378 - ไม่อนุญาตให้ลุกขึ้นได้

378 - ไม่อนุญาตให้ลุกขึ้นได้

ลมหายใจหนักหน่วง แรงกดดันรุนแรง ผู้คนที่เห็นเหตุการณ์ต่างก็รู้สึกกับตะลึง ผู้บ่มเพาะพันธุ์อสูรที่มีระดับการฝึกฝนต่ำถึงกับคุกเข่าลงด้วยความกลัว

"บ้าน่า มันคือมังกรประจัญบานจริงๆ" สุนัขสีดำตัวใหญ่กัดฟัน

“ปัง!”

เย่ฟ่านยืนอยู่ข้างๆ ไม่นานดอกบัวสีฟ้าก็โผล่ออกมาเพื่อป้องกันร่างกายของเขาจากแรงกดดันที่อยู่บนท้องฟ้า อีกทั้งมันยังปลดปล่อยแสงสีเขียวพุ่งเข้าหาราชาเผิงน้อยปีกทองอีกด้วย

เผิงสวรรค์กางกรงเล็บออก ปีกสีทองของมันฟาดลงมาและมังกรก็เคลื่อนร่างมุ่งตรงเข้าหาเย่ฟ่าน เย่ฟ่านจะต้องถูกบดขยี้

แต่ทันใดนั้นทุกคนก็รู้สึกประหลาดใจอย่างยิ่ง ภาพธรรมของเผิงสวรรค์และมังกรประจัญบานซึ่งกำลังปลดปล่อยแรงกดดันมหาศาลจู่ๆก็กลับเข้าสู่แผ่นหลังของราชาเผิงน้อยปีกทอง ราวกับว่าพวกมันไม่เคยปรากฏตัวขึ้นมา

" เกิดอะไรขึ้น เมื่อกี้นี้มันเกิดอะไรขึ้น? "

"ทำไมภาพธรรมพวกนั้นถึงหายไปอย่างกะทันหัน"

"ร่างเซียนโบราณของเย่ฟ่านสามารถรับมือกับร่างอวตารได้ มังกรประจัญบานและเผิงสวรรค์มีวิธีการปรากฏตัวออกมาคล้ายกับอวตารของร่างศักดิ์สิทธิ์ ดังนั้นมันจึงถูกเย่ฟ่านปราบปราม!"

“เป็นไปได้อย่างไร? มังกรประจัญบานอาละวาดกลืนสวรรค์ล่มปฐพีมาตั้งแต่สมัยโบราณ มันจะถูกจัดการง่ายๆแบบนี้ได้อย่างไร.”

ทุกคนตกใจ นี่คือการเผชิญหน้าระหว่างสองผู้ยิ่งใหญ่ของแต่ละเผ่าพันธุ์ แต่สุดท้ายอีกฝ่ายหนึ่งกลับถูกปราบปรามโดยสมบูรณ์

"สาเหตุที่เกิดเรื่องเช่นนี้ก็เพราะอวตารของเจ้ายังอ่อนแอมากเกินไป!" เย่ฟ่านกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา

"มังกรประจัญบานเป็นอวตารที่ยอดเยี่ยมที่สุด เจ้าจะต้องใช้เล่ห์อุบายอะไรอย่างแน่นอน!”

ราชาเผิงน้อยปีกทองกัดฟันไม่ยอมรับเรื่องนี้ พลังศักดิ์สิทธิ์ของเขาได้รับการกระตุ้นอย่างรุนแรง และภาพธรรมของมังกรประจัญบานก็น่ากลัวมากขึ้นกว่าครั้งก่อน

“มังกรประจัญบาน เผิงสวรรค์!”

ราชาเผิงน้อยปีกทองตะโกนออกมาพร้อมกับพุ่งไปข้างหน้า

ปีกทองของราชาเผิงน้อยและภาพธรรมรูปมังกรที่มองเห็นได้จางๆได้โจมตีไปยังเย่ฟ่าน

"ปัง!"

เย่ฟ่านตั้งรับการโจมตี หมัดทองคำกระทบกับเผิงและมังกรอย่างรุนแรงเกิดคลื่นพลังงานขนาดใหญ่ระหว่างทั้งสอง และทั้งคู่ก็ปลิวกลับหลังในทันที

" ความว่างเปล่าอันใหญ่"

ในขณะที่เย่ฟ่านบินกลับเขาก็ประสานอินไปด้วย ทันใดนั้นมือใหญ่สีทองขนาดใหญ่ก็พุ่งออกมาจากความว่างเปล่า

"ฟุ่บ"

ราชาเผิงน้อยปีกทองถูกโจมตีกลางอากาศโดยไม่ทันตั้งตัว

" ทักษะมังกรประจัญบาน ล้มเหลวในการโจมตีหรือ?"

