บทที่ 30 เข้าพบโฮคาเงะ

บทที่ 30 เข้าพบโฮคาเงะ

ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น กำลังสูบยาสูบขณะที่มองดูประวัติของอุจิวะ ริว เขายิ้มก่อนจะวางมันลง ตอนนั้นเอง คนในตระกูลก็เข้ามารายงาน

“ร-รายงานท่านโฮคาเงะ ผู้นำตระกูลอุจิวะพาชายหนุ่มคนหนึ่งมาขอเข้าพบครับ”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น ก็ชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะลุกขึ้นยืน

“นายบอกว่า... ผู้นำตระกูลอุจิวะมาที่นี่งั้นรึ?”

เขาวางกล้องยาสูบลง ยืดตัวตรง และขมวดคิ้ว ทำไมพวกเขาถึงมาเยือนในยามวิกาลแบบนี้ล่ะ?

“ก่อนอื่น พาพวกเขาไปที่ห้องโถงใหญ่ก่อน เดี๋ยวชั้นจะตามไป”

พูดจบ ฮิรุเซ็นก็รีบเปลี่ยนไปสวมชุดกิโมโนที่เป็นทางการมากขึ้น

จากนั้น เขาก็มุ่งหน้าไปยังห้องโถงใหญ่ ภายในห้อง อุจิวะ ฮิโรโทโมะ และ อุจิวะ ริว นั่งอยู่บนที่นั่งแขก ไม่ว่าจะตั้งใจหรือไม่ก็ตาม พวกเขาได้เลือกนั่งในตำแหน่งที่นั่งแขกที่สำคัญที่สุดไปแล้ว

ฮิรุเซ็นหรี่ตาลงเล็กน้อยก่อนจะหัวเราะอย่างร่าเริง

“ฮ่าฮ่าฮ่า การที่ผู้นำตระกูลฮิโรโทโมะมาเยือนเขตตระกูลซารุโทบิของชั้น ถือเป็นเกียรติแก่บ้านอันต่ำต้อยของชั้นจริงๆ!”

อุจิวะ ฮิโรโทโมะ ปรายตามองอุจิวะ ริว หลังจากได้รับจังหวะพยักหน้าตอบรับ เขาก็เริ่มพูดตามบทที่พวกเขาได้เตรียมการกันไว้ก่อนหน้านี้

“ท่านโฮคาเงะ ท่านก็พูดเกินไปครับ ตัวผม อุจิวะ ฮิโรโทโมะ ชื่นชมท่านมานานและอยากจะมาเยือนตั้งนานแล้ว อย่างไรก็ตาม สงครามทำให้พวกเรายุ่งเหยิง และเพิ่งจะตอนนี้เองที่สถานการณ์คลี่คลายลง ผมถึงสามารถพาคนในตระกูลมาแสดงความเคารพได้ครับ”

คำพูดของอุจิวะ ฮิโรโทโมะ นั้นถูกร้อยเรียงมาอย่างดีและดูมีเหตุมีผล

ฮิรุเซ็นสังเกตเห็นการสื่อสารทางสายตาระหว่างอุจิวะ ฮิโรโทโมะ และอุจิวะ ริว อย่างเป็นธรรมชาติ แต่เขาก็ไม่ได้ทักท้วงอะไร บางเรื่องก็ปล่อยให้มันเป็นเรื่องที่ไม่ต้องพูดออกมาจะดีกว่า

“แหม ผู้นำตระกูลฮิโรโทโมะ คุณพูดอะไรแบบนั้นล่ะ? ชั้นเองก็เพิ่งจะมารับตำแหน่งนี้ นี่เป็นครั้งแรกของชั้นในฐานะโฮคาเงะ และชั้นยังขาดประสบการณ์นัก ชั้นยังต้องพึ่งพาการสนับสนุนจากตระกูลอุจิวะนะ”

ฮิรุเซ็นลองหยั่งเชิงดู

อุจิวะ ฮิโรโทโมะ ถึงกับอึ้งไปชั่วขณะ...นี่มันไม่ได้อยู่ในบทที่พวกเขาซ้อมกันมานี่นา เขามองไปที่อุจิวะ ริว ซึ่งลุกขึ้นยืนและดึงอุจิวะ ฮิโรโทโมะ ให้โค้งคำนับฮิรุเซ็นพร้อมกัน

“ท่านโฮคาเงะ ท่านถ่อมตัวเกินไปแล้วครับ ท่านคือโฮคาเงะ ผู้นำสูงสุดของหมู่บ้าน พวกเราตระกูลอุจิวะต่างหากที่หวังพึ่งพาคำชี้แนะจากท่าน ยิ่งไปกว่านั้น ตระกูลอุจิวะยินดีที่จะให้การสนับสนุนทุกการตัดสินใจของท่านอย่างเต็มที่ครับ”

อุจิวะ ริว ไม่ได้ตกหลุมพราง ในทางกลับกัน เขาประกาศความจงรักภักดีของตระกูลอุจิวะต่อฮิรุเซ็นโดยตรง ฮิรุเซ็นประหลาดใจไปครู่หนึ่งก่อนที่ใบหน้าของเขาจะแดงซ่านด้วยความตื่นเต้น เขารีบพยุงอุจิวะ ริว และอุจิวะ ฮิโรโทโมะ ให้ลุกขึ้น

“โอ้ ได้โปรด ลุกขึ้นเถอะ! ผู้นำตระกูลฮิโรโทโมะ ริว ทำแบบนี้ทำไมกัน?”

