บทที่ 7 อีก 500 ล้าน!!! (2/3)

บทที่ 7 อีก 500 ล้าน!!! (2/3)

จ้าวเหม่ยฮวาตกตะลึงจนพูดไม่ออก ร่างกายของเธอแข็งทื่ออยู่กับที่

อีกฝ่ายจะเป็นทายาทเศรษฐีรุ่นที่สองจริงๆ งั้นเหรอ?

ไม่มีทาง?

จะเป็นไปได้ยังไง?

เดี๋ยวก่อน!

เรื่องนี้มันมีเงื่อนงำ!

เขากล้าถึงขนาดเช่ารถลัมโบร์กินีมาเพื่อหลอกแต่งงานที่นี่เลยเชียว

ยอดเงินในบัญชีวีแชตก็ต้องเป็นของปลอมแน่ๆ!

ใช่แล้ว!

มันคือของปลอม ก็แค่ภาพหน้าจอ!

เดี๋ยวนี้โปรแกรมแต่งรูปมันเจ๋งจะตาย รูปไหนบ้างที่ตัดต่อไม่ได้?

"หึหึ"

จ้าวเหม่ยฮวาแค่นเสียงหยัน "เงิน 500 ล้านนี่ก็ปลอมด้วยใช่ไหมล่ะ? ฉันเกรงว่าคงจะตัดต่อมาล่ะสิ? คิดจะหลอกฉันเหรอ? นายกลับไปอาบน้ำนอนเถอะไป!"

"ถ้านายมีเงิน 500 ล้านในบัญชีวีแชตจริงล่ะก็? ไม่ต้องพูดพล่ามทำเพลงอะไรทั้งนั้น ฉันจะยกลูกสาวให้แต่งงานกับนายทันที! สินสอดสักแดงก็จะไม่เรียก!"

จ้าวเหม่ยฮวากอดอกพร้อมกับส่งเสียงฮึดฮัดอย่างเย็นชา

"เชี่ยเอ๊ย! ปลอมอีกแล้วเหรอ? พนักงานส่งพัสดุคนนี้แม่งสุดยอดเลย ปลอมมันซะทุกอย่าง!"

"เมื่อกี้ฉันแอบตกใจไปแวบหนึ่ง นึกว่าพนักงานส่งพัสดุคนนั้นมีเงินตั้ง 500 ล้านในบัญชีจริงๆ"

"ตกใจแทบแย่ ว่าแล้วเชียว จะมีมหาเศรษฐีหน้าไหนเอาเงิน 500 ล้านไปทิ้งไว้ในวีแชตกัน"

"ซี๊ด ขอลูบหน้าอกปลอบใจตัวเองหน่อย โชคดีนะเนี่ยที่เมื่อกี้ไม่โดนหลอกจนหัวใจวายตาย"

"ไอ้หนุ่มส่งพัสดุคนนี้นี่มันจริงๆ เลย วันๆ เอาแต่โกหกพกลม ที่แท้ยอดเงินในวีแชตก็แค่รูปตัดต่อ"

"จุ๊ๆ รู้หน้าไม่รู้ใจ ที่แท้ก็เป็นพวกชอบขี้โม้โอ้อวด"

ลูกค้าในร้านกาแฟต่างพากันกระซิบกระซาบวิพากษ์วิจารณ์ มองเหยียดซูหนิงด้วยสายตาดูแคลน

ซูหนิงลูบคาง ครุ่นคิดว่าเขาควรจะโอนเงินก้อนนี้ไปไว้ในอาลีเพย์เพื่อกินดอกเบี้ยดีกว่า

ดังนั้น เขาจึงแตะนิ้วลงบนหน้าจอสองสามครั้ง

พริบตาต่อมา เสียงแจ้งเตือนจากอาลีเพย์ก็ดังขึ้น

"อาลีเพย์ได้รับเงิน 500 ล้านหยวน!!!"

จ้าวเหม่ยฮวาตัวแข็งเป็นหิน!

ลูกค้าคนอื่นๆ ตัวแข็งเป็นหิน!

