บทที่ 19 ลาก่อน พรหมยุทธ์เฮ่าเทียน

บทที่ 19 ลาก่อน พรหมยุทธ์เฮ่าเทียน

ภายใต้การโจมตีอันดุดันของเชียนเต้าหลิว ถังเฮ่าที่ยังไม่หายดีจากอาการบาดเจ็บก็ตกเป็นรองอย่างรวดเร็ว

ด้วยระดับพลังวิญญาณที่ถูกข่มมิด เชียนเต้าหลิวไม่เปิดโอกาสให้เขารวบรวมพลังเพื่อใช้เคล็ดค้อนวายุสะบั้นป่วนปฐพีได้เลย หนำซ้ำเก้าเคล็ดวิชาเฮ่าเทียนก็ยังไร้ผลเมื่ออยู่ต่อหน้าเชียนเต้าหลิว

เชียนเต้าหลิวแค่นเสียง "ช่างน่าขันนัก ตอนที่ข้าสู้กับปู่ของเจ้า เจ้ายังไม่เกิดเสียด้วยซ้ำ"

แม้จะเสริมพลังด้วยเขตแดนเทพสังหาร เขาก็ทำได้เพียงหยัดยืนต้านทานอย่างยากลำบากเพื่อไม่ให้ถูกอีกฝ่ายสังหาร

ไม่ได้การ หากเป็นเช่นนี้ต่อไป วันนี้ข้าคงไม่อาจเอาชีวิตรอดออกไปได้

"กายแท้เฮ่าเทียน!" ถังเฮ่าตวัดค้อนเฮ่าเทียนในแนวนอน บังคับกระแทกเชียนเต้าหลิวให้ถอยร่นไป วงแหวนวิญญาณวงที่เจ็ดของเขาสว่างวาบขึ้นฉับพลัน ค้อนเฮ่าเทียนในมือเริ่มขยายขนาดขึ้นอย่างรวดเร็วจนมีความยาวเกือบร้อยเมตร ลวดลายสีเลือดปรากฏขึ้นบนตัวค้อน เพิ่มพูนกลิ่นอายสังหารอันน่าครั่นคร้ามให้ทวีความรุนแรงยิ่งขึ้น

"ใครกัน? นั่นใคร?" ถังเฮ่าที่กำลังเตรียมจะทุ่มสุดตัวเพื่อเอาชีวิตรอด สัมผัสได้กะทันหันว่าข่ายอาคมที่เขาตั้งไว้ถูกกระตุ้น

ไม่ ไม่ได้เด็ดขาด หากความจริงเรื่องนั้นถูกเปิดเผย ชื่อเสียงของข้าและสำนักเฮ่าเทียนจะต้องพินาศย่อยยับ เรื่องนี้จะเกิดขึ้นไม่ได้เด็ดขาด!

ข้าต้องไม่ปล่อยให้สิ่งใดในที่แห่งนั้นรอดชีวิตออกไปได้ ไม่ว่าจะเป็นคนหรือแม้แต่ต้นหญ้าเพียงใบเดียวก็ตาม!

วงแหวนวิญญาณสีเหลืองสองวงและสีม่วงสองวงปรากฏขึ้นในมือของถังเฮ่า เมื่อเขาบีบมันแน่น วงแหวนวิญญาณเหล่านั้นก็แตกละเอียดกลายเป็นเศษซากและหลอมรวมเข้ากับค้อนเฮ่าเทียน ค้อนเฮ่าเทียนที่ซ้อนทับด้วยพลังของวงแหวนทั้งสี่แปรเปลี่ยนเป็นสีเหลืองในคราแรก ก่อนจะถูกแทนที่ด้วยสีม่วงอย่างรวดเร็ว พริบตานั้น กลิ่นอายของถังเฮ่าก็พุ่งทะยานขึ้นอีกครั้ง

มือหนาคว้าด้ามค้อนเอาไว้แน่นแล้วเหวี่ยงออกไปอย่างสุดแรง ค้อนเฮ่าเทียนยักษ์พุ่งแหวกอากาศเข้ากระแทกเชียนเต้าหลิวพร้อมกับเสียงหวีดหร้องกัมปนาท

