บทที่ 36 การทดสอบระดับ D+: ทะเลทรายเอ้อเหยามา (ตอนที่ 7)

ความประหลาดใจในดวงตาของนักรบหญิงทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ จนในที่สุดก็มีความปรารถนาที่จะวิ่งหนีปรากฏขึ้นมาลางๆ

ท่ามกลางทรายสีเหลืองสลัว บรรยากาศระหว่างทั้งสองก็แข็งทื่อขึ้นมากะทันหัน ไม่มีเสียงผิดปกติใดๆ เล็ดลอดออกมาจากมุมมืดอีกต่อไป สภาพแวดล้อมโดยรอบเงียบสงบเป็นพิเศษ

นักรบหญิงโก่งหลังเล็กน้อย หายใจหอบถี่และหนักหน่วงขณะจ้องมองหลินอินเขม็งราวกับสัตว์ป่า

เธอเข้าใจแล้วว่าครั้งนี้เธอประมาทไป เธอประเมินผู้หญิงที่ดูบอบบางคนนี้ต่ำเกินไป!

แต่ใครจะไปคาดคิดล่ะว่า ในขณะที่เธอเพิ่งจะได้กระบองหมาป่ามาหลังจากเอาชีวิตรอดมาได้ถึงสามการทดสอบ คู่ต่อสู้ของเธอกลับได้อาวุธระดับเดียวกันมาตั้งแต่การทดสอบครั้งแรกเลย!

ในขณะที่นักรบหญิงกำลังตกใจ ความอิจฉาริษยาก็พุ่งปรี๊ดขึ้นมาในใจอย่างห้ามไม่อยู่

ในแดนทมิฬ การจะหาอาวุธดีๆ สักชิ้นมันยากเย็นแสนเข็ญขนาดไหน!

ต้องรู้ไว้เลยนะว่า ถึงแม้ร้านค้าแดนทมิฬจะมีพวกยารักษาและไอเทมเสริมอื่นๆ ขาย แต่ไม่เคยมีอาวุธหรือชุดเกราะขายเลยสักชิ้น!

หากผู้เข้าร่วมการทดสอบต้องการอาวุธหรือชุดเกราะที่เหมาะสม พวกเขาจะหาได้จากในดันเจี้ยนการทดสอบเท่านั้น ยิ่งไปกว่านั้น ใช่ว่าอาวุธหรือไอเทมทุกชิ้นที่ได้จากดันเจี้ยนการทดสอบจะสามารถนำกลับมาที่แดนทมิฬได้ทั้งหมด!

ดังนั้น การได้รับอาวุธดีๆ ที่เหมาะสมตั้งแต่เนิ่นๆ จึงเรียกได้ว่าโชคหล่นทับของแท้

เมื่อเห็นนักรบหญิงที่อยู่ตรงข้ามจู่ๆ ก็หยุดการโจมตี คิ้วเรียวสวยของหลินอินก็ขมวดเข้าหากันเล็กน้อย และเธอก็หยุดอยู่กับที่อย่างระมัดระวังเช่นกัน

"ถึงแม้ฉันจะประเมินเธอต่ำไป..."

นักรบหญิงพูดช้าๆ ด้วยน้ำเสียงแหบพร่า ดวงตาดุดันราวกับหมีดำแดงก่ำขณะจ้องมองหลินอินเขม็ง

"...แต่ผลลัพธ์ก็ไม่มีทางเปลี่ยนไปหรอกนะ!"

ด้วยจิตสังหารอันเข้มข้น ในพริบตาต่อมา ยันต์เรืองแสงก็พุ่งออกมาจากมือขวาของนักรบหญิง ความเร็วของยันต์เรืองแสงนั้นเร็วมากจนแทบจะหลบไม่พ้น!

!!!

แทบจะในวินาทีที่หลินอินตั้งใจจะหลบ ยันต์เรืองแสงก็พุ่งชนเธอเข้าอย่างจัง!

ทันใดนั้น ร่างกายของเธอก็แข็งทื่อ ตกอยู่ในสภาวะที่ไม่สามารถขยับเขยื้อนได้เลยแม้แต่น้อย ในจังหวะนั้นเอง นักรบหญิงก็แกว่งกระบองหมาป่าและพุ่งเข้าใส่หลินอินอย่างเกรี้ยวกราดพร้อมกับประกายตาสังหาร

"ตายซะ!"

กระบองหมาป่าขนาดยักษ์ที่แฝงไปด้วยพลังอันดุดัน ฟาดฟันลงมาที่หัวของหลินอินอย่างโหดเหี้ยม

นักรบหญิงรู้ดีว่ายันต์ตรึงร่างมีผลเพียงแค่ 3 วินาทีเท่านั้น ด้วยพละกำลังของเธอ เธอสามารถโจมตีได้เพียงครั้งเดียว

ดังนั้น สำหรับการฟาดกระบองครั้งนี้ เธอจึงทุ่มสุดตัว!

