ตอนที่ 59 โชคของผู้เล่นใหม่ที่น่าอัศจรรย์

“เยี่ยมเลย!”

ราศีธนูยกนิ้วโป้งให้มู่โหยวด้วยใจจริง

“นักปรุงยาเวทมนตร์หายากเหรอคะ?” น้องใหม่ราศีกุมภ์ถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น

“แน่นอนอยู่แล้ว! ในโลกของเกม นักปรุงยาเวทมนตร์เป็นอาชีพที่ทรงเกียรติและทำเงินได้มากที่สุด! เพียงแต่ความยากในการเริ่มต้นนั้นสูงมาก ในบรรดาผู้เล่นร้อยคน ก็ไม่แน่ว่าจะมีสักคนที่จะสามารถเริ่มต้นเป็นศิษย์ปรุงยาได้ ส่วนนักปรุงยาเวทมนตร์ระดับสูงนั้นยิ่งไม่ต้องพูดถึงเลย หมื่นคนถึงจะเจอสักคน!”

“ว้าว ยอดเยี่ยมจริงๆ!” น้องราศีกุมภ์ในฐานะสมาชิกกลุ่มผู้สร้างบรรยากาศที่ดี ก็มองมู่โหยวด้วยสายตาชื่นชมอีกครั้ง

“ในอนาคต หากเจอน้ำยาเวทมนตร์ที่จำเป็นจริงๆ ฉันคงต้องพึ่งคุณช่วยปรุงให้แล้วล่ะค่ะ… แน่นอนว่าวัตถุดิบฉันจะเป็นคนจัดหามาเอง และค่าตอบแทนก็จะไม่น้อยอย่างแน่นอน… คุณคิดว่าแบบนี้ได้ไหมคะ?” ราศีธนูเอ่ยปากขอร้องมู่โหยวอย่างนอบน้อม

หลังจากรู้ว่าราศีเมษอาจเป็นนักปรุงยาเวทมนตร์ระดับสูง ท่าทีของเธอที่มีต่อมู่โหยวก็ยิ่งนอบน้อมลงไปอีก

ก่อนหน้านี้ แม้จะได้ยินว่าราศีเมษเป็นมหาเทพยุคโบราณผู้ยิ่งใหญ่ ก็ไม่ได้สร้างความแตกต่างอะไรกับเธอมากนัก เพราะเป็นแค่คู่ค้าในสมาคมเท่านั้น ไม่ว่าเขาจะแข็งแกร่งแค่ไหน ก็เป็นเรื่องของเขา

แต่ถ้าหากราศีเมษยังเป็นนักปรุงยาเวทมนตร์ด้วยแล้วล่ะก็ มันจะแตกต่างกันมาก! นี่คืออาชีพที่สามารถช่วยเธอได้อย่างแท้จริง

อั๊ยหยา! ตายแล้ว! โม้ใหญ่ไปแล้ว!

มู่โหยวแทบจะร้องไห้ ทำไมเมื่อกี้ถึงไม่ยอมรับตรงๆ ว่าตัวเองไม่ใช่นักปรุงยาเวทมนตร์นะ? ตอนนี้ดีเลย ถูกยึดติดอยู่ตรงนี้แล้ว!

แม้ในใจจะตื่นตระหนกสุดขีด แต่ภายนอกเขาก็ยังคงสีหน้าเรียบเฉย พยักหน้าอย่างไม่ใส่ใจ: “ได้ครับ ถ้าผมไม่ยุ่งเกินไป”

เขาไม่กล้าพูดตายตัว อย่างน้อยก็เหลือข้ออ้างว่า ‘ยุ่ง’ ไว้

“ดีใจจังเลยค่ะ!”

ราศีธนูถอนหายใจโล่งอก มองกระดาษในมืออีกสองสามครั้ง ครุ่นคิดแล้วพูดว่า: “วัตถุดิบที่คุณต้องการ ฉันคงหามาให้ได้เพียง 'หญ้าฟื้นชีพ' หนึ่งต้น บวกกับไพ่อัญเชิญอินทรีสงครามเมื่อกี้ แลกกับไพ่ย้อนวัย คุณคิดว่าแบบนี้ได้ไหมคะ?”

