บทที่ 21 หมีดำเดือดดาล ทลายค่ายกลราชันย์สายลมเหลือง

"หงอคง ทักษะศักดิ์สิทธิ์ของมันเป็นดาวข่มของเจ้า อย่าเพิ่งโจมตีเลย"

ถังซัมจั๋งหรี่ตาลงและมองไปที่ซุนหงอคง

ซุนหงอคงในตอนนี้ ไม่ได้เก่งกาจเหมือนตอนที่บุกอาละวาดบนสวรรค์อีกต่อไปแล้ว รากฐานของเขาถูกทำลาย ทำให้เกิดจุดอ่อนและช่องโหว่มากมาย แม้ว่าพละกำลังของเขาจะทัดเทียมกับยอดฝีมือระดับเซียนทองคำเอกะปรมัตถ์ แต่เขาก็ยังคงถูกจำกัดด้วยข้อจำกัดหลายประการ

ย้อนกลับไปตอนอยู่ที่ลำธารเหยี่ยวโศก มังกรขาวน้อยซึ่งอยู่ในระดับเซียนทองคำ ยังสามารถรับมือกับซุนหงอคงได้ตั้งหลายสิบกระบวนท่า!

พูดง่ายๆ ก็คือ ความแข็งแกร่งของซุนหงอคงนั้นไม่คงที่เอาเสียเลย หากเจอคู่ต่อสู้ที่แพ้น้ำ ใช้ลมศักดิ์สิทธิ์ซามาธิ หรือไฟศักดิ์สิทธิ์ซามาธิไม่ได้ เขาก็สามารถสำแดงพลังในระดับเซียนทองคำต้าหลัวออกมาได้ แต่ถ้าต้องเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้พวกนี้ล่ะก็ ผลลัพธ์ก็คงยากจะคาดเดา

"แต่ว่า..."

ซุนหงอคงอยากจะอ้าปากแย้ง

"ศิษย์พี่ใหญ่ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวศิษย์น้องจะไปลากคอไอ้เดรัจฉานนั่นมา บิดหัวมันทำเป็นกระโถนให้ศิษย์พี่เอง! ศิษย์น้องจะแก้แค้นให้ท่านอย่างแน่นอน!"

เมื่อเห็นดังนั้น ปีศาจหมีดำก็ควงทวนพู่ดำ แล้วพุ่งทะยานเข้าใส่ราชาน้ำเต้าสายลมเหลือง โดยที่ถังซัมจั๋งก็ไม่ได้ห้ามปรามแต่อย่างใด

"ฮึ่ม ขนาดเจ้าลิงนั่นยังไม่ใช่คู่มือของข้า แล้วแกเป็นใครมาจากไหนถึงได้มารนหาที่ตายถึงที่นี่?!"

ราชาน้ำเต้าสายลมเหลืองรู้สึกประหลาดใจกับการเคลื่อนไหวอันผิดปกติของคณะจาริกแสวงบุญ ไม่เพียงแต่จะมีระดับเซียนทองคำไท่อี้หลายตนเท่านั้น แต่ตอนนี้กลับมียอดฝีมือระดับเซียนทองคำไท่อี้ขั้นสูงสุดโผล่มาอีกตน

แต่ชัยชนะเหนือซุนหงอคงก่อนหน้านี้ ก็ทำให้มันลำพองใจจนตัวพอง แล้วมันจะไปกลัวปีศาจหมีดำได้อย่างไร?

มันงัดเอาไม้ตายเดิมออกมาใช้ โดยกระตุ้น "ลมศักดิ์สิทธิ์ซามาธิ" พัดกระหน่ำเข้าใส่ปีศาจหมีดำ

"ศิษย์พี่ (ศิษย์น้อง) ระวัง!"

เมื่อเห็นเช่นนั้น เหล่าศิษย์พี่ศิษย์น้องต่างก็ร้องเตือนด้วยความห่วงใย ท้ายที่สุดแล้ว แม้แต่ซุนหงอคงที่แข็งแกร่งที่สุดในหมู่พวกเขายังพ่ายแพ้ให้กับพายุทรายสีเหลืองนี้ พวกเขาจึงอดไม่ได้ที่จะเป็นห่วงความปลอดภัยของปีศาจหมีดำ

มีเพียงถังซัมจั๋งเท่านั้นที่ยังคงสงบนิ่ง เพราะแม้ว่าลมศักดิ์สิทธิ์ซามาธิจะร้ายกาจเพียงใด แต่มันก็ไร้ผลกับปีศาจหมีดำ

ปีศาจหมีดำมุ่งมั่นที่จะเอาชนะราชาน้ำเต้าสายลมเหลืองให้จงได้!

