1032 - หลอกล่อ

1032 - หลอกล่อ

“คำศักดิ์สิทธิ์แห่งนิกายพุทธ!” ใครบางคนกระซิบด้วยความหวาดกลัว

ตามตำนาน เมื่อสิ่งมีชีวิตอมตะเปล่งคำศักดิ์สิทธิ์แห่งนิกายพุทธ สวรรค์และพิภพจะกรีดร้องพร้อมกัน จากนั้นท้องฟ้าและแผ่นดินเบื้องล่างก็จะพังทลายจากอำนาจแห่งเต๋าผู้ยิ่งใหญ่

การโจมตีครั้งนี้ทรงพลังมากจนกระทั่งมังกรวารีเก้าเศียรถูกกดแนบสนิทกับพื้น เขาพยายามดิ้นรนแต่ไม่อาจหลุดพ้นไปจากอำนาจของเย่ฟ่านได้

ภายใต้เสียงสวดมนต์ที่ดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง ทะเลเหนือปั่นป่วนอย่างไม่สิ้นสุด มังกรวารีเก้าเศียรคำรามด้วยความโกรธ สุดท้ายร่างของเขาเน่าเปื่อยและเสียชีวิตลงตรงนั้น

ในตอนนี้หัวที่สองของเขาถูกทำลายไปแล้ว

โฮก!

ด้วยเสียงคำรามของความโกรธและความคับแค้น มังกรวารีเก้าเศียร ร่างที่เป็นมนุษย์ของเขาเซถลาอยู่บนท้องฟ้า แต่ก่อนที่จะตั้งหลักได้ชีวิตที่สามของเขาก็ถูกกำปั้นสีทองของเย่ฟ่านทำลายลงอีกครั้ง

“มังกรวารีเก้าเศียรไม่สามารถหลบหนีจากคำศักดิ์สิทธิ์ได้ ต่อให้เขาฟื้นคืนชีวิตมาอีกกี่ครั้งเขาก็ต้องถูกฆ่าตายอยู่ดี!”

ปรมาจารย์ศักดิ์สิทธิ์หลายคนมองน้ำทะเลที่กระเพื่อมอย่างรุนแรงด้วยความหวาดหวั่น ในตอนนี้เสียงสวดมนต์ยังคงดังก้องสวรรค์พิภพ

ปัง!

มังกรวารีเก้าเศียรพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าด้วยความโกรธ ร่างของเขาปลดปล่อยแสงสีทองเจิดจ้า ในที่สุดเขาก็หลบหนีออกจากสนามรบที่เต็มไปด้วยความปั่นป่วนของเสียงสวดมนต์ได้สำเร็จ

อย่างไรก็ตามชีวิตที่สี่ของเขาก็ดูเหมือนกำลังจะดับสูญไปด้วย ในตอนนี้ร่างของเขาถูกฉีกออกจากกันอย่างยับเยิน แม้กระทั่งมงกุฎสีทองบนศีรษะก็ยังมีรอยแตกหักคล้ายจะพังทลายได้ตลอดเวลา

มังกรวารีเก้าเศียรในอดีตเป็นถึงผู้ยิ่งใหญ่แห่งทะเลเหนือ เขาไม่เคยพ่ายแพ้แม้แต่ครั้งเดียว และใช้ชีวิตยาวนานสองพันปีราวกับราชาผู้ยิ่งใหญ่ที่ไม่มีผู้ใดทัดเทียม

อย่างไรก็ตามการต่อสู้ในวันนี้สภาพของเขาเกือบสูญเสียศักดิ์ศรีจนหมดสิ้นสามชีวิตของเขาดับสูญไปแล้ว และแม้แต่ชีวิตที่สี่ก็ยังยากที่จะรักษาไว้ได้

อย่างไรก็ตามเพียงการเคลื่อนไหวเดียวของเย่ฟ่านเขาก็มาปรากฏตัวที่ด้านหลังของมังกรวารีเก้าเศียรอีกครั้ง ความเร็วในการเคลื่อนไหวนี้ทำให้ผู้คนมากมายสูดลมหายใจอย่างหนาวเหน็บ