ราศีธนูถามด้วยความประหม่าเล็กน้อย

ยกเว้นเลือดมังกรแดง วัตถุดิบอื่นๆ สามารถซื้อได้ด้วยอายุขัย เธอจึงกังวลว่าอีกฝ่ายจะไม่ตกลง

เพราะผู้ยิ่งใหญ่ในอดีตอย่างนี้ ยอดอายุขัยในตัวน่าจะหลักพันหรือหมื่นปี ไม่เหมือนผู้เล่นธรรมดาอย่างพวกเธอที่ต้องแบ่งใช้อายุขัยหนึ่งปีออกเป็นสองส่วน ของที่ซื้อได้ด้วยเงิน อาจมีค่าน้อยในสายตาพวกเขา

เธอหารู้ไม่ว่าเงื่อนไขที่เธอนำเสนอนั้น ในหูของมู่โหยวกลับเหมือนเสียงสวรรค์

อีกฝ่ายมีของในสต็อก!

แถมยังเป็น 'หญ้าฟื้นชีพ' ที่มีมูลค่าสูงสุดรองจากเลือดมังกรแดง!

นี่เป็นเงื่อนไขที่สมบูรณ์แบบสำหรับมู่โหยว เขารีบพยักหน้าทันที: “ได้ครับ ตกลงตามเงื่อนไขนี้”

“ดีเลยค่ะ”

ราศีธนูดีใจ รีบหยิบกล่องไม้ทรงยาวออกจากตัว พร้อมกับไพ่ใบนั้น วางลงบนรูปสัญลักษณ์ตรงหน้า

ส่วนมู่โหยวก็วางไพ่ 'ย้อนวัย' ลงบนรูปสัญลักษณ์ราศีเมษ

จากนั้น ของทั้งสองฝ่ายก็หายไปพร้อมกัน แล้วปรากฏขึ้นอีกด้านหนึ่งพร้อมกัน

ราศีธนูรีบหยิบไพ่ออกมา เมื่อสังเกตดูเล็กน้อยแล้ว ก็เลือกที่จะรวมเข้ากับตัวทันที

รีบหลับตาเพื่อสัมผัสถึงผลของเวทมนตร์ใหม่ ไม่นานใบหน้าของเธอก็เผยรอยยิ้มอย่างมีความสุข เห็นได้ชัดว่าเธอตรวจสอบของเสร็จสิ้นแล้ว และไม่ต่างจากที่มู่โหยวอธิบายไว้

ส่วนมู่โหยว เมื่อรับไพ่มาแล้ว ก็เลือกที่จะรวมเข้ากับตัวทันทีเช่นกัน

หลังจากยืนยันว่าผลของเวทมนตร์ถูกต้อง มู่โหยวก็พยักหน้า แล้วเปิดกล่องไม้ตรงหน้า ภายในมีสมุนไพรแห้งหนึ่งต้นนอนอยู่

การที่มันแห้งก็ไม่ใช่ปัญหา เพราะสำหรับ 'หญ้าฟื้นชีพ' นั้น เขาต้องการเป็นผง ซึ่งก็ต้องนำไปตากแห้งอยู่แล้ว

ด้วยเหตุนี้ ทั้งสองฝ่ายก็ไม่มีข้อสงสัย การแลกเปลี่ยนนี้จึงสำเร็จลุล่วงไปได้ด้วยดี

มู่โหยวหันไปหาราศีกุมภ์: “แล้วคุณล่ะ?”

“ฉัน…”

น้องราศีกุมภ์กลืนน้ำลาย มองกระดาษในมือ แล้วพูดอย่างกระอักกระอ่วน: “ในนี้ ฉันเคยเห็นแต่ 'เลือดมังกรแดง' อย่างอื่นฉันไม่รู้จักเลย แล้ว…มันพอจะแลกได้ไหมคะ?”

“เลือดมังกรแดง?!”

มู่โหยวตกใจ

ราศีธนูที่อยู่ข้างๆ ถึงกับอุทานออกมาด้วยความประหลาดใจ

“อ๊ะ? ก็เลือดมังกรแดงนั่นแหละค่ะ มีอะไรเหรอคะ…” น้องราศีกุมภ์ดูงุนงง เธอพูดอะไรผิดไปเหรอ ทำไมราศีธนูถึงมีปฏิกิริยาใหญ่โตขนาดนั้น?

