บทที่ 21 ความผิดปกติของอาซูร่า

"จะว่าไปแล้ว"

หลังจากที่ไอโรห์จากไป และพวกเขากำลังจะมุ่งหน้าไปยังตำหนักของซูโกและอาซูร่า จู่ๆ อาซูร่าก็เอ่ยขึ้นว่า "คุณปู่ทวด ฉันคิดว่าฉันชวนแค่คาร์นนะ ไม่ได้ชวนนายสักหน่อยใช่ไหม? แล้วนายจะเดินตามพวกเรามาทำไมเนี่ย?"

ซูโกยังตั้งสติไม่ทัน "เธอหมายความว่ายังไง?"

อาซูร่าพูดอย่างไม่รักษาน้ำใจ

"ก็หมายความว่า นายไม่อยากเล่นกับพวกเรา และพวกเราก็ไม่อยากเล่นกับนาย เพราะงั้นนายก็ไม่จำเป็นต้องตามพวกเรามาแล้ว ไปเล่นที่อื่นซะไป!"

"เธอ! อาซูร่า อย่าให้มันมากเกินไปนะ!"

ซูโกรีบชี้หน้าอาซูร่าทันที ใบหน้าของเขาแดงก่ำด้วยความโกรธ

เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?

บรรยากาศที่เปลี่ยนไปอย่างกะทันหันทำให้คาร์นถึงกับงุนงง เขาลอบถอนหายใจกับความคาดเดาไม่ได้ของอาซูร่า และความสามารถในการก่อเรื่องที่อยู่ในระดับหาตัวจับยาก จากนั้นเขาก็เอ่ยขึ้นว่า "พอได้แล้ว อาซูร่า อย่ารังแกซูโกให้มันมากนักเลย ถ้าเขาไม่ไปจริงๆ ฉันก็คงต้องไปตามหาท่านลุงไอโรห์กับเขานั่นแหละ"

"คาร์น... ขอบใจนะ"

เมื่อเห็นคาร์นออกโรงปกป้องตน อารมณ์ของซูโกก็สงบลงไปมาก และเขาก็เอ่ยขอบคุณ

ทว่าอาซูร่า เมื่อเห็นท่าทีของคาร์น เธอก็รู้สึกไม่พอใจขึ้นมาทันที และใบหน้าของเธอก็มืดครึ้มลงในพริบตา: "นี่นายจะเข้าข้างเขาอย่างนั้นเหรอ? เขาเป็นคนเริ่มตั้งแง่กับฉันก่อนนะ!"

ไมและไทลี เมื่อเห็นอาซูร่าโกรธ ก็รีบขยับตัวเข้าหากันด้วยความหวาดกลัว ไม่กล้าแม้แต่จะปริปากพูด

"เมื่อกี้ฉันก็เข้าข้างเธอไม่ใช่หรือไง?"

ช่วงนี้คาร์นเริ่มชินกับสีหน้าท่าทางที่ดูเกินจริงของอาซูร่าแล้ว จึงไม่ได้แสดงความหวาดกลัวแต่อย่างใด

แต่ที่แท้อาซูร่าระเบิดอารมณ์ออกมาอย่างกะทันหัน ก็เพราะซูโกตั้งแง่กับเธอเมื่อกี้นี้งั้นเหรอ?

ถ้ามองในมุมนี้ อาซูร่าก็ไม่ได้ทำตัวไร้เหตุผลไปเสียทั้งหมด ดังนั้นคาร์นจึงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเสนอขึ้นมาอย่างกะทันหันว่า "เอาอย่างนี้ไหม พวกเธอทั้งคู่ก็ขอโทษซึ่งกันและกัน แล้วก็ถือว่าหายกันไป ดีไหม?"

"จะให้ขอโทษยัยนั่น/หมอนี่เนี่ยนะ? ไม่มีทาง!" x 2

ทั้งสองพูดขึ้นพร้อมกัน และหลังจากพูดจบ ทั้งคู่ก็แค่นเสียงใส่กัน

ถ้ามองในมุมนี้ พวกเขาเป็นพี่น้องกันจริงๆ นั่นแหละ

แม้ว่าทั้งคู่จะดื้อรั้นพอกัน แต่ก็เห็นได้ชัดว่าอารมณ์ของพวกเขาสงบลงแล้ว เพียงแต่พวกเขาต้องการทางลงก็เท่านั้น

"ในเมื่อพวกเธอไม่พูดอะไรแล้ว ฉันจะถือว่าความขัดแย้งเมื่อกี้จบลงแล้วก็แล้วกันนะ"

คาร์นจึงก้าวไปข้างหน้า โอบไหล่ซูโกไว้ด้วยแขนข้างหนึ่ง จากนั้นก็ยื่นมืออีกข้างไปโอบอาซูร่า ดันพวกเขาทั้งสองไปข้างหน้าด้วยท่าทีหยอกล้อแต่แฝงไปด้วยการบังคับกลายๆ พลางกล่าวว่า

"เอาล่ะ รีบไปกันเถอะ! ฉันยังรอเล่นอยู่นะ!"

