บทที่ 21 กระสุนวงจักร

บทที่ 21 กระสุนวงจักร

ไม่ใช่ว่าพวกเขาไม่เข้าใจถึงประโยชน์ของคาถาแยกเงาพันร่าง

แต่มันเป็นเพราะระดับจักระของพวกเขามันไม่สามารถรองรับการใช้วิชานินจานี้ได้ ยิ่งไปกว่านั้น วิชานี้ยังมีความต้องการทางด้านสภาพร่างกายและความเข้มแข็งทางจิตใจสูงเป็นพิเศษ แม้ว่าคนธรรมดาทั่วไปจะมีจักระพอถูไถผ่านเกณฑ์มาได้ แต่เมื่อคาถาถูกคลายลง ความตึงเครียดทางจิตใจที่ถาโถมเข้าใส่ร่างต้นจะทำให้พวกเขาเสียสติได้เลย นี่คือเหตุผลว่าทำไมวิชานี้ถึงถูกบันทึกไว้ในคัมภีร์สะกด ในแง่หนึ่ง คาถาแยกเงาพันร่างก็คือวิชาต้องห้ามดีๆ นี่เอง!

เมื่อมองดูร่างแยกเงาที่ดูมีตัวตนจริงๆ ซึ่งเขาสร้างขึ้นมา

นารูโตะก็พยักหน้าด้วยความพึงพอใจ

เขาทำสำเร็จตั้งแต่ครั้งแรกที่ลอง

เป็นไปตามคาด พรสวรรค์ของเขาที่มีต่อวิชานินจานี้ไร้ซึ่งข้อกังขาใดๆ

ความคิดของนารูโตะขยับเล็กน้อย

ร่างแยกเงาตรงหน้าเขาพยักหน้าเบาๆ

ฟุ่บ

ในพริบตาเดียว ร่างของเขาก็วูบไหว

และหายไปจากจุดนั้น

ในเมื่อสร้างขึ้นมาแล้ว ก็ไม่จำเป็นต้องคลายมันออก แม้จะยังมีเวลาอีกสักพักกว่ามิซึกิจะมาถึง แต่เพื่อความแน่ใจว่าจะไม่มีอุบัติเหตุใดๆ เกิดขึ้น นารูโตะจึงส่งร่างแยกเงาออกไปเพื่อเฝ้าระวังบริเวณโดยรอบเป็นการป้องกันไว้ก่อน

หลังจากร่างแยกเงาจากไปแล้ว

นารูโตะก็นั่งขัดสมาธิลงอีกครั้ง

ในช่วงเวลาต่อจากนี้

นารูโตะไม่คิดจะลองใช้วิชาอื่นๆ อย่างแรกเลย มันเป็นไปไม่ได้ที่จะลอง (เขาจะถูกจับได้)

อย่างที่สอง เขาต้องใช้เวลาให้คุ้มค่าที่สุด

ต้องแข่งกับเวลาเพื่อเรียนรู้วิชาต่างๆ ให้ได้มากที่สุด

โดยเฉพาะวิชาเทพอัสนี

นี่คือหนึ่งในสองเป้าหมายที่ใหญ่ที่สุดของนารูโตะในคืนนี้

วิชาอื่นๆ อย่างมากก็เป็นแค่ของแถม คาถาแยกเงาพันร่างและวิชาเทพอัสนีต่างหากคือวิชาที่นารูโตะมุ่งมั่นจะคว้ามาให้ได้ในคืนนี้

ทว่า เห็นได้ชัดว่าเรื่องราวต่างๆ จะไม่เป็นไปอย่างที่นารูโตะปรารถนา

นารูโตะที่อยากจะหาวิชาเทพอัสนีและคาถาปิดผนึกซากอสูร พลิกดูคัมภีร์ แต่กลับไม่พบสองวิชานี้เลย สิ่งที่ทำให้นารูโตะหงุดหงิดที่สุดก็คือ หลังจากเปิดไปได้ประมาณหนึ่งในห้าของคัมภีร์ ไม่ว่าเขาจะออกแรงดึงแค่ไหน คัมภีร์ก็ไม่ขยับเขยื้อน ราวกับว่ามันติดขัดอะไรสักอย่าง ดูเหมือนว่าจะมีพลังบางอย่างกำลังสะกดคัมภีร์ทั้งม้วนเอาไว้อย่างแน่นหนา ขัดขวางไม่ให้นารูโตะเปิดดูคัมภีร์สะกดต่อไปได้

การค้นพบนี้ทำให้นารูโตะถึงกับอึ้งไปเลย หลังจากลองทำทุกวิถีทางแต่ก็ไม่เป็นผล สีหน้าของเขาก็เริ่มดูไม่ได้

“บ้าอะไรเนี่ย!? ชั้นก็ว่าอยู่ว่าทำไมตาเฒ่านั่นถึงไม่ใช้คาถาลูกแก้วพยากรณ์เฝ้าดูชั้นและดูสบายใจขนาดนั้น ที่แท้ก็เตรียมแผนป้องกันไว้ตั้งแต่แรกแล้วงั้นเหรอ? นี่มันวิชาผนึกอะไรกันเนี่ย? ชั้นมองไม่เห็นวิชานินจาที่อยู่ข้างหลังเลย ไอ้บ้าเอ๊ย!”

