บทที่ 254 - แมตช์เปิดสนาม! หวังเฉิน VS เอนโด ฮิโรมิตสึ!

บทที่ 254 - แมตช์เปิดสนาม! หวังเฉิน VS เอนโด ฮิโรมิตสึ!

ผู้ชมที่อยู่ด้านข้าง ต่างพากันพูดคุยวิพากษ์วิจารณ์ขณะที่จ้องมองเจ้าหญิงมังกรสาวผู้สูงศักดิ์และศักดิ์สิทธิ์ท่านนั้นด้วยสายตาแห่งความเคารพเลื่อมใส

"เจ้าหญิงมังกรคนนี้สวยจริงๆ เลยนะ..."

"ว่ากันว่าเจ้าหญิงมังกรคนนี้ได้รับพรจากอดีตจักรพรรดิมังกรหลายท่านแห่งจักรวรรดิเทียนหลง หากไม่มีอะไรผิดพลาด อีกไม่เกินสามถึงห้าปี นางก็จะได้ขึ้นเป็นจักรพรรดินีแห่งจักรวรรดิเทียนหลงแล้วล่ะ"

"จริงสิ การจับสลากกำลังจะเริ่มแล้วนี่นา..."

"มีประเทศที่มีคุณสมบัติเข้าร่วมการแข่งขันทั้งหมดร้อยกว่าประเทศ จำนวนผู้เข้าแข่งขันรวมทั้งหมดสูงถึง 1024 คนเลยนะ"

"วันแรกต้องมีการแข่งขันอย่างน้อยห้าร้อยคู่เลยล่ะ"

"เชี่ย ตารางการแข่งมันแน่นขนัดขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย..."

"ดูเหมือนจำนวนคู่จะเยอะนะ แต่ความจริงแล้วมันก็จบลงเร็วมาก เพราะในระบบจับสลากแบบนี้มันขึ้นอยู่กับดวงล้วนๆ หากผู้ที่แข็งแกร่งไปเจอผู้ที่อ่อนแอกว่า ไม่ถึงสิบวินาทีก็รู้ผลแพ้ชนะแล้วล่ะ"

"ก็จริงนะ..."

"แต่ข้าว่าระบบจับสลากแบบนี้มันไม่ค่อยยุติธรรมเท่าไหร่เลยนะ"

ระบบการจับสลากนั้น ในความเป็นจริงมันก็ขาดความยุติธรรมอยู่บ้างจริงๆ

นั่นเพราะหากผู้เข้าแข่งขันบางคนมีดวงที่ดีมาก และสุ่มเจอคู่ต่อสู้ที่อ่อนแอกว่าตัวเองตลอด เขาก็จะสามารถเดินทางเข้าสู่รอบร้อยคนสุดท้ายได้อย่างราบรื่น

และหากดวงดียิ่งขึ้นไปอีก...

บางทีอาจจะเข้าไปถึงรอบแปดคนสุดท้ายได้เลยด้วยซ้ำ

ทว่าหากผู้เข้าแข่งขันคนไหนที่ดวงไม่ดี และสุ่มเจอคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งมากในทุกๆ รอบ มันก็คงจะน่าอึดอัดใจไม่น้อย

และที่แย่ไปกว่านั้น...

ตัวเต็งคว้าแชมป์บางคนอาจจะดวงซวยมาพบกันเองตั้งแต่วันแรก ซึ่งนั่นย่อมหมายความว่าผู้เล่นที่ควรจะได้เข้าไปถึงรอบร้อยคนสุดท้าย จะต้องพ่ายแพ้และตกรอบไปตั้งแต่รอบคัดเลือกวันแรกทันที

"แม้การแข่งขันในช่วงแรกๆ จะดูขาดความยุติธรรมไปบ้าง แต่ผู้ที่สามารถเดินทางไปจนถึงจุดสูงสุดและคว้าแชมป์มาครองได้ คุณค่าของรางวัลนั้นย่อมเป็นที่ประจักษ์และไร้ข้อกังขาอย่างแน่นอน"

คำพูดนี้ถือว่าถูกต้องที่สุด

เพราะผู้ที่มีพละกำลังที่แข็งแกร่งอย่างแท้จริง ย่อมจะสามารถฝ่าฟันอุปสรรคไปจนถึงรอบชิงชนะเลิศได้เสมอ

ส่วนผู้เล่นที่ใช้เพียงดวงเพื่อเดินทางมาถึงรอบชิงชนะเลิศ สุดท้ายแล้วเขาก็ต้องจบชีวิตลงด้วยน้ำมือของผู้เล่นที่แข็งแกร่งตัวจริงอยู่ดี

"เอาเถอะ รีบเงียบปากได้แล้ว งานเปิดตัวจบลงแล้ว พิธีจับสลากกำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว!"

