บทที่ 29: ความก้าวหน้าของนารูโตะ

บทที่ 29: ความก้าวหน้าของนารูโตะ

"ฉันต้องการเขากวางคุณภาพสูงสุดจากตระกูลนารา!"

"แต่... ท่านสึนาเดะ จำนวนเงินที่ท่านเรียกร้องมามันมากเกินไปนะคะ..."

"ฉันไม่สนใจหรอก ยาพวกนี้เวลาบดให้เป็นผงมันก็ต้องมีส่วนที่สูญเสียไปบ้างเป็นเรื่องธรรมดาไม่ใช่รึไง?"

ในวันศุกร์ เทนโดออกเดินทางไปยังโรงเรียนนินจาเพื่อทำหน้าที่อาจารย์สอนพิเศษตามปกติ โดยมีเสียงโต้เถียงกันลั่นบ้านของสึนาเดะกับคุเรไนไล่หลังมาตั้งแต่มืดค่ำ

ทันทีที่เขาเยื้องกรายเข้าสู่สนามฝึกซ้อม อิโนะ ผู้มีสายตาไวเป็นกรดก็เหลือบไปเห็นเทนโดเข้าพอดี เธอรีบวิ่งหน้าตั้งเข้ามาอวดผลงานด้วยความตื่นเต้นทันที

"อาจารย์เทนโดคะ! หนูฝึกวิชาปีนต้นไม้ที่อาจารย์สอนคราวก่อนจนคล่องแคล่วแล้วนะคะ!"

"งั้นเธอก็ทำได้ดีมากเลยล่ะอิโนะ"

เทนโดฉีกยิ้มพลางยื่นมือไปลูบหัวเส้นผมสีบลอนด์ของอิโนะเบาๆ

"อาจารย์คะ... หนู... หนูเองก็ปีนขึ้นไปจนถึงยอดไม้ได้แล้วเหมือนกันค่ะ"

ฮินาตะที่เดินเอียงอายตามหลังมา รวบรวมความกล้าเค้นเสียงพูดออกมาอ้อมแอ้ม

"แถมตอนนี้ หนูก็กำลังลองฝึกวิชาเดินบนน้ำด้วยตัวเองอยู่ด้วยค่ะ..."

"ฮินาตะเองก็นับว่าเก่งมากเหมือนกันนะ"

เทนโดเอ่ยชมพร้อมกับย้ายมือไปลูบหัวฮินาตะอย่างเอ็นดู เมื่อเห็นเด็กสาวตระกูลฮิวงะหรี่ตาพริ้มอย่างเคลิบเคลิ้มอยู่ใต้ฝ่ามือเหมือนลูกแมวน้อยเชื่องๆ เขาก็อดใจไม่ไหวต้องลูบหัวเธอเพิ่มอีกสองสามที

หลังจากส่งอิโนะที่กำลังปลื้มใจและฮินาตะที่ใบหน้าแดงแจ๋กลับไปเข้าแถวแล้ว เทนโดก็เดินไปหยุดอยู่ใจกลางสนามฝึกพลางป่าวประกาศเสียงดัง

"จากผลการทดสอบในคาบเรียนที่แล้ว พวกเธอหลายคนที่ยังไม่พอใจกับคะแนนของตัวเองก็คงจะกลับไปซุ่มซ้อมกันมาอย่างหนักแล้วสินะ"

นารูโตะ จ้องมองเทนโดด้วยนัยน์ตาเป็นประกาย ตลอดทั้งสัปดาห์ที่ผ่านมาเขาไม่ได้เหลวไหลเลยแม้แต่น้อย ไม่สร้างเรื่องป่วนเมือง มุ่งมั่นอยู่กับการฝึกซ้อมถ่ายเดียว

