ตอนที่ 34 คลื่นซอมบี้

ตอนที่ 34 คลื่นซอมบี้

เหล็กปีศาจหยินที่ว่านี้แท้จริงแล้วเป็นเพียงเหล็กกล้า 100 ชิ้นที่ดูดซับพลังงานหยินเข้าไปจำนวนมาก และสำหรับเหล็กกล้านั้นก็สามารถทำจากเหล็กหลอมได้

ฉู่เสวียนได้เตรียมเหล็กที่ผ่านการหลอมแล้วจำนวนหนึ่งออกมาจากถุงเก็บของของเขา ซึ่งที่ผ่านมาเขาใช้ในการบำรุงรักษาอาวุธเวทย์มนตร์

และตอนนี้เขาเพียงแต่ต้องหาสถานที่ที่มีพลังหยินที่แข็งแกร่ง ฝังเหล็กหลอมร้อยชิ้นลงไปที่นั่น และปล่อยให้มันดูดซับความชั่วร้ายของพลังหยินเข้าไป หากมีการตั้งค่ายกลเพื่อรวบรวมพลังหยินชั่วร้ายก็จะทำให้มันกลายเป็นเหล็กปีศาจหยินได้เร็วมากยิ่งขึ้น

อาณาจักรหยูถูกควบคุมโดยนิกายสายธรรมทั้งห้ามานานแล้ว ในสถานที่ที่มีพลังหยินชั่วร้ายแข็งแกร่งมากที่สุดก็อาจจะมีสายลับของนิกายสายธรรมซ้อนอยู่ตรงนั้นก็เป็นได้ หากเขากล้าเข้าใกล้สถานที่แห่งนั้น เขาก็อาจจะถูกผู้บ่มเพาะสายธรรมเหล่านั้นสอบสวนอยู่หลายครั้ง ซึ่งก็ไม่ต่างจากเอาชีวิตไปตกอยู่ในอันตราย

แต่บนดาวเคราะห์โลกาวินาศแห่งนี้  ฉู่เสวียนเพียงต้องการหาสถานที่ที่มีซอมบี้จำนวนมาก และฆ่าพวกมันจำนวนมากเพื่อทำให้วิญญาณชั่วร้ายควบแน่น

“หากข้าต้องการรวบรวมพลังหยิน ข้าเกรงว่าจะต้องฆ่าซอมบี้นับหมื่น เช่นนั้นข้าจะต้องไปหาสถานที่ที่มีซอมบี้เป็นจำนวนมากแล้ว”ฉู่เสวียนพยักหน้าเล็กน้อย

เขาปล่อยเสี่ยวหลง เสี่ยวหู่ และเสี่ยวเป้าออกมา ก่อนจะสั่งให้พวกมันออกไปค้นหาสถานที่ที่มีซอมบี้เป็นจำนวนมากทางตอนใต้ของเมืองตงหู

ส่วนเขาก็ได้ควบคุมดาบบังเหินเทียนกังเพื่อมุ่งหน้าไปยังทางเหนือของเมือง

อย่างไรก็ตาม แม้ว่าจะมีซอมบี้มากมายในเมืองตงหู แต่พวกมันก็ไม่ค่อยรวมตัวกันและเกือบทั้งหมดก็จะเดินเตร็ดเตร่อย่างไร้จุดหมาย

ต้องใช้ความพยายามอย่างมากในการรวบรวมซอมบี้เหล่านี้เข้าด้วยกัน

หลังจากค้นหามาหลายวัน ฉู่เสวียนก็ไม่พบสถานที่ที่มีซอมบี้อยู่รวมตัวกันเป็นจำนวนมากอย่างที่ต้องการ เขาจึงอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว

