บทที่ 16 ซาลาแมนเดอร์

ติ๋ง! ติ๋ง!

"เฮ้!"

ตึง... โครม!

เสียงดังทึบเบาๆ สะท้อนก้องในท่อระบายน้ำอันเงียบสงัด ตามมาด้วยเสียงน้ำไหล

มอสสะบัดน้ำออกจากตัวและชำเลืองมองดูสถานการณ์เบื้องล่าง

พวกหนูดำปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง กำลังรุมทึ้งซากหนูดำที่ตายไปก่อนหน้านี้อย่างตะกละตะกลาม หวังจะอิ่มท้องสักมื้อ

จากนั้น การต่อสู้แย่งชิงอาหารก็ปะทุขึ้นอีกครั้ง และหนูดำที่ตายก็กลายเป็นอาหารของหนูดำตัวอื่นๆ ต่อไป

"ซี๊ด...!! ไอ้พวกหนูดำนี่มันผิดปกติชัดๆ ความดุร้ายป่าเถื่อนขนาดนี้เป็นเพราะอิทธิพลของแก่นแท้เวทมนตร์งั้นเหรอ?"

มอสเฝ้ามองดูฝูงหนูดำที่เริ่มกัดกินกันเอง พ่นลมหายใจออกมาแล้วส่ายหน้า

หลังจากสังเกตอยู่ครู่หนึ่ง มอสก็ดูเหมือนจะหมดความสนใจและเบือนหน้าหนี

"ช่างหัวพวกมันเถอะ! ยังไงซะพวกมันก็ไม่ใช่สัตว์ประหลาดอยู่แล้ว ไม่เห็นจะน่าค้นคว้าตรงไหนเลย"

ซู่...

มอสสำรวจสภาพแวดล้อมโดยรอบอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะออกเดินมุ่งหน้ากลับสู่บ้านเกิด

ระบบท่อระบายน้ำที่นี่เหมือนกับที่ที่เธอเคยอาศัยอยู่ไม่มีผิดเพี้ยน!

ตรงกลางเป็นทางน้ำไหลกว้างสามเมตร ส่วนสองฝั่งเป็นทางเดินกว้างเกือบสองเมตร

ถ้าจะให้หาจุดต่างจริงๆ ก็คงมีอยู่อย่างเดียว

ที่นี่อากาศอบอุ่นมาก อบอุ่นเสียจนมอสรู้สึกร้อนขึ้นมานิดๆ

ถึงแม้จะเข้าสู่ฤดูหนาวแล้ว แต่เธอรู้สึกได้ว่าอุณหภูมิที่นี่น่าจะเกือบๆ สามสิบองศาเซลเซียสเลยทีเดียว

"อา... เมื่อกี้ยังหนาวจนตัวสั่นอยู่เลย ตอนนี้กลับมาร้อนอีกแล้ว แถมฉันยังไวต่อความร้อนซะด้วยสิ..."

มอสมองดูพรสวรรค์ต้านทานความร้อนที่ปรากฏขึ้นบนหน้าต่างสถานะ แล้วเอ่ยขึ้นด้วยความรู้สึกจนใจเล็กน้อย

นี่ทำให้เธอเริ่มสงสัยว่า ท่อระบายน้ำแห่งนี้เชื่อมต่อกับอะไรอยู่เบื้องบนกันแน่

แม้ในใจจะทึ่งกับความก้าวหน้าของตัวเอง แต่มอสก็ไม่ได้หยุดนิ่ง เธอใช้ทักษะพรางตัวเพื่อมุ่งหน้าไปยังจุดหมาย

ครึ่งชั่วโมงต่อมา...

"น่าจะใกล้ถึงแล้วใช่ไหมเนี่ย?"

มอสซ่อนตัวอยู่ตรงมุมมืด มองไปยังทางแยกรูปตัวทีที่อยู่ไกลออกไป แล้วกระซิบเบาๆ

ซากหนูดำนับสิบตัวนอนเกลื่อนอยู่ตรงทางแยก!