เหตุเพราะในการทดสอบครั้งก่อน ในขณะที่เขาทำคะแนนได้แย่มาก แต่ ซาสึเกะ ที่เอาแต่ทำหน้านิ่งกลับได้รับสิทธิ์ให้เทนโดช่วยติวเข้มส่วนตัว นารูโตะทึกทักเอาเองว่านั่นเป็นเพราะซาสึเกะเสนอตัวขอลองดีในคาบแรกจนสะดุดตาอาจารย์

แน่นอนว่านารูโตะไม่ได้สนใจพวก "โคโนฮะ 11" คนอื่นๆ ที่ผลการเรียนผ่านเกณฑ์อยู่แล้ว ในหัวของเขาตอนนี้มีเพียงเป้าหมายเดียวคือการขยี้คนตรงหน้าลงให้ได้

'คราวนี่แหละ ฉันจะต้องคว่ำเจ้าซาสึเกะให้ได้เลย!'

นารูโตะประกาศกร้าวในใจ

ทันทีที่เทนโดอธิบายเงื่อนไขจบและสั่งเปิดฉากการประลอง นารูโตะจอมแสบก็กระโดดพรวดพราดออกไปยืนค้ำหัวทันที

"ลุงง ! วันนี้ฉันขอแข่งกับลุงด้วยคนสิ!"

ในฐานะผู้นำของกลุ่มเด็กเส้นผู้ไม่มีวันตายจากเนื้อเรื่องดั้งเดิม และเป็นพระเอกตัวจริงเสียงจริงของโลกนินจาแห่งนี้ ความรู้สึกเอ็นดูที่เทนโดมีต่อนารูโตะจึงนับว่าสูงมากอย่างปฏิเสธไม่ได้

แม้ว่าบางครั้งแนวคิดแบบโลกสวยสไตล์นารูโตะจะดูใสซื่อจนเกินแกงไปหน่อย—ประเภทที่ชอบให้อภัยศัตรูที่ทำลายชีวิตตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนคนดูอย่างเทนโดแอบเคืองอยู่บ่อยครั้ง—แต่ก็ต้องยอมรับว่าเด็กคนนี้เนื้อแท้เป็นคนดีอย่างไร้ที่ติ

ทว่า น่าเสียดายที่วันนี้เทนโดก็ยังไม่มีความคิดจะลงสนามไปรับมือกับนารูโตะด้วยตัวเองอยู่ดี

【ภารกิจล่าสุุด: ฆ่าไก่ไฉนต้องใช้อาวุธหนัก? นารูโตะในตอนนี้ก็เป็นแค่ไอ้ตัวแสบที่รอวันโดนสั่งสอน จงสั่งให้ซาสึเกะออกไปประลองและเอาชนะเขาให้เด็ดขาด】

【ของรางวัลภารกิจ: คาถาลวงตา: พันธนาการเสาเหล็ก】

วิชาพันธนาการเสาเหล็กถือเป็นคาถาลวงตาชั้นยอดอันเป็นวิชาลับเฉพาะของตระกูลอุจิวะ ซึ่งต้องเปิดใช้งานผ่านเนตรวงแหวนเท่านั้น ศัตรูที่เหยียบย่างเข้าสู่โลกจิตวิญญาณที่ผู้ใช้สร้างขึ้นจะมีความรู้สึกเหมือนร่างกายถูกเสาเหล็กยักษ์ตอกตรึงไว้กับที่จนขยับเขยื้อนไม่ได้ และต้องทนรับความเจ็บปวดเจียนตายจากภาพหลอน

โดยทั่วไปวิชานี้มักถูกนำมาใช้ในหน่วยเค้นความลับ และถูกจัดอยู่ในขั้นที่ต่ำกว่าวิชาอ่านจันทราอยู่พอสมควร

แต่ก็นะ มีไว้ก็ดีกว่าไม่มี ในเมื่อเป็นของฟรีที่ระบบแจกให้ เขาก็พร้อมจะกดรับมันไว้เสมอ

"ซาสึเกะ นายออกไปรับมือแทนทีสิ"

