บทที่ 4 การทดสอบคัดเลือก?

บทที่ 4 การทดสอบคัดเลือก?

“ในบรรดาทีมพวกนี้ ทีมไหนเสนอส่วนลดค่าธรรมเนียมให้สูงที่สุดครับ?”

“ก็พอๆ กันหมดนั่นแหละ อยู่ที่ประมาณ 50% ถึง 60% ของเซย์โคให้สูงที่สุด ครูใหญ่คนใหม่ของพวกเขาไม่พอใจกับผลงานของทีมมากและกระตือรือร้นที่จะรับเลือดใหม่เข้ามา เลยเสนอให้ 60% ถ้าแกอยากไปที่นั่น บางทีอาจจะต่อรองให้เพิ่มได้อีกนะ”

“ผมไม่ค่อยรู้เรื่องทีมระดับมัธยมปลายเท่าไหร่ โค้ชช่วยบอกคำแนะนำของโค้ชมาเลยดีกว่าครับ?”

โอโนะ บินจิ ไม่ปฏิเสธ เขาพูดอย่างตรงไปตรงมาและเปิดเผย

“โรงเรียนมัธยมปลายยาคุชิตัดทิ้งไปได้เลย! ถึงแม้พวกเขาจะติดอันดับ 16 ทีมหรือ 8 ทีมสุดท้ายอยู่เสมอ แต่ผลงานของพวกเขาก็หยุดอยู่แค่นั้น ไม่ว่าจะเป็นทีมสตาฟฟ์โค้ชหรือความแข็งแกร่งโดยรวมของทีม มันยากมากที่พวกเขาจะทะลวงขีดจำกัดไปได้มากกว่านี้”

จางฮั่นพยักหน้า เขาพอจะคุ้นเคยกับทีมโรงเรียนมัธยมปลายที่ทำผลงานได้ดีอยู่บ้าง ในฐานะขาประจำของรอบ 16 ทีมและ 8 ทีมสุดท้าย ยาคุชิมักจะทิ้งความประทับใจในฐานะตัวประกอบไว้ให้เขาเสมอ หากไม่ใช่เพราะโชคช่วย พวกเขาก็คงรักษาอันดับพวกนั้นไว้แทบไม่ได้ด้วยซ้ำ

แม้จะมีความมั่นใจในความสามารถของตัวเอง แต่จางฮั่นก็เชื่อว่าแทบจะไม่มีความหวังเลยที่จะไปถึงโคชิเอ็งกับทีมแบบนั้น ยิ่งเขาคุ้นเคยกับเบสบอลมากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งเข้าใจถึงความซับซ้อนของมันมากเท่านั้น มันไม่ใช่กีฬาที่คนเพียงคนหรือสองคนจะสามารถครอบงำเกมได้ทั้งหมดอย่างเด็ดขาด

ใครๆ ก็บอกว่าพิชเชอร์ที่ยอดเยี่ยมสามารถแบกทีมได้ ไม่ว่าจะในมังงะสองมิติหรือในโลกแห่งความเป็นจริง ตัวอย่างแบบนี้ดูเหมือนจะมีนับไม่ถ้วน แต่ในความเป็นจริง ทีมที่ทำผลงานได้ดีทั้งหมด นอกจากจะมีพิชเชอร์ที่เก่งกาจเป็นพิเศษแล้ว ก็ยังมีเพื่อนร่วมทีมที่ไม่แพ้กันด้วย มิฉะนั้น ต่อให้เป็นพิชเชอร์ที่เก่งกาจเหนือมนุษย์ ก็ไม่มีทางที่จะคว้าชัยชนะไปได้ตลอดรอดฝั่งอย่างแน่นอน รากฐานของโรงเรียนมัธยมปลายยาคุชินั้นตื้นเขินเกินไป! การจะไปให้ถึงโคชิเอ็งกับทีมแบบนี้นั้นแทบจะเป็นไปไม่ได้เลย

“แม้ว่าโคคุชิคังจะรักษาผลงานที่ดีไว้ได้ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา แต่ผู้เล่นอายุน้อยของพวกเขา นอกจากไซเซ็นแล้ว โดยทั่วไปก็อยู่ในระดับปานกลาง พวกเขาอาจจะรักษาอันดับของตัวเองไว้ได้ แต่มันยากเกินไปที่พวกเขาจะสร้างความก้าวหน้า โอกาสที่จะไปถึงโคชิเอ็งคงมีไม่มากนัก แน่นอนว่าการเข้าร่วมทีมแบบนี้ก็มีข้อดีเหมือนกัน: ด้วยความแข็งแกร่งของแก แกน่าจะได้รับบทบาทสำคัญอย่างรวดเร็ว”