“โอ้ ไม่มีอะไรหรอกค่ะ ขอโทษนะคะ…”

ราศีธนูรู้ตัวว่าพูดผิดไป รีบเงียบปาก นี่เป็นการแลกเปลี่ยนของคนอื่น การที่เธอเข้าไปยุ่งแล้วยังทำตัวตกใจแบบนั้น ถือว่าไม่สุภาพอย่างยิ่ง

“คุณมีเลือดมังกรแดงเหรอ?”

มู่โหยวไม่สนใจปฏิกิริยาของราศีธนู เพราะเขาก็ประหลาดใจไม่แพ้กัน

'เลือดมังกรแดง' เป็นวัตถุดิบที่แพงที่สุดในบรรดาวัตถุดิบทั้งหมด และมีราคาแพงจนหาซื้อไม่ได้ ในร้านค้าก็ขึ้นว่าสินค้าหมด

เรียกได้ว่าวัตถุดิบอื่นๆ ทั้งหมดรวมกัน ก็ยังไม่ล้ำค่าเท่าเลือดมังกรแดงหยดเดียว

ผู้เล่นใหม่คนนี้ เพิ่งจะเข้าเกมได้ไม่ถึงเดือน ทำไมถึงมีวัตถุดิบที่ล้ำค่าขนาดนี้ได้?

“โอ้ ไม่ใช่ค่ะ ฉันยังไม่มี… คือเมื่อสองวันก่อนฉันได้รับภารกิจหนึ่ง รางวัลของภารกิจคือเลือดมังกรแดงหนึ่งหยดค่ะ” น้องราศีกุมภ์รีบอธิบาย

“เป็นอย่างนี้นี่เอง”

มู่โหยวถอนหายใจโล่งอก อย่างน้อยก็ยังพอเข้าใจได้

สาวราศีธนูที่อยู่ข้างๆ กลับหัวเราะอย่างขมขื่นในใจ ภารกิจที่ให้รางวัลเป็นเลือดมังกรแดง มันจะต้องเป็นภารกิจระดับไหนกัน? นี่มันโชคของผู้เล่นใหม่ที่น่าอัศจรรย์อะไรขนาดนี้?

มู่โหยวครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วหันไปถามราศีกุมภ์อีกครั้ง: “ภารกิจนี้ คุณคิดว่ามีโอกาสสำเร็จมากแค่ไหน?”

“คือว่า…น่าจะประมาณครึ่งหนึ่งค่ะ…อ้อ ถ้าฉันสามารถใช้ 'ไพ่ย้อนวัย' เพื่อฟื้นฟูได้ โอกาสสำเร็จน่าจะสูงขึ้นไปอีกค่ะ!”

น้องราศีกุมภ์มองมู่โหยวอย่างระมัดระวังแล้วพูดว่า: “งั้น…เราแลกเปลี่ยนไพ่กันก่อนได้ไหมคะ แล้วพอฉันทำภารกิจสำเร็จ จะนำเลือดมังกรแดงมาส่งให้ในการประชุมอาทิตย์หน้า?”

มู่โหยวคิดดูแล้ว วันนี้วันที่ 4 การประชุมอาทิตย์หน้าคือเช้ามืดวันที่ 11 ซึ่งคืนพระจันทร์เต็มดวงก็ตรงกับวันที่ 11 พอดี

ถ้าเขาเข้าร่วมการประชุมเสร็จตอนเที่ยงคืนของวันนั้น แล้วกลับไปปรุงยา จากนั้นก็รีบทำพิธีเรียกวิญญาณให้เสร็จก่อนฟ้าสาง แม้จะเวลาจะกระชั้นชิดไปหน่อย แต่ก็ยังทัน

ที่สำคัญที่สุดคือ—นี่เป็นวิธีเดียวที่เขารู้ในตอนนี้ที่จะได้ 'เลือดมังกรแดง' ถ้าพลาดโอกาสนี้ไป ก็เท่ากับว่าเขาจะไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับการเรียนรู้การปรุงยาเวทมนตร์อีกต่อไปแล้ว

ดังนั้นมู่โหยวจึงตัดสินใจลองเสี่ยงดู!

