บทที่ 17: แนวคิดใหม่

บทที่ 17: แนวคิดใหม่

วันอังคารที่ผ่านมา เทนโดเดินทางไปยังหน่วยวิจัยเครื่องมือทางการเกษตรเป็นครั้งแรกในรอบหลายวัน

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับสายตาที่เฉียบคมของหัวหน้าหน่วยอย่าง อินุซึกะ อากิตะ เทนโดก็รีบลงเวลาทำงานอย่างใจเย็น จากนั้นก็รีบเข้าไปประจบประแจงด้วยการเสิร์ฟขนมข้าวเหนียวของโปรดที่อากิตะชื่นชอบทันที

ถึงอย่างงั้น อากิตะก็ไม่ได้โกรธเคืองอะไรเขามากนัก เพราะงานพาร์ทไทม์ของเทนโดกลับทำให้หน่วยงานได้รับเงินทุนวิจัยเพิ่มขึ้นจากโฮคาเงะรุ่นที่สามถึงร้อยละ 20

ในฐานะหน่วยงานหนึ่งของหมู่บ้านโคโนฮะ หน่วยวิจัยเครื่องมือการเกษตรย่อมมีสมาชิกมากกว่าแค่อากิตะและเทนโด ดังนั้นช่วงที่เทนโดไม่อยู่ ก็ยังมีคนอื่นในหน่วยคอยรับช่วงต่อและแบ่งเบาภาระงานแทนเขา

จะว่าไปแล้ว อากิตะไม่ได้เสียประโยชน์อะไรเลย ออกจะได้รับผลประโยชน์เต็มๆ ด้วยซ้ำ

แต่คนที่เสียประโยชน์จริงๆ คือบรรดาคนงานที่ต้องแบกภาระงานเพิ่มขึ้น แถมยังต้องมาทนเห็นคู่รักแสดงความรักกันต่อหน้าต่อตาอีกต่างหาก

ผลิตภัณฑ์ชิ้นแรกที่ทีมวิจัยเปิดตัวคือ "เครื่องเก็บเกี่ยวพลังลม" ซึ่งตอนนี้ได้เข้าสู่ขั้นตอนสุดท้ายของการผลิตจำนวนมากแล้ว

เวลาล่วงเลยมาถึงเดือนเมษายน ซึ่งตรงกับช่วงฤดูเก็บเกี่ยวครั้งแรกในหมู่บ้านโคโนฮะ และวันนี้เป็นวันตรวจสอบรับมอบเครื่องเก็บเกี่ยวพลังลมอย่างเป็นทางการ

สายลมฤดูใบไม้ผลิพัดผ่านทุ่งนา รวงข้าวสาลีรอบหมู่บ้านโคโนฮะพริ้วไหวเป็นสีทองอร่ามดูงดงามราวกับทะเลสีทอง

ในสงครามโลกนินจาครั้งต่างๆ แคว้นแห่งไฟมักตกเป็นเป้าโจมตีเสมอ เพราะสภาพอากาศที่รื่นรมย์และมีฤดูกาลที่ชัดเจน ซึ่งถือเป็นทรัพยากรที่ล้ำค่า

หากลองมองไปรอบๆ

ดินแดนแห่งสายฟ้าที่เต็มไปด้วยเทือกเขา ดินแดนแห่งดินท่ามกลางทะเลทรายโกบี ดินแดนแห่งลมที่มีแต่ทะเลทรายแห้งแล้ง และดินแดนแห่งน้ำที่เป็นหมู่เกาะลึกลับ

ทุกที่ล้วนทุรกันดารและยากลำบาก จึงไม่แปลกใจเลยที่พวกต่างถิ่นที่อดอยากมักจะจ้องมองมายังดินแดนแห่งไฟด้วยความอิจฉา

เทนโดและอากิตะยืนเคียงข้างกันบนคันนา โดยมีสมาชิกคนอื่นๆ ในหน่วยวิจัยยืนลุ้นอยู่ด้านหลัง ทุกคนต่างตื่นเต้นและคาดหวังกับผลการทดสอบในวันนี้