โอโนะ บินจิ สมกับเป็นผู้อำนวยการที่มีชื่อเสียงในเขตโตเกียว การวิเคราะห์ของเขาได้รับการพิสูจน์แล้วว่าถูกต้องอย่างสมบูรณ์ในอนาคตอันใกล้นี้

“ถ้าแกอยากอยู่โตเกียวต่อ คำแนะนำของฉันคือเซย์โค กาคุเอ็น ผู้อำนวยการของเซย์โคก็เป็นคนดัง และผลงานในการคุมทีมของเขาก็ดีเช่นกัน แม้ความแข็งแกร่งของผู้เล่นจะไม่ได้โดดเด่น แต่พื้นฐานของพวกเขานั้นแน่นหนา และพวกเขาก็ฝึกซ้อมอย่างขยันขันแข็ง ถ้าแกเข้าร่วมกับพวกเขา มันน่าจะทำให้เซย์โคแข็งแกร่งยิ่งขึ้น และโอกาสที่จะได้ไปโคชิเอ็งก็ไม่ใช่ศูนย์”

พูดถึงตรงนี้ โอโนะ บินจิ ก็หยุดชะงัก แม้เขาจะพูดไม่จบประโยค แต่จางฮั่นก็เดาได้ ไม่ใช่ศูนย์ แต่ก็ไม่ได้สูงเช่นกัน!

ทีมอย่างเซย์โคมีศักยภาพที่จะผงาดขึ้นมาอยู่แล้ว ธรรมเนียมปฏิบัติที่ยอดเยี่ยม ผู้อำนวยการที่มีประสบการณ์ ครูใหญ่ที่พร้อมจะทุ่มทุนสร้าง และกลุ่มผู้เล่นที่กำลังอยู่ในช่วงฟักตัว เมื่อปัจจัยทั้งหมดนี้มารวมกัน ถ้าเป็นในภูมิภาคอื่น มันคงไม่การันตีร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่ก็มีโอกาสสูงมากที่จะได้ไปโคชิเอ็ง

น่าเสียดายที่นี่ไม่ใช่ภูมิภาคอื่น ที่นี่คือโตเกียว มหานครที่ใหญ่ที่สุดในโลก ที่นี่ ทีมอย่างเซย์โคมีอยู่นับไม่ถ้วน นี่ยังไม่รวมถึงทีมมหาอำนาจอีกหลายทีมที่อยู่เหนือพวกเขาขึ้นไปอีก การจะทะลวงขึ้นไปได้นั้นมันยากเกินไป!

โรงเรียนมัธยมปลายเซย์โด ซึ่งมีความแข็งแกร่ง รากฐาน ขวัญกำลังใจของทีม และความเอาใจใส่จากผู้บริหารโรงเรียน ล้วนเหนือกว่าเซย์โคอย่างเทียบไม่ติด แต่พวกเขาก็ยังพลาดการไปโคชิเอ็งติดต่อกันหลายปีไม่ใช่หรือ? แล้วทำไมเซย์โคถึงจะเป็นข้อยกเว้นล่ะ?

“เพียงเพราะคุณทำงานหนัก ไม่ได้หมายความว่าคุณจะได้รับผลตอบแทนเสมอไป” คำกล่าวนี้หมายถึงโตเกียวตะวันตก การจะไปให้ถึงโคชิเอ็งจากที่นี่ นอกจากฝีมือแล้ว คุณยังต้องพึ่งพาดวงที่โคตรจะดีอีกด้วย

“ถ้าโคชิเอ็งคือเป้าหมายที่แท้จริงของแก งั้นแกอาจจะลองพิจารณาโรงเรียนนอกโตเกียวดู บังเอิญว่ามีโรงเรียนแห่งหนึ่งที่นี่กำลังสนใจในตัวแกพอดี”

คานางาวะ, โชนัน กาคุเอ็น

“โรงเรียนนี้ไม่เคยมีชมรมเบสบอลมาก่อน หลังจากถูกซื้อกิจการ ชมรมเบสบอลก็เพิ่งถูกก่อตั้งขึ้น พวกเขาเริ่มมองหาผู้เล่นที่ยอดเยี่ยมจากทั่วประเทศแล้ว แต่กระบวนการก็ไม่ได้ราบรื่นนัก ถึงอย่างนั้น พวกเขาก็รวบรวมผู้เล่นฝีมือดีมาได้จำนวนมากและน่าจะสามารถทำผลงานอะไรเป็นชิ้นเป็นอันได้บ้าง ฉันคุยกับผู้อำนวยการและผู้จัดการทีมของพวกเขาแล้ว พวกเขายินดีที่จะยกเว้นค่าธรรมเนียมแรกเข้าโรงเรียนให้แกทั้งหมด และมอบเงินอุดหนุนที่เหมาะสมให้ด้วย”

โอโนะ บินจิ กล่าว เงื่อนไขนั้นดีมาก! พูดตามตรง เมื่อพิจารณาจากผลงานของจางฮั่นในระดับมัธยมต้น ข้อเสนอที่พวกเขามอบให้นั้นถือว่าพิเศษสุดๆ

