375 - หนึ่งแสนแปดหมื่นกระบี่

ราชาเผิงน้อยปีกทองลงมาร่อนลงมาจากท้องฟ้าอย่างช้าๆก่อนจะยืนอยู่ด้านหน้าของเย่ฟ่านและกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า

“มาเล่นกันอีกรอบเถอะ!”

หลังจากสิ้นเสียงขนนกสีทองนับแสนเส้นของเขาก็รวมตัวกันกลายเป็นกระบี่ศักดิ์สิทธิ์มากมายนับไม่ถ้วน มันหมุนอยู่รอบตัวเขาราวกับพายุที่บ้าคลั่ง!

กระบี่ศักดิ์สิทธิ์ใต้โดมสวรรค์เป็นเหมือนต้นไม้ที่เรียงรายอยู่ในอากาศ แต่ละอันยาวหลายจ้าง พวกมันอาบไล้ไปด้วยแสงเย็นเยียบและไอสังหารที่ทรงพลังอย่างถึงที่สุด

กระบี่ขนนกหนึ่งแสนแปดหมื่นเล่มบินอยู่ด้านหน้าของเย่ฟ่าน!

“เมื่อตอนที่จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ยังเด็ก ข้าไม่รู้ว่าพวกเขาเคยฆ่าร่างศักดิ์สิทธิ์มาหรือไม่ แต่สำหรับข้าในวันนี้ ข้าจะใช้เลือดของเจ้าย้อมมือของตัวเองเพื่อสร้างเส้นทางจักรพรรดิ!”

ราชาเผิงน้อยน้อยปีกทองมีรูปร่างที่แข็งแรง ผมสีทองของเขาโบกสะบัดไปตามสายลม ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความดุร้ายและคุ้มคลั่งอย่างถึงที่สุด

เย่ฟ่านยืนอยู่ต่อหน้าพายุกระบี่ด้วยสีหน้าเรียบเฉย ในตอนนี้เขาหยิบเตาเทพอัคคีออกมาจากทะเลแห่งความทุกข์แล้ว

“พูดถึงเรื่องความแข็งแกร่งทางร่างกายเจ้าไม่สามารถสู้กับข้าได้ เมื่อพูดถึงเรื่องพลังศักดิ์สิทธิ์ ข้าจะเหยียบย่ำเจ้าลงไปกับพื้นอีกครั้ง!” เย่ฟ่านดูเฉยเมย แต่ดวงตาของเขาก็เต็มไปด้วยความบ้าคลั่งเล็กน้อย

ไกลจากสนามรบ หลายคนตกใจเป็นอย่างมาก พลังศักดิ์สิทธิ์ของพวกเขาทั้งสองนั้นเป็นสิ่งที่ทุกคนไม่สามารถจินตนาการถึง

“นกตัวนี้น่ากลัวเกินไป ทำไมเขาถึงสร้างค่ายกลกระบี่ที่ยิ่งใหญ่ได้มากมายขนาดนี้?” ตู้เฟยรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ

ซิงยี่ก็มีใบหน้าบิดเบี้ยวเช่นกัน เขาใช้ความคิดอยู่ชั่วครู่และกล่าวว่า

"ดูเหมือนว่าราชาเผิงน้อยปีกทองไม่สามารถทนความอัปยศอีกต่อไป ขนนกที่เจ้าเห็นนั้นไม่ใช่ขนของเขา แต่มันมาจากอาวุธศักดิ์สิทธิ์ที่แข็งแกร่งที่สุดของเผ่าพันธุ์เผิงสวรรค์

แม้ว่าราชาเผิงน้อยปีกทองจะไม่สามารถใช้พลังทั้งหมดของมันได้ แต่มันก็เพียงพอที่จะสังหารเย่ฟ่านอย่างเหลือเฟือ"

ผู้ฝึกฝนจักรพรรดิอสูรหลายคนก็เห็นด้วยกับความคิดของซิงยี่ การปะทะกันครั้งต่อไปนั้นพวกเขาคล้ายกับได้เห็นจุดจบของเย่ฟานเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

“จะอะไรกันนักหนา ในเมื่อนกน้อยตัวนั้นคิดจะเอาขนนกมาเล่นเจ้าก็ใช้ขนของมันเป็นเชื้อเพลิงในการย่างนกไปเลย!” สุนัขตัวใหญ่สีดำตะโกนบอกเย่ฟ่าน

“เจ้านกบ้าตัวนี้น่ากลัวมาก ข้าคิดว่าบางทีเขาอาจจะสามารถต่อสู้กับบุตรศักดิ์สิทธิ์แสงโชติช่วงได้จริงๆ!”ตู้เฟยพึมพำกับตัวเอง

"โชคดีที่ฐานการบ่มเพาะของเขาถูกระงับไปยังชั้นสวรรค์ชั้นที่สองของตำหนักเต๋า ไม่เช่นนั้นผลลัพธ์คงน่ากลัวมากกว่านี้" เอี๋ยนหรูหยูกล่าวด้วยความสงบ

บนท้องฟ้า ราชาเผิงน้อยปีกทองยื่นมือชี้ไปข้างหน้าพร้อมกับคำรามเบาๆ

“พันขนนกพันกระบี่ ฆ่า!”

