เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

376 - ปราบปรามเผิงสวรรค์

376 - ปราบปรามเผิงสวรรค์

376 - ปราบปรามเผิงสวรรค์


กำลังโหลดไฟล์

ราชาเผิงน้อยปีกทองไม่คาดคิดมาก่อนว่าอาวุธวิเศษของเผ่าพันธุ์เขาจะถูกทำลายลงด้วยเปลวไฟสีดำแปลกๆชนิดนี้ มันทำให้เขาไม่มีโอกาสเตรียมตัวเตรียมใจอยู่บ้าง

"หากเย่ฟ่านไปถึงอาณาจักรลึกลับที่สี่ บางทีคงไม่มีผู้ใดในรุ่นเดียวกันที่สามารถต่อสู้กับเขาได้แล้ว”ตู้เฟยกล่าว

"ครืน!"

ทันใดนั้นกลิ่นอายสังหารที่ทรงพลังอย่างยิ่งก็ปรากฏขึ้นในสวรรค์และและปฐพี มันทำให้ร่างกายและจิตวิญญาณของผู้บ่มเพาะทุกคนที่อยู่ที่นี่สั่นสะท้านด้วยแรงกดดัน

"นี่คือ?" ทุกคนตกตะลึง

ในมือของราชาเผิงน้อยปีกทองมีอาวุธสีดำขนาดใหญ่เล่มหนึ่งมันปลดปล่อยกลิ่นอายที่ชั่วร้ายราวกับหลุดออกมาจากขุมนรก

“ง้าวราชันย์รกร้าง!”

หลายคนหน้าเปลี่ยนสี ผู้ฝึกตนเผาพันธุ์อสูรที่อ่อนแอถึงกับต้องคุกเข่าลงกับพื้นด้วยความกลัว

อาวุธชิ้นนี้ทำจากโลหะสีดำและดูเหมือนจะมีจิตวิญญาณเป็นของตัวเอง

เพียงแค่กลิ่นอายที่ปลดปล่อยออกมาของมันก็สามารถบีบคั้นวิญญาณของผู้ฝึกฝนอาณาจักรตำหนักเต๋าระดับต่ำให้แหลกละเอียดได้แล้ว!

"มันคือง้าวราชันย์รกร้างจริงๆ มันคืออาวุธอสูรของราชาเผิงสวรรค์!"

"ใช่ มันคือง้าวราชันย์รกร้างจริงๆ ไม่รู้ว่าตั้งแต่มันถูกสร้างขึ้นมาอาวุธชิ้นนี้ได้สังหารสิ่งมีชีวิตไปมากมายแค่ไหนแล้ว!"

“ราชาเผิงน้อยปีกทองเจ้าคิดจะโกงอย่างนั้นหรือ เจ้ากำลังถืออาวุธของจักรพรรดิอสูรผู้ยิ่งใหญ่ เจ้าไร้ยางอายเกินไปแล้ว!” ตู้เฟยโกรธเกรี้ยวจนดวงตาแดงก่ำ

“อย่ากังวล วิญญาณของมันถูกผนึกไว้แล้ว!” ราชาเผิงน้อยปีกทองตอบอย่างหน้าด้านๆ

ง้าวราชันย์รกร้างเป็นอาวุธอสูรชิ้นแรกของจักรพรรดิอสูรผู้ยิ่งใหญ่ แม้ว่าจะเทียบไม่ได้กับอาวุธเต๋าสุดขั้วที่เขาสร้างขึ้นมาในภายหลัง แต่เขาก็ใช้อาวุธชิ้นนี้มาอย่างยาวนานหลายพันปี

“มันถูกผนึกไว้แล้วจริงๆ ราชาเผิงสวรรค์จะไม่ยอมให้เขาใช้อาวุธอสูรชิ้นนี้ก่อนที่เขาจะเป็นผู้สูงสุด ไม่เช่นนั้นเขาจะชักนำความตายมาหาตัวเอง” เอี๋ยนหรูหยูพยักหน้า

