บทที่ 8 เปลี่ยนหน้าแบบ 360 องศา ไวยิ่งกว่าแอร์เมส 3/3

บทที่ 8 เปลี่ยนหน้าแบบ 360 องศา ไวยิ่งกว่าแอร์เมส 3/3

มีเงินฝาก 500 ล้านหยวนในธนาคารแสงจันทร์งั้นเหรอ?

ด้วยฐานะของประธานธนาคารแสงจันทร์ สิ่งที่เขาพูดต้องเป็นความจริงแน่ๆ

นั่นก็หมายความว่า...

ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อกี้เป็นเรื่องจริงทั้งหมด!

แลมโบร์กินีมูลค่า 50 ล้านหยวนที่จอดอยู่ข้างนอกเป็นของพนักงานส่งของที่อยู่ตรงหน้าพวกเรา!

เงิน 500 ล้านหยวนในอาลีเพย์เมื่อครู่นี้ก็เป็นของพนักงานส่งของคนนี้ด้วย!

บ้าไปแล้ว!

พนักงานส่งของคนนี้เป็นมหาเศรษฐีตัวจริง!

ลูกค้าในร้านกาแฟต่างหายใจถี่รัว พากันวิพากษ์วิจารณ์กันไม่หยุดหย่อน

"เชี่ยเอ๊ย พนักงานส่งของคนนี้เป็นมหาเศรษฐีพันล้านจริงๆ ด้วย!"

"พี่ชายส่งพัสดุ บอกหน่อยสิว่านายส่งของแถวไหน? ฉันอยากจะไปวิ่งส่งบ้าง"

"มหาเศรษฐี โปรดรับการคารวะจากข้าน้อยด้วย ต่อจากนี้ฉันจะขอติดตามลูกพี่ไปตลอดเลย"

"วะฮ่าฮ่า พ่อหนุ่มพนักงานส่งของสุดหล่อ แม่ของคู่ดูตัวนายรังเกียจนายงั้นเหรอ? เดี๋ยวฉันแนะนำลูกสาวให้เอาไหม ถ้านายยินดีล่ะก็ ซื้อ 1 แถม 1 ฉันเสนอตัวเองเป็นของแถมให้ด้วยก็ยังได้นะเออ"

"พวกนายนี่น้า หัดมีศักดิ์ศรีกันซะบ้างสิ ดูอย่างฉันนี่... เฮ้ๆ ท่านมหาเศรษฐี พี่ยังขาดลูกน้องเดินตามไหมครับ?"

"…………"

จ้าวเข่อเอ๋อร์อุทานเสียงหลง มือเรียวยกขึ้นปิดริมฝีปากสีเชอร์รี่ของเธอ

เรื่องนี้ออกมาจากปากของประธานจางซานแห่งธนาคารแสงจันทร์เชียวนะ

ถ้างั้นเรื่องนี้ก็ต้องเป็นความจริงแน่

เธอมักจะเห็นจางซานออกทีวีอยู่บ่อยๆ

ไม่คิดเลยว่าจะได้มาเจอตัวจริงที่นี่

ถ้าอย่างนั้น...

ทุกสิ่งที่ซูหนิงพูดเมื่อกี้ก็เป็นเรื่องจริง เขาไม่ได้โกหก สิ่งที่เขาพูดคือความจริงทั้งหมด!

สัญชาตญาณของฉันไม่ผิดจริงๆ!

พี่ชายสุดหล่อแสนอบอุ่นคนนี้จะเป็นคนโกหกไปได้ยังไง?

เขาคือเทพบุตรของฉันจริงๆ

"ซี๊ด~"

จ้าวเหม่ยฮวาสูดลมหายใจเข้าลึกในใจ

มีเงินฝากตั้ง 500 ล้านในธนาคารแสงจันทร์?

แถมประธานธนาคารยังมาต้อนรับด้วยตัวเองอีก?