"นั่นมันวิชาระเบิดวงแหวน!" พรหมยุทธ์เจี้ยงหมัวที่อยู่รอบนอกอุทานขึ้น กลิ่นอายอันน่าตกตะลึงนี้ แม้แต่เขาเองหากต้องเผชิญหน้าก็อาจจะป้องกันไว้ไม่ได้ทั้งหมด และนี่เป็นเพียงการระเบิดวงแหวนวิญญาณระดับร้อยปีและพันปีเท่านั้น

ระหว่างทางที่มายังที่นี่ เชียนเต้าหลิวได้อธิบายให้พวกเขาฟังแล้วว่าเหตุใดถังเฮ่าจึงสามารถรอดพ้นจากเงื้อมมือของเขาไปได้ในคราวนั้น

เคล็ดวิชาลับนี้ มีเพียงศิษย์สำนักเฮ่าเทียนที่สืบทอดบรรดาศักดิ์พรหมยุทธ์เฮ่าเทียนเท่านั้นที่สามารถเรียนรู้ได้ ข้อมูลที่หลุดรอดออกไปสู่โลกภายนอกจึงมีน้อยมาก เมื่อเทียบกับวิชาอันเป็นเอกลักษณ์อย่างเคล็ดค้อนวายุสะบั้นป่วนปฐพีและเก้าเคล็ดวิชาเฮ่าเทียนแล้ว ข้อมูลของค้อนพระสุเมรุแทบจะเป็นศูนย์

"หึ เจ้าคิดว่าจะหนีรอดไปด้วยของพรรค์นี้งั้นหรือ" เชียนเต้าหลิวแค่นรอยยิ้มหยัน

มันก็แค่การระเบิดวงแหวนวิญญาณร้อยปีและพันปี ในตอนนั้น หากไม่ใช่เพราะการระเบิดวงแหวนระดับแสนปี ถังเฮ่าที่เพิ่งอยู่เพียงระดับ 95 จะหนีรอดจากเงื้อมมือเขาไปได้อย่างไร?

เวลาผ่านไปเนิ่นนานเพียงนี้ เขายังคิดจะผลักดันตนให้ถอยร่นด้วยการระเบิดวงแหวนวิญญาณเพียงสี่วงแรกอย่างนั้นหรือ?

"เสียงคำรามแห่งทูตสวรรค์!" คลื่นพลังจิตมหาศาลกระแทกเข้าใส่จิตวิญญาณของถังเฮ่า ทำให้เขารู้สึกวิงเวียนศีรษะและแทบจะจับค้อนเฮ่าเทียนเอาไว้ไม่อยู่

ในจังหวะชี้เป็นชี้ตาย ถังเฮ่ากัดลิ้นตัวเองอย่างแรงเพื่อเรียกสติให้ตื่นตัว ทว่าแรงส่งของค้อนเฮ่าเทียนได้ผ่านพ้นไปแล้ว จึงไม่บังเกิดผลลัพธ์ตามที่คาดหวังไว้

ถังเฮ่ากัดฟันกรอด ต่อให้วันนี้เขาต้องตกตายอยู่ที่นี่ เขาก็จะยอมให้เรื่องนั้นแดงขึ้นมาไม่ได้เป็นอันขาด!

วงแหวนวิญญาณสีดำสองวงถูกบดขยี้ พลังบริสุทธิ์ทะลักล้นเข้าไปในค้อนเฮ่าเทียน ค้อนเฮ่าเทียนเปล่งประกายแสงสีดำทมิฬ คลื่นพลังงานที่น่าสะพรึงกลัวอย่างหาที่เปรียบมิได้ปะทุออกมาจากร่างของถังเฮ่า

พลังวิญญาณอันบ้าคลั่งฉีกกระชากแม้กระทั่งผิวหนังของถังเฮ่า หยาดเลือดซึมทะลักออกมาจนอาบย้อมตัวเขาให้กลายเป็นมนุษย์โลหิต

"ไสหัวไปให้พ้น!"

