้อย ปลายทวนโลหิตเล่มนี้ดูเหมือนจะถูกสร้างขึ้นจากเพชรสีแดง ซึ่งแน่นอนว่าอัญมณีชนิดนี้ตัวเขาก็มีเช่นกัน
มังกรวารีเก้าเศียรเย้ยหยัน และเขย่าทวนโลหิตเก้ามังกรในมือจากนั้นคลื่นที่แหลมคมก็พุ่งไปข้างหน้า
เขาต้องการใช้ข้อได้เปรียบของตัวเองที่สามารถตายได้อีกแปดครั้งลงมือโจมตีเย่ฟ่านด้วยความดุดันโดยไม่หวั่นเกรงแม้แต่น้อย ทุกกระบวนท่าของเขาล้วนต้องการตกตายไปพร้อมกับคู่ต่อสู้
“ปัง”
นิ้วสีทองของเย่ฟ่านสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง แต่นี่ยังไม่ใช่จุดจบ ภาพธรรมของมังกรทั้งเก้าตัวปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า พลังศักดิ์สิทธิ์เก้าระดับหลั่งไหลออกมาทีละขั้น
เก้ามังกรทวีความแข็งแกร่งขึ้นจนถึงขีดสุด มังกรแต่ละตัวไม่แตกต่างจากปรมาจารย์ศักดิ์สิทธิ์ระดับสูงสุด พวกมันพุ่งเข้าหาเย่ฟ่านอย่างดุร้าย
มังกรวารีเก้าเศียรคือครึ่งเซียนระดับสูงสุด เขาเป็นปรมาจารย์เจ็ดต้องห้ามมาหลายพันปี ซึ่งเป็นที่รู้จักกันในนามยอดฝีมืออันดับ 1 ของทะเลเหนือ
ในระหว่างสวรรค์พิภพลมสีดำส่งเสียงคร่ำครวญหวีดหวิว ทวนโลหิตสีแดงฉานตัดผ่านความว่างเปล่าพุ่งเข้าเย่ฟ่านพร้อมกับมังกรทั้งเก้าตัว!
ในขณะนี้เย่ฟ่านไม่สามารถรับมือด้วยความสงบเหมือนก่อนหน้านี้ได้อีกแล้ว มือทั้งสองข้างของเขาประสานอินเพื่อกระตุ้นแผนภูมิหยินหยางให้ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า
ในความว่างเปล่า แสงสีทองแห่งหยางและแสงสีดำแห่งหยินควบแน่นกลายเป็นปราณกระบี่ที่แข็งแกร่ง ปราณกระบี่ที่น่าสะพรึงกลัวนี้ฟาดฟันเข้าหาทวนโลหิตสีแดงฉานตรงๆโดยไม่หลบเลี่ยง
“โฮก”
ทวนโลหิตปลดปล่อยเสียงคำรามแห่งมังกรออกมา มังกรวารีเก้าเศียรกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด ร่างของเขาปลิวกระเด็นกลับไปทางด้านหลังพร้อมกับภาพธรรมของมังกรทั้งเก้าที่ถูกบดขยี้จนแหลกละเอียด
ในสมัยโบราณบรรพชนของมังกรวารีเก้าเศียรซึ่งเป็นจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์แห่งเผ่าพันธุ์อสูรเคยกระตุ้นภาพธรรมของมังกรที่แท้จริงเก้าตัวในระดับผู้อมตะให้ปรากฏออกมาได้
อย่างไรก็ตามมังกรวารีเก้าเศียรเป็นเพียงครึ่งเซียนระดับสูงสุดเท่านั้น และมังกรเขียวเก้าตัวที่เขาเรียกออกมาอย่างมากสุดพวกมันก็มีความแข็งแกร่งเพียงหนึ่งในเก้าของตัวเขา
นั่นเป็นเหตุผลให้ต่อให้มีจำนวนมากเพียงใดสุดท้ายพวกมันยังคงถูกเย่ฟ่านทำลายอย่างง่ายดาย!
ในเวลาเดียวกัน แผนภูมิหยินหยางบนท้องฟ้าได้โปรดปล่อยปราณกระบี่ที่เฉียบคมยิงไปข้างหน้าอีกครั้ง
สีหน้าของมังกรวารีเก้าเศียรเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง ต่อให้คนปัญญาอ่อนที่สุดก็รู้ดีว่าเมื่อเผชิญหน้ากับปราณกระบี่อันน่าสะพรึงกลัวทั้งสองเส้นนี้มันไม่มีทางที่สิ่งมีชีวิตซึ่งอยู่ต่ำผู้อมตะจะรอดไปได้
“ข้าไม่ยอมตายแบบนี้!”
มังกรวารีเก้าเศียรระเบิดพลังศักดิ์สิทธิ์ทั้งหมดในร่างออกมาอย่างสิ้นหวัง ปราณกระบี่ทั้งสองเส้นมีลักษณะคล้ายกับมังกรขนาดใหญ่ที่พุ่งเข้าหาเขาด้วยความเร็วไม่แตกต่างจากสายฟ้า
“ปัง!”
ทวนสีแดงเข้มในมือของมังกรวารีเก้าเศียรถูกกระแทกเบี่ยงเบน จากนั้นปราณกระบี่สองสีก็วกกลับมาหาเขาด้วยความเร็วที่มากกว่าเดิมถึงสองเท่า
“ไม่ว่าเจ้าจะดิ้นรนอย่างไรสุดท้ายเจ้าก็ไม่อาจรอดชีวิตได้!” เย่ฟ่านก้าวไปข้างหน้าและกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา
“เจ้าฆ่าข้าไม่ได้!”
ในขณะนี้มังกรวารีเก้าเศียรกำลังหลบหนีจากการไล่ล่าของปราณกระบี่ทั้งสองเส้นด้วยความหวาดกลัว เขาไม่มีความกล้าที่จะต่อสู้กับเย่ฟ่านอีกแล้ว
“โอม”
เย่ฟ่านกล่าวคำศักดิ์สิทธิ์แห่งนิกายพุทธ เมื่อพลังแห่งเต๋าระเบิดออกมาความว่างเปล่าก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
จากนั้นท้องฟ้าเบื้องบนได้พังทลายลงมาข้างล่างและกดทับมังกรวารีเก้าเศียรที่กำลังหลบหนีราวกับภูเขาขนาดใหญ่
………..