แสงกระบี่นับพันพุ่งเข้าหาเย่ฟ่านที่อยู่ด้านล่าง

"เฉียง!"

ภายใต้แสงระยิบระยับของขนนกนับพันที่บินเข้ามา เย่ฟ่านยกมือขึ้นเหนือศีรษะในขณะที่ผลักดันเตาเทพอัคคีเข้าหาราชาเผิงน้อยปีกทองอย่างรวดเร็ว

“แดง” “แดง”

เย่ฟ่านแม้ว่าจะมีคมกระบี่นับพันอยู่ข้างหน้า แต่มันก็ไม่สามารถสร้างรอยบาดแผลให้กับเตาเทพอัคคีได้แม้แต่น้อย กระบี่ที่เรืองแสงอยู่บนท้องฟ้าถูกทำลายมากขึ้นเรื่อยๆ

ราชาเผิงน้อยปีกทองยืนนิ่งยืนอยู่ในป่ากระบี่ สายตาของเขาเต็มไปด้วยเจตนาฆ่าและเขาก็ส่งเสียงคำรามขึ้นอีกครั้ง

"กระบี่สามพัน

"เฉียง เฉียง!"

กระบี่ศักดิ์สิทธิ์ผสมผสานเข้าด้วยกัน กระบี่ศักดิ์สิทธิ์สีทองสามพันเล่มพุ่งไปข้างหน้าอีกครั้งและจำนวนของพวกมันก็เพิ่มขึ้นจากเดิมถึงสามเท่า

ด้วยการโจมตีที่ทรงพลังเช่นนี้มันทำให้เย่ฟ่านรู้สึกเจ็บปวดเล็กน้อยในขณะที่เขาผลักดันเตาเทพอัคคีไปข้างหน้า กระบี่ขนาดใหญ่สามพันเล่มจู่โจมเข้ามาซ้ำแล้วซ้ำเล่าแม้แต่แขนของเขายังเริ่มปวดชาบ้างแล้ว

“เปิดออก!”

เย่ฟ่านไม่สามารถผลักดันได้อีกต่อไปเขาจึงส่งเสียงคำรามดังกึกก้อง

ทันใดนั้นเตาที่อยู่เหนือศีรษะของเขาก็พลิกคว่ำ ฝาเตาสีสันสดใสถูกเปิดออกและเปลวไฟสีดำก็พุ่งออกมาจากปากเตาราวกับคลื่นทะเลที่ปั่นป่วน

"เฉียง เฉียง"

กระบี่ใหญ่หลายพันเล่มที่กำลังบินเข้าหาเย่ฟ่านถูกเปลวไฟสีดำกลืนเข้าไปข้างในในเวลาเพียงเสี้ยวลมหายใจ

ในเปลวไฟสีดำแสงสีทองค่อยๆจางลงเรื่อยๆ และกระบี่ขนนกหลายพันเล่มก็ถูกเผาผลาญกลายเป็นเศษขี้เถ้าในเวลาอันรวดเร็ว

ราชาเผิงน้อยปีกทองโกรธเกรี้ยวเป็นอย่างมาก ดวงตาของเขาเปล่งประกายด้วยแสงอันเยือกเย็น กระบี่ขนนกหลายพันเล่มของเขาถูกทำลายในครั้งเดียว มันทำให้เขาเจ็บปวดอย่างถึงที่สุด

"นี่เป็นไฟชนิดใด?"

"คมกระบี่ขนนกหลายพันเล่มถูกทำลายในครั้งเดียว เปลวไฟนี้จะต้องมีระดับสูงมากกว่าหกอย่างไม่ต้องสงสัย"

"ข้าได้ยินมาว่าผู้อาวุโสไท่ซ่างของตระกูลจี้ถูกสังหารด้วยเปลวไฟห้าสี ดูเหมือนมันจะไม่ใช่เปลวไฟชนิดนี้"

ผู้คนที่กำลังดูการต่อสู้มีใบหน้าซีดขาว พวกเขาไม่รู้ว่าเย่ฟ่านสะสมเปลวไฟไว้กี่ชนิดกันแน่

ในตอนนี้เตาเทพอัคคีบานสะพรั่งด้วยแสงเคลือบห้าสี มันลอยอยู่เหนือศีรษะของเย่ฟ่าน เปลวเพลิงสีดำที่ลุกโชนยังคงเผาผลาญความว่างเปล่าให้เกิดความบิดเบี้ยวอย่างรุนแรง

เผิงน้อยปีกทองมีสีหน้าโกรธแค้นอย่างถึงที่สุด เขาแค่นเสียงอย่างเย็นชาและกล่าวว่า

"มาดูกันว่าเปลวไฟของเจ้าจะทนได้นานแค่ไหน? กระบี่หนึ่งแสนแปดหมื่นเล่ม!”

