377 - มังกรประจัญบาน
377 - มังกรประจัญบาน
377 - มังกรประจัญบาน
"ราชาเผิงน้อยปีกทองผู้ที่วาดฝันว่าจะเป็นจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ในอนาคต แพ้แล้ว?”
"ร่างศักดิ์สิทธิ์โบราณสมกับเป็นตำนานไร้พ่าย น่าเสียดายที่เส้นทางของเขาจะหยุดอยู่แค่ตำหนักเต๋าเท่านั้น"
ในดินแดนปิดผนึกแห่งนี้ทุกคนตกใจ และพวกเขามีความรู้สึกต่างกัน ทุกคนเริ่มกระซิบกันเบาๆ
“รีบจัดการมัน หักกระดูกมัน!” ตู้เฟยตะโกน
"จุดไฟเลย ย่างนก อาหารโปรดของข้า!" สุนัขสีดำตัวใหญ่ก็ตะโกน
ผู้ฝึกตนเผ่าพันธุ์อสูรจำนวนมากปล่อยกลิ่นไอสังหารออกมา นี่คืออาณาเขตของพวกเขา ไม่ว่าราชาเผิงน้อยปีกทองจะทำตัวเลวร้ายมากแค่ไหนแต่สุดท้ายเขาก็ยังเป็นเผ่าพันธุ์อสูร
นอกจากนี้เขายังเป็นราชาหนุ่มที่มีศักยภาพไร้ขอบเขตและสามารถควบคุมคนรุ่นเดียวกันได้ แม้ว่าจะแพ้ให้กับร่างเซียนรกร้างโบราณพวกเขาก็ไม่ได้รู้สึกว่าเรื่องนี้จะทำให้ความเคารพของพวกเขาลดลง
ท้ายที่สุดไม่ว่าเย่ฟ่านจะแข็งแกร่งเพียงใด แต่การบ่มเพาะของเขาจะหยุดที่ตำหนักเต๋าเท่านั้น เป็นไปไม่ได้ที่จะแข่งขันกับราชาเผิงน้อยปีกทองผู้ที่จะจะกลายเป็นจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ในอีกหลายปีข้างหน้า
"ตาย!"
บนท้องฟ้าการต่อสู้ได้มาถึงขั้นสุดท้ายแล้ว ทั้งสองต่อสู้กันมานานมาก และพวกเขาทั้งหมดก็เริ่มอ่อนแรง
อย่างไรก็ตาม ทันใดนั้นเลือดของเย่ฟ่านก็เดือดพล่าน ร่างกายของเขาเปล่งแสงอันวิจิตรงดงาม เขาถือหม้อขนาดใหญ่และทุบตีลงไปด้านล่างอย่างรุนแรง
"เคร้ง!" “บูม!”...
เลือดของราชาเผิงน้อยปีกทองอาบไปทั่วพื้น ร่างกายของเขาแดงฉานเต็มไปด้วยรอยแตกและยังคงสั่นสะท้านไม่หยุด
“ราชาเผิงน้อยปีกทอง !”
เย่ฟ่านยกหม้อของเขาขึ้นอีกครั้ง ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยไอสังหารเตรียมที่จะลงมือปิดบัญชี
"ปัง!"
ราชาเผิงน้อยปีกทองได้รับความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส เขากรีดร้องออกมาและกลายเป็นเผิงสวรรค์สีทองยาวหลายสิบวาเผยให้เห็นร่างที่แท้จริงของเผ่าพันธุ์
“วูบ”
เย่ฟ่านก็บินขึ้นไปบนท้องฟ้าเช่นกัน เขายืนอยู่บนร่างที่แท้จริงของเผิงสวรรค์ด้วยความองอาจกล้าหาญ เขาถือหม้อวิเศษไว้ในมือซ้ายและกระแทกหมัดทองคำลงไปด้านล่างด้วยมือขวา!
ท่ามกลางความมืดมิดเย็นและเงียบ ร่างกายของเย่ฟ่านมีน้ำหนักมากมายมหาศาลจนน่าเหลือเชื่อ
แม้แต่ยอดฝีมือในอาณาจักรลึกลับที่สี่เช่นราชาเผิงน้อยปีกทองก็ไม่สามารถแบกน้ำหนักขนาดนี้ไว้ได้ และเขาตกลงมาจากท้องฟ้าอย่างรวดเร็ว
"ปัง!"