"นายทำอะไรของนายเนี่ย!?"

ทว่าอาซูร่ากลับแสดงอาการตื่นตระหนกอย่างเห็นได้ชัดต่อการกระทำของคาร์น

"หมายความว่าไง 'ฉันทำอะไร' ?"

คาร์นหันหน้าไปมอง

เมื่อเห็นใบหน้าของคาร์นในระยะประชิด อาซูร่าก็ชะงักงันไปชั่วขณะ ก่อนจะได้สติและรีบผลักเขาออกห่างอย่างรวดเร็ว เธอรีบเดินจ้ำอ้าวออกไปข้างหน้า นำทางไปด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าวว่า

"ฉันเดินเองได้!"

โชคดีนะที่เธอรีบเดินหนีไปเร็ว ไม่อย่างนั้นคงมีคนเห็นริ้วรอยแดงเรื่อที่ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเธอในตอนนั้นแน่ๆ

?

คาร์นรู้สึกงุนงงเล็กน้อย แต่เขาก็ชินกับพฤติกรรมประสาทเสียของอาซูร่าแล้ว เขาจึงปล่อยมือจากซูโกและยักไหล่ "ก็ตามใจ"

ในขณะเดียวกัน เมื่อไมและไทลีเห็นคาร์นโอบไหล่อาซูร่าอย่างเป็นธรรมชาติ พวกเธอก็แทบจะช็อกจนตาค้าง และเมื่ออาซูร่าผลักคาร์นออกแต่กลับไม่ได้ลงไม้ลงมืออะไรกับเขาหลังจากนั้น พวกเธอก็ยิ่งเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง

ทั้งสองกระซิบกระซาบกันด้วยความไม่อยากจะเชื่อ:

"ไม เธอเห็นเหมือนฉันไหม? ฉันไม่ได้ตาฝาดไปใช่ไหม?"

"เห็นสิ คนที่ชื่อคาร์นกอดอาซูร่า แล้วอาซูร่าก็ไม่ได้โกรธด้วย"

"เรื่องจริงหรือเนี่ย! นี่อาซูร่าตัวปลอมหรือเปล่าเนี่ย?"

"ดูจากการกระทำเมื่อกี้ คงไม่ใช่หรอก"

หลังจากยืนยันกันซ้ำแล้วซ้ำเล่า ในที่สุดทั้งสองก็ยอมรับความจริงอันน่าเหลือเชื่อนี้

ไทลีมองคาร์นด้วยสายตาเหลือเชื่อ ดวงตาของเธอราวกับมีประกายระยิบระยับ

คนๆ นี้สุดยอดไปเลย เขาไม่กลัวอาซูร่าเลยสักนิด แถมยังไม่โดนอาซูร่าเอาคืนด้วย!

สักวันฉันจะเก่งแบบเขาได้ไหมนะ?

เป็นครั้งแรกที่ความรู้สึกชื่นชมและโหยหาปรากฏขึ้นในใจของไทลี

ทั้งห้าคนมาถึงลานตำหนักของซูโก หลังจากการปรึกษาหารือกัน เสียงชี้ขาดของคาร์นก็ทำให้ข้อเสนอของไทลีที่ให้เล่นตีลังกาเป็นอันตกลง

นอกจากอาซูร่าที่เตะเขาไปหนึ่งทีด้วยความไม่พอใจแล้ว ก็ไม่มีใครมีข้อขัดแย้งอื่นใดอีก

ไม่ใช่ว่าคาร์นจะชอบการละเล่นปัญญาอ่อนแบบนี้หรอกนะ แต่เป็นเพราะอาซูร่าเสนอให้ไปผจญภัยในห้องหนังสือขององค์ราชา ด้วยการแอบเข้าไปต่างหาก!

นั่นมันน่ากลัวเกินไปแล้ว เขาเป็นแค่เด็กที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะ จะไปรับความตื่นเต้นระดับนั้นไหวได้ยังไง

แม้ว่าอาซูร่าจะไม่ค่อยพอใจนัก แต่พอถึงเวลาเล่น เธอกับไทลีกลับเป็นคนที่กระตือรือร้นที่สุด ส่วนไมก็เอาแต่ยืนดูพวกเขาเล่น มีเข้าไปร่วมวงแค่ครั้งเดียวตอนที่อาซูร่าเรียก แล้วก็กลับมายืนดูอยู่ห่างๆ ตามเดิม

