บทที่ 7 เคล็ดวิชาดาบระดับเทพ? จิตดาราดวงที่สอง!

บทที่ 7 เคล็ดวิชาดาบระดับเทพ? จิตดาราดวงที่สอง!

"เบิกนภาขั้นที่หก?! เป็นไปได้อย่างไร!!"

คราวนี้กู่เฉินยังไม่ทันมีปฏิกิริยาใดกู่หลินไห่กลับเป็นฝ่ายตื่นตะลึงไปเสียเอง

ตอนที่ปะทะกันเมื่อครู่ระดับการฝึกตนของกู่เฉินยังอยู่เพียงเบิกนภาขั้นที่ห้า เหตุใดพอสังหารลูกน้องของตนไปสองคนระดับพลังกลับพุ่งทะยานสู่ขั้นที่หกได้เล่า?

ผู้ฝึกยุทธ์ต่อสู้กันล้วนต้องสูญเสียพละกำลังและพลังถดถอยลงไม่ใช่หรือ?

เจ้านี่ทำไมถึงตรงกันข้ามล่ะ? ไม่เพียงไม่อ่อนแอลงกลับแข็งแกร่งขึ้นงั้นหรือ?

"ไล่ล่าสายลม!!"

กู่เฉินไม่สนใจกู่หลินไห่แม้แต่น้อย เขาตวาดลั่นกระบวนท่าเดิมถูกใช้ออกมาต่อหน้ากู่หลินไห่เป็นครั้งที่สาม

"ยังจะฝืนอีกหรือ?" กู่หลินไห่หรี่ตาลง

ความล้มเหลวสองครั้งก่อนหน้าเขาเห็นเต็มสองตา เรื่องราวไม่ควรเกิดซ้ำเป็นครั้งที่สาม ไม่คิดเลยว่าเจ้านี่จะยังกล้าทำอีก!

"ข้าไม่สนว่าเจ้าทำได้อย่างไร แต่ในเมื่อเจ้ารนหาที่ตายนัก เจ้าก็จงตายซะเถอะ!"

กู่หลินไห่ตวาดก้องพุ่งเข้าปะทะกับดาบไล่ล่าสายลมของกู่เฉินโดยตรง

ทว่าครั้งนี้เขาคำนวณพลาดไปแล้ว!

กระบวนท่ายังคงเป็นกระบวนท่าเดิมเหมือนสองครั้งที่ผ่านมา เพียงแต่ครั้งนี้มันกลับสำเร็จ!

ฉึก!

ดาบเดียวแทงทะลวงทำลายปราณดาบของกู่หลินไห่จนแหลกสลายและแทงทะลุหน้าอกของกู่หลินไห่ไป

"นี่... เป็นไปได้อย่างไร..."

กู่หลินไห่เบิกตากว้างมองดาบยาวที่แทงทะลุหน้าอกตนด้วยความไม่อยากจะเชื่อ นัยน์ตาของเขาเต็มไปด้วยความตกตะลึง

กระบวนท่าที่เห็นได้ชัดว่ายังฝึกไม่สำเร็จ เหตุใดจู่ๆถึงใช้ออกมาได้?

หรือว่าสองครั้งก่อนหน้านี้กู่เฉินจงใจแกล้งทำ? ต้องเป็นเช่นนั้นแน่!

"กู่เฉิน เจ้าช่างเจ้าเล่ห์นัก..."

สิ้นเสียงกู่หลินไห่ก็สิ้นลมหายใจไปอย่างสมบูรณ์

วืด!

กู่เฉินดึงดาบยาวกลับมาอย่างรวดเร็ว เมื่อกู่หลินไห่ล้มลงในที่สุดเขาก็ลอบถอนหายใจยาวออกมา

การสังหารกู่หลินไห่มอบหยาดวิญญาณให้เขาอีกห้าหยด ยอดรวมตอนนี้พุ่งถึงหกสิบเอ็ดหยดแล้ว!

มากพอให้เขาควบแน่นจิตดาราระดับหกได้ดวงหนึ่งแล้ว เพียงแต่สำหรับเขาจิตดาราระดับหกนั้นไม่ควรค่าแก่การชายตามองแม้แต่น้อย!

