1030 - ร่างแยก

1030 - ร่างแยก

ในทะเลเหนือ ร่างมนุษย์อัดแน่นอยู่ทุกที่ บนท้องฟ้ายอดฝีมือระดับปรมาจารย์ศักดิ์สิทธิ์ล้วนกระจายตัวอยู่ทุกแห่งหน พวกเขาต้องการชมการประลองระหว่างผู้ยิ่งใหญ่ทั้งสี่คน

ข้างหน้าคลื่นสีดำพุ่งขึ้นสู่ด้านบนเขย่าเมฆและท้องฟ้าสีคราม ในขณะนี้ชายสองคนเผชิญหน้ากันอย่างเฉยเมย

เย่ฟ่านและมังกรวารีเก้าเศียรยืนอยู่ห่างกันประมาณร้อยวา ระหว่างพวกเขามีคลื่นของพลังศักดิ์สิทธิ์ปะทะกันอย่างรุนแรง น้ำทะเลที่ไม่มีที่สิ้นสุดพวยพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้า

ราชามังกรวารีเก้าเศียรคือยอดฝีมือผู้อยู่ยงคงกระพัน เขาไม่เคยพ่ายแพ้แม้แต่ครั้งเดียว

“ผู้สืบทอดเพียงคนเดียวที่เหลืออยู่ของจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์แห่งเผ่าพันธุ์มนุษย์ ข้าจะรับเด็กคนนั้นเป็นข้ารับใช้เอง”

เขาจ้องมองไปยังเด็กที่อยู่บนไหล่ของเย่ฟ่านด้วยดวงตาที่เปล่งประกายแวววาว

เด็กชายตัวน้อยเพียงจ้องมองมังกรวารีเก้าเศียรด้วยสายตาเย็นชาและไม่ได้ตอบโต้แต่อย่างใด

“เจ้าต่างหากที่ควรเป็นสัตว์พาหนะให้กับทายาทของจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ …”

เย่ฟ่านก้าวไปข้างหน้า ร่างกายของเขาถูกปกคลุมไปด้วยแสงศักดิ์สิทธิ์สีทอง ราวกับเทพสงครามโบราณที่ข้ามผ่านแม่น้ำกาลเวลามาถึงโลกยุคปัจจุบัน

“ใครจะเป็นข้ารับใช้ใครจำเป็นต้องพิสูจน์ด้วยความแข็งแกร่งเท่านั้น”

มังกรวารีเก้าเศียรกล่าวอย่างเย็นชาในขณะที่มือทั้งสองข้างของเขาไพล่ไปทางด้านหลัง

“ในความเป็นจริงเจ้าไม่คู่ควรที่จะเป็นสัตว์พาหนะให้เขาด้วยซ้ำ คนอย่างเจ้าจะต้องตายอยู่ที่นี่!”

เย่ฟ่านกระแทกกำปั้นออกไปทันที!

เขายืนอยู่ในความว่างเปล่า ในขณะที่กำปั้นสีทองขนาดใหญ่เคลื่อนตัวผ่านท้องฟ้าพุ่งเข้าหามังกรวารีเก้าเศียรอย่างรวดเร็ว

“ตาย!”

ราชามังกรวารีเก้าเศียรตะโกน จากนั้นร่างกายของเขาก็ปลดปล่อยภาพธรรมของมังกรวารีสีเขียวเก้าตัวให้พุ่งไปข้างหน้าด้วยความดุร้าย

“ปัง!”

ภายใต้การปะทะกันที่รุนแรงนี้ คลื่นที่เกิดจากการปะทะกวาดออกไปรอบทิศทางทำให้ผู้คนมากมายต้องหลบหนีออกจากสนามรบด้วยความกลัว

“หึ!”

เย่ฟ่านแค่นเสียงอย่างเย็นชาและเผชิญหน้ากับมังกรเขียวทั้งเก้าตัวโดยไม่หวาดหวั่นแม้แต่น้อย

นิ้วทั้งห้าของเขากลายเป็นภูเขาสีทองขนาดใหญ่ซึ่งกดทับลงมาด้านล่าง ความว่างเปล่าสั่นสะท้านอย่างรุนแรงคล้ายกับสวรรค์พิภพจะถล่มลงมา

“มังกรคลั่งทำลายพิภพ!”