ในเวลานี้ฉู่เสวียนจึงได้กลับมาเตรียมอาหารกลางวันอันโอชะให้กับตัวเอง

ขณะที่เขากำลังจะเริ่มกินอยู่นั้น เสี่ยวเป่าก็กลับมาและคำรามหลายครั้งติดต่อกัน

"ฮะ?" ฉู่เสวียนมองไปที่เสี่ยวเป้าอย่างระมัดระวังและเข้าใจอย่างรวดเร็วว่าเสี่ยวเป้ากำลังพูดอะไร “มีซอมบี้เคี้ยวหนุบๆ มากมายปรากฏตัวทางตอนใต้ของเมืองตงหูอย่างนั้นหรือ? และยังมีทีมมนุษย์ต่อสู้กับพวกมันด้วยหรือ น่าสนใจดี”

ฉู่เสวียนเลิกคิ้ว ซอมบี้เคี้ยวหนุบๆที่เสี่ยวเป้าหมายถึงนั้นก็คือซอมบี้ระดับสูง

ท้ายที่สุดแล้ว ซอมบี้เหล่านี้แม้ว่าจะอยู่ระดับไหน พวกมันก็เป็นเพียงอาหารของเสี่ยวหลง เสี่ยวหู่ และเสี่ยวเป้าเท่านั้น

ยิ่งซอมบี้ที่มีระดับสูงเท่าไร ก็ยิ่งอร่อยสำหรับพวกเขามากเท่านั้น

การปรากฏตัวของซอมบี้ระดับสูงจำนวนมากเช่นนี้ น่าจะเป็นสัญญาณบ่งบอกถึงบางสิ่งบางอย่าง

ความคิดหนึ่งแวบขึ้นมาในใจของฉู่เสวียน

‘การรวมตัวของซอมบี้ในแบบต่างๆ ที่ข้าเคยเห็นมาก่อนหน้านี้ ดูเหมือนว่าปรากฏการณ์คลื่นซอมบี้ก็จะเป็นหนึ่งในนั้น’

ซึ่งคลื่นซอมบี้ก็เกิดขึ้นได้จากหลากหลายสาเหตุ อาจเป็นไปได้ว่าซอมบี้ได้ยินอะไรบางอย่างหรือกำลังไล่ตามสิ่งมีชีวิต เพราะสิ่งเหล่านี้จะไปดึงดูดซอมบี้ที่อยู่ในบริเวณนั้นให้เขาหาเป็นจำนวนมาก เมื่อซอมบี้ตัวอื่นๆได้ยินเสียง ก็จะเข้าไปร่วมด้วย

ปรากฏการณ์นี้ไม่ต่างจากการกลิ้งก้อนหิมะ ที่ยิ่งกลิ้งก้อนหิมะก็จะยิ่งใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ทำให้จำนวนของซอมบี้มีมากขึ้นเรื่อยๆ และในที่สุดก็กลายเป็นคลื่นซอมบี้ที่น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง เมื่อมันผ่านไปที่ไหนสิ่งมีชีวิตทั้งหมดก็จะถูกกำจัดออกไปคลื่นซอมบี้นี้จึงน่ากลัวเป็นพิเศษสำหรับผู้รอดชีวิต มันแทบไม่ต่างจากภัยธรรมชาติเลย

แน่นอนว่าคลื่นซอมบี้ก็อาจเกิดจากซอมบี้ระดับสูงที่เป็นผู้นำกลุ่มได้เช่นกัน ซอมบี้ระดับสูงที่มีเอกลักษณ์บางตัวเกิดมาพร้อมกับความสามารถในการสั่งการซอมบี้ระดับต่ำ

สิ่งนี้สามารถทำให้เกิดปรากฏการณ์กลิ้งก้อนหิมะได้ โดยขยายจำนวนซอมบี้ออกไปเรื่อยๆ จนถึงขั้นที่น่ากลัวอย่างยิ่ง และซอมบี้ระดับสูงนั้นจะปรากฏเป็นกลุ่ม ซึ่งน่าจะเป็นจุดเริ่มต้นของคลื่นซอมบี้ในครั้งนี้

เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ ฉู่เสวียนก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาทันที คลื่นซอมบี้! นี่ก็หมายความว่า...ที่นั่นมีซอมบี้นับพัน! หรืออาจจะมากกว่านั้น!

นี่ไม่ใช่เวลาที่เหมาะสมในการสร้างสถานที่ที่มีพลังหยินชั่วร้ายเข้มข้นหรอกหรือ?