"กู่เฉิน ข้าขอเตือนว่าเจ้าอย่าเพิ่งเลือกจิตดาราระดับสูงเลยจะดีกว่า!" ทันใดนั้นเสียงของหญิงชุดแดงก็ดังขึ้นอีกครั้ง

กู่เฉินชะงักไปเล็กน้อย "ทำไมล่ะ? ไม่ใช่ว่ายิ่งระดับสูงยิ่งดีหรอกหรือ?"

"แน่นอนว่ายิ่งระดับสูงยิ่งดี ทว่าระดับการฝึกตนของเจ้าในตอนนี้ยังต่ำเกินไป ต่อให้มอบการสืบทอดของนายแห่งจิตดาราระดับสูงให้เจ้าก็คงไม่เกิดประโยชน์อันใดมากนัก!"

"อีกอย่างตัวเจ้าในตอนนี้ก็ไม่อาจควบแน่นจิตดาราระดับสูงได้หรอกนะ!"

หญิงชุดแดงกล่าวต่อ "นายแห่งจิตดาราระดับต่ำมีวิธีการฝึกฝนที่เรียบง่ายกว่า เคล็ดวิชาและกระบวนท่าก็ล้วนเรียบง่าย เจ้าสามารถนำมาใช้งานได้ทันทีที่รับการสืบทอด แต่กับระดับสูงนั้นเจ้าจะไม่มีทางนำมาใช้ได้เลย!"

กู่เฉินเกิดความสงสัย "แล้วเหตุใดเคล็ดวิชาดาบจักรพรรดิลี้ลับของจักรพรรดิดาบกู่เซียวข้าถึงใช้ได้เล่า?"

หญิงชุดแดงตอบ "นั่นเป็นเพราะเคล็ดวิชาดาบของเขาก็ได้รับการสืบทอดมาจากผู้อื่นเช่นกัน มันคือหนึ่งในเคล็ดวิชาดาบระดับสูงสุดของโลกหล้า!"

"ระดับสูงสุดของโลกหล้างั้นหรือ? เคล็ดวิชาระดับฟ้าใช่หรือไม่?"

ระดับของเคล็ดวิชานั้นแบ่งออกเป็น ฟ้า ดิน ลึกลับ เหลือง โดยระดับฟ้าคือระดับสูงสุดและระดับเหลืองคือระดับต่ำสุด!

"กบในกะลา!"

หญิงชุดแดงแค่นเสียงหัวเราะเยาะ "หารู้ไม่ว่าเหนือกว่าระดับฟ้ายังมีระดับวิญญาณ ระดับศักดิ์สิทธิ์ และแม้กระทั่งระดับเทพ!"

เมื่อได้ยินเช่นนั้นกู่เฉินก็เบิกตากว้างทันที "ระดับเทพ? ท่านกำลังจะบอกว่าเคล็ดวิชาดาบจักรพรรดิลี้ลับคือเคล็ดวิชาดาบระดับเทพงั้นหรือ?!"

หญิงชุดแดงเอ่ยอย่างเหยียดหยาม "ต่อให้เป็นระดับเทพก็ยังไม่คู่ควรจะเช็ดรองเท้าให้เคล็ดวิชาดาบนี้ด้วยซ้ำ!"

กู่เฉิน "..."

เหนือกว่าระดับเทพ... แล้วมันคือระดับใดกันแน่?

กู่เฉินไม่รู้ เมื่อถามหญิงชุดแดงอีกครั้งนางก็ไม่ตอบ บางทีอาจจะคร้านจะอธิบาย

กู่เฉินจึงไม่คิดให้มากความ สำหรับเขานั้นระดับเทพหรือเหนือกว่าระดับเทพก็มีค่าไม่ต่างกัน สรุปก็คือขอแค่ฝึกฝนได้เร็วและกระบวนท่าดาบมีอานุภาพร้ายกาจก็พอแล้ว!

