บทที่ 10 150 วัน!

"เยี่ยม! วันนี้ก็เป็นอีกวันแห่งการเก็บเลเวล!"

มอสนอนหลับสนิทตลอดคืน จากนั้นก็ลุกขึ้นมาบริหารร่างกายยืดเส้นยืดสายในโพรงอย่างกระฉับกระเฉง แล้วหันไปป้อนอาหารเจ้าก้อนแป้งเปียกที่อยู่ข้างๆ

ดึ๋ง!

"เด็กดี..."

มอสมองดูเจ้าก้อนแป้งเปียกที่แสนจะเชื่อฟัง แล้วก็อดไม่ได้ที่จะเผยรอยยิ้มโง่งมที่ดูเหมือนจะช่วยเยียวยาจิตใจออกมา

แต่ในไม่ช้า มอสก็ดึงสติกลับสู่โลกแห่งความเป็นจริง เธอพร้อมที่จะออกล่าแล้ว!

มอสชำเลืองมองรอยขีดข่วนบนกำแพง มีเส้นแนวตั้งสี่เส้นและเส้นแนวนอนหนึ่งเส้น เป็นสัญลักษณ์บ่งบอกว่าเวลาผ่านไปแล้ว 5 วัน!

และตอนนี้ บนกำแพงก็มีรอยขีดข่วนแบบนี้อยู่สองกลุ่มแล้ว!

"ผ่านไป 10 วันแล้ว... วันนี้คือวันที่ 11!"

มอสพึมพำ พลางเอื้อมมือไปขีดรอยใหม่เพิ่มลงไป!

วันที่ 11!

วันนี้ออกล่าสไลม์ขนาด 10 เซนติเมตรได้ 2 ตัวในท่อระบายน้ำอันมืดมิด!

ผลประกอบการ: [พรสวรรค์ทั้งหมดเพิ่มขึ้นเล็กน้อย!]

[ความคืบหน้าในการวิจัยสไลม์เพิ่มขึ้น!]

วันที่ 23!

วันนี้ออกสำรวจลึกลงไปในท่อระบายน้ำระยะทาง 300 เมตร!

ล่าสไลม์ขนาด 12 เซนติเมตรได้ 3 ตัว ตะขาบยักษ์ 4 ตัว และแมงมุมพิษอีก 5 ตัว!

ผลประกอบการ: [พรสวรรค์: เสริมความเร็ว, เสริมประสาทสัมผัสทั้งห้า, เสริมพละกำลัง → ระดับ 1; กรงเล็บ 2 → ระดับ 3; ต้านทานพิษ 1 → ระดับ 2; สัตว์กินพืชและสัตว์ 3 → ระดับ 4]

[พรสวรรค์: เสริมพละกำลัง, กัด (สร้างสำเร็จ)]

[ความคืบหน้าในการวิจัยสไลม์เพิ่มขึ้น!]

วันที่ 45!

วันนี้ย้ายบ้าน พาเจ้าก้อนแป้งเปียกหนีจากโพรงเดิมที่อาหารเริ่มร่อยหรอ มุ่งหน้าลึกเข้าไปในท่อระบายน้ำ!

ระหว่างทาง จัดการสไลม์ขนาด 10-13 เซนติเมตรได้ 4 ตัว กิ้งก่าเกราะแข็ง 1 ตัว และแมงมุมพิษอีก 15 ตัว!

ผลประกอบการ: [พรสวรรค์: เสริมความเร็ว 1, เสริมประสาทสัมผัสทั้งห้า 1 → ระดับ 2; เสริมพละกำลัง → ระดับ 1; กรงเล็บ 3 → ระดับ 4; ต้านทานพิษ 2 → ระดับ 4; ต้านทานการกัดกร่อน 1 → ระดับ 3; ฟื้นฟูบาดแผลเล็กน้อย 2 → ระดับ 4; สัตว์กินพืชและสัตว์ 4 → ระดับ 5]

[พรสวรรค์: ปีนป่าย, ว่ายน้ำ, ดำน้ำ (สร้างสำเร็จ)]

วันที่ 50!

จัดแจงที่อยู่ใหม่เรียบร้อย วันนี้ขอพักผ่อนหนึ่งวัน!

ผลประกอบการ: [พรสวรรค์: เสริมพละกำลัง 1, เสริมพละกำลัง 1 → ระดับ 2; กรงเล็บ 4 → ระดับ 5; สัตว์กินพืชและสัตว์ 5 → ระดับ 6]

[พรสวรรค์: ขุดคุ้ย (สร้างสำเร็จ)]

วันที่ 60 ถึง 65!

