เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 30 เก้าหาง

บทที่ 30 เก้าหาง

บทที่ 30 เก้าหาง


บทที่ 30 เก้าหาง

ทันทีที่เทนโดอุ้มนารูโตะลับสายตานักเรียนไป สมาชิกหน่วยอันบุคนหนึ่งที่สวมหน้ากากแมวก็โผล่มาตรงหน้าเขาอย่างกะทันหัน

"ท่านเทนโด โฮคาเงะรุ่นที่สามเรียกพบครับ"

ดูเหมือนว่าเก้าหางจะสำคัญแบบสุดๆ ต่อหมู่บ้านจริงๆ ขนาดเกิดเรื่องแค่นิดเดียว โฮคาเงะรุ่นที่สามยังตอบสนองในทันที

เทนโดพยักหน้าหน้านิ่งโดยไม่แสดงอาการประหลาดใจ แล้วเดินตามหน่วยอันบุไปยังอาคารโฮคาเงะ

เมื่อเข้าไปในห้องทำงาน ก็พบว่าโฮคาเงะรุ่นที่สามกำลังรออยู่แล้ว พร้อมกับถือไปป์อยู่ในมือ

เทนโดมองไปที่ลูกแก้ววิเศษบนโต๊ะของโฮคาเงะรุ่นที่สาม แล้วคิดในใจว่า 'หรือว่าตาแก่นี่จะแอบดูฉันอยู่ในห้องเรียน? ถ้าเป็นแบบนั้นก็ไม่แปลกใจเลยที่มาไวขนาดนี้'

แทนที่จะใช้ส่องโรงอาบน้ำโคโนฮะ กลับเอามาจ้องจับผิดกันซะได้ 'ไอ้บ้าฮากิวาระเอ้ย' เทนโดแอบด่าในใจ

เทนโดวางนารูโตะที่เขาอุ้มอยู่ลงบนโซฟาข้างๆ โฮคาเงะรุ่นที่สามรีบปรี่เข้ามาใกล้แล้วเปิดเสื้อของนารูโตะขึ้นทันที

ไม่ต้องคิดลึกไป โฮคาเงะรุ่นที่สามไม่ได้มีรสนิยมแปลกๆ แบบนั้น เขาแค่ต้องการตรวจดูผนึกบนท้องของนารูโตะเท่านั้นเอง

หลังจากตรวจสอบคาถาผนึกอย่างละเอียดอยู่นานจนมั่นใจว่ารูปแบบและหน้าที่ของมันยังคงสมบูรณ์ โฮคาเงะรุ่นที่สามก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก

"เฮ้อ"

โฮคาเงะรุ่นที่สามพ่นควันไปป์ยาวๆ ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าเทนโดสแตนด์บายอยู่ข้างๆ

"เทนโด นั่งลงก่อนสิ"

เทนโดนั่งลงบนเก้าอี้อย่างว่าง่าย

ราวกับว่านารูโตะได้ปลุกความทรงจำในอดีตของโฮคาเงะรุ่นที่สามขึ้นมา เมื่อเห็นเด็กผมสีทองอย่างนารูโตะ และเทนโดที่มีผมสีทองเหมือนกันนั่งอยู่ในห้องทำงาน โฮคาเงะรุ่นที่สามก็อดถอนหายใจออกมาไม่ได้

"ฉันขอโทษนะ... รุ่นที่สี่"

เมื่อได้ยินคำคร่ำครวญของโฮคาเงะรุ่นที่สาม เทนโดก็คิดในใจว่า 'นี่มันเรื่องระดับความลับที่ฉันควรมานั่งฟังไหมเนี่ย? คงไม่ฆ่าปิดปากฉันทีหลังหรอกนะ?'

ด้วยสัญชาตญาณการเอาตัวรอด เทนโดเริ่มคิดแผนสำรองในหัวล่วงหน้า ว่าถ้าเกิดต้องสู้กันขึ้นมาจริงๆ เขาจะจับนารูโตะเป็นตัวประกันยังไง และจะปลดปล่อยเก้าหางออกมาระเบิดหมู่บ้านโคโนฮะเพื่อเคลียร์ทางหนีได้แบบไหนบ้าง

โชคดีที่ความดราม่าของโฮคาเงะรุ่นที่สามเกิดขึ้นแค่แวบเดียว เขาจึงรีบเก็บอารมณ์และเริ่มเปิดอกคุยกับเทนโดอย่างเป็นกันเอง

บทสนทนาลากยาวตั้งแต่สงครามอันนองเลือดในอดีต ไปจนถึงประวัติการก่อตั้งโคโนฮะ เล่าตั้งแต่ปู่ทวดของเทนโด ยิงยาวไปถึงการเสียสละของพ่อแม่เขา กว่าจะเข้าเรื่องหลักได้ก็ทำเอาเหนื่อย