ในขณะนั้นฝ่ามือสีทองขนาดใหญ่เคลื่อนตัวลงมาจากท้องฟ้า ขนาดของมันไม่ต่ำกว่าหนึ่งหมื่นวาและปกคลุมโลกทั้งใบให้จมอยู่ในความมืดมิด

มังกรวารีเก้าเศียรเกิดความหวาดกลัวอย่างถึงที่สุด เขาหันไปมองฉีหยางและหยินเทียนจื่อพร้อมกับคำรามเสียงดังก้อง

“พวกเจ้าจะมองดูอีกนานหรือไม่?”

ทั้งสองคนยังคงนิ่งเงียบ พลังการต่อสู้ของเย่ฟ่านเป็นที่ประจักษ์ต่อสายตาของทุกคน ที่สำคัญที่สุดคือพวกเขาไม่ได้มีเก้าชีวิตเหมือนมังกรวารีเก้าเศียร หากถูกเย่ฟ่านสังหารพวกเขาจะตายอย่างแท้จริง

อีกสาเหตุหนึ่งคือฉีหยางและหยินเทียนจื่อล้วนเป็นยอดฝีมือระดับสูงของโลกใบนี้ ต่อให้พวกเขาสู้กับเย่ฟ่านจริงๆ มันก็ต้องเป็นการต่อสู้ตัวต่อตัว พวกเขาไม่มีทางละทิ้งศักดิ์ศรีกลุ้มรุมเย่ฟ่านเพียงคนเดียวได้

แต่เมื่อฝ่ามือขนาดใหญ่ของเย่ฟ่านตกลงมาจริงๆ ฉีหยางก็ไม่มีทางเลือกนอกจากพุ่งไปข้างหน้าเพื่อปิดกั้นการโจมตีให้กับมังกรวารีเก้าเศียร

ความแค้นระหว่างเผ่าอีกาทองและเย่ฟ่านไกลเกินกว่าที่จะสนใจเรื่องหน้าตาอีกแล้ว สิ่งที่เขาต้องทำอย่างเร่งด่วนที่สุดก็คือฆ่าเย่ฟ่านให้ได้

อีกสาเหตุหนึ่งคือความเร็วของเย่ฟ่านมีมากเกินไป ต่อให้เขาคิดจะหลบหนีออกจากที่นี่ สุดท้ายเย่ฟ่านย่อมไล่ตามทันอยู่ดี ในเมื่อไม่มีทางหลบหนีอยู่แล้วเขาก็ควรรักษาหน้าของตัวเองด้วยการต่อสู้เย่ฟ่านจนตายไปข้าง

ฉีหยางก้าวไปข้างหน้า ดาบที่สร้างขึ้นจากขนนกปรากฏในมือของเขา จากนั้นปราณดาบที่สดใสก็พุ่งเข้าหาฝ่ามือของเย่ฟ่านทันที

ปัง!

ภายใต้เสียงระเบิดดังกึกก้อง ฝ่ามือของเย่ฟ่านหายสาบสูญไปจากท้องฟ้า นี่คือการโจมตีของน้องชายประมุขแห่งเผ่าพันธุ์อีกาทอง แน่นอนว่าฉีหยางทรงพลังมากกว่าองค์ชายอีกาทองทุกคนที่เย่ฟ่านเคยเจอ

ในขณะนี้สายตาทุกคู่จับจ้องอยู่ที่ชายสามคนบนท้องฟ้า ชายหนุ่มแซ่เย่คนนี้มาจากที่ใดไม่มีใครทราบ พวกเขารู้เพียงว่านี่คือยอดฝีมืออันดับหนึ่งของสวรรค์พิภพอย่างแน่นอน!

