บทที่ 7: อดีตและปัจจุบันของดัดลีย์

เขาเปิดประตูห้องนอนใหญ่ชั้นสอง แล้วเดินเข้าไปในห้องส่วนตัวของดัดลีย์

สิ่งแรกที่สะดุดตาคือชั้นหนังสือสูงแน่นขนัดที่วางชิดผนังด้านหนึ่งของห้อง

บนชั้นหนังสือมีทั้งหนังสือของมักเกิ้ลเกี่ยวกับจิตวิทยา ไสยศาสตร์ ชีววิทยาพันธุกรรม ภาษาศาสตร์ละตินโบราณ สังคมวิทยา และมวย รวมถึงหนังสือของพ่อมดที่มีปกอย่าง “สัตว์มหัศจรรย์และถิ่นที่อยู่” “ทฤษฎีเวทมนตร์” “เหตุการณ์สำคัญในประวัติศาสตร์พ่อมดยุคใหม่” “ตำรามาตรฐานคาถา” “การปรุงยาขั้นสูง” และ “จินตนาการต้นกำเนิดของพ่อมด” รวมถึงหนังสือสารานุกรมและหนังสือใช้งานจริงเกี่ยวกับพ่อมดอีกจำนวนมาก

นอกจากหนังสือแล้ว ภายในห้องของดัดลีย์ยังมีเครื่องใช้เทคโนโลยีของมักเกิ้ลอย่างตู้เย็น คอมพิวเตอร์ กล้องวิดีโอ และกล่องดนตรี รวมถึงเตียงนุ่มขนาดใหญ่ โต๊ะทำงาน ตู้เก็บของ และกล่องหลายขนาดที่บรรจุของกระจุกกระจิกธรรมดาและของพิเศษไว้มากมาย

ในตู้เย็นมีถุงเลือดของแฮร์รี่อยู่สามถุง และกล่องไม้ขนาดใหญ่ข้างตู้เย็นก็เต็มไปด้วยเส้นผมของแฮร์รี่ทั้งกล่อง

ในลิ้นชักลับใต้เตียงใหญ่ในห้องนอน ยังมีแขนขาแห้งเหี่ยวที่หักของโบวทรัคเคิล ขนนกจากออเกอร์รีย์ เหรียญเกลเลียนหลายเหรียญ และทับทิมดิบขนาดเท่าไข่นกพิราบ

ของพวกนี้คือสิ่งล้ำค่าที่ดัดลีย์สะสมมาตลอดสิบเอ็ดปีกับอีกสิบสี่วันนับตั้งแต่เขากลับชาติมาเกิดในโลกนี้

ที่มาของพวกมันถูกต้องตามกฎหมาย ทุกอย่างเป็นไปตามกฎ เปิดเผยตรงไปตรงมา… เอ่อ บางทีนะ

ในนั้น ถุงเลือดของแฮร์รี่ทั้งสามถุงเป็นเลือดที่เก็บไว้ตอนตรวจเลือดที่โรงพยาบาลของมักเกิ้ลในช่วงสิบปีที่ผ่านมา ส่วนเลือดของดัดลีย์เองก็ถูกเจาะเก็บไว้เช่นกัน

ส่วนผมของแฮร์รี่ทั้งกล่องก็ค่อย ๆ สะสมมาจากตอนตัดผมช่วงที่ผมของเขาโตเร็วผิดปกติ เพราะการปะทุเวทมนตร์ของแฮร์รี่กระตุ้นเส้นผมอย่างหนัก และตอนอายุประมาณเจ็ดหรือแปดขวบ ผมของเขามักยาวถึงเอวในชั่วข้ามคืนบ่อยครั้ง

หนังสือพ่อมดกับเหรียญเกลเลียนได้มาจากการแลกเปลี่ยนอย่างยุติธรรมกับคุณดิกเกิล แฟนคลับของแฮร์รี่

ส่วนแขนขาแห้งของโบวทรัคเคิลกับขนออเกอร์รีย์เป็นรางวัลที่แก๊งดัดลีย์ได้รับจากการช่วยเหลือคนอื่น