"ไม่รู้เหมือนกันว่าเคล็ดวิชาดาบจักรพรรดิลี้ลับนี้มีกี่ขั้นและมีกี่กระบวนท่ากันแน่!" กู่เฉินพึมพำในใจ

ดูจากความหนาของตำราแล้วเกรงว่ามันคงไม่เรียบง่ายอย่างที่กู่เฉินคิดเอาไว้แน่

"ครั้งนี้น่าจะได้เก็บเกี่ยวอะไรมากกว่าเดิมนะ!" กู่เฉินกวาดสายตามองศพทั้งสิบบนพื้นและราชันย์พยัคฆ์เพลิงที่ตายไปแล้ว

กู่เฉินกลืนยาสมานแผลระดับสี่ลงไปสองเม็ดก่อนจะเริ่มเก็บเกี่ยวผลประโยชน์

ทว่าใครจะคาดคิดว่าของมีค่าบนตัวคนทั้งสิบนี้รวมกันยังไม่เท่ากับของบนตัวกู้ฉิงเอ๋อร์เพียงคนเดียว

มีเพียงแก่นอสูรของราชันย์พยัคฆ์เพลิงที่พอจะนำไปขายได้ราคาบ้าง

ด้วยคติที่ว่ายุงตัวเล็กแค่ไหนก็ยังมีเนื้อ กู่เฉินจึงเดินกลับไปหาจุดที่กู้ยวี่เอ๋อร์ถูกราชันย์พยัคฆ์เพลิงตบจนตาย

แต่เมื่อเห็นกองเนื้อแหลกเหลวเละเทะกู่เฉินก็ทำใจลงมือค้นไม่ลงจริงๆ สุดท้ายจึงต้องเดินจากมาอย่างหดหู่

"น่าเสียดาย ช่างน่าเสียดายจริงๆ!"

กู้ฉิงเอ๋อร์ยังมีของล้ำค่ามากมายขนาดนั้น กู้ยวี่เอ๋อร์ก็ต้องมีไม่น้อยไปกว่ากันแน่ ทว่า...

หลังจากเดินจากมากู่เฉินก็เลือกสถานที่ที่มีพลังวิญญาณหนาแน่นพอสมควรแล้วนั่งขัดสมาธิลง ส่งสมาธิดำดิ่งเข้าสู่ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ก่อกำเนิดในจุดตันเถียน

ภายใต้การควบคุมของกู่เฉิน หยาดวิญญาณที่ควบแน่นในต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ก่อกำเนิดก็แยกออกมาสิบหยดซึมซาบเข้าสู่ลำต้นของต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ก่อกำเนิด

เวลาผ่านไปไม่นานบนกิ่งก้านหนึ่งของต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ก่อกำเนิดก็ค่อยๆออกผลออกมาหนึ่งผล

"จิตดาราน้ำแข็งระดับหนึ่งชั้นฟ้า?"

เมื่อสัมผัสได้ถึงพลังภายในผลไม้นั้นกู่เฉินก็จดจำจิตดาราชนิดนี้ได้ทันที

เพียงแต่ไม่รู้ว่าจิตดาราน้ำแข็งระดับหนึ่งชั้นฟ้านี้เป็นของใครในบรรดาคนที่เขาเพิ่งสังหารไป!

วืด!

และในพริบตาที่ควบแน่นจิตดาราสำเร็จ ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ก่อกำเนิดก็ระเบิดพลังอันมหาศาลพุ่งเข้าสู่ร่างกายของกู่เฉินทันที

ทำให้ระดับการฝึกตนของกู่เฉินเริ่มทะยานขึ้นอีกครั้ง

"เบิกนภาขั้นที่เจ็ด!"

เมื่อพลังสงบลงระดับการฝึกตนของเขาก็หยุดอยู่ที่ขั้นที่เจ็ด แม้จะเลื่อนขึ้นเพียงขั้นเดียวแต่ก็ทำให้กู่เฉินปีติยินดียิ่งนัก

เดิมทีคิดว่าจิตดาราระดับหนึ่งชั้นฟ้าซึ่งเป็นจิตดาราระดับต่ำที่สุดในยุทธภพอาจจะไม่มีประโยชน์อันใดมากนัก

ไม่คิดเลยว่ามันจะยังช่วยให้เขาเลื่อนระดับการฝึกตนขึ้นมาได้อีกหนึ่งขั้น!

"นี่ไม่ได้หมายความว่าหากใช้หยาดวิญญาณในจุดตันเถียนทั้งหมดมาควบแน่นจิตดารา ข้าก็ยังสามารถเลื่อนขั้นได้อีกอย่างน้อยห้าขั้นหรอกหรือ?"