"เทนโด พ่อแม่ของเธอน่ะยอดเยี่ยมมาก ทั้งสองคนคือผู้ที่เข้าถึง 'เจตจำนงแห่งไฟ' อย่างแท้จริง"

สิ่งที่เรียกว่า "เจตจำนงแห่งไฟ" นั้นถูกเสนอ พัฒนา และเผยแพร่โดยโฮคาเงะรุ่นที่สามเอง มันคือความเชื่อและจิตวิญญาณที่สืบทอดกันมารุ่นต่อรุ่นในหมู่จิตวิญญาณของนินจาโคโนฮะ

โดยมีหลักการสำคัญสามข้อคือ:

หนึ่ง ปกป้องหมู่บ้านและสหาย

สอง ส่งต่อความหวังและความรับผิดชอบให้คนรุ่นต่อไป

และสาม แม้ต้องเสียสละตัวเอง ก็พร้อมจะปูทางให้อนาคต

ในฐานะผู้ผลักดันนโยบายนี้ โฮคาเงะรุ่นที่สามย่อมภูมิใจในตัวเองสุดๆ และเทนโดก็พร้อมจะเออออตามน้ำไปเพื่อความปลอดภัย

"ขอให้ท่านโฮคาเงะรุ่นที่สามอายุมั่นขวัญยืนครับ!"

"เจตจำนงแห่งไฟจงเจริญ!"

"เฮ้อ~"

โฮคาเงะรุ่นที่สามโบกมืออย่างประนีประนอม

"เอาละ ๆไม่ต้องขนาดนั้นหรอกนะ"

จากนั้น เขาก็เริ่มเข้าเรื่องของนารูโตะอย่างจริงจัง

"เทนโด เธอคงเคยได้ยินข่าวลือเกี่ยวกับนารูโตะมาบ้างใชไหม"

"ครับ ผมเคยได้ยินข่าวลือเรื่อง 'ร่างจุติของจิ้งจอกปีศาจ' อยู่บ้าง แต่คิดว่านั่นน่าจะเป็นแค่เรื่องโคมลอยที่พวกชาวบ้านพูดกันไปเองมากกว่าครับ"

แม้ในใจจะรู้เนื้อเรื่องหลักทะลุปรุโปร่งจนแทบจะท่องสคริปต์ได้ แต่เทนโดก็เลือกที่จะตีหน้าซื่อทำเป็นรู้เท่าๆ กับคนอื่น

"ร่างจุติของจิ้งจอกปีศาจงั้นหรอ..."

โฮคาเงะรุ่นที่สามถอนหายใจ

"แต่มันก็มีเหตุผลที่ชาวบ้านพูดกันแบบนั้นแหละนะ"

โฮคาเงะรุ่นที่สามเปลี่ยนสีหน้าเป็นจริงจังขึ้นมาทันที

"ความจริงแล้ว นารูโตะคือสถิตร่างของเก้าหาง"

"เอ๋ จริงหรอครับ?!"

เทนโดแกล้งทำเป็นตกใจสุดขีด

"ที่แท้นารูโตะก็คือพลังสถิตร่างของเก้าหางนี่เอง!"

"มิน่าล่ะ จักระตอนนั้นถึงดูน่ากลัวและอันตรายขนาดนั้น"

"ใช่แล้วล่ะ แต่พวกชาวบ้านกลับพากันปล่อยข่าวลือจนเข้าใจนารูโตะผิดไปหมด"

โฮคาเงะรุ่นที่สามถอนหายใจพลางกล่าวต่อ

"นารูโตะไม่ใช่ตัวอันตรายอะไรเลย แถมเขายังเป็นวีรบุรุษของหมู่บ้านด้วยซ้ำ และพ่อแท้ๆ ของเขาก็คือ โฮคาเงะรุ่นที่สี่ นามิคาเซะ มินาโตะ "

"อะไรนะ?!"

เทนโดอุทานซ้ำสองด้วยสกิลการแสดงระดับออสการ์

"พ่อของนารูโตะคือท่านโฮคาเงะรุ่นที่สี่งั้นหรอครับ?!"

"อะไรนะ?! พ่อของฉันคือโฮคาเงะรุ่นที่สี่จริงเหรอ?!"