นอกจากพ่อมดกับมักเกิ้ลแล้ว โลกนี้ยังมีสัตว์วิเศษอีกมากมาย และถึงมักเกิ้ลส่วนใหญ่จะไม่รู้เรื่องนี้ แต่มันก็ไม่เปลี่ยนความจริงที่ว่าทุกคนอาศัยอยู่บนดาวดวงเดียวกัน

ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ของที่เกี่ยวข้องกับพ่อมดและสัตว์วิเศษบางอย่างมักตกไปอยู่ในมือของมักเกิ้ลเสมอ

ของที่ดูแปลกประหลาดชัดเจนบางอย่างจะถูกสมาชิกกระทรวงเวทมนตร์ค้นหาและยึดคืน แต่ก็ยังมีวัตถุดิบเวทมนตร์ที่ไม่สะดุดตาบางส่วนหลุดรอดออกมาได้

โบวทรัคเคิลกับออเกอร์รีย์เป็นสัตว์วิเศษสองชนิดที่พบได้ในอังกฤษ เพราะงั้นชิ้นส่วนที่พวกมันทิ้งไว้จะตกไปอยู่ในมือมักเกิ้ลที่ไม่รู้เรื่องก็ถือว่าสมเหตุสมผล

ถ้าไม่ใช่เพราะตอนนี้แก๊งดัดลีย์ยังเป็นแค่กลุ่มเด็กเกเรที่ดัดลีย์สร้างขึ้นในโรงเรียนประถมลิตเติลวิงกิ้ง และมีอิทธิพลกับขอบเขตการเคลื่อนไหวจำกัดมาก วัตถุดิบเวทมนตร์ที่เขาได้มาก็คงเยอะและคุณภาพดีกว่านี้มาก

ส่วนทับทิมดิบล้ำค่านั้นเป็นของขวัญวันเกิดที่เวอร์นอนซื้อจากแอฟริกามาให้ดัดลีย์ด้วยเงินจริง

ทับทิมไร้เวทมนตร์เม็ดนี้ที่รูปลักษณ์งดงามเหมือนลูกกวาดชวนลิ้มลอง จะมีประโยชน์อย่างมากกับแผนการของเขาในอีกสามสัปดาห์ข้างหน้า

“ระบบ เปิดหน้าต่างข้อมูลส่วนตัวของฉัน!”

หลังจากกวาดตามองรอบห้องตัวเองสั้น ๆ ดัดลีย์ก็เดินไปนั่งบนเตียง แล้วสั่งในใจอย่างเงียบ ๆ

ทันใดนั้น หน้าต่างแสงโปร่งแสงก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า ซึ่งมีแค่เขาเท่านั้นที่มองเห็น

[โฮสต์: ดัดลีย์ เดอร์สลีย์]

[ตัวตน: มักเกิ้ล (ตัวกลางเวทมนตร์, การเสริมพลังเวทมนตร์)]

[คุณลักษณะ: รักษาตัวกลางสายเลือดที่มั่นคงสำหรับเวทมนตร์คุ้มครองแห่งความรักโบราณ

(เวอร์ชั่นดัดแปลงจากการเสียสละของมารดา)

เมื่ออาศัยอยู่ร่วมกันเป็นครอบครัวกับผู้ได้รับการคุ้มครองจากเวทมนตร์อย่างแฮร์รี่ พอตเตอร์ รวมถึงญาติทางสายเลือดและเครือญาติจากการแต่งงานของตัวเอง เขาจะสามารถเติมพลังให้เวทมนตร์คุ้มครองแห่งความรักบนตัวผู้ได้รับการคุ้มครอง ทำให้ผู้ได้รับการคุ้มครองมีภูมิคุ้มกันต่อการโจมตีสังหารฉับพลันและสามารถสะท้อนการโจมตีนั้นกลับไปได้จนกว่าจะบรรลุนิติภาวะ