ด้วยความไวต่อเรื่องเงินตรา สัญลักษณ์เงินก้อนโตสองอันก็เบิกโพลงขึ้นในดวงตาของเธอทันที!

จ้าวเหม่ยฮวาไม่สนเรื่องที่ถูกตบหน้าหงายอีกต่อไปแล้ว!

เมื่อกี้เธอลองคำนวณดูคร่าวๆ แล้ว

ทรัพย์สินทั้งหมดของซูหนิงต้องมีเกิน 1 พันล้านแน่ๆ!!!

ถ้าซูหนิงเป็นลูกเศรษฐีระดับซูเปอร์ ทรัพย์สินของตระกูลเขาต้องมีไม่ต่ำกว่าหมื่นล้านเป็นแน่ ใช่ไหมล่ะ?

นี่มันตระกูลอภิมหาเศรษฐีชัดๆ!

วะฮ่าฮ่าฮ่า!

ต้องเกาะขาทองคำนี้ไว้ให้แน่น!

เกือบจะปล่อยลูกเขยทองคำหลุดมือไปซะแล้ว

เกือบพลาดเงินหลายร้อยล้านไปแล้วสิ

ทันใดนั้นเอง

ท่ามกลางความตกตะลึงของทุกคนในร้านกาแฟ

ท่าทีของจ้าวเหม่ยฮวาก็เปลี่ยนแปลงไปแบบ 360 องศา

"ฮ่าฮ่าฮ่า น้าดูคนไม่ผิดจริงๆ!"

จ้าวเหม่ยฮวาเปลี่ยนสีหน้าเกรี้ยวกราดและร้ายกาจเมื่อครู่เป็นยิ้มแย้ม เอื้อมมือไปตบไหล่เขาแล้วพูดด้วยน้ำเสียงซาบซึ้งใจว่า "ตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็นเธอ น้าก็รู้เลยว่าเธอคือมังกรในหมู่มวลมนุษย์ เป็นหัวกะทิในหมู่หัวกะทิ เป็นลูกเขยที่ดีที่สุดในใจน้า ในโลกใบนี้ มีแค่เธอคนเดียวเท่านั้นที่คู่ควรกับลูกสาวของน้า!"

"ที่น้าพูดจารุนแรงไปเมื่อกี้ก็เพื่อทดสอบเธอเท่านั้น อย่าเก็บไปใส่ใจเลยนะ น้าทำไปก็เพราะความหวังดีทั้งนั้นแหละ จริงไหม?"

ซูหนิง "………………"

จ้าวเข่อเอ๋อร์ "………………"

คนอื่นๆ ในร้านกาแฟเริ่มบ่นอุบอิบในใจ

เมื่อกี้ป้าเพิ่งจะบอกเองไม่ใช่เหรอว่าเขาไม่คู่ควรกับลูกสาวป้าน่ะ?

แถมยังด่าว่าเป็นโคลนที่โปะกำแพงไม่ติดอีก?

ความเร็วในการเปลี่ยนสีหน้านี่มันระดับ 360 มัคชัดๆ!

พวกเราเทียบไม่ติดเลยจริงๆ!

ซูหนิงถอนหายใจ "แต่คุณน้าครับ ผมเป็นแค่พนักงานที่วิ่งส่งของเองนะครับ"

"ส่งของแล้วมันทำไมล่ะ? ตราบใดที่ได้เงินมาด้วยความสุจริต มันก็คืองานที่ดีทั้งนั้นแหละ รู้อะไรไหม การทำงานไม่มีแบ่งชนชั้นสูงต่ำ ไม่มีอาชีพไหนต่ำต้อย ขอแค่ทำงานก็ถือว่ามีเกียรติแล้ว น้าไม่เคยเหยียดอาชีพไหนหรอกนะ"

จ้าวเหม่ยฮวาเอ่ยด้วยสีหน้าเปี่ยมคุณธรรม ราวกับว่าในสายตาของเธอนั้น ทุกชีวิตล้วนเท่าเทียม และทุกสายอาชีพล้วนควรค่าแก่การเคารพ