ไม่ไกลออกไป เครื่องเก็บเกี่ยวพลังลมสีดำเทารูปทรงแข็งแกร่งพึ่งจะปรับแต่งค่าเสร็จสิ้น มันส่งเสียงหึ่งๆ เบาๆ ราวกับกำลังรอคอยเวลาที่จะแสดงฝีมือ

ในขณะที่อากิตะกำลังจะประกาศเริ่มการทดสอบ โฮคาเงะรุ่นที่สาม ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น ก็ค่อยๆ เดินเข้ามาในพื้นที่พร้อมกับคาบไปป์ไว้ในปาก

โฮคาเงะรุ่นที่สามโบกมือให้ทุกคนอย่างเป็นกันเองพลางพูดขึ้นว่า

"ฉันก็แค่แวะมาดูเฉยๆ น่ะ คนแก่อย่างฉันแค่อยากเดินเล่นหลังมื้อเช้าเท่านั้นเอง"

"พวกเธอทำงานกันต่อไปเถอะ ไม่ต้องมาสนใจฉันหรอก"

เทนโดและอากิตะสบตากันด้วยความแปลกใจ พวกเขาไม่แน่ใจว่าท่านรุ่นที่สามมีเจตนาอะไรแอบแฝงรึเปล่า แต่สุดท้ายก็เลือกที่จะปัดความสงสัยนั้นทิ้งไป

"เริ่มได้!"

สิ้นเสียงสั่งการของอากิตะ พนักงานควบคุมเครื่องเก็บเกี่ยวก็กดสวิตช์ทันที

เครื่องเก็บเกี่ยวได้สะสมจักระที่จำเป็นสำหรับการทำงานไว้ล่วงหน้าแล้ว คาถานินจาที่ถูกสลักไว้ในคัมภีร์ขนาดเล็กเริ่มทำงานอย่างเป็นระบบ เครื่องจักรเร่งความเร็วขึ้นอย่างรวดเร็ว ใบมีดลมที่คมกริบตัดผ่านรากต้นข้าวสาลีอย่างแม่นยำ ทุ่งข้าวสาลีถูกเก็บเกี่ยวจนเรียบเตียนราวกับมีมือที่มองไม่เห็นมาจัดการ รวงข้าวทั้งหมดไหลลงสู่รางเก็บรวบรวมด้านหลังอย่างสวยงาม

ภายในเวลาไม่ถึงสิบนาที เครื่องเกี่ยวข้าวก็จัดการทุ่งนาจากหัวแถวถึงท้ายแถวได้จนเสร็จสิ้น

กลุ่มเกษตรกรที่มีประสบการณ์ถึงกับยืนอึ้งไปตามๆ กัน

"ประสิทธิภาพสูงกว่าใช้แรงคนถึงสิบห้าเท่า! และนี่ขนาดเป็นแค่คนทั่วไปที่ไม่ได้มีทักษะพิเศษนะ ถ้าคนเก่งๆ มาคุม ประสิทธิภาพคงพุ่งไปมากกว่านี้อีก!" นักวิจัยที่คอยจดสถิติอุทานออกมาด้วยความตะลึง

แววตาของโฮคาเงะรุ่นที่สามฉายแววประหลาดใจอย่างเห็นได้ชัด สีหน้าท่าทางที่เคยดูสบายๆ เมื่อครู่เปลี่ยนเป็นจริงจังขึ้นมาทันที

เช่นเดียวกับพวกข้าราชการระดับสูงคนอื่นๆ ในโคโนฮะ เดิมทีเขาไม่ได้คาดหวังอะไรมากกับหน่วยวิจัยเครื่องมือการเกษตรที่อากิตะกับเทนโดก่อตั้งขึ้น

นินจากับเทคโนโลยีงั้นเหรอ?

ของแบบนั้นจะไปสู้ร่างกายที่ฝึกฝนมาอย่างหนักของนินจาได้ยังไง?