หม้อขนาดใหญ่สูงเก้าวากดทับลงไปด้านล่าง ขนนกสีทองปลิวว่อนไปทั่วทุกทิศทุกทาง ร่างที่แท้จริงของราชาเผิงปีกทองทนไม่ได้แล้ว
บนท้องฟ้าร่างของราชาเผิงน้อยปีกทองส่องแสงสีทองสว่างไปทั่ว เส้นขนหลายหมื่นเส้นโจมตีเข้าหาเย่ฟ่าน แต่ตอนนี้เย่ฟ่านมีดอกบัวสีฟ้าคอยป้องกัน เส้นขนพวกนั้นจึงไม่สามารถทำอันตรายต่อเขาได้
“ข้าไม่เชื่อว่าจะฆ่าเจ้าไม่ได้!”
เย่ฟ่านไม่ได้กระตุ้นสัมผัสศักดิ์สิทธิ์เพื่อโจมตี เขาต่อสู้ด้วยหม้อขนาดใหญ่เท่านั้น เขาใช้แรงปะทะกับร่างจริงของเผิงสวรรค์
ขนนกสีทองฟุ้งกระจายเป็นวงกว้าง เย่ฟ่านถือหม้อขนาดใหญ่ โจมตีร่างจริงของเผิงสวรรค์อย่างต่อเนื่อง เขาโจมตีจุดเดียวซ้ำๆ จนในที่สุดก็มีเสียงกระดูกแตกดังออกมา
ราชาเผิงน้อยปีกทองกระอักเลือด กระดูกสองชิ้นที่ด้านหลังของเขาหักสะบั้น
“ข้าจะฆ่าเจ้า” ไอสังหารในดวงตาของเขาเข้มข้นขึ้น
“ปัง!”
เย่ฟ่านนั่งบนหลังของเขาและโจมตีลงไปโดยไม่สนคำขู่
“หยุด”
ราชาเผิงน้อยปีกทองรู้สึกโกรธเกรี้ยวอย่างถึงที่สุด เขาพยายามพลิกร่างกายให้เย่ฟ่านตกจากหลัง
"บูม!".
เย่ฟ่านไม่อยากให้เขาฟื้นตัว จึงกระแทกกำปั้นลงไปซ้ำแล้วซ้ำเล่า ราชาเผิงน้อยปีกทองเจ็บปวดอย่างถึงที่สุด เขาบินคว้างอยู่บนท้องฟ้าอย่างไร้ทิศทาง
"อายุของเขายังไม่ถึงยี่สิบด้วยซ้ำ เขาอยู่ยงคงกระพันและแข็งแกร่งกว่าคนในระดับเดียวกันมาก พลังนี่มันบ้าไปแล้ว"
"อ่า...,..."
ราชาเผิงน้อยปีกทองจะต้องกำจัดเย่ฟ่านให้พ้นจากร่างกาย กระบี่เส้นขนของเขาทะยานขึ้นฟ้า ฟาดฟันอย่างดุเดือด
"ปัง" "ปัง",………………
เย่ฟ่านปัดป้องการโจมตีอย่างต่อเนื่อง พร้อมทั้งกระแทกกำปั้นเข้าไปที่หัวและคอของราชาเผิงน้อยปีกทองจนเขากระอักเลือดออกมาไม่หยุด
ทุกคนอ้าปากค้าง ทุกคนจ้องมองอย่างเหลือเชื่อยากที่จะจินตนาการว่าราชาเผิงน้อยปีกทองผู้ยิ่งใหญ่คนนั้นจะตกอยู่ในสภาพน่าสังเวชเช่นนี้
"ปัง" "ปัง"
เย่ฟ่านขี่ร่างของราชาเผิงน้อยปีกทองพร้อมทั้งใช้กำปั้นและหม้อของเขาโจมตีลงมาอย่างรุนแรง
“พอแล้ว รู้ผลแพ้ชนะแล้ว!” ผู้อาวุโสเผ่าพันธุ์อสูรกล่าวอย่างเคร่งขรึม
“องค์หญิงหยุดการต่อสู้เถอะ”
ผู้ฝึกตนเผ่าพันธุ์อสูรอีกคนเอ่ยปาก พวกเขาทั้งสองเป็นผู้ติดตามของราชาเผิงสวรรค์ พวกเขามาที่นี่ก็เพื่อคุ้มครองความปลอดภัยของราชาเผิงน้อยปีกทอง
" ใช่ รู้ผลแพ้ชนะแล้ว!” แม้แต่ผู้ฝึกตนเผ่าพันธุ์อสูรที่อยู่ถัดจากซิงยี่ก็พูดเช่นนั้น
เอี๋ยนหรูหยูพยักหน้า ผลแพ้ชนะถูกกำหนดแล้วไม่จำเป็นต้องต่อสู้กันต่อไป
ในขณะนี้การต่อสู้ต่อไปรังแต่จะทำให้เกิดความขัดแย้งไม่สิ้นสุด ราชาเผิงน้อยปีกทองเป็นทายาทของราชาเผิงสวรรค์ ถ้าเขาจบชีวิตที่นี่จริงๆ ปัญหาที่ตามมาคงยากที่ใครจะรับไหว
"ใครว่าจบ มันยังไม่จบ"
ราชาเผิงน้อยปีกทองตะโกน แสงสีทองพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า เขาเขย่าร่างกายของเขาอย่างรุนแรงจนทำให้เย่ฟ่านตกลงมา
"นี่คือ...ทักษะมังกรประจัญบาน!"
