บทที่ 19 วิชากำลังภายใน

วินาทีที่ได้ยินข่าวนี้ เจียงเต้าแทบจะสงสัยว่าตนเองฟังผิดไป

"ใช่แล้วคุณชาย ทว่าวิชานี้ไม่ใช่วิชาลมปราณขั้นสูงอันใด แต่เป็นวิชาบำรุงชีพ(เน้นดูแลสุข) แต่ถึงกระนั้นก็ยังมีราคาแพงลิบลิ่ว ในราชวงศ์ต้าเยี่ยทั้งหมด แทบจะไม่มีผู้ใดกล้านำวิชากำลังภายในออกมาประมูลให้คนประมูลหรอก!" ผางหลินเอ่ย

"เป็นแค่วิชาบำรุงชีพหรือ?" เจียงเต้ารู้สึกเสียดายเล็กน้อย

"คุณชาย แม้จะเป็นเพียงวิชาบำรุงชีพ ก็หายากยิ่งแล้ว ก่อนหน้านี้ข้าเคยบอกไปแล้ว วิชากำลังภายในไม่ว่าชนิดใด ล้วนเป็นหัวใจสำคัญของสำนักหรือขุมกำลังใหญ่

นอกจากผู้ที่เป็นเจ้าสำนักหรือประมุขพรรค คนอื่นๆ ล้วนไม่อาจแตะต้องได้ ของสิ่งนี้หากหลุดรอดออกไปในยุทธภพ ไม่ว่าจะระดับสูงหรือต่ำ ย่อมต้องก่อให้เกิดการนองเลือดนับไม่ถ้วน จะทำให้ผู้คนมากมายเข่นฆ่ากันจนเลือดตกยางออก"

ผางหลินเผยสีหน้าเคร่งเครียด "วิชาบำรุงชีพนี้ ก่อนหน้านี้มีจอมยุทธ์พเนจรผู้หนึ่งนำมาประมูล น่าเสียดายที่เกิดเหตุการณ์วิญญาณร้ายขึ้น เมืองเหิงโจวผู้คนอกสั่นขวัญแขวน โรงประมูลทั้งหมดต้องปิดกิจการชั่วคราว จึงไม่มีผู้ใดกล้าเข้าไปประมูลแข่ง ทำให้มันตกค้างมาจนถึงตอนนี้ มิเช่นนั้นหากเป็นยามปกติ วิชานี้คงถูกคนประมูลไปในราคาสูงลิ่วแล้ว!"

เจียงเต้าครุ่นคิดเล็กน้อย

วิชาบำรุงชีพ

ฟังดูเหมือนจะเป็นแค่วิชาบำรุงชีพ แต่ถึงอย่างไรก็เป็นวิชากำลังภายในวิชาหนึ่ง หากถูกเขาปรับแต่งไปถึง 60 ปี หรือ 120 ปีให้หลัง น่าจะส่งผลลัพธ์ที่น่าอัศจรรย์

"แล้ววิชานี้ พวกเขาต้องการประมูลในราคาเท่าใด?" เจียงเต้าเอ่ยถาม

"ตอนนี้ในเมืองวุ่นวาย ข้ากดราคาลงมาได้มากแล้ว น่าจะอยู่ที่ประมาณสามแสนตำลึง!" ผางหลินเอ่ย

นี่ถือว่าได้เปรียบเพราะวิญญาณร้าย

มิเช่นนั้นหากเป็นยามปกติ ต่อให้เป็นแค่วิชาบำรุงชีพ หากไม่มีเงินห้าแสนตำลึง ก็อย่าหวังว่าจะได้มาครอบครอง

"ได้ พาข้าไปเดี๋ยวนี้!" เจียงเต้าเอ่ย

"คุณชาย ท้องฟ้าเริ่มมืดแล้ว พรุ่งนี้ค่อยไปดีหรือไม่?" ทันใดนั้น ผางหลินก็สีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย

"ไม่ต้อง ไปตอนนี้เลย ชักช้าเดี๋ยวจะเกิดเรื่องแทรกซ้อน!" เจียงเต้าเอ่ย

ตอนนี้เพิ่งจะพลบค่ำ ยังมีเวลาอีกพักใหญ่กว่าฟ้าจะมืด

ขอเพียงเขาทำเวลาได้รวดเร็วพอ ก็สามารถกลับมาถึงบ้านก่อนฟ้ามืดได้อย่างแน่นอน

ทั้งสองควบม้าเร็ว พุ่งออกจากประตูใหญ่อย่างรวดเร็ว ควบตะบึงมุ่งหน้าไปยังโรงประมูลหลงเฉิง

...