ฉู่เสวียนรีบรับประทานอาหารกลางวันให้เสร็จอย่างรวดเร็วราวกับสายลม และบินไปทางทิศใต้ของเมืองตงหูในทันทีด้วยดาบบังเหินเทียนกัง

หลังจากบินออกมาได้ไม่นาน  เขาก็พบกับซอมบี้กลุ่มใหญ่ที่เดินอยู่บนพื้นซึ่งกำลังมุ่งหน้ามายังเมืองตงหู  แม้ว่าดูคร่าวๆ แต่จำนวนซอมบี้ที่คาดการณ์ได้ก็น่าจะเกิน 50,000 ตัว!

"เอาล่ะ!"  ฉู่เสวียนสงบสติอารมณ์ลง จากนั้นเขาก็ได้มุ่งหน้ากลับไปยังโรงแรมห่าวไท่อีกครั้งเพื่อกลับไปเตรียมค่ายกล

เขาต้องเตรียมค่ากลให้เสร็จสิ้นก่อนที่ซอมบี้จะมาถึง จะพลาดโอกาสที่ดีเช่นนี้ไปได้ยังไง!

...

บริษัทรักษาความปลอดภัยเฮยเฟิง..

รถหวูหลิงได้บรรทุกคนที่เหนื่อยล้าหลายคนกลับมายังสถานี

หวังกังเจี้ยน, หวังหยงและ ถังจินชวนได้กระโดดลงมาจากรถ

ซ่งต้ายี่รีบเดินเข้ามาหาพวกเขาอย่างรวดเร็วและถามด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา “เป็นยังไงบ้าง”

หวังหยงยื่นมือออกมา และลดเสียงลง “มีซอมบี้ระดับสูงถึงห้าตัว”

“พี่ ผมว่าเรารีบถอยกันเถอะ ซอมบี้ระดับสูงห้าตัวปรากฏตัวออกมาพร้อมกันแบบนี้ นี่เป็นสัญญาณของคลื่นซอมบี้อย่างแน่นอน!”  หวังหยงมองไปที่หวังกังเจี้ยน และอดไม่ได้ที่จะพูดออกมา

ถังจินชวนเองก็พยักหน้าซ้ำแล้วซ้ำอีก "ฉันก็เห็นด้วยกับข้อเสนอนี้"

หวังกังเจี้ยนได้แต่ถอนหายใจออกมา "แล้วการที่ฉันเป็นผู้เหนือธรรมชาติขั้นที่ 2 มันจะมีประโยชน์อะไร? ถ้าหากว่าสุดท้ายแล้วฉันจะต้องละทิ้งสถานที่ที่ฉันเกิดและเติบโตขึ้นมาแบบนี้? "

หวังหยงถอนหายใจ" พี่ การที่พี่เลื่อนขั้นขึ้นมาเป็นผู้เหนือธรรมชาติขั้นที่ 2 ได้นั้นถือเป็นสิ่งที่ดี แต่พี่ไม่สามารถทำอะไรได้เมื่อคลื่นซอมบี้มาถึง พี่ตัวคนเดียวจะสู้กับคลื่นซอมบี้ได้อย่างไร เพราะแม้แต่ผู้อยู่เหนือธรรมชาติขั้นที่ 3  ก็ไม่สามารถอยู่รอดได้”

ถังจินชวนพยักหน้าตาม

หวังกังเจี้ยนจึงโบกมือ “ลงไปบอกให้ทุกคนเก็บข้าวของและเตรียมอพยพออกจากเมืองตงหูให้เร็วที่สุด ถังจินชวนและฉันจะเปิดเส้นทางให้ เสี่ยวหยง นายไปทางใต้เพื่อตรวจสอบสถานการณ์ดูว่ามีคลื่นซอมบี้เกิดขึ้นจริงไหม  ต้ายี่ ส่วนนายพาพี่น้องของเราสักสองสามคนที่ซ่อมรถเป็นออกไปหารถที่พอจะซ้อมได้มาซ่อม เพื่อบรรทุกผู้คนออกไป เพราะตอนนี้รถของเรามีไม่เพียงพอที่จะพาทุกคนออกไปได้อย่างแน่นอน”