ระหว่างที่เวทมนตร์คุ้มครองแห่งความรักทำงาน หากใครก็ตามที่มีเจตนาฆ่าอย่างรุนแรงต่อผู้ได้รับการคุ้มครองสัมผัสตัวเขา คนคนนั้นจะถูกเวทมนตร์คุ้มครองแห่งความรักโต้กลับโดยอัตโนมัติ และความเสียหายจากการโต้กลับจะเป็นสัดส่วนตรงกับระดับความรุนแรงของเจตนาฆ่า]

[พลังเหนือธรรมชาติ: การเสริมพลังร่างกาย (ดัดแปลงและเพิ่มประสิทธิภาพจากเวทมนตร์ ‘พรพลังยักษ์’ ที่แฮร์รี่ พอตเตอร์ร่ายไว้เป็นเวลานาน ทำให้โฮสต์มีพละกำลังมากกว่าชายผู้ใหญ่สุขภาพดีทั่วไปสามเท่า พร้อมความสามารถในการควบคุมพลังนั้นอย่างสมบูรณ์)]

[เหตุการณ์แห่งความเสียใจที่ปลดล็อกในปัจจุบัน:

เพ็ตทูเนีย เดอร์สลีย์   การถูกโลกเวทมนตร์ปฏิเสธ (ระดับ D), การจากไปของน้องสาวประหลาด (ระดับ B), ความเอาใจใส่อันขัดแย้งที่พูดออกมาไม่ได้ (ระดับ D);

แฮร์รี่ พอตเตอร์   วัยเด็กอันหม่นหมองของผู้กอบกู้ (ระดับ S), การขาดความรักจากพ่อแม่ (ระดับ S);]

[รายละเอียดเหตุการณ์แห่งความเสียใจ:

การถูกโลกเวทมนตร์ปฏิเสธ (ระดับ D): เพ็ตทูเนียในฐานะมักเกิ้ล มีน้องสาวที่มีพรสวรรค์ด้านเวทมนตร์ เพราะอิจฉาที่พ่อแม่ลำเอียงเข้าข้างน้องสาว เธอจึงเริ่มมีความคิดอยากเรียนเวทมนตร์ตั้งแต่เด็ก

เพ็ตทูเนียเขียนจดหมายถึงดัมเบิลดอร์ด้วยความคาดหวังเพื่อขอเรียนเวทมนตร์ แต่ดัมเบิลดอร์ปฏิเสธอย่างสุภาพ และตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ประตูสู่โลกเวทมนตร์ก็ปิดตายสำหรับเพ็ตทูเนียอย่างสมบูรณ์ หรือบางทีมันอาจไม่เคยเปิดให้เธอเลยตั้งแต่แรก

การจากไปของน้องสาวประหลาด (ระดับ B): ในคืนวันที่ 31 ตุลาคม ปี 1981 แฮร์รี่สูญเสียแม่ของเขา และเพ็ตทูเนียก็สูญเสียน้องสาวของตัวเองเช่นกัน

ความเอาใจใส่อันขัดแย้งที่พูดออกมาไม่ได้ (ระดับ D): ละไว้

วัยเด็กอันหม่นหมองของผู้กอบกู้ (ระดับ S): ผู้กอบกู้แห่งโลกเวทมนตร์ แต่กลับเติบโตในบ้านของป้าที่เต็มไปด้วยการกดขี่และการปฏิเสธ ในเส้นเรื่องดั้งเดิม การกักขังของเวอร์นอน การเยาะเย้ยของเพ็ตทูเนีย และการกลั่นแกล้งของดัดลีย์ ทำให้วัยเด็กของแฮร์รี่มืดมนอย่างถึงที่สุด

การขาดความรักจากพ่อแม่ (ระดับ S): แฮร์รี่ พอตเตอร์ที่สูญเสียพ่อแม่ตั้งแต่อายุยังน้อย โหยหาพวกเขาอย่างลึกซึ้ง และปรารถนาจะได้สัมผัสความรักจากพ่อและแม่ด้วยตัวเอง]

[โอกาสหลอมรวมไอเทมเวทมนตร์ปัจจุบัน: ไม่มี]