เทนโดออกคำสั่งพลางสบสายตาเข้ากับแววตาไม่พอใจของซาสึเกะที่จ้องเขม็งกลับมา นินจาอัจฉริยะตระกูลอุจิวะกำลังแอบตัดพ้ออาจารย์ไร้ความรับผิดชอบคนนี้ในใจ ที่ทิ้งศิษย์ให้เคว้งคว้างเพื่อหนีไปกกอยู่กับสาวสวยตั้งหลายวัน แล้วอยู่ๆ ก็โผล่หัวมาสั่งเอาๆ

พูดกันตามตรง เทนโดลืมเรื่องสัญญากลางคันที่จะช่วยสอนวิชาให้ซาสึเกะไปซะสนิทในช่วงสองสามวันที่ผ่านมา แต่มันก็โทษเขาไม่ได้หรอก เพราะเรื่องการปรากฏตัวแบบปุบปับของสึนาเดะนั้นมันสร้างความปั่นป่วนให้เขามากเกินไป

เขาเชื่อว่าใครก็ตามที่ต้องมาเจอเรื่องเหนือความคาดหมายแบบนั้นก็คงจะรับมือไม่ถูกเหมือนกัน การที่เทนโดยังจำทางมาสอนหนังสือที่โรงเรียนนินจาได้ก็นับว่าปาฏิหาริย์มากแล้ว

เขาทำเป็นหูทวนลม แสร้งไม่ได้ยินเสียงบ่นพึมพำอย่างไม่สบอารมณ์ของซาสึเกะตอนที่เดินสวนกัน

"ฉันฝึกวิชาเดินบนน้ำจนคล่องตั้งแต่สองวันก่อนแล้ว"

ในทางกลับกัน นารูโตะที่เห็นคู่ปรับก้าวออกมากลับยิ่งได้ใจและแสดงท่าทีลำพองทันที

"อะไรกัน? ยอมปล่อยให้เจ้าซาสึเกะขี้เก๊กนี่ออกมาก่อนงั้นเหรอ?"

"ก็ดี! สัปดาห์นี้ฉันเองก็ไม่ได้เอาแต่นอนเล่นเหมือนกันนะ เข้ามาเลยซาสึเกะ ไอ้คนอวดดี!"

บรรดานักเรียนคนอื่นๆ ที่ตอนแรกแยกย้ายกันไปฝึกซ้อมตามมุมสนาม พอเห็นคู่ปรับตลอดกาลอย่างนารูโตะกับซาสึเกะตั้งท่าจะซัดกันจริงๆ ต่างก็พากันวิ่งกรูกลับมารุมล้อมดูความสนุกกันอย่างรวดเร็ว

ถึงแม้ว่านารูโตะจะโดนคนในหมู่บ้านเกลียดชังและปฏิบัติราวกับเป็นตัวประหลาด แต่ความสัมพันธ์ของเขาในรั้วโรงเรียนนินจากลับไม่ได้แย่อย่างที่คิด เขาคบหากับอินุซึกิ คิบะ เป็นคู่หูตัวแสบที่มักจะพากันไปก่อเรื่องวุ่นวายบ่อยๆ แถมยังเข้ากันได้ดีกับชิกามารุ และโจจิอีกด้วย

แต่ถึงพวกเด็กผู้หญิงจะไม่ค่อยชอบหน้าเด็กหนุ่มผมทองที่วันๆ เอาแต่ส่งเสียงโวยวายคนนี้สักเท่าไหร่ ทว่าพอมันมีชื่อของซาสึเกะเข้ามาเอี่ยวในสมการ เรื่องราวทั้งหมดก็เปลี่ยนไปทันที