บางตัวมีสภาพราวกับถูกฉีกกระชากจนขาดวิ่น เหลือเพียงร่างท่อนครึ่ง

ตลอดทางที่ผ่านมา เธอก็เจอซากหนูดำหลายตัวเช่นกัน แต่พวกมันไม่ได้มีรอยกัดเหวอะหวะเหมือนกับหนูดำพวกนี้

ดังนั้น สัตว์ประหลาดที่สังหารพวกมันก็น่าจะอยู่แถวๆ นี้นี่แหละ!

เมื่อคิดถึงความเป็นไปได้นี้ มอสก็หดตัวลีบหลบมุม พลางพึมพำกับตัวเอง

"รวมพวกหนูดำพวกนี้ด้วย ก็ปาเข้าไปหกร้อยกว่าตัวแล้วนะเนี่ย..."

จำนวนนี้เกินกว่าที่เธอคาดการณ์ยอดผู้เสียชีวิตไว้เสียอีก!

นี่ก็เป็นเครื่องพิสูจน์ให้เห็นว่า สัตว์ประหลาดที่จู่ๆ ก็โผล่มานั้น ต้องแข็งแกร่งกว่าที่เธอคิดไว้มาก!

"บางที... ข้ามทางแยกนี้ไปก็คงจะได้เจอแล้วมั้ง"

มอสก้มมองพื้นอย่างระมัดระวัง หลีกเลี่ยงทุกสิ่งที่จะทำให้เกิดเสียงดัง แล้วเดินเลียบกำแพงมุ่งหน้าไปยังทางแยก

………………

แสงสีแดงสลัวๆ เป็นสีที่แทบจะไม่เคยเห็นในท่อระบายน้ำเลย

มันเป็นสีที่สะดุดตาเป็นอย่างมาก มอสจึงถูกดึงดูดเข้าหาเมื่อเดินเข้าใกล้ทางโค้ง

แต่มอสไม่ได้ยืนโง่ๆ อยู่ตรงนั้น เธอรีบซ่อนตัวตรงมุมมืดเพื่อสังเกตการณ์ทันที

ตรงมุมหนึ่งของทางแยกรูปตัวที มอสต้องใช้เวลาตรวจสอบพื้นที่อย่างระมัดระวัง หลังจากมั่นใจแล้วว่าจะไม่ถูกค้นพบ

ในที่สุดมอสก็ได้เห็นวัตถุเรืองแสงสีแดงนั้นอย่างชัดเจน ซึ่งทำให้เธอเผลออุทานออกมาเบาๆ ด้วยความประหลาดใจ

"นั่นมันตัวอะไรน่ะ? ซาลาแมนเดอร์งั้นเหรอ?"

มันคือสิ่งมีชีวิตที่แผ่รังสีสีแดงเจิดจ้า ราวกับเพิ่งคลานขึ้นมาจากน้ำ พร้อมกับมีไอน้ำพวยพุ่งออกมาจากตัว

สิ่งมีชีวิตตัวนี้นอนหมอบอยู่ริมฝั่งแม่น้ำ เพลิดเพลินกับสภาพแวดล้อมอันอบอุ่นที่ทำให้มันรู้สึกสบายตัวสุดๆ

รูปลักษณ์ของมันทำเอามอสตกตะลึง เพราะมันดูคล้ายกับสิ่งมีชีวิตในตำนานอย่างซาลาแมนเดอร์จากโลกก่อนของเธอมาก!

ซาลาแมนเดอร์ จิตวิญญาณแห่งไฟในตำนาน ภูตที่ควบคุมเปลวเพลิง

มันคือสิ่งมีชีวิตรูปร่างประหลาดคล้ายกิ้งก่า อาศัยอยู่ท่ามกลางเปลวเพลิงของภูเขาไฟและลาวา

ซาลาแมนเดอร์ทรงพลังอย่างเหลือเชื่อและมีอารมณ์ฉุนเฉียวเกรี้ยวกราด จนได้ฉายาว่ามังกรไร้ปีก!

สำหรับมอสแล้ว สิ่งมีชีวิตที่อยู่ตรงหน้าคือซาลาแมนเดอร์ขนาดย่อส่วนชัดๆ!

