บทที่ 19 ค่ำคืนหนึ่งและการตระเตรียม

บทที่ 19 ค่ำคืนหนึ่งและการตระเตรียม

ง่ายดายเสียเหลือเกิน

มันง่ายดายราวกับการกลับบ้านไปหยิบของบางอย่าง ด้วยอาคารที่เป็นจุดสังเกตและคัมภีร์สะกดที่สามารถระบุได้ง่าย นารูโตะใช้เวลาไม่นานนักในการหามันจนพบโดยตรงในห้องทำงานของโฮคาเงะรุ่นที่ 3 ไม่มีใครอยู่ยาม และไม่มีแม้แต่แรงกระเพื่อมของม่านพลังใดๆ หนึ่งในความลับสูงสุดของโคโนฮะ คัมภีร์สะกด ถูกวางเอาไว้อย่างเปิดเผยในจุดที่สะดุดตาที่สุดในห้อง นี่คงจะเป็นคดีการลักลอบเข้าไปในบ้านพักของคาเงะประจำหมู่บ้านและขโมยความลับสูงสุดที่ตรงไปตรงมาและเรียบง่ายที่สุดในประวัติศาสตร์เลยทีเดียว

แน่นอนว่าในฉากหน้า นารูโตะยังคงรักษาท่าทีที่ระมัดระวังเอาไว้

เขาทำตัวราวกับว่ากำลังปฏิบัติตามคำสั่งของอาจารย์โรงเรียนนินจาเพื่อทำภารกิจลับให้สำเร็จ (ที่โรงเรียนนินจา นอกเหนือจากการเรียนที่จำเป็นและการฝึกซ้อมต่อสู้จริงระหว่างเพื่อนร่วมชั้นแล้ว มักจะมีการจัดเตรียมสถานการณ์จำลองภารกิจนินจาจริงๆ เช่น การลักลอบเข้าไป การขโมย ฯลฯ ซึ่งเป็นทักษะพื้นฐานของนินจาและเป็นส่วนหนึ่งของหลักสูตรอย่างแน่นอน)

หลังจากพบคัมภีร์สะกดแล้ว

นารูโตะแกล้งทำเป็นตรวจสอบมันอย่างระมัดระวัง จากนั้นก็แบกมันไว้บนหลัง เขาเดินตามเส้นทางในแผนการที่วางไว้ ลอบออกจากบ้านพักของโฮคาเงะรุ่นที่ 3 อย่างเงียบเชียบ และมุ่งหน้าไปยังสถานที่ที่นัดหมายกับมิซึกิ ครึ่งแรกของเรื่องตลกนี้ได้จบลงตามพล็อตเรื่องที่กำหนดไว้ในบทภาพยนตร์แล้ว ต่อไปก็คือการเปิดฉากครึ่งหลัง

นารูโตะ ผู้ซึ่งออกจากบ้านพักของโฮคาเงะรุ่นที่ 3 มาแล้ว

ยังคงทำตามแผนการของเขา เขาซ่อนเร้นตัวตนและเคลื่อนตัวไปตามถนนอย่างรวดเร็ว แม้ว่าเขาจะกำลังมุ่งหน้าไปยังสถานที่ที่ตกลงกับมิซึกิไว้ แต่นารูโตะไม่ได้ตั้งใจจะตรงไปที่นั่นโดยตรง แตกต่างจากในผลงานต้นฉบับ นารูโตะใช้ความฉลาดเล็กน้อยในครั้งนี้โดยการขโมยมันออกมาให้เร็วขึ้นอีกนิด และตัดสินใจเบี่ยงเบนออกไปจากเส้นทางเดิมเล็กน้อย แน่นอนว่าเขาจะไปพบกับมิซึกิในภายหลัง ไม่อย่างนั้นละครเรื่องนี้คงจบลงไม่ได้ แต่ก่อนหน้านั้น นารูโตะต้องการใช้ประโยชน์จากช่วงเวลาสูญญากาศนี้อย่างเต็มที่เพื่อแสวงหาผลประโยชน์สูงสุดให้กับตนเอง

และหลังจากที่นารูโตะจากไปพร้อมกับคัมภีร์สะกดได้ไม่นาน

ภายในอาคารสำนักงานโฮคาเงะ

เบื้องหน้าหน้าต่างบานใหญ่ที่สูงจรดเพดาน

โฮคาเงะรุ่นที่ 3 คาบกล้องยาสูบไว้ในปากพร้อมกับเอามือไพล่หลัง สายตาของเขาลึกล้ำขณะที่ทอดมองออกไปยังทิวทัศน์ยามค่ำคืนของหมู่บ้านโคโนฮะที่เขาเฝ้ามองมานานหลายทศวรรษ ประกายแสงแปลกประหลาดวาบขึ้นในดวงตาของเขา

ฟุ่บ!