หางตาของฮิรุเซ็นยับย่นด้วยความดีใจ นี่มันข่าวดีสุดๆ...การที่ตระกูลที่แข็งแกร่งที่สุดในโคโนฮะมาอยู่ข้างเขา จะทำให้การจัดการกับตระกูลอื่นๆ ง่ายขึ้นมาก

“ใครก็ได้ ยกน้ำชามาให้แขกที! มารยาทหายไปไหนหมด?”

เขาเป็นคนพาฮิโรโทโมะและริวกลับไปนั่งที่ด้วยตัวเอง

คนรับใช้ของตระกูลซารุโทบิรีบไปเตรียมน้ำชาอย่างเร่งรีบ...นี่คือแขกคนสำคัญเชียวนะ!

ขณะที่ฮิรุเซ็นพาอุจิวะ ริว กลับไปนั่ง เขาก็ตบไหล่ริวเบาๆ พร้อมกับรอยยิ้มที่มีความหมายแฝง อุจิวะ ริว เองก็ยิ้มบางๆ ตอบ จังหวะที่ฮิรุเซ็นกำลังจะกลับไปนั่งที่ อุจิวะ ริว ก็อัญเชิญกระเป๋าใส่อาวุธออกมาจากคัมภีร์และยื่นให้ฮิรุเซ็น

“ท่านโฮคาเงะครับ นี่คือกระเป๋าใส่อาวุธครบชุดที่ได้มาจากการทำการค้ากับตระกูลเนโกะมาตะครับ เราได้ยินมาว่าลูกชายคนโตของท่านเพิ่งเข้าเรียนที่โรงเรียนนินจา นี่จึงเป็นของขวัญเล็กๆ น้อยๆ เพื่อแสดงความขอบคุณจากพวกเราครับ โปรดรับไว้ด้วยเถอะครับ”

ฮิรุเซ็นขมวดคิ้ว

“นี่มัน... ชั้นจะรับของขวัญจากพวกนายได้ยังไง พวกนายเป็นแขกของชั้น ชั้นต่างหากที่ควรจะเป็นฝ่ายต้อนรับพวกนายให้ดี เอากลับไปเถอะ”

อุจิวะ ริว ยังคงคะยั้นคะยอ

“ท่านโฮคาเงะ ท่านได้ต่อสู้อย่างยอดเยี่ยมเพื่อโคโนฮะ พวกเราเพียงแค่อยากจะแสดงความซาบซึ้งใจเท่านั้น โปรดรับไว้เถอะครับ”

ฮิรุเซ็นตอบกลับอย่างหนักแน่น

“การปกป้องชาวบ้านเป็นหน้าที่ของโฮคาเงะอยู่แล้ว นี่มันอะไรกัน? เอากลับไปซะ!”

เขาผลักมันออกไปอีกครั้ง

อุจิวะ ริว หงายไพ่ใบสุดท้าย

“แหม ท่านโฮคาเงะครับ นี่คือความจริงใจของตระกูลอุจิวะนะครับ พวกเราอาจจะไม่ได้มีอะไรมากมาย แต่พวกเราเชี่ยวชาญเรื่องอาวุธครับ พอได้ยินว่านายน้อยชินโนะซึเกะเข้าเรียน พวกเราก็เลยเตรียมอาวุธชุดใหม่ล่าสุดและดีที่สุดมาให้เขาทดสอบดูครับ นี่ก็ถือว่านายน้อยชินโนะซึเกะได้ช่วยพวกเราด้วยเหมือนกันนะครับ!”

ตาของฮิรุเซ็นหรี่ลงขณะที่เขาพิจารณาอุจิวะ ริว ชายหนุ่มคนนี้ช่างเฉียบแหลมจริงๆ...เขาพูดซะจนฟังดูเหมือนว่าลูกชายของเขากำลังเป็นฝ่ายช่วยตระกูลอุจิวะซะอย่างนั้น ยิ่งไปกว่านั้น การที่เขาพูดถึง “อาวุธชั้นยอดจำนวนมาก” ก็เป็นการบอกใบ้ถึงความเป็นไปได้ในการทำข้อตกลงเรื่องการจัดหาอาวุธในอนาคต

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ฮิรุเซ็นก็ยิ้มออกมา

“ฮ่าฮ่า ถ้างั้นชั้นจะขอรับสิ่งนี้ไว้ในนามของลูกชายชั้นก็แล้วกันนะ ขอบใจมากนะ ริว และผู้นำตระกูลฮิโรโทโมะ”

อุจิวะ ริว รีบเสริม

“ท่านโฮคาเงะ โปรดอย่ากล่าวเช่นนั้นเลยครับ ชั้นเชื่อว่านายน้อยชินโนะซึเกะจะต้องเติบโตขึ้นเป็นเสาหลักของโคโนฮะ และกลายเป็นนินจาที่ยิ่งใหญ่ได้อย่างแน่นอนครับ!”