ทุกสรรพสิ่งในจักรวาลล้วนมีความเชื่อมโยงและข่มกันเอง

ลองไปค้นดูข้อมูลของปีศาจหมีสิ แม้ว่าปีศาจหมีดำจะกลายเป็นปีศาจไปแล้ว แต่สัญชาตญาณตามสายพันธุ์ก็ยังคงอยู่ มันไม่ได้พึ่งพาการมองเห็นมากเท่าซุนหงอคง มันแค่หลับตาลง เงี่ยหูฟังเสียงรอบตัว ประเมินตำแหน่งของราชาน้ำเต้าสายลมเหลือง แล้วพุ่งเข้าโจมตีด้วยทวนพู่ดำ

"เคร้ง!"

"ปัง!"

"อั้ก!"

ปีศาจหมีดำในยามที่โกรธเกรี้ยวจะมีพละกำลังมหาศาลเพียงใด?

เพียงแค่การโจมตีครั้งเดียว ส้อมเหล็กสามง่ามในมือของราชาน้ำเต้าสายลมเหลืองก็หลุดกระเด็น! พลังโจมตียังคงพุ่งทะยานอย่างไม่ลดละ ซัดร่างของราชาน้ำเต้าสายลมเหลืองกระเด็นถอยหลังไปไกลนับร้อยฟุต จนมันต้องกระอักเลือดออกมาคำโต!

"เป็นไปไม่ได้!"

ราชาน้ำเต้าสายลมเหลืองเบิกตากว้างด้วยความเหลือเชื่อ

ไอ้ตัวดำนี่มันเป็นใครกัน?! ขนาดฉีเทียนต้าเชิ่ง หนึ่งในเจ็ดมหาปราชญ์แห่งเผ่าพันธุ์ปีศาจ ข้ายังเอาชนะมาได้ แล้วข้าจะมาแพ้ไอ้ตัวดำนี่ได้อย่างไร? ไอ้ตัวดำนี่แข็งแกร่งขนาดนี้ ทำไมข้าถึงไม่เคยได้ยินชื่อมันมาก่อนเลยล่ะ?

"ไอ้เดรัจฉาน กล้าดีนักนะที่มาทำร้ายศิษย์พี่ของข้า! ไปลงนรกซะเถอะ!"

ปีศาจหมีดำไม่สนใจความประหลาดใจของราชาน้ำเต้าสายลมเหลือง มันแทงทวนพู่ดำออกไป หวังจะปลิดชีพอีกฝ่าย

นับตั้งแต่ถังซัมจั๋งรับพวกเขาเป็นศิษย์ พวกเขาก็กลายเป็นครอบครัวปีศาจที่รักใคร่กลมเกลียวกัน บัดนี้เมื่อซุนหงอคงต้องมาพลาดท่าเสียทีให้กับราชาน้ำเต้าสายลมเหลือง ปีศาจหมีดำก็ย่อมต้องออกโรงแก้แค้นแทนเป็นธรรมดา

เมื่อเห็นปีศาจหมีดำพุ่งเข้ามาด้วยจิตสังหารอันพวยพุ่ง และทวนพู่ดำก็ขยับเข้ามาใกล้เรื่อยๆ ใบหน้าของราชาน้ำเต้าสายลมเหลืองก็เต็มไปด้วยความสิ้นหวัง

บำเพ็ญเพียรมาตั้งหลายหมื่นปี กว่าจะบรรลุถึงระดับเซียนทองคำไท่อี้ได้ ข้าจะต้องมาจบชีวิตลงในวันนี้จริงๆ หรือ?

ในเวลานี้ ราชาน้ำเต้าสายลมเหลืองรู้สึกเสียใจอย่างสุดซึ้ง เขาไม่น่าเอาชีวิตไปเสี่ยงเพื่อพุทธศาสนาเลย บนเขาหลิงซาน พวกผู้มีอำนาจในพุทธศาสนาไม่เคยเห็นหัวเผ่าพันธุ์ปีศาจอย่างเขาเลยแม้แต่น้อย เขาแค่หลงกลกับทรัพยากรการบ่มเพาะ และของวิเศษสวรรค์และโลกที่พระโพธิสัตว์หลิงจี๋นำมาล่อใจเท่านั้น...

