บทที่ 34 การขุดค้น

บทที่ 34 การขุดค้น

ต้าหลางคือผู้ที่มักจะแหงนหน้ามองเพดานเพื่อครุ่นคิดถึงชีวิต เขาเป็นมังกรที่ฉลาดและรู้จักวางแผนมากที่สุด ภายนอกดูเหมือนจะเรียบร้อยและว่านอนสอนง่าย แต่ในความเป็นจริงกลับมีเล่ห์เหลี่ยมซุกซ่อนอยู่มากมาย และมักจะเป็นผู้คอยเสี้ยมสอนอีกสองหัวที่เหลืออยู่เสมอ

ทางด้านเอ้อหลางนั้นมีอารมณ์ร้อนแรงราวกับประทัด และมีบุคลิกที่ซื่อตรงจนเกือบจะเรียกได้ว่าหัวอ่อน เขาจึงมักถูกต้าหลางปั่นหัวให้ตกเป็นเบี้ยล่างและกลายเป็นแพะรับบาปอยู่เป็นประจำ

ส่วนหัวสุดท้ายอย่างเคแวนหรือซานหลางที่ยังคงแทะด้ามดาบอยู่นั้น เฮ้อ...

คงกล่าวได้เพียงว่าเขาช่างไร้เดียงสาและมีนิสัยอ่อนโยนอย่างน่าเอ็นดู โดยพื้นฐานแล้ว ความผิดพลาดทั้งหมดในทีมมักจะตกมาอยู่ที่เขาอย่างน่าอัศจรรย์

เรย์เดอร์ลูบหัวของเคแวนอย่างจนใจ เขาค่อยๆ ผลักเคแวนออกไปด้านข้างเบาๆ ก่อนจะลงจากแผ่นหลังที่ค่อนข้างราบเรียบของกิโดร่า

เขาบิดคอที่แข็งเกร็งเพื่อผ่อนคลาย สายตาเบนไปจับจ้องยังร่างสองร่างที่กำลังหลับใหลอยู่ในรังมังกร ซึ่งก็คือมังกรดำอิมและมังกรแดงเอกอน

พวกมันทั้งคู่ขดตัวอยู่และหายใจอย่างสม่ำเสมอ ดูค่อนข้างเกียจคร้านไม่น้อย

เรย์เดอร์เดินเข้าไปหาพวกมันโดยไม่รบกวนการพักผ่อน แต่เขากลับเปิดแผงระบบขึ้นมาเพื่อตรวจสอบอย่างละเอียด

มังกรดำ อิม (+)

อายุ: 191 ปี (191-220)

ความยาว: 130 เมตร

ช่วงปีก: 370 เมตร

สถานะ: ดี

มังกรแดง เอกอน (+)

อายุ: 211 ปี (211-220)

ความยาว: 150 เมตร

ช่วงปีก: 430 เมตร

สถานะ: แก่ชรา

หลังจากอ่านจบ เรย์เดอร์ก็โบกมือเบาๆ เพื่อปิดแผงระบบลง

เมื่อนึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืนนี้ มันช่างเสี่ยงอันตรายเกินไปจริงๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการที่ไม่รู้ถึงธรรมชาติที่แท้จริงของหมอกดำและสิ่งมีชีวิตประหลาดเหล่านั้น

แต่โชคดีที่ในท้ายที่สุดมันก็ไม่ได้ก่อให้เกิดความสูญเสียมากนัก

แม้ว่ามังกรทั้งสองตัวจะได้รับบาดเจ็บอยู่บ้าง และแถบสถานะของมังกรแดงเอกอนยังแสดงให้เห็นว่าเขาดูแก่ชราลงเนื่องจากคำสาปและอายุขัยที่มากขึ้น

แต่โดยรวมแล้ว สภาพร่างกายของพวกมันไม่ได้แย่ลง ในทางกลับกัน แต้มวิวัฒนาการของเรย์เดอร์กลับเพิ่มขึ้นอย่างมากเนื่องจากเขาได้ล่าสิ่งมีชีวิตไปเป็นจำนวนมาก

เพียงแต่ว่า...

ความเสี่ยงนั้นใหญ่หลวงนัก

ดูเหมือนว่าในอนาคต เมื่อต้องออกสำรวจในสถานการณ์ที่ไม่คาดคิด เขาจะต้องระมัดระวังให้มากขึ้นกว่าเดิม

เรย์เดอร์ยืนอยู่ในรังมังกร มองดูเหล่ามังกรยักษ์ที่กำลังหลับใหลและแสงยามเช้าที่ค่อยๆ สว่างขึ้นนอกหน้าต่าง แต่ความสงสัยสองประการที่ยังค้างคาใจกลับกดทับอยู่ในความคิดของเขา

ประการแรกคือเรื่องคำสาปเฮงซวยนั่น

เขาเฝ้าสงสัยมาตลอดว่ามันเป็นฝีมือของเทพเจ้าบางองค์ แต่หมอกดำนั่นก็ประหลาดเกินไป

ในช่วงกลางวัน มันดูไร้อันตรายราวกับอากาศธาตุ แต่พอตกกลางคืน มันกลับกลายเป็นสิ่งที่น่าขนพองสยองเกล้าและถึงแก่ชีวิต

ราวกับว่ามันมีจิตสำนึก มันคอยบงการสิ่งมีชีวิตที่ดูเหมือนก้อนเนื้อและหนอนทรายเหล่านั้นให้เข้าโจมตี

ความรู้สึกนี้...