ทั้งสองฝ่ายยืนประจันหน้ากันอยู่กลางสนามฝึก นารูโตะเซ็ตท่าเตรียมพร้อมอย่างมั่นใจ ท่าทางนี้เป็นเคล็ดวิชาลับที่เขาพึ่งจะแอบไปขอเรียนมาจากลุงคิ้วหนาเมื่อไม่กี่วันก่อน หวังจะเอามาใช้ช็อกสายตาคนทั้งห้อง

ทว่า ในชั่วพริบตาเดียวก่อนที่เขาจะได้ทันออกตัว ร่างของซาสึเกะที่เคยยืนอยู่ตรงหน้ากลับอันตรธานหายไปต่อหน้าต่อตาอย่างไร้ร่องรอย นารูโตะรีบหันซ้ายแลขวาพยายามควานหาตัวแต่ก็ไม่พบ

พวกนักเรียนรอบสนามพากันหลุดขำกร้าก จนในที่สุดคิบะทนดูความเด๋อไม่ไหวต้องตะโกนบอก

"ไอ้บ้าเอ๊ย! มองไปข้างหลังแกนู่น!"

นารูโตะสะดุ้งเฮือกหันขวับไปมองทันที แล้วก็ต้องเบิกตากว้างเมื่อเห็นซาสึเกะไปยืนกอดอกนิ่งสนิทอยู่ข้างหลังเขาตั้งนานแล้วด้วยวิชาเคลื่อนย้ายพริบตา

"ยังอยากจะสู้ต่ออีกไหม ไอ้โง่?"

ซาสึเกะที่เริ่มหมดความอดทนกับการละเล่นเด็กน้อยพวกนี้ เดินผ่านร่างของนารูโตะไปด้วยสายตาเย็นชา จุดประสงค์ของเขาคือการเดินตรงไปหาเทนโดเพื่อทวงสัญญาเรื่องการฝึกวิชาที่โดนเบี้ยวไปหลายวันต่างหาก

'นี่นายยังเป็นมนุษย์อยู่รึเปล่าเนี่ย?'

นารูโตะยืนแข็งทื่อเป็นหินอยู่กับที่ เสียงหัวเราะเยาะเย้ยของเพื่อนร่วมชั้น แววตาดูถูกเหยียดหยามของซาสึเกะ และความยากลำบากบวกกับหยาดเหงื่อที่เขาเททิ้งไปกับการฝึกซ้อมตลอดทั้งสัปดาห์ปะดังปะเดเข้ามาในหัวไม่หยุดหย่อน ภาพความทรงจำเลวร้ายในอดีตตอนที่ถูกชาวบ้านก่นด่า ละเลย และขับไสไล่ส่งลอยกลับคืนมาขยี้ซ้ำ การโดนดับมั่นในตอนที่กำลังมั่นใจถึงขีดสุดส่งผลให้ตะกอนอารมณ์ด้านลบในใจของนารูโตะระเบิดออกอย่างรุนแรง

ดูเหมือนว่าข่ายพลังบางอย่างในตัวของเขาจะเริ่มเกิดรอยร้าวขึ้นมา

"โฮะๆๆๆๆๆ!"

เสียงหัวเราะอย่างบ้าคลั่งและแหบพร่าดังสะท้อนขึ้นมาในโสตประสาท พร้อมกับการปลดปล่อยจักระสีส้มอมแดงอันมหาศาลและเต็มไปด้วยจิตสังหารอันน่าสยดสยองพวยพุ่งออกมาจากร่าง

เทนโดเป็นคนแรกที่จับกระแสพลังงานผิดปกตินี้ได้ สายตาของเขาเปลี่ยนเป็นคมกริบและพุ่งเป้าไปที่ร่างของนารูโตะทันที

ภาพที่ปรากฏคือร่างของนารูโตะที่ค่อยๆ ทรุดลงไปหมอบคลานสี่ขาคล้ายกับสัตว์ร้ายที่สูญเสียสติสัมปชัญญะไปโดยสิ้นเชิง

ฟุ่บ!

