บทที่ 28 – บันทึกลับแห่งตระกูลหลิว

บทที่ 28 – บันทึกลับแห่งตระกูลหลิว

เย่หรานไม่ได้กลับที่พักทันที เขารู้ดีว่ากล่องไม้ใบนี้ไม่ใช่สิ่งที่ควรนำไปวางไว้ในที่ที่ใครก็เข้าถึงได้ เขาจึงเลือกร้านกาแฟลับตาแห่งหนึ่งในซอกซอยที่เงียบสงบ เมื่อมั่นใจว่าไม่มีใครสะกดรอยตามแล้ว เขาจึงวางกล่องไม้ลงบนโต๊ะไม้เนื้อแข็ง

ในห้องที่เงียบสนิท เย่หรานสูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะเปิดฝากล่องออก กลิ่นอายของกระดาษเก่าและหมึกจีนที่อบอวลอยู่ภายในชวนให้รู้สึกถึงร่องรอยของอดีตที่ถูกปิดตายมานานหลายสิบปี

ภายในกล่องประกอบด้วยตราประทับหยกสีมันแพะที่สลักลวดลายมังกรห้าเล็บอย่างประณีต และสมุดบันทึกเล่มหนาที่ทำจากกระดาษสาชั้นดี

"ระบบ วิเคราะห์รายละเอียดทั้งหมด" เย่หรานสั่งการในใจ

หน้าต่างระบบปรากฏขึ้นทันที ข้อมูลที่ไหลผ่านหน้าจอทำให้เขารู้สึกเหมือนกำลังเปิดประตูสู่ความลับที่ใครหลายคนยอมเอาชีวิตเข้าแลก

[วิเคราะห์วัตถุ: ตราประทับส่วนพระองค์ของขุนนางชั้นผู้ใหญ่ในราชวงศ์ชิง] [วิเคราะห์สมุดบันทึก: บันทึกรายการทรัพย์สินลับและการทำธุรกรรมลับของตระกูลหลิวแห่งจินหลิง] [สรุปข้อมูล: สมุดบันทึกเล่มนี้ระบุถึงที่ตั้งของแหล่งสะสมของเก่าและเหรียญกษาปณ์หายากที่ถูกยักยอกออกไปในช่วงสงคราม ซึ่งมีมูลค่ามหาศาลและเป็นจุดตายที่ส่งผลต่อสถานะของตระกูลหลิวในปัจจุบัน]

เย่หรานขมวดคิ้วแน่น ตระกูลหลิว... หนึ่งในห้าตระกูลใหญ่ในจินหลิงที่ทุกคนต่างเกรงขาม หากเรื่องนี้หลุดออกไป ไม่เพียงแต่จะสะเทือนถึงฐานะของตระกูลหลิว แต่มันอาจพลิกโฉมหน้าของตลาดของเก่าในจินหลิงไปตลอดกาล

เขามองสมุดบันทึกในมือสลับกับตราประทับหยก "ของชิ้นนี้... มันไม่ใช่แค่มรดก แต่มันคือชนวนสงคราม"

เย่หรานไม่ได้เลือกที่จะนำสมุดบันทึกเล่มนี้ไปขายต่อให้ใครอย่างรีบร้อน เพราะเขาตระหนักดีว่าหากใครบางคนในตระกูลหลิวรู้ว่าสมุดเล่มนี้อยู่ที่เขา เขาจะกลายเป็นเป้าหมายทันที เขาจึงตัดสินใจเลือกใช้ทักษะของระบบในการ "สำรองข้อมูล" ไว้ในพื้นที่ลับของระบบ และเก็บต้นฉบับไว้ในจุดที่ปลอดภัยที่สุด

เขายังคงเปิดไลฟ์สดทิ้งไว้เป็นระยะ เพื่อเป็นเกราะกำบังให้ตัวเอง เพราะตราบใดที่เขายังอยู่ภายใต้สายตาของผู้คนนับแสนในโลกออนไลน์ ตระกูลใหญ่เหล่านั้นย่อมไม่กล้าลงมือกับเขาอย่างอุกอาจในที่สาธารณะ

ขณะที่เขากำลังจะปิดไลฟ์เพื่อเตรียมตัวกลับ สายตาก็เหลือบไปเห็นข้อความหนึ่งที่เด้งขึ้นมาในช่องแชท

"สวัสดีครับ คุณเย่หราน... ผมเป็นคนจากตระกูลหลิว ผมเห็นไลฟ์ของคุณและคิดว่าเรามีเรื่องที่ต้อง 'สนทนา' กันเป็นการส่วนตัว หวังว่าคุณจะให้ความร่วมมือนะครับ"

ข้อความนั้นดูเรียบง่าย แต่แฝงไปด้วยคำขู่ที่เย็นเยียบ เย่หรานแค่นยิ้มที่มุมปาก

"ตระกูลหลิว... เร็วกว่าที่คิดเสียอีกนะ" เย่หรานพึมพำกับตัวเอง

เขารู้ดีว่าการหลบหนีไม่ใช่ทางออก ยิ่งหนี พวกมันยิ่งได้ใจ สิ่งที่เขาต้องทำตอนนี้คือการ "ตอบโต้" ด้วยความเหนือชั้นกว่าเดิม เย่หรานพิมพ์ข้อความตอบกลับไปสั้นๆ โดยให้ผู้ชมในไลฟ์ทุกคนเห็นข้อความนั้นด้วย

"ถ้าอยากคุย เชิญมาพบที่ร้านอาหารชุนวั่งโหลว เย็นนี้ ผมจะรอพร้อมกับสมุดบันทึกของพวกคุณ... อ้อ อย่าลืมเตรียมเงินมาด้วยล่ะ เพราะของแบบนี้... ราคาไม่ถูกหรอกนะ"

คำตอบของเย่หรานเปรียบเสมือนการโยนก้อนหินลงในบ่อน้ำที่นิ่งสนิท ทันทีที่ข้อความปรากฏ ผู้ชมในไลฟ์ต่างฮือฮาจนแทบคลั่ง นี่ไม่ใช่แค่การขายของเก่าแล้ว แต่มันคือการประกาศสงครามกับหนึ่งในตระกูลที่ทรงอิทธิพลที่สุดในจินหลิง!

เย่หรานปิดไลฟ์สดลงอย่างใจเย็น เขารู้ดีว่านี่คือโอกาสที่เขาจะก้าวข้ามผ่านสถานะคนเดินตลาดสู่ผู้มีอำนาจต่อรองในวงการของจริง

[จบบท]