ในช่วงกลางวัน เขาได้สำรวจแทบทุกซอกทุกมุมของยอดเขาอัคคีแห่งนี้แล้ว

นอกจากความรู้สึกที่ว่ากำมะถันและความร้อนที่นี่จะหนาแน่นกว่าที่อื่นมาก เขาก็ไม่พบความผิดปกติใดๆ

แต่ข้อเท็จจริงที่ว่าหมอกดำและสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์เหล่านั้นไม่กล้าเข้าใกล้ยอดเขาอัคคีเมื่อคืนนี้อย่างชัดเจน กลับกระทบใจเขาเหมือนค้อนหนักที่ทุบลงมา ซึ่งบ่งบอกว่าที่นี่ต้องมีความลับซ่อนอยู่แน่นอน!

ยิ่งไปกว่านั้น ในสถานการณ์ที่เลวร้ายถึงขีดสุดเมื่อคืนนี้ มันก็ยากที่จะไม่สังเกตเห็น

ความคิดหนึ่งค่อยๆ ก่อตัวขึ้นในใจของเรย์เดอร์ เขาจำเป็นต้องค้นหายอดเขาอัคคีแห่งนี้อีกครั้งอย่างระมัดระวังมากขึ้น โดยไม่ให้รอดพ้นสายตาแม้แต่รายละเอียดเดียว

และเขาจะเริ่มต้นจากยอดเขาอัคคีที่เขาอยู่ในขณะนี้

เมื่อคิดได้ดังนั้น เรย์เดอร์ก็ตบตัวกิโดร่าเบาๆ (เคแวนเพิ่งจะแทะด้ามดาบเสร็จและหาวออกมาอย่างพึงพอใจพอดี) เพื่อเป็นสัญญาณให้ติดตามเขามา

การมีมังกรหนุ่มร่วมทางไปด้วย อย่างน้อยก็ช่วยไม่ให้เขารู้สึกโดดเดี่ยวและกังวลจนเกินไปในขณะที่ต้องออกสำรวจเพียงลำพัง

แม้ว่ากลุ่มป้อมปราการภูเขาไฟแห่งนี้จะพังทลายกลายเป็นซากปรักหักพังไปตามกาลเวลานานแล้วก็ตาม

ทว่าทุกครั้งที่เขาเห็นโครงร่างอันมหึมาที่ยังพอจำเค้าความเดิมได้ และหินฐานรากที่แข็งแกร่ง เรย์เดอร์ก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมา

บรรพบุรุษของตระกูลเจ้ามังกรต้องมีพิมพ์เขียวที่ยิ่งใหญ่และมีความทะเยอทะยานเพียงใดกัน ถึงได้เปลี่ยนภูเขาไฟที่ยังคุกรุ่นอยู่ให้กลายเป็นกลุ่มป้อมปราการที่โอ่อ่าสำหรับอยู่อาศัยได้ถึงเพียงนี้

แม้ในตอนนี้จะเหลือเพียงกำแพงที่พังทลาย แต่ขนาดที่ยิ่งใหญ่เหล่านั้นก็ยังคงสร้างความยำเกรงได้เสมอ

และตอนนี้ สิ่งที่เขาต้องทำคือการหาเบาะแสเกี่ยวกับความลับที่ช่วยชีวิตพวกเขาไว้เมื่อคืนนี้ท่ามกลางซากปรักหักพังเหล่านี้

ครั้งนี้เรย์เดอร์ไม่ได้พอใจเพียงแค่การสังเกตการณ์ผิวเผิน เขาตัดสินใจที่จะดำเนินการค้นหาอย่างเป็นระบบ

เขานำกิโดร่ามาด้วย (โดยเฉพาะเคแวนที่ดูจะกระตือรือร้นกับการขุดเป็นพิเศษ) และเริ่มลงมือขุดค้นซากป้อมปราการที่ถล่มลงมาอย่างมีระเบียบวิธี

แม้ว่ากิโดร่าจะมีอายุเพียงครึ่งปีกว่าๆ แต่ด้วยการที่เรย์เดอร์ขยันป้อนโลหะและเนื้อสัตว์ให้กินอย่างมากมาย มันจึงเติบโตเข้าสู่ช่วงวัยเยาว์แล้ว โดยมีร่างกายที่กำยำและพละกำลังที่น่าตกใจ

กรงเล็บของมันขุดทะลุดินและหินราวกับกำลังตัดเต้าหู้

เรย์เดอร์ถึงกับให้มันช่วยขนย้ายเศษหินที่มีน้ำหนักหลายสิบหรือหลายร้อยปอนด์ ซึ่งมันก็ทำได้อย่างง่ายดาย เดินไปกลับได้อย่างคล่องแคล่วและมีประสิทธิภาพยิ่งกว่าเครื่องจักรวิศวกรรมเสียอีก