ร่างนั้นพุ่งทะยานเข้าหาแผ่นหลังของซาสึเกะด้วยความเร็วแสง เมื่อได้ยินเสียงลมพัดกระโชกอย่างรุนแรงมาจากด้านหลัง ซาสึเกะพยายามจะเอี้ยวตัวหลบแต่ก็ไม่ทันการ ความเร็วของนารูโตะในตอนนี้เหนือกฏเกณฑ์นินจาฝึกหัดไปไกลแล้ว ในจังหวะที่กรงเล็บจักระกำลังจะขย้ำเข้าใส่จนซาสึเกะอาจจะถึงขั้นพิการหรือเสียชีวิต—

หมับ!

เทนโดเคลื่อนย้ายพริบตาไปโผล่ที่ด้านหลังของนารูโตะได้อย่างเหนือชั้น ก่อนจะสับฝ่ามือลงที่ท้ายทอยของเด็กหนุ่มอย่างแม่นยำ ร่างของนารูโตะที่กำลังคลุ้มคลั่งชะงักกึก พลังจักระสีแดงรอบตัวสลายหายไปทันที ก่อนที่ร่างจะอ่อนปวกเปียกล้มพับลงไปอยู่ในอ้อมแขนของเทนโดที่รับไว้ได้ทันเวลา

ซาสึเกะหันกลับมามองด้วยความตื่นตระหนกจนหน้าถอดสี เม็ดเหงื่อขนาดเท่าเม็ดถั่วผุดขึ้นเต็มใบหน้าเมื่อจ้องมองเศษเสี้ยวจักระจิ้งจอกเก้าหางที่ค่อยๆ เลือนหายไป

'นี่มัน... นี่ใช่เจ้าที่โหล่ไร้น้ำยาคนเดิมจริงๆ งั้นเหรอ?'

ซาสึเกะแอบกลืนน้ำลายอึกใหญ่

พวกนักเรียนคนอื่นๆ ที่มุ่งดูเหตุการณ์ต่างพากันแตกตื่นและส่งเสียงเซ็งแซ่

"นารูโตะเมื่อกี้... ความเร็วฉีกกระชากมากเลยนะ!"

"มันก็แค่ลอบกัดทีเผลอเท่านั้นแหละ ไม่งั้นหมอนั่นจะเอาปัญญาที่ไหนไปเข้าถึงตัวซาสึเกะได้กัน!"

"แต่ไอ้จักระที่ปล่อยออกมาเมื่อกี้มันน่ากลัวชะมัด... หรือว่าข่าวลือเรื่อง 'จิ้งจอกเก้าหาง' จะเป็นเรื่องจริงกันแน่?"

"เอาล่ะๆ เงียบๆ กันหน่อยทุกคน"

เทนโดที่เห็นว่าสถานการณ์ในหมู่นักเรียนกำลังจะบานปลายและควบคุมไม่อยู่ จึงจำเป็นต้องใช้บารมีและแรงกดดันขั้นเด็ดขาดในการสยบข่าวลือ

"นารูโตะแค่ตื่นเต้นและโมโหตัวเองมากไปหน่อยหลังจากที่แพ้ซาสึเกะ ไม่มีอะไรต้องเอาไปคิดมากหรอก"

แม้ว่าคำแก้ตัวดังกล่าวจะฟังดูข้างๆ คูๆ และขาดความสมเหตุสมผลไปอย่างสิ้นเชิง แต่ภายใต้การกำราบด้วยสายตาอันทรงพลังของเทนโด พวกเด็กๆ จึงยอมปิดปากเงียบลงแต่โดยดี

"อิโนะ มานี่หน่อยสิ ครูฝากเธอช่วยดูแลความเรียบร้อยและควบคุมเพื่อนๆ ให้ทำการฝึกซ้อมต่อสู้ในคาบนี้ให้เสร็จสมบูรณ์ทีนะ"

"เดี๋ยวครูจะพานารูโตะไปพักที่ห้องพยาบาลก่อน"