ต้นไม้สีทองโบราณโผล่ออกมาข้างหลังฉีหยางเขย่าแสงนับพันเส้นให้สาดส่องออกไปทุกทิศทาง จากนั้นอวตารของอีกาทองที่มีขนาดใหญ่โตกว่าหมื่นกว่าก็ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า

นี่คือกิ่งก้านของต้นชบาศักดิ์สิทธิ์ มันเต็มไปด้วยแสงสีทองสดใส ในอดีตมันเป็นรังของบรรพชนอีกาทอง ดังนั้นฉีหยางจึงสามารถเรียกอวตารของบรรพชนอีกาทองให้ปรากฏออกมาได้

เมื่อเห็นฉากนี้เย่ฟ่านเพียงเย้ยหยันเล็กน้อย ดูเหมือนว่าร่างศักดิ์สิทธิ์เซียนโบราณจะหายสาบสูญไปจากโลกนานเกินไป จนผู้คนหลงลืมไปแล้วว่าร่างศักดิ์สิทธิ์ที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกนี้ทรงพลังมากแค่ไหน

ในทุ่งดวงดาวโบราณจื่อเว่ยนั้นมีเพียงร่างศักดิ์สิทธิ์อสูรสวรรค์เท่านั้นที่พอจะต่อสู้เย่ฟ่านได้

“เจ้ารู้ว่าข้าเป็นร่างศักดิ์สิทธิ์เซียนโบราณ แต่เจ้ายังกล้าที่จะแสดงอวตารออกมา ข้าไม่รู้จริงๆ ว่าจะด่าเจ้าอย่างไรดี” เย่ฟ่านกล่าว จากนั้นแสงสีสันสดใสก็ปะทุออกมาจากร่างของเขา

ราชาอมตะเก้าสวรรค์ ทะเลสีทองแห่งความทุกข์ แม่น้ำและภูเขาที่งดงาม แผนภูมิยินหยาง ดอกบัวเขียวสามใบและอวตารอื่นๆถูกปลดปล่อยออกมาจากเบื้องหลังเย่ฟ่าน

ในขณะนี้อวตารทั้งหมดของเขายังไม่ได้ปรากฏตัวโดยสมบูรณ์ เพียงแต่ว่าพวกมันกำลังหลอมรวมกันอย่างช้าๆ!

เมื่ออวตารทั้งหมดหลอมรวมกันเป็นหนึ่งเดียว มันจะก่อให้เกิดอวตารร่างใหม่ซึ่งไม่ต้องสงสัยเลยว่าจะมีพลังทำลายล้างน่าจะพึงกลัวเพียงใด

“บูม”

กลิ่นอายแห่งความบ้าคลั่งและดุร้ายกวาดออกไปรอบทิศทางทันทีที่อวตารของเย่ฟ่านถูกเรียกออกมา

“แย่แล้ว!”

ฉีหยางอุทานด้วยความตกใจ หัวใจของเขาเต็มไปด้วยความกลัว อวตารของเขาถูกระงับและขนาดของอีกาทองที่เคยใหญ่โตกว่าหมื่นวาก็ถูกบีบอัดด้วยคลื่นพลังที่มองไม่เห็นจนทำให้ขนาดของมันเล็กลงเรื่อยๆ

เมื่อยืนอยู่ต่อหน้าร่างศักดิ์สิทธิ์เซียนโบราณ อวตารทั้งหมดในโลกจะสูญเสียอำนาจศักดิ์สิทธิ์และกลับคืนสู่สามัญทันที

ในความจริงความรู้ของเรื่องนี้ค่อนข้างแพร่ขยายในโลกอำพรางสวรรค์ แต่ในโลกใบนี้ร่างศักดิ์สิทธิ์เซียนโบราณหายสาบสูญไปนานนับแสนปี

นั่นทำให้ผู้คนจำนวนมากหลงลืมไปแล้วว่าอำนาจพิเศษของร่างศักดิ์สิทธิ์เซียนโบราณนี้คืออะไรกันแน่

ในขณะนี้ร่างของเย่ฟ่านพุ่งลงมาจากท้องฟ้า ฝ่ามือสีทองของเขากดเข้าหาหน้าผากของฉีหยางท่ามกลางสายตาตกตะลึงของทุกคน

“ปัง!”