เสียงตะโกนลั่นของนารูโตะดังแทรกมาจากด้านข้าง นารูโตะที่เพิ่งฟื้นขึ้นมาจากการสลบไสลไม่ได้คาดคิดเลยว่าจะได้ยินเรื่องช็อกโลกขนาดนี้ทันทีที่ลืมตา

อาการช็อกของเจ้านี่เป็นของจริงแท้แน่นอน ไม่ใช่การแสดงละครเหมือนเทนโด โชคดีที่ห้องทำงานของโฮคาเงะรุ่นที่สามกักเก็บเสียงได้ดี ไม่อย่างนั้นคนครึ่งหมู่บ้านคงได้ยินเสียงตะโกนนี้ไปแล้ว

"ใช่แล้วล่ะนารูโตะ... ฉันขอโทษด้วยนะที่ต้องปิดบังเธอมาตลอด"

โฮคาเงะรุ่นที่สามหันไปพูดกับนารูโตะด้วยน้ำเสียงเศร้าสร้อยราวกับพึ่งรู้ว่าเด็กน้อยตื่นขึ้นมา

ส่วนนารูโตะตอนนี้ดีใจจนเนื้อเต้น เด็กที่โดนชาวบ้านรังเกียจ ด่าทอ และใส่ร้ายมาทั้งชีวิต แต่กลับมีสกิลมองโลกในแง่ดีขั้นสุดยอด ข่าวดีนี้ทำให้เขาตื่นเต้นจนแทบจะบ้าตาย

"ฉัน... ฉันไม่ใช่มนุษย์จิ้งจอกปีศาจ! แต่ฉันเป็นลูกชายของโฮคาเงะรุ่นที่สี่! ฉันคือวีรบุรุษ!"

สมองอันน้อยนิดของนารูโตะไม่ได้คิดลึกไปถึงขั้นที่ว่าทำไมโฮคาเงะรุ่นที่สามเพิ่งจะมาบอกความจริงเอาป่านนี้ และเขาไม่ได้ติดใจหรือโกรธเคืองคำขอโทษของตาแก่นเลยแม้แต่น้อย

ฉากดราม่าซาบซึ้งกินใจนี้เปิดฉากขึ้นโดยมีเทนโดนั่งมองตาปริบๆ อย่างไร้ความรู้สึก แต่โฮคาเงะรุ่นที่สามก็ไม่ได้สนใจ เขาปรับสีหน้าให้เคร่งขรึมและพูดต่อ:

"โฮคาเงะรุ่นที่ 1 ฮาชิรามะ เคยเตือนไว้ว่า เก้าหางเป็นสัตว์ร้ายที่อันตรายมาก"

"ถ้าเราไม่ระวัง มันอาจจะคุ้มคลั่งขึ้นมาอีก"

โฮคาเงะรุ่นที่สามมองนารูโตะด้วยสายตาจริงจัง

"นารูโตะ เธอคงไม่อยากให้มันอาละวาดจนคุมตัวเองไม่ได้เหมือนวันนี้ใช่ไหม?"

นารูโตะเริ่มได้สติ เขานึกถึงตอนที่ตัวเองพุ่งเข้าโจมตีซาสึเกะอย่างบ้าคลั่ง แล้วหันไปมองเทนโดด้วยความรู้สึกขอบคุณที่ช่วยหยุดเขาไว้

"ขอบคุณคุณลุงมากนะ... แฮะๆ"

เทนโดหรี่ตามองนารูโตะพลางคิดในใจว่า 'ถ้านายซาบซึ้งใจจริงล่ะก็ ช่วยเรียกชื่อฉันหน่อยเถอะ ไอ้บ้าเอ้ย'

"ดีแล้วละนะ.."

โฮคาเงะรุ่นที่สามพยักหน้าอย่างพึงพอใจ

"แต่เธอจะหวังให้คนอื่นมาช่วยหยุดเธอไว้ทุกครั้งไม่ได้หรอกนะ"

"เธอต้องเรียนรู้วิธีที่จะควบคุมมันด้วยตัวเองตั้งแต่พื้นฐาน"

เมื่อได้ยินประโยคนี้ เทนโดก็รู้ทันทีว่างานเข้าตามคาด

ระบบส่งเสียงเตือนขึ้นมาในหัวทันทีหลังจากโฮคาเงะรุ่นที่สามพูดจบ

【ภารกิจล่าสุด: สานสัมพันธ์ทางการทูตกับตระกูลอุสึมากิ และสอนให้นารูโตะรู้จักวิธีสื่อสารกับคุรามะ (เก้าหาง)】

【รางวัลภารกิจ: สายเลือดตระกูลอุสึมากิ】

แจ๋วเลย! แบบนี้ก็ขยับเข้าใกล้การปลดล็อกความลับของตระกูลโอสึสึกิไปอีกขั้นแล้ว

หลังจากที่เทนโดกดยอมรับภารกิจ เสียงพูดที่ดูอบอุ่นของโฮคาเงะรุ่นที่สามก็ดังก้องเข้าหูอีกครั้ง:

"เธอรู้จักคาคาชิใช่ไหม? ถ้ามีปัญหาหรือข้อสงสัยอะไร ก็ไปปรึกษาเขาได้เลยนะ"

จบบทที่ บทที่ 30 เก้าหาง

คัดลอกลิงก์แล้ว