​​มังกรวารีเก้าเศียรคำรามและกระตุ้นมังกรเขียวทั้งเก้าตัวให้พุ่งเข้าโจมตีนิ้วทั้งห้าของเย่ฟ่านอย่างดุร้าย

ภูเขาอันกว้างใหญ่และไร้ขอบเขตปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า มันเผชิญหน้ากับมังกรทั้งเก้าก็กระโจนข้ามมันราวกับว่าเป็นศัตรูที่สวรรค์ส่งมาพบกัน

“ปัง”

ในที่สุด มือสีทองขนาดใหญ่ของเย่ฟานก็สั่นสะท้านอย่างรุนแรง คลื่นที่เกิดจากการปะทะกวาดออกไปรอบทิศทางและทำให้น้ำทะเลสีดำระเบิดขึ้นสู่ท้องฟ้า

มังกรวารีเก้าเศียรพ่นลมหายใจอันเหม็นเน่าในระยะไกลด้วยท่าทางสงบ

เย่ฟานไม่กล่าวอะไร แต่ร่างของเขาพุ่งเข้าหาราชามังกรแห่งทะเลเหนืออย่างรวดเร็วปานสายฟ้า

ในขณะนี้กลิ่นอายของเย่ฟ่านหลอมกลืนไปกับสวรรค์พิภพ ในระยะไกล ผู้คนจำนวนมากเกิดความตกตะลึงอย่างถึงที่สุด

“เจ้าคิดว่าจะฆ่าข้าได้หรือ”

มังกรวารีเก้าเศียรเยาะเย้ยที่มุมปาก ร่างของเขาปลดปล่อยภาพธรรมของมังกรเขียวยี่สิบตัวออกมาปิดกั้นการโจมตีของเย่ฟ่าน!

ในระยะไกล ผู้คนต่างอ้าปากค้าง ต้องใช้พลังเหนือธรรมชาติมากเพียงใดในการสร้างเหตุการณ์ที่น่าตกตะลึงถึงขนาดนี้

มังกรเขียวแต่ละตัวล้วนมีระดับพลังเทียบเท่าปรมาจารย์ศักดิ์สิทธิ์ระดับสูงสุด มังกรเขียวยี่สิบตัวที่ปรากฏออกมาพร้อมกันจะทรงพลังเพียงใดเป็นที่ทราบได้

ปัง ปัง ปัง!

เย่ฟ่านหลอมกลืนกับท้องฟ้า หลอมรวมกับทะเล และเคลื่อนไหวเป็นจังหวะกับทุกสรรพสิ่ง เขาโบกสะบัดแขนอย่างแผ่วเบาแต่ทำให้สวรรค์พิภพสั่นไหวอย่างรุนแรง

เสียงระเบิดดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง ร่างของเย่ฟานและมังกรเขียวทั้งยี่สิบตัวม้วนพันกันกลางท้องฟ้า

แสงที่ไม่มีที่สิ้นสุดสาดส่องออกไปอย่างไร้ขอบเขต เติมเต็มทุกตารางนิ้วของความว่างเปล่า ราวกับดวงดาวขนาดใหญ่ที่แตกสลายทีละดวง

บูม!

ภายใต้เสียงระเบิดที่ดังขึ้นเป็นครั้งสุดท้ายเย่ฟ่านถอนตัวออกจากอาณาจักรเต๋า เขาไม่ได้หลอมรวมกับสวรรค์พิภพและทะเลสีดำที่อยู่เบื้องล่างอีกต่อไป

มังกรวารีเก้าเศียรปรากฏบนท้องฟ้าและมังกรเขียวทั้งยี่สิบตัวก็เคลื่อนไหวอยู่เบื้องหลังของเขาอย่างวุ่นวาย เขาเป็นเหมือนเทพที่เฝ้ามองเย่ฟ่านจากเบื้องล่างด้วยสายตาเย็นชาอย่างถึงที่สุด

“เจ้าหนูที่เป็นทายาทของจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์เผ่าพันธุ์มนุษย์ไม่เพียงพอที่จะรับใช้ข้า ตัวเจ้าก็เช่นกัน” มังกรวารีเก้าเศียรกล่าวอย่างเย็นชา

เย่ฟ่านกล่าวว่า “เจ้ากลัวแล้ว?”

“ข้ากลัวหรือ จนถึงตอนนี้ข้ายังไม่รู้จักด้วยซ้ำว่าความกลัวสะกดอย่างไร!”

ราชามังกรวารีเก้าเศียรเย้ยหยันและกล่าวว่า “แต่แม้ว่าทายาทของจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์เผ่าพันธุ์มนุษย์คนนี้จะอ่อนแอ แต่ข้ายังจะใช้มันเป็นทาสรับใช้อยู่ดี ส่วนตัวเจ้าข้าจะฆ่าทิ้งซะ”

“แม้ว่าเจ้าจะกล่าวอย่างโอหังแต่ในความเป็นจริงเจ้าเกิดความหวาดกลัวแล้ว ต่อให้เจ้าจะแสดงพลังที่แข็งแกร่งออกมาเพียงใดเจ้าก็รู้ดีว่านั่นคือขีดจำกัดของเจ้า ส่วนตัวข้านั้นยังมีความแข็งแกร่งอีกมากที่ไม่ได้ใช้ออก!” เย่ฟ่านกล่าวอย่างใจเย็น

“บูม!”