จ้าวเข่อเอ๋อร์ตัวแข็งเป็นหิน!

เงียบกริบ!

ทั้งร้านตกอยู่ในความเงียบงัน!

ไม่มีใครปริปากพูดอะไรออกมาแม้แต่คำเดียว!

หลังจากผ่านไปเต็มๆ สองนาที ผู้คนก็เริ่มส่งเสียงพูดคุยกันประปราย

เชี่ยเอ๊ย!

ห้าร้อยล้าน?

เรื่องจริงหรือหลอกเนี่ย?

อาลีเพย์ได้รับเงินตั้ง 500 ล้านเลยเหรอ?

จ้าวเหม่ยฮวาทั้งโกรธทั้งอับอาย เธอไม่อยากจะเชื่อเลยว่าพนักงานส่งพัสดุตรงหน้าจะมีเงินมากมายมหาศาลขนาดนี้!

เธอแผดเสียงร้องตะโกนออกมาด้วยความไม่อยากจะเชื่ออย่างรุนแรง "จะเป็นไปได้ยังไง? นี่ต้องเป็นของปลอมอีกแน่ๆ!"

"นายหลอกฉันมาครั้งสองครั้งแล้ว นี่ยังคิดจะหลอกกันต่อไปอีกงั้นเหรอ?"

"ฉันขอบอกไว้เลยนะ! ไม่มีทาง!"

จ้าวเหม่ยฮวาก็ยังคงไม่เชื่ออยู่ดี!

ซูหนิงยักไหล่โดยไม่พูดอะไร แต่เขามองเห็นร่างของคนสองสามคนอยู่ด้านนอกหน้าต่าง จึงเริ่มนับถอยหลังในใจ

"3!"

"2!"

"1!"

ทันใดนั้นเอง!

ชายวัยกลางคนในชุดสูทภูมิฐานก็ปรากฏตัวขึ้น

เบื้องหลังเขามีบอดี้การ์ดสวมสูทและแว่นตาดำเดินตามมาอีก 4 คน

ชายวัยกลางคนผลักประตูร้านสตาร์บัคส์แล้วก้าวเดินเข้ามา!

แผ่กลิ่นอายแห่งอำนาจ!

เต็มเปี่ยมไปด้วยบารมี!

จางซาน!

ประธานธนาคารมูนไลท์แห่งนครหลวง!

ลูกค้าร้านกาแฟคนอื่นๆ สังเกตเห็นความวุ่นวายและหันไปมองที่ประตูทางเข้า

"เชี่ย! นั่นประธานธนาคารแห่งนครหลวงไม่ใช่เหรอ? คนดังระดับเขามาทำอะไรที่นี่?"

"จริงด้วยแฮะ ปกติแล้วคนธรรมดาอย่างพวกเรายากนักที่จะได้เจอเขาตัวเป็นๆ"

"สุดยอดไปเลย ไม่รู้ว่าเช้าๆ แบบนี้เขามาทำอะไรที่นี่ มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นหรือเปล่า?"

"ว่ากันว่าประธานธนาคารมูนไลท์จะรับดูแลเฉพาะลูกค้ารายใหญ่ที่มีเงินฝากหลักสิบล้านขึ้นไปเท่านั้นนะ"

"ซี๊ด ดูจากท่าทางของเขาแล้ว คงจะมาพบลูกค้าระดับวีไอพีที่ร้านสตาร์บัคส์เพื่อคุยธุรกิจใหญ่แน่ๆ"

"ใครกันนะที่มีอำนาจทางการเงินมากพอที่จะทำให้ประธานธนาคารมูนไลท์มาต้อนรับด้วยตัวเองได้!"

ลูกค้าคนอื่นๆ ในร้านสตาร์บัคส์จำตัวตนของจางซานได้ในทันที ในเวลานี้ นอกเหนือจากความตกใจแล้ว พวกเขากำลังคาดเดากันว่าเศรษฐีคนไหนกันที่นัดจางซานมาดื่มกาแฟที่สตาร์บัคส์

คนที่สามารถทำให้จางซานออกมาต้อนรับด้วยตัวเองได้ จะต้องเป็นลูกค้าระดับบิ๊กเนมอย่างแน่นอน!