ทันใดนั้นเอง

ร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นด้านหลังโฮคาเงะรุ่นที่ 3

สวมชุดอนบุมาตรฐาน

นี่คือสมาชิกอนบุที่อยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของโฮคาเงะโดยตรง

ผู้มาใหม่คุกเข่าลงข้างหนึ่ง ก้มศีรษะลงเล็กน้อย และเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เคารพนอบน้อมอย่างยิ่ง

“โฮคาเงะรุ่นที่ 3ครับ มีการยืนยันแล้วว่าคัมภีร์สะกดถูกอุซึมากิ นารูโตะนำไปแล้วครับ!”

กระชับและชัดเจน ปราศจากความผันผวนทางอารมณ์ใดๆ นอกเหนือจากความเคารพที่จำเป็น...นี่คือสมาชิกอนบุที่อยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของโฮคาเงะโดยตรง

“อืม เข้าใจแล้ว”

โฮคาเงะรุ่นที่ 3 ยังคงหันหลังให้อนบุ จ้องมองตรงไปยังทิวทัศน์ยามค่ำคืนของหมู่บ้านโคโนฮะ เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ และค่อยๆ พ่นควันออกมาเป็นวง พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

ทันใดนั้น โฮคาเงะรุ่นที่ 3 ก็โบกมือเบาๆ

“ครับ!”

อนบุที่อยู่ด้านหลังขานรับแผ่วเบา และร่างของเขาก็ดูเหมือนจะละลายหายไปในยามค่ำคืน หายวับไปในพริบตา

“คัมภีร์สะกดงั้นเรอะ? รุ่นที่ 4 นี่ถือเป็นการชดเชยบางอย่างให้กับนารูโตะก็แล้วกัน มาดูกันสิว่าเขาจะสามารถเรียนรู้ไปได้มากแค่ไหน”

โฮคาเงะรุ่นที่ 3 หรี่ตาลงเล็กน้อยขณะที่ร่างของโฮคาเงะรุ่นที่ 4...นามิคาเสะ มินาโตะ...ปรากฏขึ้นในใจของเขา เขาถอนหายใจเบาๆ และกระซิบเสียงแผ่ว

นี่คือเป้าหมายที่โฮคาเงะรุ่นที่ 3 กำหนดไว้มาตั้งแต่ต้นแล้ว

ควรจะกล่าวว่า หลังจากที่ได้ล่วงรู้ถึงแผนการอันน่าขันของมิซึกิล่วงหน้าแล้ว

โฮคาเงะรุ่นที่ 3 ก็ได้ทำการตัดสินใจเรื่องนี้อยู่ภายในใจ

จากข้อสังเกตตลอดหกปีในโรงเรียนนินจา การเติบโตของนารูโตะตรงตามความคาดหวังของโฮคาเงะรุ่นที่ 3 อย่างไม่ต้องสงสัย นารูโตะต้องการได้รับการยอมรับและกลายเป็นนินจาที่ยิ่งใหญ่ และเขาก็ก้าวเดินไปสู่เป้าหมายนั้นมาโดยตลอด ดังนั้น เมื่อถึงเวลาจบการศึกษา โดยอาศัยประโยชน์จากแผนการของมิซึกิ โฮคาเงะรุ่นที่ 3 จึงเลยตามเลยเพื่อมอบผลประโยชน์เล็กๆ น้อยๆ ให้กับนารูโตะ นี่ถือเป็นการแสดงออกถึงความไว้วางใจในตัวนารูโตะด้วย แน่นอนว่าในฐานะคาเงะของหมู่บ้าน โฮคาเงะรุ่นที่ 3 จะไม่ปล่อยให้ตัวเองไร้ซึ่งมาตรการรับมือ คัมภีร์สะกดนั้นเป็นของจริง ไม่ใช่ของปลอม มิฉะนั้นมันคงไม่นับเป็นผลประโยชน์สำหรับนารูโตะ ทว่าโฮคาเงะรุ่นที่ 3 ได้ทำการดัดแปลงมันเล็กน้อย โดยการสร้างอุปสรรคบางอย่างเอาไว้

สิ่งนี้ยังเป็นการป้องกันสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุดด้วย

นารูโตะจะไม่สามารถมองเห็นวิชาลับและวิชาต้องห้ามที่สำคัญจริงๆ ได้

นอกจากนี้ ยังไงเสียที่นี่ก็คือภายในหมู่บ้านโคโนฮะ

นั่นคือเหตุผลที่โฮคาเงะรุ่นที่ 3 ไม่ได้รู้สึกกังวลเลยแม้แต่น้อย

ที่สำคัญที่สุด

โฮคาเงะรุ่นที่ 3 ยังมีมาตรการป้องกันไว้ล่วงหน้าอีกอย่างหนึ่ง

“คาคาชิ”

ฟุ่บ!

เมื่อคำพูดอันสงบนิ่งของโฮคาเงะรุ่นที่ 3 สิ้นสุดลง

ร่างหนึ่งก็พลันปรากฏขึ้นเบื้องหลังเขา คุกเข่าลงข้างหนึ่งและเอ่ยด้วยความเคารพ

“โฮคาเงะรุ่นที่ 3!”

