บทที่ 35: เดินลัดเลาะไปตามถนน

บทที่ 35: เดินลัดเลาะไปตามถนน

ในขณะที่กลุ่มขั้วอำนาจทางตอนใต้ของเมืองกำลังประชุมกันอย่างเคร่งเครียด

หลินฟานกำลังขับรถวิศวกรรมดัดแปลงสีฟ้าสดใส ค่อยๆ เคลื่อนตัวไปตามถนนและตรอกซอกซอยต่างๆ อย่างไม่รีบร้อน

เสียงโหวกเหวกโวยวายด้วยความโกรธแค้นจากภายนอกงั้นหรือ? เขาไม่ได้แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมองด้วยซ้ำ

ในหัวของเขามีเพียงเรื่องเดียว นั่นคือหุ่นยนต์ติดอาวุธสำหรับกวาดล้างรุ่น V ที่เพิ่งผลิตเสร็จสมบูรณ์

เมื่อวานนี้หลังจากกำจัดฝูงอสูรไปหนึ่งระลอก เขาได้รับค่าประสบการณ์มาถึง 50,000 แต้ม เขาไม่ได้ใช้ทั้งหมดไปกับการอัปเกรด แต่แบ่งไว้ 20,000 กว่าแต้มเพื่อเสี่ยงโชคกับตู้สุ่มพิมพ์เขียว

และผลลัพธ์ที่ได้คือแจ็กพอต! เขาสุ่มได้พิมพ์เขียวหายากระดับเลื่อนขั้น “หุ่นยนต์กวาดล้างรุ่น V”

ทันทีที่รวบรวมวัสดุครบ เขาก็เริ่มเดินเครื่องเตาหลอมทันที จนกระทั่งก่อนเที่ยงคืน หุ่นยนต์ชุดแรกจำนวนหกตัวก็มายืนตระหง่านอยู่ที่ลานกว้างของฐานที่มั่น ข้อต่อโลหะของพวกมันสะท้อนแสงเย็นยะเยือก ดวงตากลตรวจจับกลิ้งไปมาเพื่อรอรับคำสั่ง

---

**[ข้อมูลยูนิต]**

**หุ่นยนต์ติดอาวุธสำหรับกวาดล้างรุ่น V**

**ประเภทเครื่องจักร:** หน่วยรบอัตโนมัติเต็มรูปแบบ

**ระบบจ่ายพลังงาน:** ชุดแบตเตอรี่ความหนาแน่นสูง (แบตเตอรี่ลิเธียม + ฟลายวีลเก็บพลังงาน)

**แหล่งขับเคลื่อน:** มอเตอร์ไฟฟ้า (รุ่นปรับปรุง: ทดแทนระบบเฟืองและตลับลูกปืนแบบเก่า)

**ระยะเวลาปฏิบัติงาน:** ลาดตระเวนความเร็วต่ำได้ 1 วันเต็ม / โหมดต่อสู้ต่อเนื่องได้ครึ่งวัน

**แรงดันไฟฟ้าในการชาร์จ:** รองรับตั้งแต่ไฟบ้าน 220 โวลต์ ไปจนถึงไฟอุตสาหกรรม 400 โวลต์

**ระยะเวลาชาร์จเต็ม:** 6 ชั่วโมง (กรณีใช้ไฟ 220 โวลต์)

**รายการอุปกรณ์หลัก:** คอร์รบรุ่น V, กล้องออปติคอลความละเอียดสูง, บอร์ดประมวลผลทางยุทธวิธี, ปืนกลความเร็วสูงขนาด 12.5 มม., ปืนรางแม่เหล็กไฟฟ้าแบบเกลียว (พร้อมคลังเก็บพลังงานในตัว)

**ระดับเครื่องจักร:** D+

**คำวิจารณ์สั้นๆ:** หุ่นยนต์รบที่ติดตั้งปืนแม่เหล็กไฟฟ้า มักจะตกเป็นเป้าหมายแรกในสนามรบเสมอ!!

---

**[รายละเอียดอุปกรณ์เสริม]**

**ปืนกลความเร็วสูงขนาด 12.5 มม.**

*   **ประเภท:** โมดูลอาวุธติดตั้งภายใน

*   **พลังโจมตี:** 150–165 แต้มต่อช็อต

*   **ระยะยิงหวังผล:** 500 เมตร (ยับยั้งเป้าหมายได้อย่างแม่นยำ)

*   **ระยะยิงสูงสุด:** มากกว่า 800 เมตร

*   **ความจุกระสุน:** 20,000 นัด

*   **ประเภทกระสุน:** กระสุนมาตรฐานขนาด 12.5 มม.