บริเวณถนนอันเงียบเหงา

แสงอาทิตย์ยามอัสดงสาดส่องลงบนหญ้าแห้ง

คนสัญจรไปมาบางตา

เถ้าแก่โรงประมูลหลงเฉิง หน้าตาทุกข์ระทม เพียงไม่กี่วันก็รู้สึกราวกับผ่านไปเป็นปี

ครั้งนี้โรงประมูลหลงเฉิงของพวกเขา นำสินค้าหายากมากมายมาจากทั่วทุกสารทิศในต้าเยี่ย เดิมทีคิดจะอาศัยงานประมูลครั้งนี้กอบโกยเงินก้อนโต สร้างชื่อเสียงให้โรงประมูลหลงเฉิงโด่งดังไปทั่ว เพื่อบีบให้โรงประมูลแห่งอื่นต้องปิดกิจการ

แต่ใครจะคาดคิดว่าวิญญาณร้ายจะออกอาละวาด ผู้คนอกสั่นขวัญแขวน เพียงไม่กี่วันก็มีผู้คนล้มตายมากมาย

ตอนนี้แม้แต่ประตูเมืองก็ถูกปิดตายแล้ว บริเวณถนนในเมืองแทบจะไม่เห็นคนเดินไปมาเลย

วันที่กำหนดไว้สำหรับงานประมูลก็ผ่านพ้นไปนานแล้ว แทบจะไม่มีผู้ใดกล้ามา ตอนนี้สินค้าล็อตนี้กำลังจะค้างสต๊อก แม้กระทั่งตัวเขาเองก็ยังไม่รู้เลยว่าจะรอดชีวิตไปจนถึงพรุ่งนี้หรือไม่

ชั่วขณะหนึ่ง เถ้าแก่ซูหมิงหย่วนรู้สึกอึดอัดใจ หดหู่ยิ่งนัก

แต่โชคดีที่วันนี้มีข่าวดีส่งมา

นั่นคือ ผางหลิน หัวหน้าผู้คุ้มกันของตระกูลเจียง มาที่โรงประมูลของพวกเขา ต้องการจะซื้อวิชาบำรุงชีพวิชานั้น

แม้ราคาจะถูกกดลงมาเหลือแค่สามแสนตำลึง แต่ก็ยังดีกว่าขายไม่ออก

แม้จะห่างไกลจากราคาที่คาดหวังไว้มาก แต่การขายออกไปได้ ก็นับว่าไม่เลวแล้ว

ของสิ่งนี้ตกอยู่ในมือก็เหมือนเผือกร้อน หากกระตุ้นให้พวกโจรเกิดความโลภ ย่อมนำปัญหามาให้พวกเขาอย่างแน่นอน

"เถ้าแก่ซู..."

ทันใดนั้น เสียงทุ้มหนักก็ดังมาจากนอกประตู ดังกังวานดั่งระฆัง ปลุกให้ตื่นจากภวังค์

ซูหมิงหย่วนได้ยินเสียง ก็รีบวิ่งออกไปข้างนอกอย่างรวดเร็ว ไม่นานก็มีสีหน้าเหม่อลอย

เห็นเพียงในลานเรือน มีเงาร่างสองสายเดินเข้ามา

สายหนึ่งคือผางหลิน หัวหน้าผู้คุ้มกันของตระกูลเจียงที่เคยพบกันเมื่อตอนกลางวัน

ส่วนอีกสายหนึ่งมีรูปร่างกำยำ สูงใหญ่ ไหล่กว้าง สวมเสื้อคลุมยาวสีดำ ที่เอวคาดดาบเหล็ก ผมสีดำสนิทดั่งน้ำหมึก แววตาคมกริบ ดุจแสงไฟดุจสายฟ้า

"ชายชาตรีผู้ห้าวหาญยิ่งนัก!"

ซูหมิงหย่วนลอบตกใจ "นี่คือเจียงเต้า บุตรชายคนโตของตระกูลเจียงหรือ? เขาไปกำยำล่ำสันเช่นนี้ตั้งแต่เมื่อใดกัน?"