หรือต่อให้เป็นเครื่องมือเกษตร จะมีประโยชน์ไปกว่าเกษตรกรที่ทำนามาทั้งชีวิตรึเปล่า?

แต่พอได้เห็นผลลัพธ์ของ "เครื่องเก็บเกี่ยวพลังลม" กับตาตัวเองตอนนี้ ฮิรุเซ็นก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกทึ่ง

การผสมผสานระหว่างคาถานินจาและเทคโนโลยี... ดูเหมือนจะมีศักยภาพมากกว่าที่คิด

เผลอๆ มันอาจจะไม่ใช่แค่ศักยภาพ แต่มันคือการปฏิวัติครั้งยิ่งใหญ่ในโลกนินจาเลยก็ได้

แต่การปฏิวัติครั้งนี้จะส่งผลดีหรือผลเสียต่อโคโนฮะกันแน่ โฮคาเงะรุ่นที่สามเองก็ยังไม่กล้าฟันธง

'แต่อย่างน้อย การปฏิวัตินี้ก็เริ่มต้นที่โคโนฮะเป็นที่แรก' เขาคิดในใจ 'ต้องเชื่อมั่นในปัญญาของคนรุ่นหลังสิ'

ฮิรุเซ็นสลัดความคิดสับสนทิ้งไป เขามองเทนโดและอากิตะด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความคาดหวัง ก่อนจะหันไปยิ้มให้ทุกคน

"หน่วยวิจัยเครื่องมือการเกษตรทำผลงานได้น่าประทับใจมาก พวกเธอสร้างชื่อเสียงให้ตัวเองได้ในครั้งเดียวเลยนะ"

"เครื่องจักรนี้ไม่เพียงแต่เพิ่มประสิทธิภาพ แต่ยังช่วยประหยัดแรงงานไปได้มหาศาล ถ้าในอนาคตเราผลิตขายให้แคว้นอื่นได้ ก็จะเป็นแหล่งรายได้ใหม่ที่สำคัญของหมู่บ้าน"

"หัวหน้าอากิตะจัดการเรื่องนี้ได้ดีมาก ส่วนเทนโด... นายนี่มีความคิดสร้างสรรค์และมองการณ์ไกลจริงๆ รวมถึงสมาชิกทุกคนในทีมด้วย พวกเธอควรได้รับคำชม"

"ฉันให้วันหยุดพวกเธอทุกคนสามวัน และจะเพิ่มค่าจ้างให้เป็นสองเท่า!"

"ท่านโฮคาเงะสุดยอดไปเลย!" สมาชิกในหน่วยวิจัยต่างพากันโห่ร้องด้วยความดีใจ

"นอกจากนี้ ฉันจะยกระดับการรักษาความปลอดภัยของหน่วยวิจัยนี้ให้เป็นระดับความลับสุดยอด" โฮคาเงะรุ่นที่สามเว้นช่วง น้ำเสียงกลับมาเคร่งขรึม "ฉันหวังว่าทุกคนจะรักษากฎความลับอย่างเคร่งครัด ห้ามเปิดเผยข้อมูลทางเทคนิคเด็ดขาด!"

"รับทราบครับ/ค่ะ!"

เหล่านักวิจัยที่ทุ่มเททำงานหนักได้รับทั้งการเลื่อนตำแหน่งและเงินเดือนเพิ่มตามที่หวังไว้ ต่างก็แยกย้ายกันไปเก็บข้อมูลการทดสอบต่อด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม

สายตาของโฮคาเงะรุ่นที่สามหันกลับมามองอากิตะและเทนโดอีกครั้ง น้ำเสียงของเขาดูอ่อนโยนลง

"พวกเธอสองคนทำได้ดีมาก 'เครื่องเก็บเกี่ยวพลังลม' นี่มันเหนือจินตนาการของคนแก่หัวโบราณอย่างฉันจริงๆ"