*   **อัตราการยิง:** 300 นัดต่อวินาที (สาดกระสุนราวกระแสน้ำ!)

**ปืนรางแม่เหล็กไฟฟ้าแบบเกลียว**

*   **ประเภท:** โมดูลอาวุธหนักติดตั้งภายใน

*   **พลังทำลาย:** 2,500–3,200 แต้ม (ความเสียหายจริง)

*   **ระยะยิงหวังผล:** 1,500 เมตร

*   **ระยะยิงสูงสุด:** ประมาณ 2,000 เมตร

*   **แหล่งพลังงาน:** แบตเตอรี่ฟลายวีลแยกอิสระ

*   **ขีดจำกัดการใช้งาน:** ยิงได้ 4 นัดต่อการชาร์จเต็มหนึ่งครั้ง

*(คลิกเพื่อดูรายละเอียดอุปกรณ์เสริมอื่นๆ)*

---

เมื่อเทียบกับหุ่นยนต์ยามที่ใช้เฝ้าประตูแล้ว “หุ่นยนต์กวาดล้างรุ่น V” มีอานุภาพการทำลายล้างที่รุนแรงกว่าและแบตเตอรี่อึดกว่ามาก! การชาร์จเพียงครั้งเดียวสามารถเดินลาดตระเวนได้ทั้งวัน หรือหากเข้าสู่การปะทะหนักก็ยืนระยะได้นานถึงครึ่งวันโดยไม่หยุดชะงัก

ที่สำคัญยิ่งกว่าคือบนหลังของมันติดตั้งปืนรางแม่เหล็กไฟฟ้าแบบเกลียวเอาไว้ด้วย!

ทันทีที่ลั่นไก อสูรที่มีระดับต่ำกว่าลอร์ดแทบไม่มีโอกาสรอดชีวิต ต่อให้เป็นระดับลอร์ดก็ยังต้องเผชิญกับสถานการณ์เก้าตายหนึ่งรอด หากโดนเข้าจังๆ เพียงนัดเดียว พลังชีวิตคงหายไปเกินครึ่งอย่างแน่นอน

ทว่าปัญหาก็คือระบบชาร์จพลังงานของปืนใหญ่กระบอกนี้แยกส่วนออกมาต่างหาก และต้องอาศัยพลังงานจากแบตเตอรี่ฟลายวีลเท่านั้น

ด้วยอุปกรณ์ผลิตไฟฟ้าที่จำกัดของหลินฟานในตอนนี้ หากต้องการชาร์จพลังงานให้ปืนใหญ่จนเต็ม เขาต้องใช้เวลานานถึงสองวันสองคืน! และเมื่อชาร์จจนเต็มแล้ว ก็สามารถยิงได้เพียงสี่นัดเท่านั้น

โชคดีที่หุ่นยนต์กวาดล้างยังมีปืนกลความเร็วสูงอีกกระบอก ซึ่งมีประสิทธิภาพเหนือกว่าหุ่นยนต์ยามหลายเท่า หลินฟานครุ่นคิดครู่หนึ่งก่อนตัดสินใจส่งพวกมันออกปฏิบัติงาน เพราะอสูรในเมืองเว่ยสุ่ยยามนี้ยังไม่แข็งแกร่งพอที่จะบีบให้เขาต้องใช้ปืนแม่เหล็กไฟฟ้า

ปัง! ปัง! ปัง!

ท่ามกลางท้องถนน หุ่นยนต์กวาดล้างทำการล็อกเป้าหมายจากระยะไกล ปืนกลความเร็วสูงที่แขนของมันพ่นไฟออกมาทันที "ตึก ตึก ตึก!"