ใบหน้าของนารูโตะเปลี่ยนเป็นสีเขียวคล้ำสลับแดง เขาพูดลอดไรฟันด้วยความโมโห

ความรู้สึกที่ถูกใครบางคนซ้อนแผนอย่างสมบูรณ์แบบนี้

มันไม่ใช่เรื่องที่น่ายินดีเลยสักนิด

บางทีนี่อาจจะไม่ใช่การตั้งค่าที่มีเฉพาะในชาตินี้ แต่อาจจะเป็นสิ่งที่โฮคาเงะรุ่นที่ 3 เตรียมไว้ในผลงานต้นฉบับด้วยก็ได้? เพียงแต่คนเดิมในชาติก่อนนั้นมีระดับสติปัญญาที่น่ากังขาในตอนเริ่มต้น หลังจากเรียนรู้แค่คาถาแยกเงาพันร่าง เขาก็ไม่เคยมีโอกาสได้เปิดดูเพิ่มเติมเลย

โดยธรรมชาติแล้ว แผนสำรองนี้จึงไม่เคยถูกนำมาใช้

แต่ในชีวิตนี้ เขาดันเป็นนารูโตะที่มุ่งมั่นจะเรียนวิชาเทพอัสนีและยังสนใจในคาถาปิดผนึกซากอสูร เขาจึงเดินชนเข้ากับ “กำแพง” ที่โฮคาเงะรุ่นที่ 3 ตั้งไว้เข้าอย่างจัง ซึ่งทำให้นารูโตะรู้สึกหดหู่ใจเล็กน้อย

“ไอ้ตาเฒ่าบัดซบ ชั้นขอแช่งให้ครั้งหน้าเวลาแกไปแอบดูห้องอาบน้ำหญิง แกต้องเจอแต่แก๊งคุณยายหน้าตาเหมือนไดโนเสาร์ ไอ้บ้าเอ๊ย!”

เขายังคงอดไม่ได้ที่จะสบถออกมาดังๆ

ไม่อย่างนั้น ถ้ามัวแต่เก็บไว้เขาคงจะอกแตกตายแน่ๆ

ยังไงซะ ตอนนี้ตาเฒ่านั่นก็ไม่ได้ใช้ลูกแก้วพยากรณ์เฝ้ามองดูเขาอยู่แล้ว

เขาขอปลดปล่อยคำพูดผ่านปากสักหน่อยก็แล้วกัน

ไม่อย่างนั้น เขาคงจะหายใจไม่ออกจริงๆ เพราะต้องอัดอั้นเอาไว้

หลังจากก่นด่าในใจด้วยความขุ่นเคืองอยู่สองสามครั้ง นารูโตะก็ทำได้เพียงพลิกคัมภีร์สะกดกลับมาที่ด้านหน้าอย่างห่อเหี่ยว เพื่อดูว่ามีวิชาอื่นที่มีค่าพอๆ กับคาถาแยกเงาพันร่างหรือไม่ อย่างไรเสีย สิ่งที่ถูกบันทึกไว้ในนี้ก็เป็นวิชานินจาระดับ A เป็นอย่างน้อย และยังเป็นวิชานินจาระดับ A ที่มีพลังทำลายล้างสูงที่สุดอีกด้วย แม้ว่าพวกมันจะด้อยกว่าวิชาต้องห้ามและวิชาลับที่เขาอยากจะหามากนัก แต่มันก็ยังดีกว่าการกลับไปมือเปล่า

และเชื่อหรือไม่ ในบรรดาวิชานินจาที่ถูกบันทึกไว้ในส่วนแรกๆ

นารูโตะก็พบวิชานินจาที่ใช้งานได้จริงสูงมากถึงสองสามวิชาที่เขาสามารถเรียนรู้ได้ในตอนนี้ โดยเฉพาะเมื่อเขาเห็นชื่อของหนึ่งในนั้น นัยน์ตาของนารูโตะก็หรี่ลงเล็กน้อย

“กระสุนวงจักร”

วิชานินจาไร้อินนี้ ซึ่งถูกคิดค้นขึ้นโดยโฮคาเงะรุ่นที่ 4...หรือพูดอีกอย่างก็คือ พ่อของเขา นามิคาเสะ มินาโตะ...โดยอาศัยแรงบันดาลใจจากกระสุนจักระสัตว์หาง นี่คืออาวุธโจมตีที่น่าเกรงขามที่สุดของคนเดิมในผลงานต้นฉบับ ควรจะกล่าวว่าตั้งแต่ต้นจนจบ วิชานี้ได้ดำเนินมาตลอดทั้งชีวิตของอุซึมากิ นารูโตะ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการใช้วิชานี้เป็นรากฐานในการพัฒนาคาถากระสุนวงจักรบอลยักษ์ คาถาดาวกระจายวงจักร และอื่นๆ ในเวลาต่อมา ซึ่งทั้งหมดนี้ล้วนเป็นวิธีที่มีประสิทธิภาพและทรงพลังที่สุดของนารูโตะในการโค่นล้มศัตรู