“เพื่อเป็นการป้องกันไว้ก่อน ตามพวกเขาไป ไม่จำเป็นต้องจงใจไปตามหานารูโตะหรอก แค่คอยจับตาดูมิซึกิก็พอ เมื่อถึงเวลาที่จำเป็น เธอสามารถลงมือได้ตามดุลยพินิจของเธอเลย”

โฮคาเงะรุ่นที่ 3 มองตรงไปยังฮาตาเกะ คาคาชิ และเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่มั่นคง

“ครับ โฮคาเงะรุ่นที่ 3!”

คาคาชิก้มศีรษะลงเล็กน้อยและตอบรับ

วินาทีต่อมา

ฟุ่บ

หลังจากสัญญาณของโฮคาเงะรุ่นที่ 3

ร่างของคาคาชิก็นหายวับไปในทันทีเช่นกัน

และหลังจากคาคาชิจากไป

โฮคาเงะรุ่นที่ 3 ก็ทอดมองทิวทัศน์ยามค่ำคืนของหมู่บ้านโคโนฮะอีกครั้ง ก่อนจะกลับไปที่โต๊ะเพื่อจัดการกับงานเอกสารทางราชการที่เหลืออยู่

หลังจากที่โฮคาเงะรุ่นที่ 3 ได้จัดการเรื่องทั้งหมดนี้เรียบร้อยแล้ว

อีกด้านหนึ่ง นารูโตะที่จากไปพร้อมกับคัมภีร์สะกด ก็ไม่รู้เลยว่าในชีวิตนี้ โฮคาเงะรุ่นที่ 3 ไม่เพียงแต่ละเว้นจากการใช้คาถาลูกแก้วพยากรณ์เพื่อเฝ้าจับตาดูเขาเหมือนในผลงานต้นฉบับเท่านั้น แต่เขากลับเลือกที่จะส่งฮาตาเกะ คาคาชิ มาเฝ้าจับตาดูแทน

แน่นอนว่าต่อให้เขาจะรู้

นารูโตะก็คงไม่ใส่ใจอะไรมากนัก ยังไงเสีย นี่ก็เป็นแค่เรื่องตลกเรื่องหนึ่ง

ผู้กำกับก็เข้าประจำที่แล้ว การเตรียมการทั้งหมดก็เรียบร้อยแล้ว และนักแสดงก็แค่ต้องแสดงไปตามบทภาพยนตร์ มันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะมีการถ่ายซ่อม (NG)

หลังจากได้รับคัมภีร์สะกดมาแล้ว นารูโตะก็รีบออกจากหมู่บ้านและมาถึงจุดที่อยู่ใกล้กับสถานที่ที่ตกลงกับมิซึกิเอาไว้

ยังคงมีเวลาเหลืออีกระยะหนึ่งก่อนจะถึงเวลานัดหมาย

นารูโตะตั้งใจจะใช้เวลาอันน้อยนิดนี้จดจำวิชาต้องห้ามและวิชาลับให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ แม้แต่สำหรับวิชานินจาระดับสูงที่ค่อนข้างพบเห็นได้ทั่วไป นารูโตะก็ไม่ปฏิเสธเช่นกัน ตราบใดที่เขามีเงื่อนไข เวลา และความสามารถ นารูโตะจะพยายามบันทึกพวกมันเอาไว้ ไม่ได้จะอวดหรอกนะ แต่ไม่ว่าจะเป็นในชีวิตก่อนหรือชีวิตนี้ นารูโตะมีความมั่นใจในความจำของตัวเองอย่างเต็มเปี่ยม

แม้ว่าปริมาณของ “วิชา”

จะไม่สามารถเป็นตัวแทนความแข็งแกร่งของนินจาได้แบบ 100% ก็ตามที

อย่างไม่ต้องสงสัย

ความเชี่ยวชาญและการนำ “วิชา” มาใช้

สามารถพัฒนาความแข็งแกร่งของนินจาไปสู่ระดับที่สอดคล้องกันได้อย่างแน่นอน

ยิ่งไปกว่านั้น

การมองเห็นแก่นแท้ผ่านวิชาเหล่านี้

ก็จะก่อให้เกิดผลประโยชน์ที่สอดคล้องกันด้วย

แม้ว่าเขาจะรู้ด้วยว่าวิชานินจาไม่สามารถนำมาใช้ได้เพียงแค่จำลำดับการประสานอินได้ก็ตาม

สิ่งที่สำคัญที่สุดคือการทำความเข้าใจถึงแก่นแท้ของ “วิชา”

โดยเฉพาะอย่างยิ่งพวกวิชาลับและวิชาต้องห้ามเหล่านั้น

ถ้าพวกมันสามารถเชี่ยวชาญได้ง่ายดายขนาดนั้น พวกมันก็คงไม่คู่ควรที่จะถูกเรียกว่า วิชาลับ และ วิชาต้องห้าม หรอก

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═