เจตนาฆ่าอันทรงพลังรวมตัวกันเพื่อสร้างป่ากระบี่ที่สิ้นหวัง กระบี่ขนาดใหญ่ทุกอันกระทบกันและพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้า!

"เขาสามารถสำเร็จญาณวิเศษอันยิ่งใหญ่ของเผิงสวรรค์ได้จริงๆ เจตกระบี่ที่ทำลายไม่ได้!" เอี๋ยนหรูหยูอุทานออกมา

"กระบี่หนึ่งแสนแปดหมื่นเล่ม เจตกระบี่ที่ทำลายไม่ได้ กระบี่ศักดิ์สิทธิ์จะถูกทำลายไม่ได้ เว้นแต่พวกมันจะถูกทำลายไปทั้งหมดในครั้งเดียว!"

ในสนามรบพายุกระบี่พัดพาเข้าหาเย่ฟ่านอย่างรุนแรง ร่างกายของเขาหายเข้าไปในแสงกระบี่สีทองที่ปั่นป่วน หากไม่ใช่ว่าเปลวไฟสีดำยังสามารถมองเห็นได้ลางๆทุกคนคงเข้าใจว่าเย่ฟ่านตายไปแล้ว

เย่ฟ่านยืนอยู่ท่ามกลางเปลวไฟสีดำด้วยสีหน้าเรียบเฉย นี่คือเปลวไฟสีดำที่เขานำมาจากสันเขาสุริยันร่วงในเขตต้องห้ามของเหมืองโบราณต้นกำเนิด

แม้ว่ามันจะมีเพียงเล็กน้อย แต่ว่ากันว่านี่เป็นไฟที่เกิดจากเลือดของหงส์เพลิงระดับผู้อมตะ พลังทำลายล้างของอาวุธที่ยังไม่ถึงระดับเต๋าสุดขั้วจะสามารถคุกคามมันได้อย่างไร!

“บูม!”

เมื่อเปลวไฟสีดำกวาดออกไปกระบี่นับหมื่นเล่มที่อยู่ด้านหน้าก็ถูกเผาผลาญกลายเป็นเศษขี้เถ้าในทันที

"เฉียง เฉียง "

ราชาเผิงน้อยปีกทองยังคงมีสีหน้าที่เต็มไปด้วยความมั่นใจ แม้ว่ากระบี่ของเขาจะถูกทำลายอย่างต่อเนื่อง แต่พายุกระบี่ของเขายังคงพัดเข้าหาเย่ฟ่านอย่างบ้าคลั่ง!

“ไอ้เวรนี่!” ตู้เฟยสาปแช่งออกมาด้วยความโกรธ

“หากเป็นเช่นนี้ต่อไป เปลวไฟสีดำจะหมดลงก่อนที่กระบี่ขนเผิงจะถูกทำลายจนหมดสิ้น ดูเหมือนว่าเย่ฟ่านคงมาได้เพียงเท่านี้?” ซิงยี่กล่าวอย่างเคร่งขรึม

“ความคิดของเจ้าไม่แน่ว่าจะเป็นความจริงเสมอไป นี่เป็นการต่อสู้ด้วยพลังศักดิ์สิทธิ์ แม้ว่าขนเผิงจะสามารถฟื้นคืนชีพได้ตลอดเวลา แต่มันก็ขึ้นอยู่กับพลังศักดิ์สิทธิ์ของเขาด้วย” เอี๋ยนหรูหยูกล่าว

กระบี่หนึ่งแสนแปดหมื่นเล่มยังคงโหมกระหน่ำเข้าหาเย่ฟ่าน เย่ฟ่านเปิดเส้นทางด้วยเตาเทพอัคคี ในขณะที่ระยะห่างของเขาและราชาเผิงน้อยเหลือไม่ถึงสิบวาแล้ว

“ปัง!”

เย่ฟ่านกระตุ้นเตาเทพอัคคีให้ไฟลุกไหม้ไปทั่วสิบทิศและกวาดเข้าหากระบี่หนึ่งแสนแปดหมื่นเล่มในครั้งเดียว

“เฉียงเฉียง!”

พายุกระบี่ทั้งหมดกลายเป็นเศษขี้เถ้าสีดำที่กระจัดกระจายอยู่บนท้องฟ้า

แม้ว่ากระบี่พวกนี้จะถูกสร้างขึ้นมาใหม่ได้ตลอดเวลา แต่การสร้างขึ้นใหม่นั้นต้องใช้พลังศักดิ์สิทธิ์เป็นจำนวนมาก และดูเหมือนว่าเย่ฟ่านจะไม่ให้เวลาแก่ราชาเผิงน้อยปีกทองอีกต่อไป

ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของทุกคน เย่ฟ่านได้ละทิ้งเตาเทพอัคคีก่อนจะปรากฏตัวขึ้นที่ด้านหน้าของราชาเผิงน้อยปีกทองแล้ว!