“ได้ เรามาแลกเปลี่ยนไพ่กันตอนนี้เลย”

“อ๊ะ ดีเลยค่ะ!”

น้องราศีกุมภ์ดีใจมาก รีบวางไพ่ลงบนสัญลักษณ์ ไม่นานเธอก็ได้รับไพ่ของมู่โหยว

เช่นเดียวกับราศีธนู เธอรวมไพ่เข้ากับตัวทันทีโดยไม่ลังเล และเมื่อยืนยันผลแล้ว ก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก

“ขอบคุณมากค่ะ ฉันจะนำเลือดมังกรแดงมาให้ในอาทิตย์หน้าแน่นอน…เอ่อ ถ้าหาก…ถ้าหากไม่สามารถทำภารกิจสำเร็จได้ ฉันก็จะจำนำมรดกของฉัน…”

“ไม่ ไม่มีการ 'ถ้าหาก' แบบนั้น คุณต้องทำมันให้สำเร็จ!”

มู่โหยวส่ายหน้า ไพ่ใบหนึ่งสำหรับเขาแล้วไม่ใช่เรื่องใหญ่ แค่ใช้เวลาสองสามชั่วโมงเท่านั้น การเดิมพันด้วยสิ่งนี้เพื่อความหวัง เขารู้สึกว่ามันคุ้มค่า

ราศีกุมภ์ตกตะลึงเล็กน้อย รีบแก้ไขคำพูด: “ค่ะ ไม่มี 'ถ้าหาก' ฉันจะทำภารกิจนี้ให้สำเร็จแน่นอน!”

มู่โหยวพยักหน้า ตอนนี้การแลกเปลี่ยนทั้งหมดเสร็จสิ้น เขาก็ยกเลิกการปิดเสียง

เวลาการประชุมคือหนึ่งชั่วโมง ตอนนี้ยังไม่ดึกมาก จากนั้นทุกคนก็พูดคุยกันเล็กน้อยในห้องโถง

นี่เป็นเวลาของราศีสิงห์ที่จะแสดงบทบาท เขาคว้าโอกาสนั้นไว้แล้วก็โม้และพูดคุยอย่างไม่หยุดยั้ง ส่วนอีกสามคนก็ทำได้แค่แทรกบทสนทนาเป็นครั้งคราว

ส่วนมู่โหยว ในเวลานี้เขากลายเป็นผู้สังเกตการณ์โดยสมบูรณ์ ดูเหมือนจะไม่ใส่ใจอะไรมากนัก แต่จริงๆ แล้วฟังอย่างตั้งใจมากกว่าใครๆ พยายามซึมซับข้อมูลทั้งหมดที่อยู่ในที่ประชุม

ไม่นาน เวลาหนึ่งชั่วโมงของการประชุมก็สิ้นสุดลง

“ดูเหมือนว่าการประชุมวันนี้คงจะต้องจบลงเพียงเท่านี้แล้ว”

เมื่อเห็นหมอกดำเริ่มหมุนวนรอบตัวทุกคน มู่โหยวเงยหน้าขึ้น มองไปรอบๆ โต๊ะแต่ละคน แล้วยิ้มกล่าว: “ถ้าอย่างนั้น ขอให้ทุกท่านโชคดีในการทำศึก แล้วพบกันใหม่สัปดาห์หน้าครับ”

“แล้วพบกันสัปดาห์หน้า!”

“แล้วพบกันสัปดาห์หน้า!”

“แล้วพบกันสัปดาห์หน้า!”

“ฮ่าฮ่าฮ่า แทบรอไม่ไหวแล้วที่จะให้สัปดาห์หน้ามาถึง!”

…

ในเสียงหัวเราะดังลั่นของราศีสิงห์ มู่โหยวก็ถูกหมอกปกคลุมโดยสมบูรณ์ เขารู้สึกว่าร่างกายเบาหวิวทันที เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง เขาก็ปรากฏตัวอยู่ในบ้านของเขาเองแล้ว