ต่อให้เจ้าหญิงมังกรคนนี้จะงดงามเพียงใด...

ทว่าเมื่อนางอ่านบทสุนทรพจน์ตามหน้าที่ในงานเปิดตัว ก็คงไม่มีผู้เข้าแข่งขันคนไหนอยากจะทนฟังนางไปตลอดหรอก

ในตอนนี้ เมื่อสุนทรพจน์สิ้นสุดลงและเข้าสู่พิธีการจับสลาก เหล่าผู้ชมต่างก็พากันตื่นตัวและตั้งสติขึ้นมาอีกครั้ง

การจับสลากในครั้งนี้จะแบ่งออกเป็นสี่กลุ่ม ได้แก่ กลุ่ม A, B, C และ D

ในแต่ละกลุ่มจะมีผู้เข้าแข่งขันประมาณ 256 คน

ภายในสนามมีเวทีประลองขนาดมหึมาทั้งหมดสี่เวที

ซึ่งหมายความว่าสามารถทำการแข่งขันได้พร้อมกันสี่คู่ในเวลาเดียวกัน

นอกจากนี้...

เพื่อความยุติธรรมให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ผู้เข้าแข่งขันที่เป็นตัวเต็งคว้าแชมป์จะถูกแยกกระจายกันไปอยู่ในทั้งสี่กลุ่ม

ในแต่ละกลุ่มสุดท้ายจะมีผู้ชนะเพียงสองคนเท่านั้นที่จะได้ผ่านเข้ารอบต่อไป

เพื่อเข้าสู่รอบแปดคนสุดท้ายในขั้นตอนสุดท้าย

ผู้เข้าแข่งขันทุกคนในตอนนี้สามารถเปิดแผงข้อมูลของตัวเองขึ้นมา เพื่อเชื่อมต่อกับเว็บไซต์อย่างเป็นทางการของการแข่งขัน และตรวจสอบกลุ่มที่ตัวเองได้รับการจัดสรรได้ทันที

"ฉันอยู่กลุ่ม A ค่ะ" เย่ชิงเสวียนเอ่ยขึ้นเบาๆ

"ฉันอยู่กลุ่ม B ค่ะ" หลี่ซือเถียนพูดตาม

"ผมอยู่กลุ่ม C ครับ" อวิ๋นชิงเฉวียนเอ่ยด้วยสีหน้าเรียบเฉย

"ข้าอยู่กลุ่ม D" เจียงตงอีพูดขึ้น

เมื่อได้ยินว่าทั้งสี่คนไม่ได้อยู่ซ้ำกลุ่มกันเลย ทุกคนต่างก็พากันถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก

นั่นเพราะเมื่อในแต่ละกลุ่มเหลือผู้เล่นเพียงสี่คน กฎการ 'หลีกเลี่ยงสงครามภายในชาติเดียวกัน' จะไม่มีผลบังคับใช้อีกต่อไป

ดังนั้นหากอยู่ในกลุ่มเดียวกันและสามารถเดินไปจนถึงจุดนั้นได้ โอกาสที่จะต้องมาปะทะกันเองก็มีสูงมาก

ทว่าในตอนนี้เมื่อไม่ได้อยู่กลุ่มเดียวกัน...

เดี๋ยวนะ!

ไม่ถูกสิ!

ยังมีอีกคนหนึ่งที่ไม่ได้บอกว่าตัวเองอยู่กลุ่มไหน!

ทั้งสี่คนต่างก็หันไปมองหวังเฉินที่ยืนนิ่งเงียบอยู่พร้อมกัน

หวังเฉินเอ่ยอย่างเรียบเฉยว่า "ผมอยู่กลุ่ม D ครับ"

ทันทีที่เขาส่งเสียงออกมา

เจียงตงอีก็หลุดเสียงยิ้มเย็นออกมาทันที เขาหัวเราะหึๆ แล้วพูดว่า "งั้นก็จงภาวนาอย่าให้พวกเรามาเจอกันเร็วเกินไปก็แล้วกัน ไม่อย่างนั้น..."