ใช้เวลา 5 วันสำรวจสภาพแวดล้อมโดยรอบ ครอบคลุมพื้นที่ 20 กิโลเมตร!

ห่างออกไป 20 กิโลเมตร ปะทะกับกิ้งก่ายักษ์สูง 2 เมตร สู้ไม่ได้ ถอยร่นกลับมาในสภาพบาดเจ็บสาหัส!

ผลประกอบการ: [พรสวรรค์: เสริมความเร็ว 2, เสริมประสาทสัมผัสทั้งห้า 2, เสริมพละกำลัง 2, เสริมพละกำลัง 2 → ระดับ 4; ฟื้นฟูบาดแผลเล็กน้อย 4 → ระดับ 6]

[พรสวรรค์: พรางตัว, พุ่งทะยาน, จำศีล (สร้างสำเร็จ)]

วันที่ 100!

"การวิจัยเสร็จสมบูรณ์!"

มอสยืนอยู่หน้ากำแพงขนาดใหญ่ในบ้านหลังใหม่ มองดูตัวอักษรที่เขียนเบียดเสียดกันอยู่บนนั้น แล้วพยักหน้าอย่างพึงพอใจ

[ความสัมพันธ์เชิงโครงสร้างระหว่างร่างกายสไลม์กับแก่นแท้เวทมนตร์ และข้อสันนิษฐานเกี่ยวกับสัตว์ประหลาดและแก่นแท้เวทมนตร์]

"สไลม์ที่มีรูปร่างประหลาดๆ แบบนี้นี่เหมาะกับการวิจัยเบื้องต้นจริงๆ"

มอสยื่นมือไปลูบเจ้าก้อนแป้งเปียกที่ยังคงเชื่อฟังอยู่ข้างๆ รอยยิ้มพึงพอใจปรากฏขึ้นบนใบหน้า

ตอนนี้ เจ้าก้อนแป้งเปียกตัวโตขึ้นจนมีขนาด 10 เซนติเมตรแล้ว ส่วนตัวมอสเองก็โตขึ้นไม่น้อยเช่นกัน

มอส: 5 เซนติเมตร → 8 เซนติเมตร! (กำหมัดชูขึ้นเหนือหัว ท่าทางภูมิใจสุดๆ)

"อะแฮ่ม นอกเรื่องไปไกลละ..."

มอสกระแอมไอ กำหมัดแน่น สายตากลับมาจับจ้องที่ตัวอักษรบนกำแพงอีกครั้ง

"สไลม์ ร่างกายประกอบด้วยของเหลว 90% ไม่มีอวัยวะที่เป็นของแข็งอยู่ภายใน ยกเว้นผิวหนังชั้นนอกที่เหมือนเจลาติน!"

"นั่นหมายความว่า ร่างกายที่แท้จริงของสไลม์ก็คือผิวหนังชั้นนอก รวมถึงเนื้อเยื่อต่างๆ อย่างสมอง อวัยวะดูดซึม และเส้นประสาทสั่งการ ล้วนอยู่บนผิวหนังชั้นนอกทั้งสิ้น"

"แต่เมือกที่อยู่ข้างในก็เป็นส่วนประกอบสำคัญ หรือจะเรียกว่าสำคัญที่สุดเลยก็ว่าได้"

"ร่างกายของสไลม์ประกอบด้วยเมือกที่เกิดจากการผสมผสานระหว่างแก่นแท้เวทมนตร์กับน้ำ ซึ่งทำหน้าที่เป็นอวัยวะย่อยอาหาร และยังเป็นวัตถุดิบสำคัญในการสร้างผิวหนังชั้นนอกอีกด้วย"

"เรียกได้ว่าแก่นแท้เวทมนตร์คือสิ่งที่ทำให้สไลม์มีรูปร่างประหลาดเช่นนี้ สูตรง่ายๆ ก็คือ: แก่นแท้เวทมนตร์ + น้ำ + จิตวิญญาณอันอ่อนแอ"

"ดังนั้น จึงสามารถอนุมานได้ว่า แก่นแท้เวทมนตร์คือกุญแจสำคัญในการดำรงชีวิต และอาจจะรวมถึงการมีอยู่ของสัตว์ประหลาดด้วย!"

แก่นแท้เวทมนตร์ + จิตวิญญาณ + X = สัตว์ประหลาด!

มอสเขียนสูตรใหม่ลงบนกำแพง มุมปากของเธอโค้งขึ้นโดยไม่รู้ตัว

"หลังจากต้องลบล้างข้อสรุปและการทดลองก่อนหน้านี้ไปหลายครั้ง ในที่สุดฉันก็ได้เห็นเพียงเศษเสี้ยวของยอดภูเขาน้ำแข็งแห่งโลกใบนี้แล้ว!"

