บทที่ 13 การคาดเดาการเคลื่อนไหว

บทที่ 13 การคาดเดาการเคลื่อนไหว

“มานากะบอย ตอนที่นายเผชิญหน้ากับจางฮั่นบอย นายดูระแวดระวังเขาเป็นพิเศษเลยนะ ถึงขนาดขอเวลานอกเลย บอกเหตุผลฉันหน่อยได้ไหม?”

คำถามของโค้ชทาฮาระทำให้มานากะรู้สึกละอายใจเล็กน้อย

แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังคงอธิบายสถานการณ์อย่างละเอียด

“การตีของหมอนั่นค่อนข้างแปลกครับ ถึงแม้การสวิงของเขาจะไม่ได้มีพลังมากนัก แต่เขาก็มักจะตีลูกของผมได้เสมอ ตอนที่เขาอยู่ ม.ต้น ปีหนึ่ง ผมสามารถเอาชนะเขาได้อย่างง่ายดายเวลาที่เราดวลกัน พอเขาขึ้นปีสอง มันก็กลายเป็นการผลัดกันแพ้ผลัดกันชนะโดยพื้นฐานแล้ว ในสองเกมล่าสุด เขาตีฮิตจากผมไปได้ถึงสี่ครั้ง”

เหตุการณ์นี้ส่งผลกระทบอย่างรุนแรงต่อความมั่นใจของมานากะ คานาเมะ

มันถึงขั้นทำให้เขาเกิดความสงสัยในตัวเอง ว่าเขาไม่เหมาะสมที่จะเป็นพิชเชอร์จริง ๆ หรือเปล่า

“นายยังไม่สามารถก้าวข้ามเงามืดในจิตใจนั้นได้เลยตั้งแต่เข้า ม.ปลาย งั้นหรือ?”

“ตอนแรกผมคิดว่าผมทำได้แล้วครับ ครั้งนี้ผมต้องการเอาชนะเขาอย่างยุติธรรมและสง่างาม ผมเลยปรึกษากับแคชเชอร์และตัดสินใจใช้เชนจ์อัพที่ผมเพิ่งขัดเกลามา ผมไม่คิดเลยว่าหมอนั่นจะไม่เปิดโอกาสให้พวกเราเลยสักนิด เขาสวิงตั้งแต่ลูกขว้างหยั่งเชิงลูกแรกเลย”

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ มานากะ คานาเมะ ก็รู้สึกน้อยใจเป็นพิเศษ

เขาเตรียมตัวมาอย่างดีเพื่อจะดวลกับจางฮั่นสักสามร้อยยก แต่กลับไม่คาดคิดว่าอีกฝ่ายจะเมินเฉยต่อธรรมเนียมปฏิบัติอย่างสิ้นเชิง

มันควรจะเป็นการดวลกันแท้ ๆ แต่อีกฝ่ายกลับชักปืนพกออกมาตรง ๆ เลย

เขาจะไปเล่นแบบนั้นได้ยังไง?

ไม่ใช่แค่มานากะเท่านั้น แต่ผู้เล่นกำลังหลักปีหนึ่งอีกคนจากอิจิไดซันก็พูดอะไรทำนองนี้เช่นกัน

“หมอนั่นมันแปลกจริง ๆ !”

คนที่พูดประโยคนี้คือโอมาเอะ

ผู้เล่นกำลังหลักทั้งสองคนของทีมต่างก็ใช้คำเดียวกันโดยบังเอิญ

โค้ชทาฮาระอดไม่ได้ที่จะรู้สึกสงสัย เขาจึงสั่งให้ผู้ช่วยโค้ชไปรวบรวมข้อมูลของจางฮั่นมาอย่างละเอียด

“ทัวร์นาเมนต์ฤดูใบไม้ร่วงกำลังแข่งขันกันอย่างดุเดือดเลยนะครับตอนนี้ เราจะเอาแรงที่ไหนไปทำเรื่องนี้กัน?”

ผู้ช่วยโค้ชของอิจิไดซันเสนอแนะอย่างมีชั้นเชิง

ในความคิดของเขา จางฮั่นถือได้ว่าเป็นสมาชิกคนหนึ่งของอิจิไดซันแล้ว หากพวกเขาต้องการจะศึกษาเขา พวกเขาก็สามารถรอจนกว่าเขาจะเข้าร่วมทีมได้เลย

ในขั้นตอนนี้ ภารกิจที่สำคัญที่สุดของพวกเขาก็ยังคงเป็นทัวร์นาเมนต์ฤดูใบไม้ร่วง

“ไม่! มันไม่ได้เป็นแบบนั้น ด้วยผลงานของจางฮั่นบอย ตราบใดที่โค้ชของเขาเป็นคนแนะนำตัวเขามา มันก็ไม่มีทีมไหนเลยที่เขาจะเข้าไม่ได้ เขาเป็นผู้เล่นที่ใช้งานได้จริงมาก ไม่มีโค้ชคนไหนหรอกที่จะไม่ชอบเขา ถึงแม้ว่าทีมจะยังไม่ต้องการเขาเป็นการชั่วคราว เขาก็ยังสามารถทำผลงานได้ดีในฐานะผู้เล่นหมุนเวียน”

โค้ชทาฮาระกล่าวด้วยความมั่นใจ

“เขามาเข้าร่วมการประชุมคัดเลือกตัวแบบส่วนตัวของเรา เขาก็ต้องมีเหตุผลของเขา พวกเราจำเป็นต้องเตรียมตัวล่วงหน้าเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับทุกสถานการณ์”

“ท่านพูดถูกครับ โค้ช!”