ง้าวราชันย์รกร้างไม่มีใครรู้ว่ามันน่ากลัวแค่ไหน มีข่าวลือว่ามันมีน้ำหนักเทียบเท่าภูเขาสวรรค์ ต่อให้เป็นผู้ฝึกฝนอาณาจักรลึกลับที่สี่ก็ยากที่จะยกมือขึ้น

ในโลกนี้คงมีเพียงราชาเผิงน้อยปีกทองและร่างเซียนโบราณอย่างเย่ฟ่านเท่านั้นที่สามารถยกมันขึ้นด้วยพละกำลังของผู้ฝึกฝนอาณาจักรลึกลับที่สอง

ราชาเผิงน้อยปีกทองถือง้าวราชันย์รกร้างยืนอยู่กับที่ด้วยสีหน้าเรียบเฉย ข้างหลังเขากระบี่หนึ่งแสนแปดหมื่นเล่มถูกสร้างขึ้นมาอีกครั้งอย่างรวดเร็ว

"ปัง!"

เย่ฟ่านไม่คิดจะเปิดโอกาสให้ฝ่ายตรงข้ามสามารถสร้างกระบี่ขึ้นมาอีกครั้ง

เตาเทพอัคคีที่อยู่เหนือศีรษะของเขาพลิกคว่ำลงและเปลวไฟทั้งหมดก็ไหลทะลักเข้าหากระบี่หนึ่งแสนแปดหมื่นเล่มที่กำลังถูกสร้างขึ้น

ในขณะเดียวกันหม้อศักดิ์สิทธิ์ของเขาก็ถูกยกขึ้นมาปะทะกับง้าวราชันย์รกร้างของราชาเผิงน้อยปีกทองในทันที

ในหม้อวิเศษมีเส้นสีดำและสีเหลืองห้อยลงมาปกป้องร่างกายของเขาอย่างแน่นหนา ต่อให้ราชาเผิงน้อยปีกทองแข็งแกร่งมากกว่านี้ก็ยากที่จะทำอันตรายเขาได้ในเวลาอันสั้น

ราชาเผิงน้อยปีกทองเต็มไปด้วยความดุร้าย ง้าวสีดำในมือของเขาฟาดฟันเข้าหาเย่ฟ่านหลายสิบครั้งในเสี้ยวลมหายใจ

"ปัง ปัง…!"

ง้าวราชันย์รกร้างมีพลังอันน่ากลัวอย่างยิ่ง ทุกครั้งที่มันปะทะกับปราณปฐพีต้นกำเนิดของเย่ฟ่าน ใบหน้าของผู้ฝึกฝนเผ่าพันธุ์อสูรที่กำลังชมการต่อสู้ก็บิดเบี้ยวไปด้วยความเจ็บปวดจากแรงปะทะที่กระจัดกระจายออกมา

ราชาเผิงน้อยปีกทองลงมืออย่างแข็งขัน เส้นผมสีทองของเขาร่ายรำอย่างบ้าคลั่ง ดวงตาของเขาเย็นชาในขณะที่อัดพลังศักดิ์สิทธิ์เข้าไปในง้าวเพื่อจะตัดร่างกายของเย่ฟ่านให้ขาดเป็นสองส่วน

เย่ฟ่านมีสีหน้าเรียบเฉยไม่ได้โจมตีตอบโต้ราชาเผิงน้อยปีกทองแม้แต่ครั้งเดียว ที่เขากำลังทำอยู่ตอนนี้คือพยายามปกป้องร่างกายของตัวเองไม่ให้ได้รับบาดเจ็บเท่านั้น

เขาเชื่อว่าด้วยน้ำหนักอันมากมายมหาศาลของง้าวราชันย์รกร้าง สุดท้ายมันจะเผาผลาญพลังศักดิ์สิทธิ์ของราชาเผิงน้อยปีกทองจนหมดไปเอง!