หวังเฉินขี้เกียจแม้แต่จะปรายตาไปมองเขาเลยสักนิด

ขณะเดียวกัน

บนหน้าจอยักษ์ได้แสดงผลการแบ่งกลุ่มออกมาเรียบร้อยแล้ว

"มาแล้ว!!"

"ในฐานะแมตช์แรกของงานเปิดสนาม จะต้องทำการจับสลากแยกออกมาต่างหาก!"

อย่างที่เรียกกันว่า "เบิกฤกษ์เอาชัย"

การจับสลากคู่แรกของการแข่งขันอันยิ่งใหญ่นี้ ย่อมต้องถูกนำเสนอออกมาเป็นพิเศษ เพื่อเป็นการสร้างบรรยากาศให้แก่ผู้ชม

ต่อเรื่องนี้ ผู้เข้าแข่งขันบางส่วนต่างก็หวังว่าตัวเองจะถูกสุ่มเลือก ซึ่งคนกลุ่มนี้ล้วนแต่เป็นผู้ที่มีพละกำลังที่แข็งแกร่งทั้งสิ้น

ส่วนผู้เข้าแข่งขันบางกลุ่มกลับหวังลึกๆ ว่าอย่าให้ตัวเองถูกสุ่มเลือกเลย ซึ่งคนกลุ่มนี้ย่อมเป็นผู้ที่ไม่ได้มีความมั่นใจในฝีมือของตัวเองนัก

ผู้เล่นที่แข็งแกร่งต่างก็หวังว่าในแมตช์เปิดสนามนี้ พวกเขาจะสามารถสร้างความประทับใจให้แก่ผู้ชม และเพื่อเป็นการตอบสนองความภาคภูมิใจส่วนตัว

ส่วนผู้เล่นที่อ่อนแอไม่อยากจะถูกทุบจนพ่ายแพ้ท่ามกลางสายตานับหมื่นที่จับจ้อง เพราะนั่นย่อมหมายความว่าเขาจะกลายเป็นตัวตลกให้คนทั้งโลกหัวเราะเยาะ

ในขณะนี้

เจ้าหญิงลูเซียแห่งจักรวรรดิเทียนหลงได้วางมืออันขาวเนียนและนุ่มนิ่มประดุจหยกของนางลงบนลูกแก้วเวทมนตร์

วินาทีต่อมา...

วูบ!!

ลูกแก้วเวทมนตร์ก็ระเบิดแสงสว่างเจิดจ้าออกมาทันที และบนหน้าจอยักษ์เหนือสมรภูมิประลองก็ได้ปรากฏรายชื่อผู้เล่นคนแรกขึ้นมา!

【ชื่อ: เอนโด ฮิโรมิตสึ; เลเวล: 173; อาชีพ: เทพดาบ (Sword God); สัญชาติ: ประเทศฟูซาง; สังกัด: วิทยาลัยหลวงเกียวโต】

"คนแรกคือเทพดาบจากประเทศฟูซางงั้นเหรอ?"

"เอนโด ฮิโรมิตสึ... แม้เลเวลจะไม่ได้โดดเด่นอะไรนัก แต่ว่าอาจารย์ของไอ้เด็กนี่กลับมีชื่อเสียงโด่งดังมากเลยนะ"

"โอ้? มันเป็นยังไงเหรอ?"

"อาจารย์ของเขาคือ มิยาโมโตะ อาสุกะ (Miyamoto Asuka) ซึ่งเป็นเทพดาบที่รั้งอันดับสามของประเทศฟูซางเลยล่ะ"

"เชี่ย! เขาเป็นถึงนักเรียนของมิยาโมโตะ อาสุกะเลยเหรอ? ถ้าอย่างนั้นเขาย่อมไม่ใช่คนที่อ่อนแอแน่นอน"

เหล่านักศึกษามันคุยกันเซ็งแซ่

ส่วนเจ้าหญิงลูเซียยังมีสีหน้าเรียบเฉย นางวางมือลงบนลูกแก้วเวทมนตร์อีกครั้งอย่างนุ่มนวล

เหตุผลที่นางต้องเป็นผู้ทำการจับสลากในแมตช์เปิดสนามนี้ ก็เพราะในฐานะเจ้าภาพ นางจำเป็นต้องออกมาปรากฏตัวเพื่อเป็นการให้เกียรติแก่แขกผู้มาเยือน

ส่วนการจับสลากหลังจากนี้ จะเป็นหน้าที่ของเจ้าหน้าที่จากผู้จัดงานการแข่งขันเป็นคนดำเนินการ

ในตอนนี้

ลูกแก้วเวทมนตร์ได้ระเบิดแสงสว่างขึ้นมาอีกรอบ

บนหน้าจอยักษ์ ได้ปรากฏรายชื่อที่ทำให้คนทั้งสนามต่างพากันประหลาดใจเป็นอย่างยิ่ง!