เมื่อผู้บังคับบัญชาออกคำสั่ง ผู้ช่วยโค้ชในฐานะผู้ใต้บังคับบัญชาจึงทำได้เพียงแค่ปฏิบัติตามเท่านั้น

โชคดีที่พวกเขาเตรียมตัวมาอย่างดี ผู้เล่นทุกคนที่มาเข้าร่วมการคัดตัวล้วนมีข้อมูลที่ถูกรวบรวมไว้โดยบุคลากรที่รับผิดชอบเฉพาะทาง

ซึ่งนี่ก็รวมไปถึงรายงานโดยละเอียดที่ส่งมาจากโค้ชของแต่ละทีมด้วยเช่นกัน

ข้อมูลของจางฮั่นถูกรวบรวมมาอย่างรวดเร็ว และมันยังรวมถึงวิดีโอการแข่งขันของเขาในทัวร์นาเมนต์ระดับประเทศด้วย

โค้ชทาฮาระใช้เวลาเฉพาะเจาะจงกว่าครึ่งชั่วโมงในการทบทวนดูข้อมูลของจางฮั่น

จากนั้นเขาก็ใช้เวลาอีกประมาณสองชั่วโมงในการดูวิดีโอไฮไลต์การแข่งขันของจางฮั่น

มาถึงจุดนี้ เขาก็มีข้อสันนิษฐานบางอย่างเกิดขึ้นในใจแล้ว

“พวกเราใช้พิชเชอร์ไปกี่คนระหว่างการทดสอบครั้งก่อน? แล้วใช้เครื่องยิงลูกขว้างไปกี่เครื่อง?”

“พิชเชอร์สองคน เครื่องยิงลูกขว้างสองเครื่องครับ”

“ช่วยรวบรวมข้อมูลการทดสอบของจางฮั่นบอยให้หน่อย แยกความแตกต่างระหว่างลูกขว้างจากพิชเชอร์กับลูกขว้างจากเครื่องยิงลูกขว้างด้วยนะ”

แม้ว่าผู้ช่วยโค้ชจะสับสนอยู่บ้าง แต่ในเมื่อโค้ชเป็นคนสั่ง เขาก็ทำได้เพียงแค่รับคำสั่งเท่านั้น

ผลลัพธ์ถูกดึงออกมาอย่างรวดเร็ว จางฮั่นมีความพยายามในการตีรวมทั้งหมดสิบสองครั้ง

หกครั้งเป็นการตีแข่งกับคน อีกหกครั้งตีแข่งกับเครื่องยิงลูกขว้าง

เขาตีลูกออกไปได้ทั้งหมดเก้าครั้ง ซึ่งห้าครั้งในนั้นมาจากลูกขว้างของพิชเชอร์

สี่ครั้งมาจากลูกขว้างของเครื่องยิงลูกขว้าง

ในแง่ของผลงานการตี ท่ามกลางนักเรียน ม.ต้น ที่มาเข้าร่วมการคัดตัวครั้งนี้ เขาอยู่ในอันดับที่หนึ่ง

ซาซากิที่อยู่ในอันดับสอง สามารถตีลูกออกไปได้เพียงแค่เจ็ดครั้งเท่านั้น

และสถานการณ์การตีของเขาก็ตรงกันข้ามกับจางฮั่นอย่างสิ้นเชิง

เขาตีลูกขว้างของพิชเชอร์ไปได้แค่สามครั้งเท่านั้น ส่วนสี่ครั้งที่เหลือ เขาตีลูกขว้างจากเครื่องยิงลูกขว้าง

ผลลัพธ์มันออกมาชัดเจนมากอยู่แล้ว

ประกายความตื่นเต้นเปล่งประกายขึ้นในดวงตาของโค้ชทาฮาระ

หากข้อเดาของเขาถูกต้องล่ะก็ ในอนาคต ผู้เล่นที่ชื่อว่าจางฮั่นคนนี้จะต้องเปล่งประกายเจิดจรัสอย่างแน่นอน

เมื่อถึงเวลานั้น มันก็มีความเป็นไปได้สูงมากที่อิจิไดซันของพวกเขาก็จะเปิดรับโอกาสอันยิ่งใหญ่เช่นกัน

ในเวลาเดียวกัน

ณ โรงเรียนมัธยมปลายชื่อดังอีกแห่งหนึ่งในโตเกียว หญิงสาวมีสไตล์ที่สวมแว่นตากรอบดำเลนส์ขลิบทอง