มอสพึมพำกับตัวเอง สีหน้าค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นตื่นเต้น

เพราะในวินาทีนี้ เสียงแจ้งเตือนจากนิ้วทองคำก็ดังก้องขึ้นในหัวอีกครั้ง!

[พรสวรรค์: ตรวจสอบ → ตรวจสอบ 1]

[พรสวรรค์: การวิจัยสัตว์ประหลาด · สไลม์, โจมตีพิเศษใส่ "สไลม์" (สร้างสำเร็จ)]

"เยี่ยมไปเลย เด็กดี..."

มอสหัวเราะร่า คว้าตัวเจ้าก้อนแป้งเปียกเข้ามากอด ลูบคลำมันอย่างตื่นเต้น ใบหน้าเปี่ยมไปด้วยความสุข

หลังจากฉลองกับเจ้าก้อนแป้งเปียกจนหนำใจ มอสก็เตรียมตัวป้อนอาหารมันเหมือนทุกทีแล้วจะเข้านอน

ทว่า อุบัติเหตุและเรื่องเซอร์ไพรส์มักจะมาเยือนโดยไม่ทันตั้งตัวเสมอ!

มอสไม่คาดคิดเลยว่า เจ้าก้อนแป้งเปียกที่เธอเลี้ยงไว้ดูเล่นแก้เหงา จะมอบเรื่องเซอร์ไพรส์ให้เธออีกเรื่องในวันนี้!

เสียงแจ้งเตือนดังก้องขึ้นในหัวอีกครั้ง ทำเอามอสถึงกับชะงักงัน

[พรสวรรค์: เพาะพันธุ์สไลม์, ความเข้ากันได้กับสไลม์ (สร้างสำเร็จ)]

[สัตว์เลี้ยง: สไลม์ (ก้อนแป้งเปียก) ยอมรับเจ้านายโดยอัตโนมัติ เปิดใช้งานพื้นที่สัตว์เลี้ยง]

เจ้าก้อนแป้งเปียกที่อยู่ตรงหน้ามอสหายวับไปกับตา!

เธอสัมผัสได้ว่าเจ้าก้อนแป้งเปียกไปโผล่ในมิติประหลาด เหมือนเป็นโลกอีกใบหนึ่ง!

"อ้าว กฎเกณฑ์มีระบบสัตว์เลี้ยงด้วยงั้นเหรอเนี่ย?!"

มอสเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง กว่าจะตั้งสติเรียกเจ้าก้อนแป้งเปียกออกมาจากมิติได้ก็ใช้เวลาพักใหญ่

ดึ๋ง!

เจ้าก้อนแป้งเปียกกระโดดมาอยู่ข้างๆ มอส ถูไถตัวกลมดิกของมันเข้ากับเธอ

'เจ้านาย!'

เสียงนุ่มนวลแฝงความอยากรู้อยากเห็นดังก้องอยู่ในหัวของมอส

"ดีมาก อยู่เงียบๆ นะ"

เธอตบเบาๆ ที่ตัวเจ้าก้อนแป้งเปียกที่กำลังคลอเคลีย สายตากลับไปจับจ้องที่กำแพงอีกครั้ง

หลังจากยอมรับเจ้านายแล้ว เจ้าก้อนแป้งเปียกก็ดูเหมือนจะเข้าใจความต้องการของมอสได้ง่ายขึ้น

จู่ๆ แสงสว่างก็วาบขึ้นมาจากตัวมัน ส่องสว่างไปที่กำแพงให้มอส

มอสมองดูกำแพง แล้วเอื้อมมือไปเขียนข้อความสามบรรทัดลงไป

[ความหมายของค่าสถานะทางร่างกายและความสัมพันธ์กับแก่นแท้เวทมนตร์]

[การประยุกต์ใช้มานาและพรสวรรค์เชิงลึก]

[การสำรวจฟังก์ชันของกฎเกณฑ์เพิ่มเติม]

"นี่คือเป้าหมายสำหรับอนาคต แล้วก็เรื่องการอัปเลเวลด้วย..."

มอสนอนพิงเจ้าก้อนแป้งเปียก พร่ำพูดถึงแผนการในอนาคต ดวงตาของเธอค่อยๆ ปิดลง

วันที่ 125!

วันนี้ก็เป็นอีกวันที่ออกล่าเหมือนเช่นทุกวัน เหยื่อประกอบด้วยสไลม์ขนาด 15-20 เซนติเมตร 17 ตัว ตะขาบพิษ 23 ตัว และกิ้งก่าเกราะแข็งอีก 3 ตัว!