การต่อสู้ปะทุขึ้นอีกครั้ง นี่เป็นการต่อสู้แบบเอาเป็นเอาตาย กว่าห้าร้อยรอบผ่านไปในพริบตา ดวงอาทิตย์และดวงจันทร์สูญเสียสีสัน ทะเลสีดำเบื้องล่างเกิดเสียงระเบิดอยู่ตลอดเวลา

ร่างของเย่ฟ่านวูบไหวอยู่กลางอากาศ จากนั้นร่างของเขาก็แยกออกเป็นสี่ร่างซึ่งประกอบด้วย เนื้อหนัง วิญญาณศักดิ์สิทธิ์ เต๋า และเจตจำนง

ร่างของเย่ฟ่านทั้งสี่จู่โจมมังกรวารีเก้าเศียรจากรอบทิศทาง พลังศักดิ์สิทธิ์ของเขาท่วมท้นเหมือนคลื่นทะเล ทั้งสี่คนคำรามเสียงดังลั่นและกระแทกหมัดหกสังสารวัฏออกไปอย่างต่อเนื่อง

“อา…”

มังกรวารีเก้าเศียรคำรามด้วยความโกรธ เขาพยายามกระตุ้นมังกรเขียวทั้งยี่สิบตัวให้ปรากฏออกมา แต่สุดท้ายพลังของพวกมันก็ไม่อาจเทียบได้กับเย่ฟ่านที่เป็นอัจฉริยะแปดต้องห้าม

ผู้คนต่างตกตะลึง พวกเขาไม่คาดคิดว่าเย่ฟ่านจะทรงพลังถึงขนาดนี้

แม้แต่สีหน้าของน้องชายของหยินเทียนเต๋อก็ยังเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง เขาอุทานด้วยความตกใจอย่างถึงที่สุด

“เป็นไปได้อย่างไร นั่นคือทักษะของพี่ใหญ่หยินเทียนเต๋อ ไม่มีใครในโลกเรียนรู้ทักษะนี้ เขาทำได้อย่างไร!”

ในสนามรบมังกรวารีเก้าเศียรหนาวสั่นไปทั้งหัวใจ มีตำนานมากมายเกี่ยวกับทักษะลับที่ไร้เทียมทานนี้ และเขาซึ่งเป็นสหายของหยินเทียนเต๋อย่อมรู้ดีที่สุดว่าทักษะนี้ทรงพลังมากแค่ไหน

ตามข่าวลือร่างแยกของเย่ฟ่านทั้งสามมันไม่ได้มีลักษณะเหมือนร่างแยก ความแข็งแกร่งของร่างแยกเหล่านี้เทียบเท่ากับเย่ฟ่านอย่างแน่นอน และการเย่ฟ่านสี่คนรุมโจมตีเขา มังกรวารีเก้าเศียรย่อมไม่มีทางต่อต้านได้

มังกรวารีเก้าเศียหวาดกลัวเป็นอย่างมาก สายตาของเขาสอดส่ายไปรอบทิศทางโดยหวังให้ใครบางคนเข้ามาช่วยเหลือเขา แต่หากเขาจะส่งเสียงร้องออกไปตรงๆ ใบหน้าของครึ่งเซียนระดับสูงสุดของถูกฉีกจนพังยับเยินอย่างแน่นอน

สุดท้ายเขาไม่กล้าต่อสู้กับเย่ฟ่านจนตัวตาย ร่างของเขาพุ่งไปทางซ้ายโดยต้องการจะหลบหนีออกจากสนามรบ เขาจะรอจนกว่าร่างแยกของเย่ฟ่านจะหมดพลังศักดิ์สิทธิ์แล้วค่อยปรากฏตัวกลับมาอีกครั้ง

เย่ฟ่านเชี่ยวชาญทักษะแยกร่างจริงหรือ? คำตอบคือไม่!

เขาเคยเห็นหยินเทียนจื่อแสดงทักษะนี้ออกมาเพียงครั้งเดียว และสิ่งที่เขาทำอยู่ในตอนนี้ก็เป็นเพียงการลอกเลียนเท่านั้น

แน่นอนว่าทักษะการเดินพลังย่อมไม่มีความแตกต่างกัน เพียงแต่เย่ฟ่านสามารถคงร่างแยกของเขาไว้ได้เพียงไม่กี่ลมหายใจ อาจปล่อยให้มังกรวารีเก้าเศียรหลบหนีไปได้ แน่นอนว่าข้อได้เปรียบนี้ก็จะหายไปเช่นกัน

(ไฟฟ้าดับทั้งวันเพิ่งมาเมื่อ 17:00 น นี่เอง)

……….