กระสุนสามนัดพุ่งแหวกอากาศเข้ากลางหน้าผากของก็อบลินตัวหนึ่งที่ซุ่มอยู่ฝั่งตรงข้าม ร่างของมันล้มตึงลงกับพื้นทันทีโดยไม่มีโอกาสแม้แต่จะส่งเสียงร้อง

หลินฟานที่เฝ้ามองอยู่ยกยิ้มที่มุมปากอย่างพึงพอใจ

เมื่อเทียบกับรุ่นเก่า หุ่นยนต์กวาดล้างรุ่นนี้มีความฉลาดและระบบตอบสนองที่ฉับไวสมกับที่ออกแบบมาเพื่อการสงครามโดยเฉพาะ ในระยะ 500 เมตร หากมันล็อกเป้าหมายได้แล้ว แทบจะไม่มีเหยื่อรายใดหนีรอดไปได้ ส่วนหุ่นยนต์ยามน่ะหรือ? แค่ระยะเกิน 100 เมตร พวกมันก็แทบจะมองไม่เห็นเป้าหมายแล้ว

ในการกวาดล้างครั้งนี้ หลินฟานนำหุ่นยนต์กวาดล้างออกมาถึง 50 ตัว พร้อมกับหุ่นยนต์ยามอีก 50 ตัวคอยสนับสนุน

เมื่อมีหุ่นยนต์กวาดล้างเป็นทัพหน้า ความเร็วในการบุกทะลวงก็เพิ่มขึ้นอย่างทวีคูณ! และเมื่อเปรียบเทียบกันแล้ว หุ่นยนต์ยามดูจะเชื่องช้าเป็นพิเศษ การเคลื่อนไหวที่แข็งทื่อและการเล็งเป้าที่ล่าช้า ทำให้พวกมันทำได้เพียงหมุนตัวไปมาเพื่อหาเป้าหมายที่เหลือรอด

หลินฟานเห็นแล้วถึงกับรู้สึกขัดใจ พลางบ่นพึมพำในใจว่า "ถ้ารู้อย่างนี้ ไม่น่าเอาพวกมันมาให้เกะกะเลย..."

ไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง ขบวนรบของเขาก็เคลื่อนจากเขตตะวันออกเข้าสู่เขตใต้ โดยใช้เส้นทางเดิมที่เคยทำความสะอาดไว้เมื่อวานนี้ และยังคงเดินหน้ากวาดล้างอสูรตามอาคารบ้านเรือนไปทีละจุดอย่างเป็นระเบียบ

...

ในเวลาเดียวกัน ณ ฐานทัพราชาชานเมืองใต้ เหล่านักล่าที่ประชุมกันเคร่งเครียดได้ส่งคนสื่อสารรีบร้อนเข้าสู่ใจกลางเมืองเพื่อแจ้งข่าวแก่ "พี่ใหญ่แมงมุม"

เมื่อข่าวไปถึง พี่ใหญ่แมงมุมกำลังใช้เลื่อยโซ่ยนต์ฟันร่างของจิ้งจอกเหล็กจนขาดสะบั้น เลือดสีสดที่กระเซ็นใส่ตัวยังไม่ทันจะเช็ดออกด้วยซ้ำ

เขาใกล้จะทะลวงขีดจำกัดแล้ว ขาดอีกเพียงไม่ถึงสี่สิบตัวเท่านั้น

“มันออกมาอีกแล้วงั้นหรือ?” เขาขมวดคิ้วแน่นเมื่อได้ยินรายงาน

“ไม่ใช่แค่ออกมา แต่มันเปลี่ยนอาวุธใหม่ด้วยครับ! คราวนี้มาในเกราะเหล็กสีดำสนิท ไหล่แบกปืนใหญ่ ดูโหดเหี้ยมกว่าพวกเศษเหล็กชุดก่อนเยอะมาก!”

“ทางราชาชานเมืองใต้ยังไม่เคลื่อนไหว แต่พวกเราเห็นว่าควรจะรีบรวมตัวกับนักล่าจากฐานอื่นเพื่อไปเจรจากับคนคนนั้น! ถ้าปล่อยให้เขากวาดล้างแบบนี้ต่อไป อสูรในเมืองคงหมดเกลี้ยง แล้วพวกเราจะเอาอะไรกินกัน?” คนสื่อสารกล่าวอย่างร้อนรน