"ช่างเถอะ!"

กู่เฉินคิดเช่นนั้นก็รีบส่ายหน้าปฏิเสธทันที การนำหยาดวิญญาณที่อุตส่าห์รวบรวมมาอย่างยากลำบากไปใช้ควบแน่นจิตดาราระดับหนึ่งชั้นฟ้าดูจะสิ้นเปลืองเกินไปสักหน่อย!

"สุสานจักรพรรดิกู่ซวี!"

หลังจากนิ่งเงียบไปครู่หนึ่งกู่เฉินก็ไม่ลังเลอีกต่อไป เขาส่งสมาธิดำดิ่งเข้าสู่ประตูสุสานจักรพรรดิที่ใจกลางฝ่ามือ

เขาเองก็อยากรู้เหมือนกันว่านายแห่งจิตดาราน้ำแข็งระดับหนึ่งชั้นฟ้าจะมอบพลังแห่งการสืบทอดแบบใดให้แก่เขา!

ท่ามกลางแสงสว่างวาบเบื้องหน้ากู่เฉินก็มาปรากฏตัวอยู่ภายในสุสานจักรพรรดิกู่ซวีอีกครั้ง

มองดูสุสานของนายแห่งจิตดาราที่กว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตาเบื้องหน้า แม้จะเป็นการมาเยือนครั้งที่สองแต่จิตใจของเขาก็ยังคงสั่นสะท้านด้วยความตื่นตะลึง

"ปลดปล่อยพลังจิตดาราของเจ้าออกมา พลังจิตดาราจะนำทางเจ้าไปหาสุสานของนายแห่งจิตดาราที่สอดคล้องกันเอง!" เสียงของหญิงชุดแดงดังขึ้น

กู่เฉินทำตามทันที บนฝ่ามือที่ยกขึ้นปรากฏแท่งน้ำแข็งขนาดเท่านิ้วหัวแม่มือควบแน่นขึ้นมา แสงเย็นเยียบที่แผ่ซ่านออกมารอบๆทำให้รังสีความเย็นแผ่ปกคลุมจนอุณหภูมิรอบตัวกู่เฉินลดต่ำลงไปหลายส่วน

วืด!

วินาทีต่อมาแท่งน้ำแข็งก็ลอยขึ้นสู่อากาศพุ่งทะยานลึกเข้าไปในสุสานจักรพรรดิกู่ซวี และท้ายที่สุดก็พากู่เฉินมาหยุดอยู่หน้าสุสานแห่งหนึ่ง

"หุบเขาเหมันต์ยะเยือก หานเฟิง ผู้ฝึกฝนจิตดาราน้ำแข็งระดับหนึ่งชั้นฟ้า เพื่อแสวงหามรรคาสุดยอดแห่งความหนาวเหน็บ เขายอมเสี่ยงบุกฝ่าเข้าสู่หุบเหวน้ำแข็งนิรันดร์ ฝึกฝนอยู่ก้นเหวนานถึงแปดพันปี ทว่าในขณะที่อยู่ห่างจากมรรคาสุดยอดแห่งความหนาวเหน็บเพียงก้าวเดียว ท้ายที่สุดก็ต้องจบชีวิตลงภายใต้พายุน้ำแข็งนิรันดร์"

เมื่อกู่เฉินได้อ่านข้อความจารึกบนป้ายหลุมศพ แม้จะมีเพียงไม่กี่ประโยคแต่กลับทำให้จิตใจของเขาสั่นสะท้านจนไม่อาจสงบลงได้เป็นเวลานาน

เพื่อมรรคาวิชาแขนงหนึ่งถึงกับยอมฝึกฝนยาวนานถึงแปดพันปี! ช่างเป็นความมุ่งมั่นที่ยิ่งใหญ่เสียนี่กระไร!

การใช้จิตดาราระดับหนึ่งชั้นฟ้าซึ่งเป็นพรสวรรค์ที่ห่วยแตกที่สุดในยุทธภพก้าวเดินไปจนถึงจุดสูงสุดของมรรคาได้ นี่คือสิ่งที่หาได้ยากยิ่งในโลกหล้าอย่างแท้จริง!

จบแล้ว