หวังหยง, ถังจินชวนและซ่งต้ายี่ต่างก็พยักหน้าอย่างจริงจังและเริ่มดำเนินการทันที

ภายใต้การสั่งการของหวังกังเจี้ยน ผู้คนหลายร้อยคนในบริษัทรักษาความปลอดภัยเฮยเฟิงก็ได้ปฏิบัติตามในทันที

ส่งผลให้ภายในสองวัน ทั้งคน สิ่งของ และยานพาหนะก็พร้อมออกเดินทาง

เพียงแต่จำนวนยานพาหนะที่สามารถขับได้ยังมีจำกัดมาก

แม้ว่ารถแต่ละคันจะบรรทุกคนเต็มจำนวน แต่ก็สามารถรองรับผู้คนได้เพียงหนึ่งร้อยคนเท่านั้น

ในขณะนี้ หวังกังเจี้ยนและคนทั้งสี่ก็ได้มารวมตัวกันที่ด้านหน้าห้องโถงเพื่อมองดูแผนที่ของเมือง

หวังกังเจี้ยนได้พูดออกมาอย่างเคร่งขรึม "ทุกคนคลื่นซอมบี้กำลังมาจริงๆ เรามีเวลาประมาณสี่วันในการอพยพหนี แต่ตอนนี้เรายังมียานพาหนะไม่เพียงพอที่จะพาทุกคนออกไป  วิธีเดียวที่ทำได้ในตอนนี้คือค้นหารถบรรทุก รถประจำทาง และยานพาหนะขนาดใหญ่อื่นๆที่สามารถซ่อมได้

หวังกังเจี้ยนเอาปากกาขึ้นมาวาดวงกลมลงไปในหลายจุด  "ทั้งบริษัทรถบัสและโรงงานขนาดใหญ่อาจมีรถบรรทุกที่ยังไม่เสียหายจอดอยู่ก็เป็นได้ สิ่งสำคัญอันดับแรกของเราคือการไปหายานพาหนะเหล่านี้! "

เขามองไปที่ทั้งสามคนแล้วพูดต่อ "เรามาเลือกสถานที่กันเถอะ"

ทั้งสามคนไม่บ่นและได้เดินทางไปยังสถานที่ต่าง ๆ ตามลำดับ

พวกเขาให้ความสำคัญกับทุกคนเพราะไม่มีใครคิดว่าชีวิตของคนธรรมดาเหล่านี้เป็นเหมือนฝุ่นผง  เพราะพวกเขาต่างก็เคยมีปมกันมาทั้งนั้น  ครั้งหนึ่งพวกเขาเคยเป็นแค่คนชนชั้นระดับล่างของสังคม เนื่องจากพวกเขาถูกคนอื่นกดขี่ ตอนนี้เมื่อพวกเขาได้กลายมาเป็นผู้เหนือธรรมชาติ จึงอยากจะปกป้องคนธรรมดาเหล่านี้

ในด้านของถังจินชวน เขาได้ขับรถมาที่นี่พร้อมกับชายที่ดูแข็งแกร่งสามคน

"พี่ถัง พี่อ้วนแบบนี้มันจะไม่ส่งผลต่อความสามารถในการวิ่งของพี่เหรอ "

" ถ้ามีซอมบี้ระดับสูงอยู่ที่นี่ พี่จะวิ่งทันพวกเราได้ยังไง "

ชายสองคนพูดเยาะเย้ยออกมา

ถังจินชวนยิ้มเยาะออกมาและตบท้องของเขา ซึ่งก็ทำให้เกิดคลื่นกระเพื่อมขึ้นมาทันที  "พวกนายจะไปรู้อะไร ไขมันในร่างกายของฉันนี่แหละที่ช่วยชีวิตฉันเอาไว้! แต่เดี๋ยวพวกนายก็จะรู้เองหลังจากที่พวกนายตกอยู่ในอันตรายจริงๆ! ”