คาร์นกับซูโกยืนคุยกันอยู่ใกล้ๆ

ความจริงแล้ว คาร์นถูกอาซูร่าเรียกให้ไปเล่นด้วยกัน แต่เมื่อคาร์นใช้สมรรถภาพทางร่างกายระดับสูตรโกงของเขา โชว์การ 'ตีลังกากลับหลังแบบอินฟินิตี้' ต่อหน้าเธอ และเอาชนะเกมไปได้อย่างง่ายดาย อาซูร่าก็เตะเขาด้วยความหงุดหงิด และปรับให้เขาแพ้ฟาวล์ไปซะอย่างนั้น

ชิ ยัยคนแพ้แล้วพาล

เดิมทีซูโกยืนดูเกมอยู่กับไม แต่หลังจากที่คาร์นถูกไล่ออกมา เขาก็ดึงซูโกหลบมุมไป และเริ่มบทสนทนาที่เรียกได้ว่าเป็นการซุบซิบนินทาล้วนๆ

"นายชอบผู้หญิงที่ชื่อไมใช่ไหม?"

คาร์นยิงคำถามใส่ตรงๆ ด้วยความอยากรู้อยากเห็น

"!"

ซูโกตัวแข็งทื่อไปในทันที ก่อนที่ใบหน้าของเขาจะแดงก่ำ และพูดละล่ำละลักปฏิเสธว่า "นายพูดเรื่องอะไรเนี่ย..."

เมื่อเห็นปฏิกิริยาแบบนี้ คาร์นก็รู้ทันทีว่าชัวร์ป้าบ

อย่างไรก็ตาม 'ความรัก' ของซูโกในตอนนี้ดูเหมือนจะยังเร็วเกินไปสักหน่อย ภายใต้การตะล่อมถามอย่างอดทนของคาร์น ซูโกก็ยังคงอึกอัก ไม่สามารถอธิบายอะไรให้เป็นชิ้นเป็นอันได้เลย

ด้วยความจนปัญญา คาร์นจึงต้องปล่อยเขาไปก่อน โดยบอกว่าจะคอยจับตาดูต่อไป

เกมตีลังกาของอาซูร่าและไทลียังคงดำเนินต่อไป

ไทลีดูเหมือนจะมีพรสวรรค์ด้านนี้อยู่ไม่น้อย ว่ากันว่าเธอกำลังเรียนรู้เทคนิคด้านนี้อยู่ และการตีลังกาของเธอก็สมบูรณ์แบบและงดงามมาก เต็มไปด้วยสุนทรียภาพ ราวกับว่าเธอกำลังแสดงกายกรรมอยู่ก็ไม่ปาน

ในขณะที่ 'การตีลังกากลับหลังแบบอินฟินิตี้' ของคาร์นนั้น เป็นเพียงการใช้พรสวรรค์แบบทื่อๆ ปราศจากความงดงามใดๆ ทั้งสิ้น

แม้ว่าอาซูร่าจะเป็นอัจฉริยะที่มีพรสวรรค์ล้ำเลิศ แต่พรสวรรค์ของเธอก็คือวิชาควบคุมไฟและการต่อสู้ ในเรื่องนี้ เธอไม่เพียงแต่จะสู้คาร์นไม่ได้ แต่เธอยังเป็นรองไทลีอีกด้วย

คาร์นยังพอทำใจได้ แต่พอเห็นไทลีทำได้ดีกว่าเธอ เธอก็เริ่มเล่นสกปรกด้วยความหงุดหงิด พยายามขัดขวางให้ไทลีทำพลาด

ตุ้บ!

ภายใต้การก่อกวนของอาซูร่า ไทลีก็ล้มลงบนพื้นหญ้าอีกครั้ง แม้จะไม่เจ็บ แต่เธอก็นั่งจุ้มปุ๊กอยู่บนพื้นด้วยความรู้สึกน้อยใจ

คาร์นทนดูไม่ได้จึงบ่นขึ้นมา "อาซูร่า เธอจะอยากเอาชนะอะไรนักหนา? กะอีแค่เกมเล็กๆ เธอยังจะเล่นสกปรกอีกเหรอ"

เมื่อได้ยินดังนั้น อาซูร่าก็ใช้พลังควบคุมไฟซัดลูกไฟใส่คาร์นทันที หลังจากที่คาร์นหลบได้อย่างง่ายดาย เธอก็พูดอย่างไม่สบอารมณ์ว่า "ชิ ไม่ใช่เรื่องของนายสักหน่อย!"

ไมและไทลียืนดูอยู่ด้านข้างด้วยใจที่เต้นระทึก พวกเขาจะสู้กันไหมเนี่ย?

ทว่าการโต้เถียงของพวกเขาก็หยุดลงเพียงแค่นั้น อันที่จริง ในช่วงเวลาหลังจากนั้น การเล่นตุกติกของอาซูร่าก็ลดลงอย่างเห็นได้ชัด!

พระเจ้าช่วย เกิดอะไรขึ้นกับอาซูร่ากันเนี่ย?

ไมและไทลีร้องอุทานในใจอีกครั้ง:

นี่มันผิดปกติเกินไปแล้ว