เมื่อมองชายหนุ่มและหญิงสาวตรงหน้า ฮิรุเซ็นอดไม่ได้ที่จะนึกถึงลูกศิษย์อีกคนที่มีหัวคิดก้าวหน้าและฉลาดหลักแหลมแบบนี้เหมือนกัน แต่โชคดีที่งานวิจัยของทั้งคู่ไม่ได้เกี่ยวข้องกับเรื่องต้องห้ามอย่างร่างกายมนุษย์

สิ่งนี้ทำให้เขารู้สึกโล่งใจขึ้นมาหน่อย

"เทนโด งานวิจัยที่เธอทำน่ะมันยอดเยี่ยมมาก และฝีมือส่วนตัวของเธอก็ไม่เบาเลย เห็นว่าเธออยากสมัครเลื่อนขั้นเป็นโจนินพิเศษใช่ไหม?"

เทนโดโค้งตัวลงเล็กน้อย เขาไม่แปลกใจเลยที่โฮคาเงะรุ่นที่สามจะรู้เรื่องนี้

"ครับ ท่านโฮคาเงะ"

"ฉันอนุมัติใบสมัครของเธอแล้ว และจะยกเว้นเงื่อนไขเรื่องจำนวนภารกิจที่ต้องทำให้ เพราะงานวิจัยของเธอมันมีค่ามากกว่าภารกิจทั่วไปหลายเท่านัก ขอแค่เธอผ่านการประเมินพิเศษ เธอก็จะได้เลื่อนขั้นทันที"

เทนโดดีใจจนเนื้อเต้น โฮคาเงะรุ่นที่สามนี่แหละคือบอสที่ยอดเยี่ยมที่สุด!

ใครกันนะที่ไปใส่ร้ายป้ายสีท่านรุ่นที่สามว่าหูเบา ไร้ความสามารถ หรืออิจฉาเด็กเก่ง?

นั่นมันข่าวลือมั่วซั่วของพวกโง่ชัดๆ!

เขาศึกษาเกณฑ์การเลื่อนขั้นโจนินพิเศษมาอย่างดี ฝีมือน่ะเขามีพออยู่แล้ว แต่เรื่องจำนวนภารกิจนี่แหละที่ทำให้ปวดหัว

ถ้าต้องไปไล่เก็บภารกิจตั้งแต่ศูนย์ เขาคงต้องรออีกนานกว่าจะได้รางวัลเนตรวงแหวนสามโทโมะ

'ทำได้ดีมากครับท่านรุ่นที่สาม!' เทนโดคิดในใจ 'ถ้าท่านเป็นแบบนี้ต่อไป ตอนที่แผนถล่มโคโนฮะเริ่มขึ้น ฉันคงต้องหาทางช่วยท่านสักหน่อยแล้วล่ะ'

นึกถึง คาคาชิ กับ ไก แล้วเขาก็เพลียใจ สองคนนั้นปล่อยให้ท่านรุ่นที่สามสู้ลำพังได้ยังไงกัน?

เขารีบโค้งคำนับอย่างนอบน้อมด้วยน้ำเสียงที่ตื่นเต้นและจริงใจ

"ขอบพระคุณมากครับท่านโฮคาเงะ! ผมจะทำหน้าที่ให้ดีที่สุด ไม่ให้ท่านต้องผิดหวังเลยครับ!"

โฮคาเงะรุ่นที่สามมองดูท่าทีนั้นแล้วยิ้มที่มุมปาก

"พวกเธอคือความหวังของโคโนฮะนะ จงตั้งใจวิจัยต่อไป และเริ่มโครงการใหม่ให้ได้โดยเร็วล่ะ"

"รับทราบครับ!" เทนโดขานรับอย่างหนักแน่น

【ภารกิจใหม่: ในฐานะดาวรุ่งที่โฮคาเงะคาดหวัง จงเปิดตัวผลิตภัณฑ์วิจัยชิ้นใหม่โดยเร็วที่สุด】

【รางวัลภารกิจ: วิธีการสร้าง ผนึกต้องสาป】