อาศัยอยู่ในเมืองเหิงโจวเหมือนกัน แถมยังอยู่ในชนชั้นสูงเหมือนกัน ซูหมิงหย่วนย่อมเคยพบเจียงเต้ามาก่อน

แต่เจียงเต้าในความทรงจำ ไม่ได้กำยำและดูเป็นชายชาตรีถึงเพียงนี้นี่!

มิน่าเล่าเขาถึงต้องการวิชากำลังภายใน!

ดูท่าทางคุณชายใหญ่ตระกูลเจียงผู้นี้ คงฝึกวิทยายุทธ์มาโดยเฉพาะเป็นแน่!

"เป็นคุณชายเจียงนี่เอง คุณชายเจียงต้องการจะดูวิชานั้นตอนนี้เลยหรือ?" ซูหมิงหย่วนยิ้มแย้ม

"ถูกต้อง ก่อนหน้านี้ท่านอาจารย์ผางคงตกลงราคากันเรียบร้อยแล้ว ขอดูวิชานั้นหน่อยได้หรือไม่? เพื่อตรวจดูว่าเป็นของแท้หรือของปลอม?" เจียงเต้าเอ่ย

"จะดูย่อมได้อยู่แล้ว!" ซูหมิงหย่วนพยักหน้า รีบสั่งให้บ่าวรับใช้ไปนำของที่เก็บฝุ่นมานานออกมา

เวลาผ่านไปไม่นาน

บ่าวรับใช้ผู้หนึ่งประคองกล่องไม้จันทน์สีม่วงด้วยสองมือ เดินเข้ามาอย่างเงียบๆ

เจียงเต้ารับกล่องมาอย่างเป็นธรรมชาติ ค่อยๆ ดันเปิดออก เห็นเพียงวิชาเล่มหนึ่งที่มีสีสันเก่าแก่ นอนนิ่งอยู่ภายในกล่อง

เคล็ดบำรุงชีวิต!

ตัวอักษรสีดำขนาดใหญ่สามตัวปรากฏแก่สายตา

เจียงเต้าหยิบวิชาออกมา พลิกดูคร่าวๆ พบว่าวิชามีสิบกว่าหน้า แต่ละหน้าล้วนมีตัวอักษรเขียนไว้จนเต็ม

เขาพลิกอ่านตั้งแต่ต้นจนจบอย่างรวดเร็วรอบหนึ่ง เปิดหน้าจอขึ้นมาอย่างเงียบๆ ไม่นานก็ขมวดคิ้ว

ไม่มีการตอบสนอง?

ตนเองอ่านจบไปหนึ่งรอบ บนหน้าจอกลับไม่มีตัวอักษรปรากฏขึ้น!

หรือว่านี่จะเป็นวิชาปลอม?

หรือว่าวิชากำลังภายใน แตกต่างจากวิทยายุทธ์อื่น!

วิทยายุทธ์อื่นๆ ล้วนเป็นสิ่งที่เขาเห็นผู้อื่นแสดงให้ดูรอบหนึ่ง จึงจะปรากฏขึ้นบนหน้าจอ

วิชากำลังภายในนี้ เขาไม่เคยเห็นผู้อื่นแสดงให้ดู จึงไม่ปรากฏงั้นหรือ?

ชั่วขณะหนึ่ง เจียงเต้าลังเลใจ ไม่แน่ใจว่าวิชานี้เป็นของแท้หรือของปลอม

"เถ้าแก่ซู วิชานี้ได้มาจากที่ใด? เคยให้คนมาทดสอบดูความจริงเท็จอย่างละเอียดหรือไม่?" เจียงเต้าสอบถาม

"คุณชายเจียงวางใจได้ วิชานี้มีจอมยุทธ์พเนจรผู้หนึ่งนำมาฝากขายที่นี่ ตอนที่ได้มา พวกเราเคยเชิญยอดฝีมือจากภาคกลางของราชวงศ์ต้าเยี่ยมาตรวจสอบอย่างละเอียดแล้ว สามารถรับรองได้ว่าวิชานี้สามารถทำให้คนฝึกจนเกิดลมปราณ(ชี่)ได้ แต่ส่วนอานุภาพที่แท้จริงจะเป็นเช่นไรนั้น พวกเราก็ไม่ทราบแล้ว" ซูหมิงหย่วนหัวเราะแหะๆ เอ่ย

"เช่นนั้นก็ดี" เจียงเต้าพยักหน้าเบาๆ ล้วงตั๋วเงินสามแสนตำลึงออกจากอกเสื้อ มอบให้ซูหมิงหย่วน

"คุณชายเจียงช้าก่อน!" ซูหมิงหย่วนพลันเค้นรอยยิ้มออกมา "ท่านก็รู้ วิชานี้ ในภาคใต้ของต้าเยี่ยทั้งหมด ถือว่ามีเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น ตกอยู่ในมือพวกเรา ย่อมไร้ค่า แต่หากตกอยู่ในมือผู้ฝึกยุทธ์บางคน มันมีค่าควรเมืองเลยทีเดียว ดังนั้นจึงหวังว่าคุณชายเจียง จะสามารถ... ในเรื่องของราคา..."