คำเยินยอนี้ทำเอาฮิรุเซ็นหัวเราะลั่นอย่างชอบใจ ตบไหล่อุจิวะ ริว ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ในขณะเดียวกัน อุจิวะ ฮิโรโทโมะ ก็ตกอยู่ในห้วงความคิด...บางทีอุจิวะ ริว อาจจะเหมาะสมที่จะเป็นผู้นำตระกูลมากกว่าเขาเสียอีก

ไม่นานนัก คนรับใช้ของตระกูลซารุโทบิก็นำน้ำชามาเสิร์ฟให้กับฮิรุเซ็น ผู้นำตระกูลอุจิวะ และอุจิวะ ริว จังหวะที่ทั้งสามคนกำลังจิบชา คนในตระกูลซารุโทบิอีกคนก็วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามา...ซึ่งก็คือคนเดียวกับที่เข้ามารายงานก่อนหน้านี้นั่นเอง

“ร-รายงานท่านโฮคาเงะ ข้างนอก...”

เขาชะงักไปเมื่อเห็นอุจิวะ ฮิโรโทโมะ และอุจิวะ ริว

ฮิรุเซ็นขมวดคิ้ว

“ผู้นำตระกูลฮิโรโทโมะและริวคือคนกันเองทั้งนั้น พูดมาได้เลย!”

อุจิวะ ริว และอุจิวะ ฮิโรโทโมะ ลุกขึ้นและโค้งคำนับ ฮิรุเซ็นยิ้มและทำมือเป็นสัญญาณให้พวกเขานั่งลงและฟังด้วยกัน

“ครับ! ท่านโฮคาเงะ ผู้นำของพันธมิตรอิโนะ-ชิกะ-โจมาขอเข้าพบครับ!”

เขาปรายตามองอุจิวะทั้งสองคน

ฮิรุเซ็นรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง ก่อนหน้านี้ อิโนะ-ชิกะ-โจยังคงวางตัวเป็นกลาง ไม่ได้สนับสนุนหรือต่อต้านเขา แต่ตอนนี้ ทั้งสามตระกูลมาพร้อมกันเลย...น่าจะเป็นเพราะอิทธิพลของอาคิมิจิ โทริฟุ สหายเก่าของเขานั่นเอง!

ฮิรุเซ็นลุกขึ้นยืนและพูดกับอุจิวะ ฮิโรโทโมะ และอุจิวะ ริว

“โปรดรออยู่ที่นี่ก่อนนะ ชั้นจะไปต้อนรับผู้นำตระกูลทั้งสาม แล้วเราค่อยมาหารือเรื่องต่างๆ ด้วยกัน”

“ด้วยความยินดีครับ”

อุจิวะ ฮิโรโทโมะ ตอบกลับพร้อมกับรอยยิ้ม อุจิวะ ริว ยังคงนั่งจิบชาต่อไป เขาคาดการณ์เรื่องนี้ไว้อยู่แล้ว...อิโนะ-ชิกะ-โจมาที่นี่เพื่อประกาศจุดยืนของพวกเขา ไม่ว่ายังไงก็ตาม ตระกูลอุจิวะก็เป็นตระกูลแรกที่ให้คำมั่นว่าจะสนับสนุน และในแง่ของอิทธิพลและความแข็งแกร่ง พวกเขาก็มีความสำคัญมากกว่าอยู่ดี

เป็นไปตามคาด ไม่นานหลังจากนั้น ผู้นำตระกูลทั้งสามก็เดินเข้ามาในห้องโถงพร้อมกับฮิรุเซ็น พวกเขาพูดคุยกันอย่างเป็นกันเอง

อุจิวะ ฮิโรโทโมะ สูดลมหายใจเข้าลึกเมื่อเห็นพวกเขา...อาคิมิจิ โทริฟุ สมาชิกหน่วยคุ้มกันของโฮคาเงะรุ่นที่ 2 พร้อมด้วยยามานากะ คุโมไค และนารา ลูหมิง ผู้นำคนปัจจุบันของอิโนะ-ชิกะ-โจ

เขาปรายตามองอุจิวะ ริว ซึ่งยังคงนิ่งเฉยและจิบชาต่อไป มิน่าล่ะ หมอนี่ถึงได้ยืนกรานที่จะมาขอเข้าพบในคืนนี้ให้ได้

ฮิรุเซ็นแนะนำอิโนะ-ชิกะ-โจ

“อ้อ ชั้นลืมบอกไป คืนนี้เป็นคืนที่โชคดีจริงๆ ผู้นำตระกูลอุจิวะและคนในตระกูลที่มีพรสวรรค์ก็มาเยือนด้วยเหมือนกันนะ”

นี่คือความจงใจ เพื่อทดสอบปฏิกิริยาของทั้งสองฝ่าย

━━━━━━━━━━━━━━━

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล

จบตอน