ในชีวิตนี้ เดิมทีนารูโตะตั้งใจจะลองดูว่าจะสามารถตื๊อให้คาคาชิสอนวิธีฝึกกระสุนวงจักรให้เขาเร็วขึ้นได้หรือไม่ เขาไม่คาดคิดเลยว่าจะสามารถเรียนรู้มันได้โดยตรงจากที่นี่ ในฐานะวิชานินจาระดับ A ที่ไม่จำเป็นต้องประสานอิน และมีบันทึกสำคัญที่ระบุว่าวิชานี้ยังไม่เสร็จสมบูรณ์และยังมีศักยภาพในการพัฒนาต่อไปได้อีก มันจึงมีคุณสมบัติเหมาะสมที่จะถูกบันทึกไว้ในคัมภีร์สะกดโดยธรรมชาติ

เรื่องนี้กลับทำให้หลายๆ อย่างง่ายขึ้นสำหรับนารูโตะ

“ส่วนที่สำคัญที่สุดคือการหมุนเวียนจักระงั้นเหรอ? มันมีรูปแบบคล้ายๆ กับวังน้ำวนสินะ?”

เมื่อมองไปที่ข้อกำหนดในการฝึกฝนและแก่นแท้ของวิชาที่พ่อของเขาจดบันทึกไว้ นัยน์ตาของนารูโตะก็หรี่ลงเล็กน้อยขณะที่เขาเอ่ยเบาๆ

แม้ว่าเขาจะจำไม่ได้แน่ชัดว่าคนเดิมในผลงานต้นฉบับฝึกกระสุนวงจักรอย่างไรแบบเจาะจง

เขาจำได้แค่ลางๆ ว่ามันเกี่ยวข้องกับลูกโป่งน้ำ ลูกบอลยาง และอะไรทำนองนั้น

และตอนนี้ หลังจากที่ได้เห็นบันทึกของพ่อเขาแล้ว

หลังจากปะติดปะต่อเรื่องราวเข้าด้วยกัน

นารูโตะก็เข้าใจได้อย่างเป็นธรรมชาติว่าควรจะฝึกกระสุนวงจักรอย่างไร พูดง่ายๆ ก็คือ ทำให้มันมีรูปร่างใกล้เคียงกับวังน้ำวนให้มากที่สุด จากนั้นก็บีบอัดจักระให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ที่จุดศูนย์กลาง รวบรวมมันไว้ที่จุดเดียว เพื่อที่เวลาที่มันปะทุออกมา มันจะแสดงพลังทำลายล้างอันมหาศาล

“อืม ดูเหมือนว่าแผนการฝึกซ้อมในอนาคตอันใกล้นี้จะต้องเปลี่ยนไปนิดหน่อยแฮะ...”

นารูโตะคิดอย่างเงียบเชียบในใจ

ทันทีที่เขาอ่านแก่นแท้ของกระสุนวงจักรจบ และเปลี่ยนความสนใจไปยังวิชานินจาอื่นๆ

ทันใดนั้นเอง

ความคิดของนารูโตะก็ขยับไหว

ข้อมูลบางอย่างปรากฏขึ้นในส่วนลึกของจิตใจนารูโตะโดยตรง

ข้อมูลนี้มาจากร่างแยกเงาที่นารูโตะส่งออกไปก่อนหน้านี้ คำสั่งที่นารูโตะให้ไว้ก็คือ หากเห็นเป้าหมาย...

ให้คลายวิชาทิ้งทันที

และส่งข้อความกลับมาที่ร่างต้น

และในวินาทีที่ข้อความปรากฏขึ้นในใจของเขา

นารูโตะก็ชะงักไปเล็กน้อยในตอนแรก จากนั้นมุมปากของเขาก็ยกขึ้นเล็กน้อย เผยให้เห็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

“ถึงแม้จะเร็วกว่าที่คิดไปสักหน่อย แต่เอาเถอะ ในเมื่อนักแสดงพร้อมแล้ว ก็ได้เวลาที่ละครจะเริ่มฉายเสียที ชั้นยังต้องรีบกลับให้ไว พรุ่งนี้ชั้นมีแผนการฝึกซ้อมอื่นอีก...”

นารูโตะปัดฝุ่นตามตัว นำคัมภีร์สะกดกลับมาสะพายไว้บนหลัง กระโจนตัวขึ้น และหายวับไปในราตรีอันกว้างใหญ่

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล

จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═