“อวตารที่น่ากลัวขนาดนั้นจะถูกทำลายง่ายๆได้อย่างไร” ตู้เฟยรู้สึกประหลาดใจ

“ข้าเข้าใจแล้ว ทักษะมังกรประจัญบานเผิงสวรรค์สามารถใช้ได้ในอาณาจักรลึกลับที่สี่เท่านั้น ราชาเผิงน้อยปีกทองแทบจะไม่สามารถใช้มันได้ด้วยอาณาจักรลึกลับที่สอง” ซิงยี่วิเคราะห์

“ในเมื่อเขาไม่สามารถทำอันตรายต่อร่างเซียนโบราณได้ในการโจมตีครั้งแรก เขาก็ไม่มีพลังพอที่จะโจมตีครั้งที่สองอีกต่อไป..” เอี๋ยนหรูหยูพยักหน้า

"หากเขาไม่ผนึกตัวเองและใช้ทักษะนี้ในตอนที่อยู่อาณาจักรลึกลับขั้นที่สี่ ทักษะมังกรประจัญบานเผิงสวรรค์ ของเขาก็ไม่รู้ว่าจะน่ากลัวมากแค่ไหน" ตู้เฟยมีใบหน้าซีดขาว

ในขณะนั้นเย่ฟ่านตัดผ่านท้องฟ้าและพุ่งเข้าหาราชาเผิงน้อยปีกทองพร้อมกับโจมตีออกไปด้วยหมัดทองคำของเขา

ราชาเผิงน้อยปีกทองไม่สามารถทนรับการโจมตีครั้งนี้ได้และเขากระอักเลือดออกมาไม่หยุด

เย่ฟ่านยังคงไล่โจมตีด้วยหมัดอันแข็งแกร่งต่อไปอย่างไม่หยุดยั้ง ราชาเผิงน้อยปีกทองพยายามดิ้นรนอย่างหนักแต่เห็นได้ชัดว่าสภาพของเขาไม่สามารถต่อสู้ได้อีกต่อไปแล้ว

" ข้าอยากรู้ว่าต้องต่อยกี่หมัดถึงจะป่นกระดูกของเจ้าได้! "

เย่ฟ่านโบกกำปั้นทองคำของเขาและโจมตีที่เดียวซ้ำๆ หลังจากการออกหมัดต่อเนื่องกันเก้าครั้ง ร่างของราชาเผิงน้อยปีกทองก็มีเสียงดังขึ้นจากกระดูกหน้าอก

เย่ฟ่านไม่ได้หยุดเขายังคงโจมตีส่วนอื่นๆด้วยกำปั้นทองคำ และในไม่ช้าเขาก็พบว่าเขาโจมตีออกไปนับร้อยหมัดแล้ว

"เจ้ายังไม่ยอมตายอีกหรือ?"

เย่ฟ่านรู้สึกประหลาดใจมาก ราชาเผิงน้อยปีกทองนั้นทรงพลังอย่างยิ่งโดยเฉพาะความแข็งแกร่งทางร่างกาย แม้ว่ากระดูกของเขาจะถูกป่นเป็นผงแต่พลังในการฟื้นฟูของเขายังคงสามารถทำงานได้อย่างเต็มที่

เขาใช้พรสวรรค์นี้ได้อย่างทรงประสิทธิภาพ ทำให้ราชาเผิงน้อยน้อยปีกทองยังไม่พังทลายโดยสมบูรณ์

“ฆ่า!”

ราชาเผิงน้อยปีกทองคำรามด้วยความเคียดแค้น เจตนาฆ่าในดวงตาของเขาไม่ลดลง แม้แต่ในตอนนี้มันก็แดงก่ำอย่างน่ากลัว

“ปัง”

เย่ฟ่านทุบกำปั้นเข้าไปที่ท้ายทอยของราชาเผิงน้อยปีกทองด้วยพลังทั้งหมด

ราชาเผิงน้อยปีกทองแม้ไม่เต็มใจแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ พลังศักดิ์สิทธิ์ของเขาหมดลงแล้ว เย่ฟ่านซึ่งยังคงโจมตีจุดเดิมซ้ำไปซ้ำมาทำให้เขาเจ็บปวดจนสิ้นสติและร่วงลงมาจากท้องฟ้า

“โครม!”

ร่างกายของราชาเผิงน้อยปีกทองกระแทกพื้นอย่างรุนแรงส่งผลให้เสียงกระดูกหักดังกระจายออกไปทั่วบริเวณ

"พอได้แล้ว!"