เขาหัวเราะแหะๆ ไม่พูดต่อ

เจียงเต้าเข้าใจความหมายของเขาในพริบตา เลิกคิ้วขึ้น

คิดจะขึ้นราคาหรือ?

"เถ้าแก่ซู โรงประมูลหลงเฉิงของพวกท่านทำธุรกิจด้วยความซื่อสัตย์มาตลอด ไฉนพอมาถึงตอนนี้ กลับมาทำตัวโก่งราคากันเล่า?" ผางหลินเอ่ยเสียงเย็น จ้องมองซูหมิงหย่วน

ซูหมิงหย่วนมีสีหน้ากระอักกระอ่วน แต่ก็ไม่ปริปาก จ้องมองเจียงเต้าด้วยรอยยิ้ม

เจียงเต้าปิดวิชาลงอย่างเป็นธรรมชาติ มองไปที่ซูหมิงหย่วน เอ่ยเรียบๆ "เถ้าแก่ซู หากท่านเห็นข้าเป็นไอ้โง่หลอกง่าย ข้าคิดว่าคงไม่จำเป็น แม้ข้าจะฝึกวิทยายุทธ์มาบ้างก็จริง แต่สำหรับวิชานี้ก็ไม่ได้ต้องการมากขนาดนั้น

หากท่านคิดจะโก่งราคา ข้าคิดว่าท่านคงหาผิดคนแล้ว อย่างที่ท่านพูดเอง วิชานี้อยู่ในมือท่าน ไร้ค่าแม้แต่แดงเดียว และตอนนี้เมืองเหิงโจวก็วุ่นวายสุดขีด หากข้าไม่ซื้อ ก็จะไม่มีคนที่สองมาหาท่านเพื่อซื้อ เก็บไว้ในมือท่าน อาจจะนำภัยพิบัติมาสู่ท่านได้! ในเมื่อท่านอยากจะเก็บไว้ ก็เก็บไว้เถิด!"

ซูหมิงหย่วนสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อยในทันที

"อย่าเพิ่งโกรธสิ คุณชายเจียง ข้าแค่ล้อเล่น ล้อเล่นเท่านั้นเอง!" เขารีบเอ่ย

พูดตามตรง วิชานี้ขายออกไปได้เร็วเท่าใดก็ยิ่งดีเท่านั้น

มิเช่นนั้นเก็บไว้ในมือก็เป็นเผือกร้อน

เจียงเต้าแค่นเสียงเย็น นำตั๋วเงินสามแสนตำลึงวางไว้ด้านข้างอย่างเป็นธรรมชาติ หยิบเคล็ดบำรุงชีวิตแล้วเดินจากไป

ส่วนผางหลินที่อยู่ด้านข้าง ก็หัวเราะหึๆ อย่างเย็นชา มองซูหมิงหย่วนอย่างลึกซึ้ง เดินตามออกไปติดๆ

ซูหมิงหย่วนลอบถอนหายใจ

การทำธุรกิจด้วยความซื่อสัตย์ ไฉนเขาจะไม่รู้?

แต่ตอนนี้วิญญาณร้ายออกอาละวาด จะมีชีวิตอยู่ถึงพรุ่งนี้ได้หรือไม่ยังไม่รู้เลย!

จะมามัวซื่อสัตย์ไปให้ผู้ใดดู?

[จบบท]

(อธิบายกันงง : 內功 กำลังภายใน / 内气 ลมปราณ(ชี่) / 气 ปราณ(ชี่) / ลมปราณกับปราณ กำลังภายในเป็นคำที่หมายถึงพลังงานในร่างกายหเหมือนกันแต่จะใช้ต่างกันนิดหน่อย เช่น เจียงเต้าสัมผัสได้ถึงลมปราณในร่างกาย กับ เจียงเต้าโคจรกำลังภายในอย่างบ้าคลั่งเพื่อ….)