โดยไม่ปล่อยให้มีเวลาตั้งตัว พรหมยุทธ์เจี้ยงหมัวก็เรียกใช้กายแท้วิญญาณยุทธ์ในทันที "วงแหวนมังกรสยบมาร!" หัวมังกรสีแดงขนาดมหึมาปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า เข้าปะทะกับค้อนเฮ่าเทียนที่ถูกเสริมพลังด้วยวิชาระเบิดวงแหวนแบบซึ่งๆ หน้า แม้จะไม่สามารถสกัดกั้นการโจมตีได้ทั้งหมด แต่มันก็ช่วยทอนพลังลงไปได้มากกว่าครึ่ง

ผู้อาวุโสคนอื่นๆ ต่างก็ทยอยเรียกใช้กายแท้วิญญาณยุทธ์ของตนออกมาเช่นกัน ไม่มีประโยชน์อันใดที่จะมาพูดจาเรื่องศักดิ์ศรีกับคนพรรค์นี้ พวกเขาจึงลงมือจู่โจมพร้อมกัน

กล้ามเนื้อและเส้นลมปราณของพรหมยุทธ์จระเข้ทองคำปูดโปนขึ้นในพริบตา ร่างกายของเขากลายสภาพเป็นจระเข้ยักษ์ที่มีความยาวกว่าห้าสิบเมตร

พรหมยุทธ์วิหคชิงหลวนกลายร่างเป็นนกชิงหลวนสีฟ้าครามอันสง่างาม ปีกขนาดมหึมาของมันทำให้มวลอากาศสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงทุกครั้งที่กระพือ

พรหมยุทธ์ราชสีห์กลายร่างเป็นสิงโตอัคคียักษ์ นัยน์ตาสีแดงก่ำทั้งสองข้างแผ่ซ่านประกายแสงอันดุร้าย

ในขณะที่ผลพวงจากการระเบิดวงแหวนครั้งก่อนยังคงหลงเหลืออยู่ ถังเฮ่าก็ทำการระเบิดวงแหวนวิญญาณหมื่นปีสองวงสุดท้ายที่เหลืออยู่ไปพร้อมกันในทันที

เขากระอักเลือดคำโตออกมา และใช้เรี่ยวแรงทั้งหมดที่มีเหวี่ยงค้อนเฮ่าเทียนออกไป

ค้อนเฮ่าเทียนพุ่งออกไปพร้อมกับเสียงกึกก้องกัมปนาท กระแทกผู้อาวุโสทุกคนที่พุ่งเข้ามาจนกระเด็นถอยกลับไป

ตัวถังเฮ่าเองก็อาศัยแรงสะท้อนกลับนั้นพุ่งทะยานตรงดิ่งไปยังน้ำตกอย่างรวดเร็ว

กลับมาที่ฝั่งน้ำตก หลังจากที่ราชาหญ้าเงินครามทำลายข่ายอาคมลงได้

เยี่ยข่ายเรียกวิญญาณยุทธ์ของตนออกมา กลิ่นอายแห่งชีวิตแผ่ซ่าน พลังชีวิตสีเขียวขจีไหลเวียนเข้าสู่อาอิ๋น

เมื่อได้รับการชโลมด้วยพลังชีวิต ใบของอาอิ๋นก็สั่นไหวและดูมีชีวิตชีวาขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

เยี่ยข่ายประคองนางขึ้นมาไว้ในมือ หยาดฝังพลังชีวิตเข้าสู่อาอิ๋นอย่างต่อเนื่อง พลางเอ่ยกับราชาหญ้าเงินคราม

"ผู้อาวุโส ท่านรีบหนีไปก่อนเถิด ข้าคิดว่าคนบงการผู้อยู่เบื้องหลังกำลังจะมาถึงแล้ว"

"แล้วเจ้ากับองค์จักรพรรดิของข้าล่ะ..." ราชาหญ้าเงินครามลังเล

"ข้ามีวิธีของข้าก็แล้วกัน"

กล่าวจบ เยี่ยข่ายก็เร่งสัมผัสการตรวจจับด้วยพลังจิตจนถึงขีดสุด เพื่อค้นหาร่องรอยของถังเฮ่า