【ชื่อ: หวังเฉิน; เลเวล: 150; อาชีพ: จอมราชันหมื่นอสูร; สัญชาติ: อาณาจักรมังกร; สังกัด: มหาวิทยาลัยเสวียนหลง】

ทันทีที่ข้อมูลชุดนี้ปรากฏออกมา...

ฮือฮา!!

ทั่วทั้งสนามประลองต่างพากันส่งเสียงเอะอะอื้ออึงและตื่นเต้นจนถึงขีดสุด!

สำหรับผู้ชมทั่วทั้งสนามที่เฝ้าติดตามข่าวสารการแข่งขัน ย่อมรู้อยู่เต็มอกแล้วว่ามือวางอันดับหนึ่งของมหาวิทยาลัยเสวียนหลงเป็นเพียงนักศึกษาปีหนึ่ง อีกทั้งยังมีเลเวลเพียง 150 และมีอาชีพเป็นนักฝึกอสูรเท่านั้น

ส่วนผู้เข้าแข่งขันคนอื่นๆ ยิ่งไม่ต้องพูดถึง...

ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา ในกลุ่มแชทมีแต่เรื่องการพูดคุยเกี่ยวกับหวังเฉินคนนี้ทั้งวัน

ทว่าไม่มีใครคาดคิดเลยว่าไอ้หมอนี่จะได้ขึ้นสนามประลองตั้งแตแมตช์เปิดสนามเลย!

และที่สำคัญ คู่ต่อสู้ของเขายังเป็นผู้เข้าแข่งขันจากประเทศฟูซางที่มีความบาดหมางกับอาณาจักรมังกรมาอย่างยาวนานอีกด้วย!

สิ่งที่น่าสังเกตก็คือ...

เมื่อเห็นรายชื่อนี้ คนที่แสดงอาการดีใจมากที่สุดคงหนีไม่พ้นผู้ชมจากประเทศฟูซางนั่นเอง!

ชนะแน่!

งานนี้ชนะขาดลอยแน่นอน!

ต้องรู้นะว่าแม้เอนโด ฮิโรมิตสึจะมีเลเวลเพียง 170 กว่าๆ แต่ความแข็งแกร่งของเขานั้นสามารถทัดเทียมกับยอดฝีมือเลเวล 180 ได้เลยทีเดียว

ยังไงเสีย เขาก็เป็นถึงลูกศิษย์ของมิยาโมโตะ อาสุกะเชียวนะ

ในตอนนี้ เมื่อต้องมารับมือกับนักฝึกอสูรเลเวลเพียง 150 มันก็ไม่ต่างอะไรจากการหยิบของในกระเป๋าตัวเองเลยไม่ใช่เหรอ?

และมันช่างประจวบเหมาะจริงๆ...

ประเทศฟูซางและอาณาจักรมังกรของพวกเขานั้นมักจะเขม่นกันมาโดยตลอด

ตอนนี้เมื่อสามารถบดขยี้ผู้เล่นจากอาณาจักรมังกรในแมตช์เปิดสนามได้แบบนี้ มันย่อมเป็นการกู้หน้ากู้ตาได้อย่างมหาศาล!

ส่วนเอนโด ฮิโรมิตสึถึงกับระเบิดเสียงหัวเราะออกมาทันที!

ดีมาก!

งานนี้สบายบรื๋อ!

"เอนโด ฮิโรมิตสึ จัดการมันให้เละไปเลย!"

"เขี่ยไอ้คนโอหังนี่ให้ตกรอบไปซะ!"

ในตอนนั้นเอง

ผู้เข้าแข่งขันจากประเทศอื่นๆ ต่างก็พากันตะโกนเชียร์ขึ้นมาอย่างพร้อมเพรียงกัน

เพราะในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา ทุกคนต่างก็เกลียดชังผู้เข้าแข่งขันจากอาณาจักรมังกรที่หยิ่งทะนงคนนี้มากพออยู่แล้ว

"วางใจเถอะครับ! ภายในหนึ่งนาที ผมรับรองได้เลยว่าเขาต้องตายแน่นอน!"

เอนโด ฮิโรมิตสึพูดออกมาด้วยความมั่นใจล้นปรี่

(จบแล้ว)