มีคนอุทานออกมา
"ทักษะนี้เป็นสิ่งต้องห้ามสำหรับอาณาจักรลึกลับที่สี่ไม่ใช่หรือ เขาทำได้อย่างไร"
“เจ้านกบ้าคนนี้คิดจะปลดผนึกตัวเองเพื่อต่อสู้อย่างไร้ยางอายหรือ!” ตู้เฟยคำรามออกมาด้วยความโกรธ
“ทักษะมังกรประจัญบาน กระบวนท่านี้อีกแล้ว บ้าจริง !”
สุนัขตัวใหญ่สีดำพึมพำ ราวกับกำลังนึกถึงบางอย่างในอดีต
ทักษะมังกรประจัญบานสามารถเรียกได้ว่าเป็นการเผาผลาญแก่นโลหิตของตัวเองเพื่อเพิ่มพลังให้กับร่างกาย!
"ปัง!"
ปีกทองเล็กๆของราชาเผิงน้อยปีกทองกำลังลุกโชน มีภาพธรรมมังกรขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นข้างหลังเขา!
ร่างมังกรหลอมรวมกับร่างเผิงสวรรค์ส่งแรงกดดันระดับสูงสุดเพื่อปราบปรามทุกคนที่อยู่ในสนามรบ
“องค์หญิงหยุดเถอะ เจ้านกบ้าปลดผนึกแล้ว เขาไม่รักษาสัญญา” ตู้เฟยตะโกน
เอี๋ยนหรูหยูส่ายหัว ซิงยี่ก็พยักหน้าและพูดว่า
"ราชาเผิงน้อยปีกทองไม่ได้ปลดผนึก แต่เขาใช้ทักษะลับในการเผาผลาญแก่นโลหิตของตัวเอง!"
"นี่เป็นทักษะลับที่น่ากลัวที่สุดในโลกของเผ่าพันธุ์เผิงสวรรค์เรียกได้ว่าเป็นทักษะการฆ่าที่ยอดเยี่ยมที่สุด " สุนัขสีดำตัวใหญ่กระซิบกับตัวเอง
ราชาเผิงน้อยปีกทองเปรียบเสมือนเทพเจ้าที่น่ายำเกรงและเฉียบแหลม ภาพธรรมของมังกรปรากฏขึ้นข้างหลังเขา แรงกดดันที่น่ากลัวนี้ปกคลุมเข้าหาเย่ฟ่านในทันที
“ข้าทำพลาดเพราะประมาทมากเกินไป เจ้าทำให้ข้าขายหน้า เจ้าก็แค่ร่างเซียนโบราณ วันนี้ข้าจะฆ่าเจ้า!”
ใบหน้าของเขาเย็นชา ผมของเขาเปื้อนเลือด ดวงตาของเขาแดงก่ำน่ากลัว
ราชาเผิงน้อยปีกทองกล่าวจบ เปลวเพลิงก็แรงขึ้นจากนั้นดวงตาที่เป็นสีแดงก่ำของเขาก็เปลี่ยนเป็นสีทองอย่างรวดเร็ว
เผิงสวรรค์เคลื่อนฟ้า!
ข้างหลังเขาวิหคสีสดใสและเหมือนจริงปรากฏขึ้นก่อนที่มันจะบินเข้าหาเย่ฟ่าน!