ในจังหวะที่กระบองหมาป่ากำลังจะฟาดโดนหลินอิน นักรบหญิงก็เหมือนจะเห็นชัยชนะอยู่รำไร มุมปากของเธอค่อยๆ ยกขึ้น และเธอก็เริ่มจินตนาการถึงทักษะที่เธอจะได้รับเป็นลำดับต่อไป

ทว่าในวินาทีที่เธอมั่นใจในชัยชนะและริมฝีปากโค้งขึ้นนั้นเอง ท่อนบนของหลินอินก็เบลอไปชั่วขณะ!

วินาทีต่อมา กระบองหมาป่าก็ทะลุผ่านร่างของหลินอินไปฟาดลงบนทรายสีเหลืองด้านหลังอย่างจัง

"อ... อะไรนะ"

ดวงตาของนักรบหญิงค่อยๆ เบิกกว้าง ในเวลานี้ รอยยิ้มยังคงค้างอยู่บนริมฝีปาก ร่างกายของเธอเอนไปข้างหน้าอย่างควบคุมไม่ได้ รูม่านตาที่ขยายกว้างเต็มไปด้วยความตกตะลึงอย่างสิ้นหวัง

เธอจบเห่แล้ว

ในวินาทีนั้น เธอมีความคิดนี้เพียงอย่างเดียว

และราวกับจะเป็นการตอกย้ำความคิดในใจ มีดอีโต้เปื้อนเลือดก็แทงทะลุร่างเธอจากด้านหลังดังฉึก

เมื่อมองดูปลายมีดที่โผล่พ้นหน้าอกออกมา ร่างของนักรบหญิงก็โซเซไปมาหลายก้าว เธอหันหน้ากลับไปอย่างยากลำบาก หวังจะมองหน้าผู้หญิงที่ฆ่าเธอเป็นครั้งสุดท้าย

ทว่าชีวิตของเธอหลุดลอยไปอย่างรวดเร็ว จนในที่สุดเธอก็ไม่อาจมองเห็นหน้าฆาตกรที่ฆ่าเธอได้

[ขอแสดงความยินดีกับผู้เข้าร่วมการทดสอบที่สามารถทำการสังหารครั้งแรกได้สำเร็จ ผู้เสียชีวิต: หงจื่อถิง แต้มคงเหลือ: 127 แต้ม เหรียญดำ: 3428 เหรียญ รวบรวมและจัดเก็บเรียบร้อยแล้ว!]

[แต้มปัจจุบันของผู้เข้าร่วมการทดสอบ: 179 แต้ม สามารถเปิดช่องทักษะระดับต่ำช่องที่สองได้แล้ว]

หลินอิน "เปิดเลย"

[ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับผู้เข้าร่วมการทดสอบที่เปิดช่องทักษะระดับต่ำช่องที่สองได้สำเร็จ ทักษะที่ได้รับ: ก้าวเงาพราย]

[ก้าวเงาพราย]

ระดับ: สองดาว

ผลลัพธ์: สามารถเพิ่มความเร็วในการเคลื่อนที่ได้อย่างมหาศาลในช่วงเวลาสั้นๆ... หลังจากอ่านคำอธิบายทักษะสั้นๆ จบ หลินอินก็แตะที่สร้อยข้อมือบนมือขวาเบาๆ

"ต้องใช้แต้มเท่าไหร่ถึงจะขยายพื้นที่จัดเก็บได้"

สิ้นเสียงของเธอ ข้อความสีดำตัวหนังสือก็ลอยขึ้นมากลางอากาศในไม่ช้า

[การขยายพื้นที่จัดเก็บครั้งแรกใช้เพียง 10 แต้มเท่านั้น หลังจากขยายแล้ว พื้นที่จัดเก็บจะเพิ่มขึ้นจาก 3 ลูกบาศก์เมตรเป็น 10 ลูกบาศก์เมตร]

หลินอิน "ขยายเลย"

[ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับผู้เข้าร่วมการทดสอบที่ทำการขยายพื้นที่จัดเก็บครั้งแรกสำเร็จ ใช้แต้มไป 10 แต้ม พื้นที่จัดเก็บขยายเป็น 10 ลูกบาศก์เมตรแล้ว การขยายครั้งต่อไปจะต้องใช้ 100 แต้ม และพื้นที่จัดเก็บจะขยายได้ถึง 20 ลูกบาศก์เมตร!]