พี่ใหญ่แมงมุมนิ่งเงียบ มือที่กำด้ามเลื่อยโซ่ยนต์แน่นจนข้อนิ้วขาวซีด

รวมตัวไปเจรจากับคนคนนั้นงั้นหรือ? ในใจเขารู้ซึ้งดีว่าเรื่องนี้แทบเป็นไปไม่ได้

ด้วยความเร็วในการเก็บค่าประสบการณ์ระดับนั้น หลินฟานคงก้าวข้ามขีดจำกัดไปนานแล้ว แม้เขาจะไม่เคยเห็นว่าการเลื่อนขั้นจะทรงพลังเพียงใด แต่เขาเคยเห็นหลินฟานล้มหมาป่ายักษ์ระดับลอร์ดมากับตา

ภาพนั้นยังคงติดตา... มันคือความต่างชั้นที่ไม่อาจเทียบได้

ในสายตาของเขา หลินฟานในตอนนี้กับนักล่าธรรมดาอย่างพวกเขาก็ไม่ต่างอะไรกับผู้ใหญ่ที่ยืนมองเด็กหัดเดิน

การรวมกลุ่มคนไปต่อรองเงื่อนไข? มันก็เหมือนกับพ่อค้าแผงลอยที่รวมตัวกันไปข่มขู่ทหารหน่วยรบพิเศษ ไม่มีอำนาจต่อรองใดๆ เลยแม้แต่น้อย

ความจริงแล้ว เขาไม่ได้อยากเจรจาเลยสักนิด สิ่งที่เขาปรารถนาที่สุดคือการสยบหลินฟานลงกับพื้นด้วยมือของตนเอง แล้วค่อยๆ กระชากเกราะเหล็กนั่นออกมาทีละชิ้น เพื่อขจัดเงาทมิฬของหมาป่ายักษ์ที่คอยหลอกหลอนอยู่ในใจให้สิ้นซาก!

แน่นอนว่าเขาไม่ได้ปริปากพูดเรื่องนี้ออกไป

แต่ในขณะที่ลูกน้องรายงานว่า “เตรียมรวบรวมนักล่าทั้งหมด” ความคิดหนึ่งก็ผุดขึ้นมาในหัวของเขาราวกับสายฟ้าฟาด!

โอกาส! นี่คือโอกาสที่สวรรค์ประทานมาให้!

ในตอนที่ทุกคนรวมตัวกัน หากเขาสบโอกาสลอบลงมืออย่างกะทันหันและจัดการชายในชุดเกราะเหล็กนั่นได้...

มันจะเป็นการทำลายตำนานของหลินฟานต่อหน้าสายตาผู้คน และพลิกภูเขาหมาป่ายักษ์ในใจของเขาให้พังทลายลงอย่างสิ้นเชิง! ยิ่งไปกว่านั้น เขาจะสามารถอาศัยช่วงเวลาที่โกลาหลรวบรวมนักล่าทั่วเมืองและยึดครองอำนาจทั้งหมดมาไว้ในมือ

เป็นการเชือดไก่ให้ลิงดู เพื่อสถาปนาความยำเกรงให้แก่นักล่าทุกคนในเมืองเว่ยสุ่ย!

ทว่าก่อนจะถึงจุดนั้น เขาจำเป็นต้อง “ยกระดับ” ตัวเองให้สำเร็จเสียก่อน เพื่อก้าวขึ้นไปยืนในระดับเดียวกับอสูรก้อนเหล็กนั่น! และเป้าหมายนั้น... บัดนี้มันอยู่ใกล้เพียงเอื้อมมือเท่านั้น

แววตาของพี่ใหญ่แมงมุมวาวโรจน์ด้วยความทะเยอทะยานราวกับกองเพลิงที่ถูกจุดขึ้น แต่เขาก็รีบเก็บซ่อนอารมณ์นั้นไว้อย่างมิดชิด

“ได้! ให้เจียงต้าไห่ไปป่าวประกาศตามใจชอบ! ถ้าเขาสามารถรวบรวมนักล่าทั้งเมืองมาได้จริงๆ หุ่นยนต์ตัวนั้นก็คงไม่ใช่ปัญหาใหญ่อะไรนัก!”

พูดจบเขาก็สะพายดาบซามูไรคู่ใจ แล้วหันหลังกลับเข้าไปในตรอกซอกซอยเพื่อทำภารกิจล่าของเขาต่อไป

[จบตอน]