แสงสีเลือดสาดส่องออกไปทุกทิศทาง มันสมองและโลหิตของฉีหยางแตกกระจายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย แม้แต่วิญญาณศักดิ์สิทธิ์ของเขายังถูกบทขยี้ด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียวเท่านั้น!

ทุกคนที่อยู่ในนั้นตกตะลึง พลังการต่อสู้ของฉีหยางนั้นแข็งแกร่งกว่ามังกรวารีเก้าเศียรอย่างแน่นอน แต่สุดท้ายเขากลับไม่อาจรอดชีวิตจากการโจมตีเพียงครั้งเดียวเย่ฟ่านได้!

หรือว่าแท้ที่จริงแล้วเย่ฟ่านเพียงหลอกล่อมังกรวารีเก้าเศียรเพื่อให้ยอดฝีมือคนอื่นๆเข้ามารับความตายเท่า?

ผู้คนตกตะลึง น้องชายคนสุดท้องของราชาแห่งเผ่าอีกาทองรุ่นปัจจุบันล้มลงโดยไม่อาจดิ้นรนต่อต้าน อลังการโจมตีของเย่ฟ่านรุนแรงมากแค่ไหนเป็นที่ทราบได้

เหนือบนทะเลสีดำเย่ฟ่านยืนอยู่กลางท้องฟ้า มือของเขาหิ้วซากศพของฉีหยางกลายเป็นภาพที่สั่นสะเทือนจิตใจของผู้คนอย่างรุนแรง!

เย่ฟ่านยืนอยู่บนทะเลราวกับเทพอสูร ซากศพของผู้ยิ่งใหญ่แห่งเผ่าอีกาทองถูกหิ้วอยู่ในมือของเขา ภาพอันน่าหวาดวันนี้จะตราตรึงอยู่ในใจของผู้คนไปอีกนานเท่านาน

ไม่มีใครสามารถพูดอะไรได้ พื้นที่ทะเลเหนือตกอยู่ในความเงียบงัน ดวงตาของทุกคนเบิกกว้างด้วยความหวาดกลัวอย่างถึงที่สุด

หากไม่นับรวมการต่อสู้ที่เกิดขึ้นระหว่างสิ่งมีชีวิตอมตะเมื่อหลายเดือนก่อน เย่ฟ่านคือสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งที่สุดเท่าที่พวกเขาเคยเห็นอย่างไม่ต้องสงสัย

พลังของเขายังน่ากลัวยิ่งกว่าฟู่ซางซึ่งเป็นบรรพชนของอีกาทองในอดีตด้วยซ้ำ

พลังการต่อสู้ระดับนี้แทบจะแข็งแกร่งเทียบเท่ากับสิ่งมีชีวิตอมตะเมื่อหลายเดือนก่อนแล้ว!

หยินเทียนเต๋อมองทุกอย่างด้วยความหวาดกลัว ตัวเขาคือคนที่เคยเผชิญหน้ากับเย่ฟ่านอย่างเด็ดขาดมาแล้ว

ความแข็งแกร่งของเย่ฟ่านในตอนนั้นยังเทียบไม่ได้กับปัจจุบัน แต่เขาก็ยังถูกเย่ฟ่านทำลายร่างกายเลือดเนื้อจนต้องสร้างร่างขึ้นใหม่เป็นเวลาหลายเดือน

อย่างไรก็ตามในตอนนี้ต่อให้เขารู้ว่าเมื่อเผชิญหน้าเย่ฟ่านเขาต้องตายอย่างแน่นอนมันก็ไม่มีทางที่เขาจะหลีกเลี่ยงได้ เพราะหากเขาหลบหนีออกจากที่นี่ เขาก็ต้องตายด้วยนะมือของหยินเทียนเต๋อซึ่งเป็นพี่ชายของเขาอยู่ดี

………….