เธอกะด้วยสายตาว่า ถ้ารวมหางเข้าไปด้วย มันก็ยาวแค่ประมาณหนึ่งเมตรเท่านั้น

ขนาดตัวแค่นี้ไม่ตรงกับซาลาแมนเดอร์เลย และสภาพแวดล้อมที่นี่ก็ไม่เหมาะกับลักษณะเฉพาะของซาลาแมนเดอร์ด้วย

เธอเดาว่ามันน่าจะมีสายเลือดของซาลาแมนเดอร์อยู่แค่เสี้ยวเดียวเท่านั้น อย่างดีที่สุดก็เรียกได้แค่กิ้งก่าไฟเท่านั้น

เมื่อคิดได้ดังนั้น มอสก็ใจเย็นลง มองดูสิ่งมีชีวิตตัวนั้นจากระยะไกล แล้วคิดในใจ

'มีแค่ตัวเดียวเหรอ? หรือว่าข้อสันนิษฐานก่อนหน้านี้ของฉันจะผิดพลาด?!'

'สรุปว่าไอ้เจ้านี่เป็นคนฆ่าหนูดำพวกนั้นตั้งมากมายงั้นสิ?'

ถ้าสัตว์ประหลาดตัวนี้เป็นตัวการเดียวที่ขับไล่พวกหนูดำไปได้ล่ะก็ ความแข็งแกร่งของกิ้งก่าไฟตัวนี้ต้องมากกว่าที่มอสคาดการณ์ไว้หลายเท่าตัวเลยทีเดียว!

'ดูแข็งแกร่งเอาเรื่องเลยแฮะ ไม่รู้ว่าพรสวรรค์ตรวจสอบจะวัดระดับความแข็งแกร่งของมันได้ไหมนะ...'

มอสครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วตัดสินใจใช้พรสวรรค์ตรวจสอบกับกิ้งก่าไฟตัวนั้น!

ประกายแสงหลากสีสว่างวาบขึ้นในดวงตาของเธอ หน้าต่างสถานะของซาลาแมนเดอร์ก็ปรากฏขึ้นในหัว!

[ชื่อ: ???]

[ระดับ: ขั้นเงิน เลเวล 3]

[ร่างกาย: 35]

[จิตวิญญาณ: 10]

[พลังเวทมนตร์: 100]

[แก่นแท้เวทมนตร์: 450]

[ทักษะ: บงการเปลวเพลิง, ระเบิดเพลิง, พิษไฟแผดเผา, เกล็ดเกราะแข็ง, ต้านทานเวทมนตร์, ต้านทานความร้อน, กรงเล็บ...]

ซี๊ด—!!!

มอสอดไม่ได้ที่จะสูดลมหายใจเข้าลึก ตกตะลึงจนพูดไม่ออกเมื่อเห็นค่าสถานะของซาลาแมนเดอร์ตัวนี้

ค่าความสมบูรณ์ทางร่างกาย 35 แต้มของมัน สูงกว่าค่าสถานะ 2 แต้มในปัจจุบันของเธอถึงสิบเจ็ดเท่ากว่าๆ!

พลังเวทมนตร์ของมันก็สูงถึง 100 แต้ม มากกว่าของเธอถึงห้าเท่า แถมทักษะของมันก็ดูจะทรงพลังแบบสุดๆ!

"ขั้นเงิน..."

มอสมองสัตว์ประหลาดที่อยู่ไกลออกไป รู้สึกเหลือเชื่อ แต่ก็เข้าใจได้ในเวลาเดียวกัน

ถ้าเป็นสัตว์ประหลาดระดับขั้นเงินล่ะก็ การจะกวาดล้างหนูดำฝูงใหญ่ขนาดนั้นด้วยตัวคนเดียวก็เป็นไปได้อย่างแน่นอน!

ความแตกต่างของความแข็งแกร่งระหว่างระดับขั้นนั้นเปรียบเสมือนหุบเหวลึกที่สิ่งมีชีวิตธรรมดาไม่อาจข้ามผ่านไปได้!