"แม่คะ เมื่อกี้แม่ยังดูถูกพี่ชายคนนี้เรื่องส่งของอยู่เลยไม่ใช่เหรอ? แม่ยังบอกอยู่เลยว่าอาชีพส่งของเงินเดือนน้อย แถมยังไม่ใช่ลูกเขยในอุดมคติของแม่ แล้วก็ไล่ให้เขาไสหัวไปอยู่เลย"

จ้าวเข่อเอ๋อร์กุมขมับด้วยท่าทางจนปัญญา เธอรู้สึกทึ่งจริงๆ ที่มีแม่แบบนี้

"ลูกสาวเอ๊ย ที่เกิดเรื่องเมื่อกี้ทั้งหมดก็เพื่อบททดสอบจากแม่ยังไงล่ะ ทดสอบนิสัยใจคอและคุณธรรมของเขา แล้วผลลัพธ์ก็เกินคาดจริงๆ เขาถึงกับรวยขนาดนี้... อะแฮ่ม ไม่ใช่สิ เรื่องมีเงินหรือไม่มีไม่ใช่ประเด็นสำคัญ สำคัญตรงที่เขามีความสามารถและนิสัยดีขนาดนี้ต่างหากล่ะ"

จ้าวเหม่ยฮวาพูดด้วยความปลาบปลื้ม

"เรื่องเงินไม่ใช่ประเด็นสำคัญงั้นเหรอ?"

"เชื่อก็บ้าแล้ว!"

"เมื่อกี้ใครกันที่ด่าพนักงานส่งของฉอดๆ? ว่าเขาจนน่ะ?"

"ใครกันที่เพิ่งด่าเขาว่าเป็นคางคกอยากกินเนื้อหงส์?"

"ให้ตายเถอะคุณป้า ไม่มียางอายบ้างเลยหรือไง?"

ลูกค้าในร้านกาแฟอดไม่ได้ที่จะค่อนขอดในใจ

ก็แหม จุดหักมุมมันใหญ่เกินไป แถมความเร็วในการพลิกหน้าก็ไวซะจนจิตใจดวงน้อยๆ ของพวกเขารับมือไม่ทันชั่วขณะ

"ซี๊ด แก่ป่านนี้แล้วไม่มียางอายบ้างเลยเหรอ? เมื่อกี้ยังเยาะเย้ยพนักงานส่งของอยู่เลย ตอนนี้กลับทำหน้าชื่นตาบาน อยากให้ลูกสาวแต่งงานกับพนักงานส่งของคนนี้ซะเดี๋ยวนี้เลย"

"ในฐานะคนโสด ฉันถึงกับหลั่งน้ำตา มิน่าล่ะฉันถึงยังโสด ที่แท้สิ่งที่ฉันขาดไปก็คือเงิน 1 พันล้านนี่เอง! กระซิก กระซิก!"

"เลิกพูดเถอะ พรุ่งนี้ฉันจะไปวิ่งส่งของแล้ว เผื่ออีกสักสองสามปี ฉันจะกลายร่างเป็นมหาเศรษฐีพันล้านบ้าง ฮ่าฮ่าฮ่า!"

"เอาล่ะ พรุ่งนี้พวกเรารวมกลุ่มกันไปส่งของเถอะ"

ซูหนิงเองก็ยิ้มแห้งอยู่ในใจ คนประหลาดแบบนี้เขาเพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรกเหมือนกัน

ความเร็วในการเปลี่ยนหน้านี่คงไวกว่างิ้วเปลี่ยนหน้าของเสฉวนอีกมั้ง?

"มาเถอะ เรามาคุยกันดีกว่า เมื่อไหร่เธอจะแต่งงานกับลูกสาวน้าล่ะ? น้าเช็กปฏิทินดูแล้ว วันที่ 6 เดือนหน้าเป็นฤกษ์ดี เหมาะแก่การแต่งงานสุดๆ เลย!"