ในขณะเดียวกัน เรย์เดอร์ก็ถือขวานด้ามสั้นที่ทำขึ้นเป็นพิเศษ คอยทำความสะอาดช่องว่างระหว่างเศษหินอย่างระมัดระวัง เพื่อค้นหาตามมุมต่างๆ ที่อาจถูกมองข้ามไป

พวกเขาทำงานหนักเกือบทั้งวันจนเสื้อผ้าเปียกโชกไปด้วยเหงื่อ

จนกระทั่งบริเวณใกล้ฐานของหอคอยที่ถูกทำลายลงอย่างยับเยิน พวกเขาก็ขุดพบหีบหลายใบที่ถูกฝังอยู่ใต้โคลนและเศษอิฐครึ่งหนึ่ง

เมื่อเปิดออกดู ก็พบเหรียญทองมังกรทองอยู่ข้างใน คุณภาพของมันอาจจะไม่ใช่เกรดสูงสุด แต่จำนวนนั้นมีมากพอสมควร เรย์เดอร์จึงเก็บพวกมันเข้าสู่พื้นที่ระบบทันที

นอกจากนี้ยังมีไข่มังกรอีกหลายใบ ซึ่งมีขนาดและสีสันแตกต่างกันไป

เรย์เดอร์ใช้ระบบตรวจสอบทันทีและพบว่าแม้บางใบจะได้รับความเสียหาย แต่ภายในยังคงมีสัญญาณชีพเบาบางอยู่

เขาโยนพวกมันเข้าไปในพื้นที่สัตว์เลี้ยงอย่างไม่ลังเล โดยคิดว่าถ้ามีโอกาสในภายหลังเขาจะลองฟักพวกมันดู

ส่วนไข่มังกรใบที่กลายเป็นหินไปอย่างสมบูรณ์และไม่มีสัญญาณชีพเหลืออยู่แล้วนั้น

เรย์เดอร์ก็รวบรวมพวกมันไว้ในพื้นที่เก็บของเช่นกัน ไข่มังกรเป็นของหายาก ต่อให้ฟักไม่ได้

พวกมันก็ยังคงมีค่าในภายหลังเพื่อใช้เป็นของประดับตกแต่งหรือใช้ในการวิจัย

นอกเหนือจากสิ่งเหล่านี้ สิ่งที่พวกเขาขุดขึ้นมาได้ส่วนใหญ่คือเศษโลหะที่เป็นสนิมและอาวุธที่พังเสียหาย

แน่นอนว่าส่วนใหญ่ตกไปอยู่ในท้องของกิโดร่าเพื่อตอบสนองความหิวโหยที่ไม่มีที่สิ้นสุดของมัน

มีเพียงอาวุธไม่กี่ชิ้นที่พอจะใช้งานได้ซึ่งเรย์เดอร์นำมาทำความสะอาดอย่างประณีตและเก็บไว้ในพื้นที่ระบบเพื่อเป็นอาวุธสำรอง

ในวันต่อๆ มา ชีวิตของเรย์เดอร์วนเวียนอยู่กับการขุดและการล่า

นอกจากการล่าสัตว์ที่จำเป็นเพื่อหาเสบียงอาหารมาเติมเต็มให้ตัวเองและเหล่ามังกรแล้ว เขายังใช้เวลาเกือบทั้งหมดอยู่กับกิโดร่า

ขุดค้นซากป้อมปราการโบราณบนยอดเขาอัคคีแห่งแล้วแห่งเล่า

เขาเป็นเหมือนมดงานที่ไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย โดยหวังว่าจะได้พบเบาะแสเกี่ยวกับพลังปกป้องอันลึกลับของยอดเขาอัคคีและความลับของหมอกดำจากกองหินที่หลับใหลเหล่านี้

ในวันถัดมา เรย์เดอร์และเพื่อนมังกรหนุ่มของเขา ซึ่งส่วนใหญ่คือกิโดร่า อันได้แก่ ต้าหลาง เอ้อหลาง และเคแวน ได้ทำการสำรวจแทบทุกตารางนิ้วของพื้นที่ภายในซากป้อมปราการบนยอดเขาอัคคีแห่งนี้รวมไปถึงยอดเขาอัคคีโดยรอบทั้งหมด

การขุดค้นของพวกเขาลึกลงไปถึงใต้ฐานราก พลิกดูทุกซอกทุกมุม และถึงขั้นงัดบานประตูหินที่ดูเหมือนจะไม่มีวันเปิดออกได้

ผลเก็บเกี่ยวที่ได้นั้นอุดมสมบูรณ์จนน่าตกใจอย่างยิ่ง

มีทั้งของใช้ในชีวิตประจำวันที่หลากหลายซึ่งพอจะใช้งานได้ กองเงินทองและสมบัติพะเนินเทินทึก รวมถึงกองอาวุธทั้งที่เป็นสนิมและที่ยังคงความคมกริบไว้อยู่มากมาย...