หลังจากมองหน้าต่างระบบที่เขาเห็นมานับครั้งไม่ถ้วนตลอดหลายปี ดัดลีย์ก็ตกอยู่ในห้วงความคิดและความทรงจำอย่างเงียบ ๆ

เดิมทีเขาเป็นชายวัยกลางคนจากโลกที่ผ่านทั้งความหนาวเหน็บและอบอุ่นของความสัมพันธ์ระหว่างผู้คนมาแล้ว เขาไม่ได้ขาดความกล้าหรือความเด็ดเดี่ยว แต่ขาดโชคไปเพียงนิดเดียว และสุดท้ายก็ตายตั้งแต่อายุยังน้อยจากอุบัติเหตุ

เขาคิดว่าทุกอย่างจบสิ้นแล้ว แต่ไม่คาดคิดว่าเขาจะไม่ได้ดื่มน้ำแกงแห่งการลืมเลือน และไม่ได้ผ่านกระบวนการเวียนว่ายตายเกิดของยมโลกตามปกติ จิตสำนึกของเขาทะลุผ่านทางเดินมืดมิดโดยตรง แล้วกลับชาติมาเกิดในโลกที่ทั้งแปลกและคุ้นเคยแห่งนี้ กลายเป็นดัดลีย์ เดอร์สลีย์

มันแปลกตรงที่เขากลายเป็น “ชาวต่างชาติ” ที่ชีวิตก่อนแทบไม่มีโอกาสได้ข้องเกี่ยว ทิ้งทั้งประเทศและยุคสมัยเดิมของตัวเองเอาไว้เบื้องหลัง ส่วนที่คุ้นเคยคือในชีวิตก่อนเขาเคยอ่านนิยายและดูภาพยนตร์แฮร์รี่ พอตเตอร์ทั้งหมด เขารักมันมากและจำได้ขึ้นใจ

ในฐานะผู้ทะลุมิติมาจากโลกของแท้ เขาย่อมมีกลโกงยอดนิยมติดตัวมาด้วยตามสูตร

นั่นก็คือ การกอบกู้เหตุการณ์แห่งความเสียใจจากเส้นเรื่องดั้งเดิม เพื่อรับโอกาสหลอมรวมไอเทมเวทมนตร์ตามระดับ แล้วก้าวขึ้นสู่ระดับสุดยอดพ่อมดผู้ทรงพลัง

พูดสั้น ๆ ก็คือ ระบบโกง!

แม้ระบบโกงของดัดลีย์จะไม่ได้แข็งแกร่งถึงขั้นไร้เทียมทาน แต่มันก็ไม่ได้อ่อนแอเช่นกัน

แค่ชื่อความสามารถก็บอกทุกอย่างชัดเจนอยู่แล้ว

เรื่องราวที่เกี่ยวข้องกับแฮร์รี่ พอตเตอร์ ถึงจะถูกเรียกว่าเทพนิยาย แต่ความจริงแล้วมันเต็มไปด้วยโศกนาฏกรรม และมีความเสียใจมากมายทั้งเล็กและใหญ่

ตราบใดที่ดัดลีย์ได้พบกับตัวละครดั้งเดิมที่เกี่ยวข้อง เขาก็จะสามารถปลดล็อกเหตุการณ์แห่งความเสียใจจากเส้นเรื่องดั้งเดิมที่เกิดขึ้นกับตัวละครคนนั้นไปแล้ว หรือกำลังจะเกิดขึ้นในช่วงเวลาปัจจุบันได้

ถ้าไม่มีอุบัติเหตุ เวลาในการปลดล็อกเหตุการณ์แห่งความเสียใจจะดำเนินไปตามเส้นเวลาของเรื่องดั้งเดิม

แต่ถ้าเนื้อเรื่องเปลี่ยนไปเพราะอิทธิพลของ “ผีเสื้อจากต่างโลก” อย่างดัดลีย์ เขาก็สามารถปลดล็อกเหตุการณ์แห่งความเสียใจที่เกี่ยวข้องได้ล่วงหน้าเมื่อพบตัวละครต้นฉบับเช่นกัน

……….