ใครกัน?

เขาคือใครกันแน่?

ภายใต้สายตาจับจ้องของทุกคน

จางซานเดินตรงดิ่งไปยังซูหนิงด้วยท่าทีเคารพนบนอบ

เมื่อวานนี้

ขณะที่จางซานยังอยู่ที่ธนาคาร จู่ๆ เขาก็พบว่ามีคนฝากเงิน 500 ล้านเข้าธนาคารมูนไลท์!

ทันทีที่ทราบข่าวนี้

คนทั้งธนาคารต่างก็ตกตะลึง

ธนาคารเองก็ต้องทำกำไร และเงินที่นำไปลงทุนในโครงการต่างๆ เพื่อสร้างผลกำไร ก็คือเงินของผู้ฝากเงินเหล่านี้นี่แหละ

ดังนั้น ธนาคารจึงมักจะมอบการดูแลระดับซูเปอร์วีไอพีให้กับลูกค้าที่มียอดเงินฝากมหาศาล!

ตัวอย่างเช่น ประธานธนาคารจะออกมาต้อนรับด้วยตัวเอง มีช่องทางพิเศษระดับวีไอพีให้ใช้บริการฟรีเมื่อมาธนาคาร และมีของขวัญมอบให้ในวันหยุดเทศกาลต่างๆ

หากมีปัญหาขัดข้องใดๆ ในช่วงเวลาปกติ พวกเขาก็สามารถขอความช่วยเหลือจากธนาคารได้ และธนาคารก็จะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อช่วยเหลือ

สรุปสั้นๆ ก็คือ ธนาคารจะปฏิบัติต่อลูกค้าที่มียอดเงินฝากมหาศาลราวกับเป็นพระบิดา

ไม่ต้องพูดถึงเลยว่าซูหนิงโอนเงินเข้ามาฝากถึง 500 ล้าน เป็นเงิน 500 ล้านถ้วนๆ ในธนาคารมูนไลท์

ซูหนิงก็คือพระบิดาในหมู่พระบิดาของธนาคาร หรือจะเรียกว่าเป็นท่านปู่ทวดเลยก็ยังได้!

เมื่อได้มาพบกับท่านปู่ทวดผู้มีพระคุณ ประธานธนาคารจะไม่แสดงความเคารพนบนอบได้ยังไง?

นี่คือลูกพี่ใหญ่ที่ฝากเงิน 500 ล้านไว้ในธนาคารของเขาเชียวนะ

และเป็นเพราะการกระทำของซูหนิงนี่แหละ

เมื่อวานเขาถึงได้รับโบนัสก้อนโตจากการดึงเงินฝากลูกค้าเข้าธนาคารสูงถึง 1.5 ล้านหยวน!!

เท่านั้นยังไม่พอ ด้วยผลงานชิ้นโบแดงนี้ ในไม่ช้าเขาก็จะได้รับการเลื่อนขั้นให้ไปรับตำแหน่งผู้บริหารที่สำนักงานใหญ่แล้ว!

หากไม่ติดว่าต้องรักษาภาพพจน์ ประธานจางซานก็คงอดไม่ได้ที่จะลงไปกราบกรานซูหนิงแทบเท้าไปแล้ว!

ท่ามกลางสายตาที่ตกตะลึงของทุกคน

จางซานโค้งคำนับซูหนิงด้วยท่าทางที่ดูเกินจริงและเคารพนบนอบเป็นอย่างยิ่ง "สวัสดีครับ คุณซู!"

บอดี้การ์ดทั้ง 4 คนที่อยู่ด้านหลังทำหน้าที่ของตนเองได้เป็นอย่างดี พวกเขาตะโกนขึ้นพร้อมกัน "สวัสดีครับ คุณซู!"

ในทันที

คำพูดที่ว่า "สวัสดีครับ คุณซู" นั้นดังกังวานและชัดเจน! พลังเสียงช่างน่าตื่นตะลึง!