ผลักประตูห้องทำงานของโค้ชเบสบอลของพวกเขาเข้าไป

“โค้ชคาตาโอกะคะ รบกวนช่วยดูสิ่งนี้ก่อนค่ะ”

หญิงสาวส่งสิ่งที่เธอถืออยู่ในมือให้กับชายที่อยู่ตรงหน้า

ชายคนนั้นไม่ได้พูดพร่ำทำเพลงให้เสียเวลา เขาเสียบฮาร์ดไดรฟ์พกพาเข้ากับคอมพิวเตอร์ในห้องทำงานโดยตรง และเริ่มเล่นวิดีโออัตโนมัติ

จากนั้นเขาก็เห็นว่ามีภาพโคลสอัปกำลังบันทึกภาพการแข่งขันอยู่

เกมนี้ใกล้จะจบลงแล้ว โดยที่ทั้งสองฝ่ายมีคะแนนเสมอกัน

และในจังหวะที่เกมกำลังจะจบลง สถานการณ์ก็เกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้นอย่างกะทันหัน

ผู้เล่นคนหนึ่งที่ไปถึงเบสสามแล้ว จู่ ๆ ก็พยายามที่จะขโมยโฮมเบส

ปฏิกิริยาของฝ่ายตรงข้ามก็รวดเร็วเช่นกัน พวกเขารีบขว้างลูกบอลไปให้แคชเชอร์ทันที

แคชเชอร์รับลูกบอลได้อย่างรวดเร็ว และยังมีเวลามากพอที่จะหันกลับมาจัดการกับสถานการณ์

ภายใต้สถานการณ์เหล่านี้ ตัววิ่งที่บุ่มบ่ามคนนั้นแทบจะถูกเอาต์อย่างแน่นอน

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่เกิดขึ้นต่อไปกลับเป็นฉากที่ราวกับปาฏิหาริย์

ตัววิ่งที่บุ่มบ่ามคนนั้น ไม่รู้ทำไมถึงสามารถหลบถุงมือของแคชเชอร์ได้สำเร็จ เขาสามารถผ่านมันไปได้ และทำแต้มได้สำเร็จ

“นี่มันเกมอะไรกัน?”

“ทัวร์นาเมนต์เบสบอลเยาวชนระดับประเทศของ ม.ต้น ค่ะ นี่คือรอบรองชนะเลิศของมัตสึกาตะ คนที่รับผิดชอบการวิ่งฐานมีชื่อว่าจางฮั่นค่ะ”

ประธานโอตะ หัวหน้าฝ่ายร่างท้วมอีกคนในห้อง เอ่ยถามด้วยความสงสัยเป็นอย่างมาก

“ความเร็วของเขาดูธรรมดามากเลยนะ! ถ้าเราจะคัดตัววิ่งล่ะก็ เขาดูไม่ค่อยจะเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดเท่าไหร่เลย”

“มันไม่ใช่เรื่องของความเร็วหรอก แต่เป็นเรื่องของการเคลื่อนไหวต่างหาก”

โค้ชที่ชื่อคาตาโอกะขมวดคิ้ว จมดิ่งลงไปในห้วงความคิด

เป็นเวลาเต็ม ๆ ถึงสามสี่นาทีกว่าที่เขาจะเอ่ยปากพูดออกมา

“ดูเหมือนว่าจะเป็นการคาดเดาล่วงหน้านะ!”

หญิงสาวสวมแว่นตากรอบดำเลนส์ขลิบทองพยักหน้ายืนยัน

“ฉันก็คิดอย่างนั้นเหมือนกันค่ะ ผู้เล่นคนนี้น่าจะมีความสามารถในการคาดเดาที่แข็งแกร่งมากทีเดียว”

ณ ห้องทำงานของโค้ชโรงเรียนอิจิไดซัน

“การคาดเดาการเคลื่อนไหว!”

โค้ชทาฮาระกล่าวด้วยความมั่นใจ

เมื่อเทียบกับความแข็งทื่อของเครื่องยิงลูกขว้างแล้ว การตีลูกขว้างของคนจริง ๆ นั้นยากกว่าอย่างไม่ต้องสงสัย

แต่ถึงแม้จะอยู่ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ จางฮั่นก็ยังทำผลงานได้ดีกว่าเมื่อต้องเผชิญหน้ากับคน มากกว่าตอนที่เผชิญหน้ากับเครื่องยิงลูกขว้าง

ข้อมูลไม่เคยโกหก ผ่านการทดสอบจางฮั่นของพวกเขา โดยพื้นฐานแล้วมันสามารถยืนยันได้เลย

จางฮั่นมีความสามารถในการคาดเดาการเคลื่อนไหวในระดับท็อปเทียร์

เขาสามารถคาดเดาการเคลื่อนไหวต่อไปของคู่ต่อสู้ได้โดยอิงจากการกระทำของพวกเขา

และนี่ก็คือเหตุผลที่ว่าทำไมลูกขว้างของมานากะถึงมักจะถูกตีได้เสมอ

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล

จบตอน

By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล

═❀═❀═❀═❀═❀═❀═