ผู้ฝึกตนเผ่าพันธุ์อสูรตะโกนออกมา

“ราชาเผิงน้อยปีกทองมีความหวังที่จะกลายเป็นจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ หากเขาถูกทำลายโดยร่างเซียนโบราณจะเป็นการสูญเสียที่ประเมินค่าไม่ได้”

"พี่เย่ผลแพ้ชนะปรากฏแล้ว หยุดเถอะ”

แม้แต่ซิงยี่ก็อดพูดไม่ได้ เขาไม่อยากให้เกิดความวุ่นวายมากกว่านี้

ปัง!

แย่ฟ่านโจมตีระลอกสุดท้าย ร่างของราชาเผิงน้อยปีกทอง กระดูกหักป่นปี้ แม้แต่ใบหน้าก็ยังเสียรูปไปอย่างสิ้นเชิง

เขารู้ว่าไม่สามารถฆ่าราชาเผิงน้อยปีกทองได้ มิฉะนั้นจะเป็นหายนะครั้งใหญ่ เผ่าพันธุ์อสูรเป็นพันธมิตรกับเขาในตอนนี้ ถ้าเขาลงมือหนักเกินไปสุดท้ายเผ่าพันธุ์อสูรจะเป็นหนึ่งในพวกที่ไล่ล่าเขา

ดังนั้นเมื่อข้าไม่ได้เขาจำเป็นต้องทำให้ราชาเผิงน้อยปีกทองได้รับบาดเจ็บอย่างถึงที่สุดและไม่สามารถลุกขึ้นได้ในอีกครึ่งปีข้างหน้า

เมื่อทุกคนวิ่งเข้าไปถึงสนามรบ กระดูกชิ้นที่ห้าสิบของราชาเผิงน้อยปีกทองก็หักเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ร่างกายอันทรงพลังนี้แทบจะแตกสลายกลายเป็นคนพิการ

"ทำไมเจ้ายังไม่หยุด? ! “ผู้ฝึกตนเผ่าพันธุ์อสูรถาม

“ราชาเผิงน้อย ท่านเป็นอย่างไรบ้าง?” มีคนเขย่าร่างกายของเขา

"เอาล่ะ อย่างกังวลเลย”

เอี๋ยนหรูหยูที่มีความงดงามราวกับเทพธิดาจากดวงจันทร์เดินเข้ามา น้ำเสียงอันเยือกเย็นของนางนั้นทำให้อารมณ์ที่ปั่นป่วนวุ่นวายของผู้ฝึกตนต่อพันธุ์อสูรสงบลงอีกครั้ง

"ราชาเผิงน้อยปีกทองพ่ายแพ้...,...".

"ร่างเซียนโบราณช่างน่ากลัวจริงๆ"

น่าเสียดายที่เขาถูกหยุดอยู่แค่ขั้นตำหนักเต๋าเท่านั้น ไม่เช่นนั้นเขาคงกลายเป็นจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ในอนาคตอย่างไม่ต้องสงสัย

แต่ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม คนที่ราชาหนุ่มของพวกเขาเรียกว่าคนพิการกลับโจมตีราชาหนุ่มของพวกเขาจนมีสภาพพังยับเยินไม่ต่างจากเศษขยะ

พวกเขาเชื่อว่าอีกไม่นานเมื่อเย่ฟ่านเข้าสู่อาณาจักรลึกลับที่สี่ ราชาเผิงน้อยปีกทองของพวกเขาคงยากที่จะเอาตัวรอดได้ และในครั้งนี้จะไม่มีใครสามารถหยุดยั้งความบ้าคลั่งของเย่ฟ่านได้อีกต่อไป

“น่าเสียดาย อาณาจักรลึกลับที่สี่เป็นความฝันตลอดชีวิตของข้า!” ใครบางคนถอนหายใจ

"ราชาเผิงปีกทองที่เผชิญหน้ากับร่างเซียนโบราณพ่ายแพ้อย่างย่อยยับ ไม่ทราบว่าหากราชาเผิงสวรรค์รู้เรื่องนี้เขาจะคิดอย่างไร "

ร่างเซียนโบราณถือเป็นร่างศักดิ์สิทธิ์ที่มีความแข็งแกร่งมากที่สุดนับตั้งแต่มีการค้นพบร่างศักดิ์สิทธิ์ครั้งแรก

ว่ากันว่านี่คือร่างศักดิ์สิทธิ์ที่ไม่เคยพ่ายแพ้ให้กับบุคคลรุ่นเดียวกัน สถิตินี้ยังคงดำรงอยู่ต่อไป ถึงแม้จะน่าเสียดายพวกเขาจะไม่สามารถกลายเป็นผู้สูงสุดในอนาคต

เย่ฟ่านไม่สนใจคำพูดของทุกคนและนั่งลงเพื่อฟื้นฟูอาการบาดเจ็บที่ได้รับจากการต่อสู้ภายใต้การคุ้มครองของเอี๋ยนหรูหยู