เมื่อถังเฮ่าปรากฏตัวเข้ามาในระยะการตรวจจับพลังจิต เยี่ยข่ายก็เดินออกจากห้องศิลา กระโดดขึ้นไปบนยอดน้ำตก และเปิดใช้งานการเทเลพอร์ต

ถังเฮ่าที่กำลังมุ่งหน้าเข้ามาใกล้น้ำตกด้วยความเร็วสูง มองเห็นเยี่ยข่ายยืนอยู่บนน้ำตก และเห็นจักรพรรดิหญ้าเงินครามในมือของเขา เขาก็เข้าใจทุกอย่างได้อย่างถ่องแท้ในพริบตา

เหตุใดเขาถึงปลอดภัยมาได้ตั้งหลายปี แต่จู่ๆ กลับถูกค้นพบเอาดื้อๆ ?

ที่แท้สายลับก็แฝงตัวเข้ามาถึงในบ้านของเขานี่เอง

ด้วยความโกรธเกรี้ยวจนดวงตาแทบจะถลน ถังเฮ่าบีบทำลายวงแหวนวิญญาณแสนปีที่ได้มาจากอาอิ๋นอย่างเด็ดขาด

เศษเสี้ยวสีแดงชาดทะลักล้นเข้าสู่ร่างกายของถังเฮ่าและค้อนเฮ่าเทียน อาบย้อมค้อนเฮ่าเทียนที่มีลวดลายสีแดงอยู่แล้วให้กลายเป็นสีเลือดทมิฬอันเป็นเอกลักษณ์เฉพาะของวงแหวนวิญญาณระดับแสนปี

มันส่งเสียงหวีดร้องฟาดฟันลงมา หมายมั่นจะบดขยี้เจ้าหัวขโมยบัดซบและอาอิ๋นให้แหลกละเอียดเป็นผุยผงไปพร้อมกัน ณ ที่แห่งนี้

ในวินาทีนั้นเอง ถังเฮ่าก็เห็นว่าเจ้าหัวขโมยตัวน้อยนั่นยังกล้ายิ้มและโบกมือให้เขา พร้อมกับขยับปากพูดอะไรบางอย่างแบบไม่มีเสียง

ด้วยสายตาที่เหนือชั้น ถังเฮ่าสามารถอ่านปากของเยี่ยข่ายได้ว่า "ลาก่อน พรหมยุทธ์เฮ่าเทียน"

จากนั้น เจ้าหัวขโมยตัวน้อยก็อันตรธานหายตัวไปในอากาศธาตุ?

ค้อนเฮ่าเทียนฟาดกระหน่ำทำลายล้างน้ำตกและเนินเขาบริเวณใกล้เคียงจนราบเป็นหน้ากลองด้วยพละกำลังมหาศาล แต่มันกลับพลาดเป้าหมายตัวจริงไปอย่างสิ้นเชิง

"ดูเหมือนเจ้าจะไม่เหลือไพ่ตายอื่นใดอีกแล้วสินะ" น้ำเสียงเรียบเฉยของเชียนเต้าหลิวดังมาจากเบื้องหลังถังเฮ่า "เมื่อไปถึงปรโลกแล้ว ก็ฝากทักทายลูกชายของข้าด้วยก็แล้วกัน"

กล่าวจบ เขาก็ใช้ดาบแทงทะลุขั้วหัวใจของถังเฮ่า เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดเหตุไม่คาดฝัน เขาจึงฟาดฟันลงไปอีกดาบ เปลี่ยนถังเฮ่าให้กลายเป็นดั่ง 'สิงเทียน' ร่างไร้หัว

เมื่อกลับมาถึงเมืองนั่วติง เยี่ยข่ายสัมผัสได้ว่าความผันผวนของพลังวิญญาณทางฝั่งนั้นได้อันตรธานหายไปแล้ว จึงรู้ได้ทันทีว่าเรื่องนี้ถูกสะสางจนเสร็จสิ้นสมบูรณ์

ในเมื่อเรื่องใหญ่ที่สุดในที่แห่งนี้จบลงแล้ว เขาก็จะเดินทางต่อไปยังเมืองเทียนโต่ว เพื่อสอนวิธีเล่นเกมการเมืองในราชสำนักให้กับทูตสวรรค์น้อย