"บูม บูม"

ง้าวราชันย์รกร้างนั้นหนักเกินไปจริงๆ เมื่อมันพุ่งไปข้างหน้าแม้แต่ความว่างเปล่าก็ยังบิดเบี้ยวไปด้วยแสงสีดำ แต่หลังจากโจมตีซ้ำแล้วซ้ำเล่าใบหน้าของราชาเผิงน้อยปีกทองก็บิดเบี้ยวมากขึ้นเรื่อยๆ

ในตอนนี้เองที่เย่ฟ่านได้เริ่มขยับตัว ปราณปฐพีต้นกำเนิดที่อยู่ด้านหน้าของเขาไม่ได้ปะทะกับง้าวสีดำแล้ว เพราะตอนนี้หม้อสีดำของเย่ฟ่านกำลังปะทะกับง้าวราชันย์รกร้างตรงๆโดยไม่หลบเลี่ยง

“แดง!”

เสียงที่ดังกึกก้องนี้ทำให้ผู้บ่มเพาะพันธุ์อสูรซึ่งกำลังชมการต่อสู้อยู่ต้องอุดหูด้วยความเจ็บปวด

เย่ฟ่านอาศัยแรงปะทะเคลื่อนตัวไปด้านข้างและหลีกเลี่ยงคมมีดได้อย่างเฉียดฉิว

“ปัง!”

กำปั้นสีทองของเย่ฟ่านกระแทกหน้าอกของราชาเผิงน้อยปีกทองเต็มๆส่งผลให้ราชาเผิงน้อยปีกทองกระเด็นตกลงไปในบ่อน้ำที่อยู่ด้านข้างสนามรบในทันที

"ปัง ปัง…"

เย่ฟ่านไม่ได้ตามราชาเผิงน้อยปีกทองลงไปในน้ำ แต่กำปั้นสีทองของเขากระแทกนำออกไปหลายสิบครั้ง

ทันใดนั้นรัศมีอาฆาตไร้ขอบเขตก็เหมือนคลื่นซัดเข้าหาฝั่ง นี่คือความอาฆาตแค้นอย่างถึงที่สุดของราชาเผิงน้อยปีกทอง

เย่ฟ่านมีความระมัดระวังอยู่เสมอ เมื่อเขาสัมผัสได้ถึงความผิดปกติหม้อวิเศษที่ลอยอยู่ด้านหน้าของเขาก็ปลดปล่อยปราณปฐพีต้นกำเนิดออกมาป้องกันอยู่ด้านหน้าของเย่ฟ่านอย่างรวดเร็ว

“ปัง!”

ราชาเผิงน้อยปีกทองบินขึ้นมาจากน้ำพร้อมกับง้าวใหญ่ในมือดวงตาของเขาแดงก่ำในขณะที่กวาดง้าวเข้าหาเย่ฟ่านอย่างสุดกำลัง

“แดง!”

นี่เป็นการปะทะกันที่รุนแรงมากที่สุดของง้าวราชันย์รกร้างกับหม้อวิเศษของเย่ฟ่าน คลื่นเสียงอันบ้าคลั่งซัดสาดออกไปทั้งสิบทิศ

“พัฟ”

ในระยะไกลอสูรน้อยหลายคนกระอักเลือดออกมาคำใหญ่ และผู้คนจำนวนมากก็ล้มลงกับพื้น แรงสั่นสะเทือนจากการปะทะกันครั้งนี้ทำให้พวกเขาได้รับบาดเจ็บสาหัสอย่างคาดไม่ถึง

โฮก!

ราชาเผิงน้อยปีกทองคำรามยาว ง้าวสีดำในมือของเขากวาดลงมาอีกครั้งโดยต้องการที่จะผ่าหม้อวิเศษของเย่ฟ่านให้ขาดออกจากกัน

"ติง" "แดง"...

ทั้งสองมือของเขาจับง้าวร้างอันยิ่งใหญ่และฟันหม้อวิเศษด้วยพลังปราณอสูรท่วมท้น!

ราชาเผิงน้อยปีกทองนั้นคุ้มคลั่งไร้สติอย่างสมบูรณ์แล้ว เขาเผาผลาญพลังศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่ในร่างกายของตัวเองโดยไม่คิดจะเก็บไว้ปกป้องแม้แต่น้อย!