แต่น่าเสียดาย ที่จางฮั่นไม่ได้สนใจพวกเขา แม้ว่าเขาจะต้องการลดหย่อนค่าเล่าเรียนและค่าธรรมเนียมแรกเข้า แต่จางฮั่นไม่เคยคิดที่จะออกจากโตเกียว ถึงแม้ผู้หญิงสองคนในบ้านจะทำตัวติดหนึบน่ารำคาญ แต่ในฐานะผู้ชายคนเดียวในครอบครัว จางฮั่นก็ยังทิ้งให้พวกเธออยู่กันตามลำพังไม่ได้อยู่ดี

“เทโตะ, นิโอ, อินะชิโระ, อิจิได, เซย์โด ผมเข้าทีมพวกนี้ไม่ได้เลยสักทีมเหรอครับ?”

แม้ในใจจะมีคำตอบอยู่แล้ว แต่จางฮั่นก็ยังคงดึงดันที่จะถาม

ความรู้สึกผิดวาบขึ้นมาบนใบหน้าของโอโนะ บินจิ แต่เขาก็ยังคงส่ายหน้าอย่างจนใจ

“ทีมมหาอำนาจพวกนี้ไม่ขาดแคลนผู้เล่นหรอก ถ้าเราเป็นคนเสนอชื่อแกไป ด้วยชื่อเสียงของมัตสึคาตะและฝีมือของแก การจะได้โควตารับตรงกรณีพิเศษโดยไม่ต้องสอบนั้นเป็นเรื่องง่ายมาก แต่อาจจะเป็นเรื่องยากมากที่จะให้ทีมมหาอำนาจพวกนี้ยอมยกเว้นค่าธรรมเนียมแรกเข้าให้แก”

พวกเขาไม่ได้ขาดแคลนคน แล้วทำไมพวกเขาจะต้องมาคอยกระตือรือร้นตามหาจางฮั่นด้วยล่ะ? ยิ่งไปกว่านั้น โรงเรียนเหล่านี้มีชื่อเสียง และนักเรียนหลายคน หรืออาจจะหลายสิบคนก็เป็นนักเรียนต่างชาติ เมื่อพวกเขายอมยกเว้นค่าธรรมเนียมแรกเข้าให้จางฮั่น มันก็คงเป็นเรื่องยากสำหรับพวกเขาที่จะจัดการกับปัญหาตามมาอีกมากมาย โค้ชโอโนะเองก็มีเส้นสายอยู่บ้าง และได้ขอความช่วยเหลือจากคนรู้จักไปแล้ว แต่ก็ยังไม่สามารถทำให้มันเกิดขึ้นได้

“งั้นช่างมันเถอะครับ…”

จางฮั่นเป็นคนเปิดกว้างมาก เขาหยิบจดหมายเชิญของเซย์โคขึ้นมาและตัดสินใจในใจเรียบร้อยแล้ว

แววตาของโอโนะ บินจิ ฉายแววเสียดาย จางฮั่นเป็นนักเรียนต่างชาติ และมันก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่เขาจะประสบความสำเร็จ การเข้าร่วมเซย์โคจะยิ่งทำให้เส้นทางในอนาคตของเขายากลำบากยิ่งขึ้น เขาจะทนดูได้อย่างไร?

ปึก!

จู่ๆ โอโนะ บินจิ ก็ยื่นมือออกไปตบลงบนจดหมายเชิญฉบับนั้น

จางฮั่นมองโอโนะ บินจิ ที่อยู่ตรงหน้าด้วยความงุนงง ไม่เข้าใจว่าโค้ชของเขาหมายถึงอะไร

“มันก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้ซะทีเดียว! ยังไงซะ โรงเรียนชื่อดังเก่าแก่หลายแห่งก็ยังคงรักษาธรรมเนียมดั้งเดิมของพวกเขาเอาไว้อยู่ แกเคยได้ยินเรื่องการทดสอบคัดเลือกของโรงเรียนมัธยมปลายไหม?”

“เคยครับ! ดูเหมือนว่าโรงเรียนมัธยมปลายบางแห่งเคยให้นักเรียนใหม่ผ่านการทดสอบและการแข่งขันก่อนเข้าเรียน เพื่อตัดสินใจว่าใครจะได้รับโควตารับตรงกรณีพิเศษ” จางฮั่นไม่ใช่คนโง่ เขาเข้าใจความหมายของโอโนะ บินจิ ในทันที

“โค้ชกำลังจะบอกว่าตอนนี้ก็ยังมีอยู่งั้นเหรอครับ?”

โอโนะ บินจิ พยักหน้า

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล

จบตอน

By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล

═❀═❀═❀═❀═❀═❀═