หากปราศจากความแข็งแกร่งและพรสวรรค์ที่มากพอจะเอาชนะการกดข่มจากระดับที่สูงกว่า สิ่งมีชีวิตระดับต่ำกว่าย่อมไม่มีทางเอาชนะสิ่งมีชีวิตระดับสูงกว่าได้เลย

สถานการณ์ของฝูงหนูดำก็เป็นแบบนี้แหละ พวกมันอ่อนแอกว่าซาลาแมนเดอร์มาก ดังนั้นต่อให้มีจำนวนเยอะแค่ไหนก็ไร้ประโยชน์

แม้แต่ตอนนี้ มอสยังสามารถจัดการกับหนูดำสิบตัวที่พุ่งเข้ามาโจมตีพร้อมกันได้อย่างสบายๆ!

ดังนั้น สำหรับซาลาแมนเดอร์ระดับขั้นเงินตัวนี้ การจัดการกับพวกหนูดำนั่นย่อมเป็นเรื่องง่ายดายยิ่งกว่าปอกกล้วยเข้าปากเสียอีก!

ฟ่อ...

ขณะที่มอสกำลังทึ่งอยู่นั้น จู่ๆ ก็มีเสียงร้องเบาๆ ดังมาจากด้านหลังของกิ้งก่าไฟ

"เกิดอะไรขึ้นน่ะ?"

มอสสะดุ้งตกใจ หันไปมองที่ช่องทางเดินด้านหลังกิ้งก่าไฟ

แล้วซาลาแมนเดอร์ไฟขนาดเล็กกว่าสองสามตัวก็วิ่งเหยาะๆ มาจากระยะไกล ตรงเข้าไปหาซาลาแมนเดอร์ไฟตัวใหญ่

"ไม่นึกเลยว่าจะมี..."

สีหน้าของมอสเปลี่ยนไป เธอไม่คิดเลยว่าข้อสันนิษฐานของเธอจะเป็นจริง!

มีเผ่าพันธุ์สัตว์ประหลาดอยู่จริงๆ และความแข็งแกร่งของพวกมันก็เหนือกว่าที่เธอประเมินไว้มาก!

'ไม่มีทางที่สัตว์ประหลาดธาตุไฟที่ทรงพลังและมีจำนวนมากขนาดนี้จะโผล่มาอยู่ในท่อระบายน้ำได้หรอก!'

จากผลการวิจัยและการสำรวจตลอดห้าเดือน มอสขอเอาหัวเป็นประกันเลยว่า สัตว์ประหลาดที่มีความแข็งแกร่งและธาตุแบบนี้ไม่มีทางถือกำเนิดขึ้นที่นี่ได้อย่างเด็ดขาด!

'คำอธิบายเดียวก็คือ ไอ้พวกนี้มันมาจากข้างบน...'

มอสขมวดคิ้ว หันหลังกลับ เตรียมตัวจะหนีไปหาที่อยู่ใหม่

เธอไม่อยากปะทะกับกิ้งก่าไฟพวกนี้ ถ้าโดนจับได้ เธอคงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากโกยแน่บ!

โอกาสชนะแทบจะเป็นศูนย์!

และถ้าเป็นอย่างที่เธอคิด ว่ากิ้งก่าไฟพวกนี้หลบหนีลงมาจากเมืองข้างบนล่ะก็...

เดี๋ยวพวกมนุษย์ก็คงลงมาตามล้างตามเช็ดพวกมันในไม่ช้านี้แหละ!

เมื่อคิดได้ดังนั้น มอสก็ค่อยๆ ถอยร่นกลับไป ตั้งใจจะกลับไปกบดานอยู่ที่ใต้น้ำตกตามเส้นทางเดิมสักสองสามวัน

แต่ยังไม่ทันได้ไปไหนไกล ร่างของมอสก็ชะงักงันอย่างกะทันหัน

เพราะเธอได้ยินเสียงบางอย่าง เสียงของมนุษย์!

มันคือเสียงฝีเท้าและเสียงพูดคุย แถมยังดังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ด้วย!

"...เหม็นชะมัด! อีกนานไหมกว่าจะถึงเนี่ย?!"

จู่ๆ เสียงของมนุษย์ก็ดังก้องขึ้นในท่อระบายน้ำอันมืดมิด!

นั่นมัน... ภาษาจีนกลางนี่นา!