ทุกคนที่เฝ้าดูต่างก็ตกตะลึง การจู่โจมแบบนี้ไม่เหมือนการต่อสู้ของยอดฝีมือเลย นี่เป็นเหมือนอันธพาลที่บ้าคลั่งสองคนกำลังต่อสู้กัน เพียงแต่ว่าพวกเขาเป็นอันธพาลที่ทรงพลังจนน่าเหลือเชื่อเท่านั้นเอง

“ความดุร้ายระดับนี้ข้าไม่เคยเห็นมาก่อนในชีวิต” ซิงยี่ถอนหายใจด้วยความชื่นชม

“ปราณปฐพีต้นกำเนิดต้องเป็นของข้า วันนี้ข้าจะใช้เลือดของเจ้ามาสังเวยเส้นทางแห่งการเป็นจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่!” ราชาเผิงน้อยปีกทองดวงตาแดงก่ำเต็มไปด้วยเจตนาฆ่าอันดุร้าย

ง้าวราชันย์รกร้างถูกฟาดความลงมาอย่างต่อเนื่องจนเย่ฟ่านเริ่มรับมือไม่ได้ สาเหตุหลักมาจากกระบี่ใหญ่หนึ่งแสนแปดหมื่นเล่มที่คอยก่อกวนเขาอยู่ตลอดเวลา!

"เจ้าคิดว่าเจ้าจะฆ่าข้าได้จริงหรือ!" เย่ฟ่านถูกกดดันอย่างต่อเนื่องจนเริ่มบ้าคลั่งขึ้นมาเช่นกัน

"เรื่องนี้ยังต้องสงสัย?" ราชาเผิงน้อยปีกทองเย้ยหยัน

"เป็นเขาเองที่ต้องการฆ่าข้า แม้ว่าข้าจะอดกลั้นอย่างถึงที่สุดแล้ว แต่ข้าจำเป็นต้องรักษาชีวิตของตัวเองเช่นกัน!" เย่ฟ่านตะโกนเข้าหาฝูงชน

"ปัง!"

ในขณะที่ง้าวสีดำขนาดใหญ่กำลังจะปะทะกับหม้อศักดิ์สิทธิ์ของเย่ฟ่าน ทันใดนั้นดอกบัวสีฟ้าที่ไม่ทราบว่าปรากฏขึ้นมาจากที่ใดก็ขวางอยู่ด้านหน้าของหม้อศักดิ์สิทธิ์

“อวตารของร่างศักดิ์สิทธิ์ เจ้าก็มีมันด้วยหรือ?!”

ราชาเผิงน้อยปีกทองมีใบหน้าซีดเผือดด้วยความตกตะลึงอย่างถึงที่สุด เพราะตอนนี้หมอวิเศษของเย่ฟ่านได้หลบเลี่ยงการปะทะกับคมง้าวและกำลังพุ่งเข้ามากระแทกหน้าอกของเขาเต็มๆ!

“ปัง!”

หน้าอกของราชาเผิงน้อยปีกทองยุบลงไปโดยที่ทุกคนในสนามรบสามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจน!

“พัพ!”

ราชาเผิงน้อยปีกทองกระอักเลือดออกมาคำใหญ่และร่างกายของเขาก็กระเด็นกลับหลังไปไกลกว่าสิบลี้

“บูม บูม…!”

เย่ฟ่านคว้าหม้อขนาดใหญ่ไล่ตามไปก่อนจะทุบเข้าใส่อกของราชาเผิงน้อยปีกทองอย่างดุเดือด

“บูม!”

ราชาเผิงน้อยปีกทองพ่นเลือดออกมาราวกับน้ำพุ ในขณะที่เขาพยายามลุกขึ้น หม้อขนาดใหญ่ที่อัดแน่นไปด้วยปราณปฐพีต้นกำเนิดอันมากมายมหาศาลก็ทุบลงมาหลายสิบครั้งจนง้าวราชันย์รกร้างหลุดออกจากมือของเขาไปแล้ว!

จบบทที่ 376 - ปราบปรามเผิงสวรรค์

คัดลอกลิงก์แล้ว