ในขณะเดียวกัน การใช้มานาภายในก็ชำนาญขึ้น พรสวรรค์ก็ได้รับการพัฒนา... ผลประกอบการ: [กรงเล็บ 5 → ระดับ 7; กระโดด, ปีนป่าย, ว่ายน้ำ, ดำน้ำ, ขุดคุ้ย, กลั้นหายใจ, กัด, พรางตัว, พุ่งทะยาน, จำศีล → ระดับ 3; สัตว์กินพืชและสัตว์ 6 → ระดับ 8; ต้านทานพิษ 4 → ระดับ 5; ต้านทานการกัดกร่อน 3 → ระดับ 5; ฟื้นฟูบาดแผลเล็กน้อย 6 → ระดับ 7]

[พรสวรรค์: สัมผัสมานา, เสริมพลังมานา, ปลดปล่อยมานา (สร้างสำเร็จ)]

วันที่ 150!

วันนี้เป็นวันสำคัญ!

"อัป... อัปเลเวลแล้ว!!!"

มอสยืนอยู่หน้าซากสไลม์ สัมผัสได้ถึงพลังที่สูบฉีดอยู่ภายในร่างกาย เธอตะโกนก้องฟ้าด้วยความตื่นเต้น!

[ชื่อ: ???]

[อาชีพ: นักรบ]

[เลเวล: ขั้นสำริด เลเวล 2]

[ร่างกาย: 2]

[จิตวิญญาณ: 2]

[แต้มอาชีพ: 1]

[พรสวรรค์ติดตัว: นิ้วทองคำ]

[พรสวรรค์ (เสริมพลัง): เสริมความเร็ว 4, เสริมประสาทสัมผัสทั้งห้า 4, เสริมพละกำลัง 4, เสริมพละกำลัง 4, เสริมพลังมานา]

[พรสวรรค์ (เคลื่อนไหว): กรงเล็บ 7, กระโดด 3, ปีนป่าย 3, ว่ายน้ำ 3, ดำน้ำ 3, ขุดคุ้ย 3, กลั้นหายใจ 3, กัด 3, พรางตัว 3, พุ่งทะยาน 3, ปลดปล่อยมานา]

[พรสวรรค์ (ต้านทาน): ต้านทานพิษ 5, ต้านทานการกัดกร่อน 5, ต้านทานความหิวโหย 1]

[พรสวรรค์ (สนับสนุน): สัตว์กินพืชและสัตว์ 8, ฟื้นฟูบาดแผลเล็กน้อย 7, จำศีล 3, ตรวจสอบ 1, สัมผัสมานา, การวิจัยสัตว์ประหลาด · สไลม์, โจมตีพิเศษใส่ "สไลม์", เพาะพันธุ์สไลม์, ความเข้ากันได้กับสไลม์]

"ในที่สุดก็อัปเลเวลสักที!!!"

5 เดือนเต็ม!

ถึงแม้การอัปเลเวลจะไม่ได้เป็นเป้าหมายหลักในช่วงหลายเดือนที่ผ่านมา แต่เลเวลนี้มันก็ใช้เวลานานเกินไปแล้ว!

มอสรู้สึกได้เลยว่าค่าสถานะทั้งสองของเธอเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า และพลังต่อสู้ของเธอก็ดูเหมือนจะเพิ่มขึ้นอีกหลายเท่าตัว!

ต่อให้ไปเทียบกับผู้ตื่นรู้คนอื่นๆ เธอก็น่าจะแข็งแกร่งพอๆ กัน!

นี่ไม่ใช่เรื่องตลกนะ!

ค่าสถานะพื้นฐานของมอสอาจจะสู้ผู้ตื่นรู้ที่เป็นมนุษย์ไม่ได้ แต่เธอมีพรสวรรค์เพียบ!

ความเร็ว ประสาทสัมผัส พละกำลัง พละกำลัง มานา — พรสวรรค์เสริมพลังทั้งห้านี้ช่วยเพิ่มประสิทธิภาพให้เธออย่างต่อเนื่องหลายเท่าตัว!

"น่าเสียดายที่การเสริมพลังของพรสวรรค์ไม่สามารถเพิ่มค่าสถานะพื้นฐานได้ ไม่อย่างนั้นฉันคงปลดล็อกหน้าต่างสถานะร่างมนุษย์ไปตั้งนานแล้ว"

มอสส่ายหน้าด้วยความเสียดาย แต่แล้วก็กลับมาร่าเริงในทันที

"ช่างมันเถอะ เลิกพูดเรื่องนั้นดีกว่า! ใช้เวลาตั้งนาน ในที่สุดแผนการขั้นต้นก็เสร็จสมบูรณ์ซะที ตอนนี้ต้องเร่งมือหน่อยแล้ว!"