ทว่าสิ่งที่เยี่ยข่ายไม่ได้สังเกตเห็นเลยก็คือ อาอิ๋นในมือของเขา แม้จะได้รับการหล่อเลี้ยงด้วยพลังชีวิต แต่ก็ยังคงดูเหี่ยวเฉาลงเล็กน้อย ไม่ได้ดูมีชีวิตชีวาเหมือนในตอนแรกที่เพิ่งได้รับการฟื้นฟู

ในขณะนี้ อาอิ๋นกำลังตกอยู่ในอาการตื่นตะลึงและเคลือบแคลงใจอย่างหนัก

เมื่อได้รับการหล่อเลี้ยงจากพลังชีวิตของเยี่ยข่าย จิตสำนึกของอาอิ๋นก็ถูกปลุกให้ตื่นขึ้นด้วยพลังอันบริสุทธิ์สายนี้

ในขณะที่กำลังดูดซับพลังชีวิตอย่างตะกละตะกลาม เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในช่วงหลายปีที่นางสูญเสียจิตสำนึกไปก็ค่อยๆ ปรากฏขึ้นในห้วงความคิดของอาอิ๋น

ไม่มีสิ่งใดเลยนอกจากห้องศิลาอันมืดมิด อากาศชื้นแฉะ ดินหยิบมือหนึ่ง และข่ายอาคม

ความรู้สึกอ่อนล้าและหิวโหยตลอดหลายปีที่ผ่านมาถูกส่งผ่านมายังตัวนางเช่นกัน

แม้นางจะได้รับการหล่อเลี้ยงด้วยพลังชีวิตในตอนนี้ แต่อาอิ๋นก็ยังคงรู้สึกราวกับว่าตนติดอยู่ในความอ่อนแอและหิวโหยอันหาที่สิ้นสุดไม่ได้

ในช่วงเวลานั้น ถังเฮ่าเคยมาปรากฏตัวในห้องศิลาอยู่บ้างเป็นครั้งคราว ทว่าเขากลับไม่ได้ให้การดูแลหรือช่วยเหลืออันใดเลย เพียงแค่อยู่ครู่หนึ่งแล้วก็จากไป

เพราะเหตุใดกัน?

นางเคยบอกเล่าเรื่องราวมากมายเกี่ยวกับหญ้าเงินครามให้ถังเฮ่าฟังอย่างชัดเจนแล้ว แต่ทำไมเขาถึงยังทำเช่นนี้?

อาอิ๋นไม่อาจเข้าใจได้ นางคือภรรยาของเขาแท้ๆ ทำไมเขาถึงทำกับนางเช่นนี้?

เขาคิดว่านางตายไปแล้วอย่างนั้นหรือ?

แล้วเหตุใดเขาถึงต้องนำเมล็ดพันธุ์มาปลูกด้วยเล่า?

หากนำมาปลูกไว้แต่ไม่ยอมดูแลให้ดี เขาตั้งใจจะปล่อยให้นางดิ้นรนเอาชีวิตรอดด้วยตัวเองกระนั้นหรือ?

ก่อนที่อาอิ๋นจะคิดหาคำตอบได้ นางก็สัมผัสได้ว่าเด็กชายผู้กำลังส่งมอบพลังชีวิตให้นาง ได้พานางออกมาจากห้องศิลาอันมืดมิดแห่งนั้นเสียแล้ว

แสงแดดที่ห่างหายไปเนิ่นนานทำให้อาอิ๋นรู้สึกอบอุ่นผ่อนคลาย แต่แล้วนางกลับต้องมาเห็นจิตสังหารของถังเฮ่า ตลอดจนการใช้วิชาระเบิดวงแหวนวิญญาณระดับแสนปีที่มาจากร่างกายของนางเอง

การโจมตีที่ดูราวกับจะทำลายล้างได้แม้กระทั่งแผ่นฟ้า พุ่งทะยานเข้ากระแทกร่างของเด็กชาย

เขาไม่ได้สนใจเลยแม้แต่น้อย ว่านางยังคงอยู่ในมือของเด็กคนนั้น