"ไอ้หนู ไว้ชีวิตปีศาจตนนั่นด้วย!"

"ฟุ่บ!"

ทันใดนั้น เสียงของถังซัมจั๋งก็ดังขึ้น ทวนพู่ดำหยุดชะงักห่างจากหน้าผากของราชาน้ำเต้าสายลมเหลืองเพียงสามนิ้ว พลังลมอันแหลมคมจากคมทวนทิ้งรอยแดงไว้บนหน้าผากของมัน!

มันเฉียดตายไปแค่นิดเดียวเท่านั้น!

"แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก..."

เมื่อรอดพ้นจากความตายมาได้อย่างหวุดหวิด ราชาน้ำเต้าสายลมเหลืองก็ทรุดลงกองกับพื้นอย่างหมดเรี่ยวแรง ร่างกายชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อ

"ตูม!"

วินาทีต่อมา กลิ่นอายพลังของราชาน้ำเต้าสายลมเหลืองก็เปลี่ยนไป มันสามารถทะลวงขีดจำกัดได้สำเร็จ!

"ระหว่างความเป็นและความตาย ย่อมมีความหวาดกลัวอันยิ่งใหญ่ซ่อนอยู่ เจ้าเต็มใจที่จะฝากตัวเป็นศิษย์ของอาตมาหรือไม่?"

ถังซัมจั๋งเดินเข้าไปหาราชาน้ำเต้าสายลมเหลืองและเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

ราชาน้ำเต้าสายลมเหลืองตนนี้ เข้าเกณฑ์การรับเป็นศิษย์พอดี

"ระหว่างความเป็นและความตาย ย่อมมีความหวาดกลัวอันยิ่งใหญ่ซ่อนอยู่..."

ราชาน้ำเต้าสายลมเหลืองพึมพำอย่างเหม่อลอย ก่อนที่สีหน้าจะเปลี่ยนเป็นความตระหนักรู้

มิน่าล่ะ ผู้จาริกแสวงบุญถึงสั่งให้ชายตัวดำหยุดมือในตอนนั้น ที่แท้เขาก็พยายามจะช่วยข้าทะลวงขีดจำกัดนี่เอง!

ข้าได้ยินมาว่าร่างที่แท้จริงของผู้จาริกแสวงบุญคือจักจั่นทองคำผู้ลึกลับ ซึ่งก็เป็นผู้อาวุโสในเผ่าพันธุ์ปีศาจของข้าเช่นกัน มิน่าล่ะ เขาถึงได้มีปีศาจมากมายรายล้อมอยู่รอบตัว ขนาดมหาปีศาจระดับเซียนทองคำไท่อี้ ยังยอมมาหามเกี้ยวให้เขาเลย!

นี่คือยอดปีศาจไร้พ่ายแห่งเผ่าพันธุ์ปีศาจอย่างแน่นอน!

"ท่านอาจารย์ของข้าถามเจ้าอยู่นะ มัวเหม่ออะไรอยู่ล่ะ? เสียมารยาทจริงๆ อย่าหาว่าทวนพู่ดำของข้าไร้ความปรานีก็แล้วกัน ข้าจะปลิดชีพเจ้าด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว!"

เมื่อราชาน้ำเต้าสายลมเหลืองได้สติ เขาก็เห็นปีศาจหมีดำจ้องมองเขาด้วยสายตาโกรธเคือง ทวนยาว หนา ดำ แหลมคม และแข็งแกร่ง ส่องประกายเย็นเยียบ ทำเอาเขากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก

"ศิษย์ขอน้อมคารวะท่านอาจารย์!"

ราชาน้ำเต้าสายลมเหลืองก้มกราบแทบเท้าของถังซัมจั๋ง

"ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ ที่รับราชาน้ำเต้าสายลมเหลืองเป็นศิษย์ได้สำเร็จ!"

"ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ คุณได้รับคะแนนการบ่มเพาะจำนวนหนึ่ง!"

"ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ ระดับการบ่มเพาะของคุณเลื่อนขั้นเข้าสู่ขอบเขตเซียนแท้จริงขั้นปลาย!"

"ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ คุณได้รับทักษะศักดิ์สิทธิ์!"

"ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ คุณได้รับการบ่มเพาะวิถีเต๋าเทียบเท่าสามพันปี!"

"ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ คุณได้รับภาพฉายระฆังตงหวง 1 ชิ้น!"

เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง รางวัลอื่นๆ ก็ดูธรรมดาทั่วไป แต่รางวัลชิ้นสุดท้ายนี่สิที่ไม่เหมือนใคร

ระฆังตงหวง หรือที่รู้จักกันในชื่อระฆังแห่งความโกลาหล เป็นของวิเศษสวรรค์ที่ตงหวงไท่อี้ ผู้ปกครองเผ่าพันธุ์ปีศาจ ใช้ในการสะกดโชคชะตาของเผ่าพันธุ์ปีศาจ! และเป็นหนึ่งในสามสมบัติสุดยอดแห่งความโกลาหลที่สร้างขึ้นจากขวานผานกู่! (แก้ไขข้อผิดพลาด วันที่ 9 มิถุนายน 2022)

"เจ้าเสือ มานี่สิ ให้อาจารย์ช่วยค้นหาความจริง ความดี และความงามในตัวเจ้าต่อเถอะ"

ถังซัมจั๋งกวักมือเรียกแม่ทัพอิ๋นและเอ่ยขึ้น

พลังบ่มเพาะวิถีเต๋าที่เราได้รับมา ย่อมต้องรีบนำไปเปลี่ยนให้เป็นพลังที่แท้จริงให้เร็วที่สุด

"รับทราบขอรับ ท่านอาจารย์!"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ดวงตาของแม่ทัพอิ๋นก็เบิกกว้างด้วยความดีใจ ใบหน้าเปี่ยมไปด้วยความสุขขณะที่เขาวิ่งไปหาถังซัมจั๋งแล้วย่อตัวลง

"การตรัสรู้จากเบื้องบน!"

ถังซัมจั๋งยื่นมือขวาไปวางบนหัวของแม่ทัพอิ๋น ถ่ายทอดพลังบ่มเพาะวิถีเต๋าจำนวนสามพันปีลงไป

"ตู้ม!"

ด้วยกลิ่นอายพลังที่เปลี่ยนไป เพียงชั่วพริบตา แม่ทัพอิ๋นก็ได้รับการยกระดับเข้าสู่ขอบเขตเซียนทองคำขั้นต้น!

"นี่มัน..."

ราชาน้ำเต้าสายลมเหลืองจ้องมองถังซัมจั๋งด้วยความตกตะลึง ท่านอาจารย์ นี่มันความสามารถบ้าอะไรกันเนี่ย?! ยกระดับการบ่มเพาะให้พุ่งพรวดพราดได้ในพริบตาเลยเหรอ?

แม้พุทธศาสนาจะมีวิธีการเช่นนี้ แต่ก็ห่างไกลจากความง่ายดายและรวดเร็วแบบที่ท่านอาจารย์ทำนัก!

"ศิษย์น้อง ท่านอาจารย์ของเราคือพระพุทธเจ้าที่แท้จริงเพียงหนึ่งเดียวในสามภพ ไม่ต้องตกใจไปหรอกน่า"

มังกรขาวน้อยตบไหล่ราชาน้ำเต้าสายลมเหลืองเบาๆ แล้วเอ่ยขึ้น

"อะไรนะ?! พระพุทธเจ้าที่แท้จริงเพียงหนึ่งเดียวในสามภพงั้นรึ?!"

ดวงตาของราชาน้ำเต้าสายลมเหลืองแทบจะถลนออกมานอกเบ้า วันนี้วันเดียวเขาเจอเรื่องน่าตกใจมากกว่าที่เคยเจอมาตลอดพันปีเสียอีก!

ยอดปีศาจไร้พ่าย พระพุทธเจ้าที่แท้จริงเพียงหนึ่งเดียวงั้นรึ?!

หลังจากนั้น คณะจาริกแสวงบุญก็เดินทางไปพักผ่อนที่ถ้ำสายลมเหลือง ราชาน้ำเต้าสายลมเหลืองสั่งให้ลูกสมุนต้อนรับขับสู้เป็นอย่างดี พวกเขานำสัตว์แปลกตานานาชนิด ผลไม้ศักดิ์สิทธิ์ ดอกไม้ และของมีค่าทุกอย่างที่หาได้บนสันเขาสายลมเหลืองออกมาต้อนรับอย่างเต็มที่