"ถ้าเธอไม่มีปัญหาอะไร งั้นก็ตกลงตามนี้อย่างมีความสุขเลยนะ! เดือนหน้าเธอแต่งงานกับลูกสาวน้า! ฮ่าฮ่าฮ่า"

จ้าวเหม่ยฮวาดูเหมือนจะลืมเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้นไปหมดสิ้น และไม่ได้ถามความเห็นของซูหนิงกับจ้าวเข่อเอ๋อร์เลยสักคำ ตอนนี้เธอกำลังวางแผนงานแต่งงาน แถมยังกำหนดวันเรียบร้อยแล้วด้วย

ถ้าไม่ติดว่าสถานที่ไม่อำนวย จ้าวเหม่ยฮวาคงอยากจับซูหนิงกับจ้าวเข่อเอ๋อร์เข้าพิธีแต่งงานมันซะตรงนี้เลย!

"แม่คะ!"

ใบหน้าของจ้าวเข่อเอ๋อร์แดงก่ำด้วยความเขินอาย เธอเอ่ยด้วยความขัดเขินปนโกรธ "พวกเรายังไม่ได้เริ่มคบกันเลยนะ แต่แม่เลือกวันแต่งงานไว้แล้วเนี่ยนะ! มันจะไม่เร็วไปหน่อยเหรอคะ!"

"ไม่เร็วหรอกๆ ไม่เร็วเลย ลูกไม่อยากแต่งงานกับพี่ชายคนนี้หรือไงล่ะ?"

จ้าวเหม่ยฮวาพูดหว่านล้อม

"เขาก็หล่อขนาดนั้น แถมยัง... แสน... ดี... หนู... หนู... แน่นอนว่า... ยินด..."

จ้าวเข่อเอ๋อร์พูดตะกุกตะกัก

ใบหน้าสวยหยาดเยิ้มของเธอแดงระเรื่อ แดงซ่านราวกับมีเลือดฝาดทะลักออกมา

"โอ๊ย น่ารำคาญจริงๆ เลย!"

จ้าวเข่อเอ๋อร์พ่นลมหายใจออกจมูกฟึดฟัดแก้เขิน

ซูหนิงตื่นตระหนกขึ้นมาทันทีเมื่อได้ยินเรื่องแต่งงาน

เชี่ยเอ๊ย!

ข้ามไปคุยเรื่องแต่งงานกันดื้อๆ เลยเนี่ยนะ?

แม้แต่กลิ่นเหม็นเปรี้ยวของความรักตอนเดตก็ถูกข้ามไปเลยงั้นเหรอ?

มันต้องรีบขนาดนี้เลยหรือไง!

ฉันยังไม่อยากแต่งงาน!

ไม่ต้องพูดพร่ำทำเพลง ซูหนิงรีบเผ่นหนีอย่างลุกลี้ลุกลน!

เขาพุ่งตัวไปยังประตูอย่างรวดเร็ว!

"พ่อหนุ่ม น้ามองเธอไม่ผิดจริงๆ ตกลงว่าแต่งงานเดือนหน้า เธอคิดว่ายังไงจ๊ะ?"

"เอ๊ะ? อ้าวเฮ้ย! ทำไมวิ่งหนีไปล่ะเนี่ย?!"

จ้าวเหม่ยฮวาเงยหน้าขึ้นมา จังหวะที่กำลังจะถามความเห็นของซูหนิง เธอกลับพบว่าเขาชิ่งหนีไปซะแล้ว!

เมื่อเห็นภาพนี้ สีหน้าของเธอก็เปลี่ยนไป เธอรีบตะโกนด้วยความร้อนรน "ลูกสาว รีบตามไปเร็วเข้า!!! อย่าปล่อยให้ลูกเขยทองคำคนนี้หลุดมือไปได้นะ!!!"

"ค่า!!"