ข้อความสีดำตัวหนังสือลอยอยู่กลางอากาศเพียง 3 วินาที ก่อนจะกลายเป็นหมอกสีดำและสลายหายไปในอากาศ

เมื่อมองดู 19 แต้มที่เหลืออยู่ หลินอินก็ถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะปิดหน้าจอแสดงผลตรงหน้า

การเปิดช่องทักษะระดับต่ำช่องที่สามต้องใช้แต้มถึง 600 แต้ม ซึ่งน่าจะทำได้ยากในระยะเวลาอันสั้น

แน่นอนว่ามันมีวิธีที่เร็วกว่านั้นมาก แต่หลินอินก็เป็นคนอ่อนโยนและใจดี เธอไม่อยากรีบหาแต้มด้วยการฆ่าผู้เข้าร่วมการทดสอบคนอื่นๆ หรอกนะ

เมื่อมองดูนักรบหญิงที่นอนตายตาไม่หลับอยู่บนพื้น หลินอินก็ย่อตัวลงและเอื้อมมือไปปิดตาอีกฝ่ายอย่างแผ่วเบา จากนั้นเธอก็ดึงกระบองหมาป่าที่อีกฝ่ายกำแน่นไม่ยอมปล่อยแม้จะตายไปแล้วออกมาอย่างง่ายดาย

"ฉันน่าจะเอาไปแลกเป็นเหรียญดำได้เยอะอยู่นะเนี่ย"

ถึงแม้จะพูดแบบนั้น แต่หลินอินก็ไม่ได้นำกระบองหมาป่าไปแลกที่ร้านค้าแดนทมิฬในทันที

ตอนนี้เธอมีอาวุธน้อยเกินไป และนักรบหญิงก็เป็นคนยากจนคนหนึ่ง นอกจากกระบองหมาป่าในมือกับยันต์ตรึงร่างที่ใช้ไปเมื่อกี้ ในช่องเก็บของของเธอก็ไม่มีของมีประโยชน์อะไรอีกเลย

ถึงแม้หลินอินจะสามารถนำของใช้ในชีวิตประจำวันมาใช้ได้ แต่แดนทมิฬก็จะยึดของเหล่านั้นคืนไปทันทีหลังจากผู้เข้าร่วมการทดสอบถูกฆ่าตาย และเปลี่ยนเป็นเหรียญดำให้กับผู้ลงมือฆ่า มีเพียงของที่มีระดับเท่านั้นที่จะถูกเก็บไว้ในช่องเก็บของของผู้ที่ลงมือฆ่า

หลังจากเก็บกระบองหมาป่าไว้ในช่องเก็บของของตัวเองแล้ว หลินอินก็หยิบพลั่วเหล็กออกมาจากช่องเก็บของ และฝังศพของนักรบหญิงไว้ตรงนั้น

หลังจากฝังศพเสร็จ หลินอินก็หักกิ่งไม้จากต้นป็อปลาร์ยูเฟรติกาใกล้ๆ อย่างระมัดระวัง แล้วปักลงบนเนินดินเล็กๆ

"ไม่มีป้ายหลุมศพนะ ทนๆ เอาหน่อยก็แล้วกัน คราวหน้าคราวหลังก็อย่ามั่นใจในตัวเองให้มันมากนักล่ะ"

ในแดนทมิฬ ทุกครั้งที่ผ่านการทดสอบ ระดับของผู้เข้าร่วมการทดสอบจะเพิ่มขึ้นหนึ่งระดับ นอกเหนือจากระดับที่ 1 แล้ว แดนทมิฬจะมอบรางวัลเป็นการเสริมความแข็งแกร่งทางร่างกายในทุกๆ 5 ระดับ เช่น ระดับ 5, 10 และ 15

ดังนั้น ก่อนจะถึงระดับ 5 ผู้เข้าร่วมการทดสอบทุกคนจะได้รับการเสริมความแข็งแกร่งได้มากที่สุดเพียงครั้งเดียวเท่านั้น

ช่องว่างระหว่างหลินอินกับนักรบหญิงจริงๆ แล้วเป็นแค่ไอเทมพิเศษที่อีกฝ่ายซื้อมาก็เท่านั้น

แน่นอนว่าก่อนหน้านี้ นักรบหญิงคิดว่าสมรรถภาพทางร่างกายของเธอแข็งแกร่งกว่าหลินอินมาก ซึ่งนั่นก็เป็นเหตุผลที่ทำให้เธอประมาทคู่ต่อสู้ตั้งแต่เริ่ม

ท้ายที่สุดแล้ว พลังที่ปล่อยออกมาจากความสามารถและทักษะทั้งหมด ล้วนมีความเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับสมรรถภาพทางร่างกายด้านต่างๆ ของผู้เข้าร่วมการทดสอบ พูดง่ายๆ ก็คือ ยิ่งสมรรถภาพทางร่างกายแข็งแกร่งมากเท่าไหร่ พลังที่ปล่อยออกมาก็จะยิ่งมากขึ้นเท่านั้น

หลังจากมองดูเนินดินที่ดูซอมซ่อตรงหน้าเป็นครั้งสุดท้าย หลินอินก็ปัดทรายสีเหลืองออกจากตัว ลุกขึ้นยืน และค่อยๆ เดินไปที่มุมมืดที่ลูกของเธอกำลังรออยู่...