มันดังกึกก้องไปทั่วทั้งร้านกาแฟ และอ้อยอิ่งอยู่นาน~

วินาทีต่อมา

"พรวด!"

"พรวด!"

...

กาแฟที่ลูกค้ากำลังดื่มอมไว้ในปากถูกพ่นพรวดออกมาจนหมด!

คุณซู??

ห๊ะ?

สถานการณ์ตอนนี้มันคืออะไรกันเนี่ย?

ประธานธนาคารมาต้อนรับด้วยตัวเอง แถมยังมีท่าทีเคารพนบนอบขนาดนั้นเลยเหรอ?

ประธานธนาคารผู้ทรงเกียรติ กลายมาเป็นพวกลูกไล่เลียแข้งเลียขาไปแล้วเนี่ยนะ?

แม่เจ้าโว้ย พนักงานส่งพัสดุคนนี้มีเบื้องหลังเป็นใครกันแน่ ถึงทำเอาประธานธนาคารต้องเคารพนบนอบได้ขนาดนี้!

จ้าวเหม่ยฮวาเห็นจางซานแล้วถึงกับเซถลา

นี่มันประธานธนาคารมูนไลท์ไม่ใช่เหรอ?

ทำไมเขาถึงได้เคารพนบนอบกับซูหนิงขนาดนั้นล่ะ?

ปกติเวลาที่เธอไปทำธุรกรรมที่ธนาคารมูนไลท์ เธอยังไม่มีคุณสมบัติพอที่จะได้รับการต้อนรับจากประธานจางซานแห่งธนาคารมูนไลท์เลยด้วยซ้ำ

ทว่า!

ในเวลานี้ จางซานกลับแสดงความเคารพนบนอบต่อซูหนิง ไอ้สิบแปดมงกุฎในสายตาของเธอเนี่ยนะ?

หรือว่า...

จู่ๆ จ้าวเหม่ยฮวาก็ฉุกคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ สีหน้าของเธอเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง และลุกพรวดขึ้นยืน!

การที่สามารถก้าวขึ้นมาถึงตำแหน่งประธานธนาคารได้ จางซานย่อมต้องเป็นคนฉลาดหลักแหลมอยู่แล้ว

ทันทีที่เขาเดินเข้ามาในประตู เขาก็สัมผัสได้ถึงบรรยากาศที่ผิดปกติ ราวกับว่าทุกคนในร้านกาแฟกำลังดูถูกเหยียดหยามซูหนิงอยู่

ดังนั้น

เพื่อเป็นการเอาใจนายทุนใหญ่ผู้นี้ เอาใจท่านปู่ทวดคนนี้

จางซานกลอกตาเล็กน้อย ก่อนจะรีบเอ่ยด้วยความเคารพ พร้อมกับเร่งระดับเสียงให้ดังขึ้นอีกสองระดับ "สวัสดีครับ คุณซู ทางเราได้รับเงินฝาก 500 ล้านหยวนที่คุณโอนเข้าธนาคารมูนไลท์เมื่อวานนี้เรียบร้อยแล้วครับ เราจะบริหารจัดการเงินก้อนโตนี้ให้คุณตามแผนการจัดการทางการเงินที่หลักแหลมและยอดเยี่ยมที่สุดเลยครับ!"

ซูหนิงพยักหน้าและตอบกลับอย่างสุภาพ "ถ้าอย่างนั้นก็รบกวนด้วยนะครับ"

เมื่อวานนี้ เขาได้รับเงินฝากเข้าบัญชี 1,000 ล้านหยวน และเขาก็แบ่งเงิน 1,000 ล้านหยวนนี้ออกเป็นสองส่วน

ส่วนหนึ่งเก็บไว้ในวีแชต

อีกส่วนหนึ่งฝากเข้าธนาคาร

เมื่อได้ยินบทสนทนาที่อวดรวยจนน่าเหลือเชื่อนี้

ลูกค้าทุกคนในร้านกาแฟต่างก็ตกตะลึงจนอ้าปากค้าง...

ช็อกจนถึงขีดสุด!