บทที่ 31 ความร่วมมือ

บทที่ 31 ความร่วมมือ

ดวงตาของนารา ลูหมิง สว่างวาบขึ้น เขาไม่คาดคิดเลยว่าในช่วงเวลาที่สำคัญขนาดนี้ ตระกูลอุจิวะจะมาเพื่อมอบความจงรักภักดีด้วยเหมือนกัน เป็นที่น่าสังเกตว่าจนถึงตอนนี้ยังไม่มีตระกูลไหนทำแบบนั้นเลย

สิ่งที่เขาให้คุณค่าก็คือโอกาสในการเสนอความช่วยเหลือในยามยากลำบากนี่แหละ นั่นคือเหตุผลที่เขาพาผู้นำของตระกูลอาคิมิจิและยามานากะมาเข้าพบ อย่างไรก็ตาม เขาไม่เคยคาดคิดเลยว่าตระกูลอุจิวะ ซึ่งเป็นหนึ่งในสองตระกูลนินจาชั้นสูงที่ยิ่งใหญ่ จะเลือกทำแบบเดียวกัน

เรื่องนี้ทำให้เขาปรายตามองอุจิวะ ฮิโรโทโมะ เท่าที่เขารู้ ฮิโรโทโมะเป็นคนฉลาด แต่ก็ไม่น่าจะเข้าใจถึงความซับซ้อนที่อยู่เบื้องหลังความเคลื่อนไหวนี้ได้หรอก

จากนั้น เขาก็มองไปที่อุจิวะ ริว อุจิวะ ริว วางถ้วยชาลงและพยักหน้าให้เขาพร้อมกับรอยยิ้มบางๆ ก่อนจะลุกขึ้นและกล่าวกับซารุโทบิ ฮิรุเซ็น

“ท่านโฮคาเงะ ผู้นำตระกูลของเราได้กล่าวไว้แล้วว่า ตั้งแต่นี้ต่อไป พวกเราจะปฏิบัติตามการนำของท่านอย่างไม่มีข้อกังขาครับ”

อุจิวะ ฮิโรโทโมะ ก็พยักหน้าเห็นด้วยเช่นกัน ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น ยิ้มอย่างพึงพอใจและตอบกลับว่า

“ไม่ต้องมากพิธีหรอก ชั้นรู้สึกเป็นเกียรติมากที่ได้รับความไว้วางใจจากตระกูลอุจิวะ ในอนาคต ชั้นก็หวังว่าผู้นำตระกูลฮิโรโทโมะจะคอยดูแลพวกเราด้วยเช่นกันนะ”

“พวกเราต่างหากล่ะครับที่ต้องการการดูแลจากท่านโฮคาเงะ”

อุจิวะ ฮิโรโทโมะ ตอบกลับพร้อมกับรอยยิ้มเล็กน้อย

นารา ลูหมิง ชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะแสดงความรู้สึกแบบเดียวกันออกมา ซึ่งนั่นทำให้ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น รู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง การดื่มน้ำชาใช้เวลานานกว่าสองชั่วโมง ทั้งเจ้าบ้านและแขกต่างก็เพลิดเพลินกันอย่างเต็มที่ก่อนจะแยกย้ายกันไปในที่สุด

จังหวะที่อุจิวะ ริว และอุจิวะ ฮิโรโทโมะ ก้าวออกจากเขตตระกูลซารุโทบิ นารา ลูหมิง ก็เรียกขึ้น

“โปรดรอก่อนครับ ทั้งสองท่าน!”

อุจิวะ ริว และอุจิวะ ฮิโรโทโมะ ชะงัก ก่อนจะหันกลับไปเห็นนารา ลูหมิง พวกเขาสบตากันก่อนที่อุจิวะ ฮิโรโทโมะ จะถามขึ้น

“ผู้นำตระกูลลูหมิง มีธุระอะไรเหรอครับ?”

นารา ลูหมิง มองอุจิวะ ริว อย่างลึกซึ้งก่อนจะยิ้มให้อุจิวะ ฮิโรโทโมะ

“ผู้นำตระกูลฮิโรโทโมะ คุณช่างมีวิสัยทัศน์กว้างไกลจริงๆ ครับ”

อุจิวะ ฮิโรโทโมะ รู้สึกงุนงงไปชั่วขณะ ไม่แน่ใจว่านารา ลูหมิง หมายถึงอะไร ขณะที่เขากำลังครุ่นคิดว่าจะตอบยังไงดี อุจิวะ ริว ก็พูดขึ้นมา

“ผู้นำตระกูลลูหมิงก็ยอดเยี่ยมไม่แพ้กันเลยครับ ท้ายที่สุดแล้ว ในเรื่องของการลงทุน ยิ่งลงมือเร็วเท่าไหร่ก็ยิ่งดีเท่านั้น”

น้ำเสียงของอุจิวะ ริว แฝงความเย็นชาไว้บางเบา ทุกคนที่อยู่ที่นี่ต่างก็มาเพื่อลงทุน และการพูดจาตรงไปตรงมาขนาดนี้ก็ดูจะไม่ค่อยสุภาพนัก

ถ้าจะพูดให้ดูดี มันก็คือการลงทุน แต่ถ้าพูดกันตรงๆ มันก็คือการวางเดิมพันนั่นแหละ ในเมื่อตอนนี้พวกเขาทั้งคู่ต่างก็เป็นที่ปรึกษาภายใต้ขั้วอำนาจของซารุโทบิ ฮิรุเซ็นแล้ว ก็ไม่มีใครเหนือไปกว่าใครหรอก

จู่ๆ นารา ลูหมิง ก็เข้าใจแล้ว เป็นผู้ชายคนนี้จริงๆ สินะ...เขาคือผู้อยู่เบื้องหลังความเคลื่อนไหวนี้ ระหว่างการดื่มน้ำชา เขาสังเกตเห็นอุจิวะ ฮิโรโทโมะ เหลือบมองอุจิวะ ริว อยู่หลายครั้ง

เขาแค่พูดขึ้นมาเพื่อยืนยันข้อสงสัยของเขาเท่านั้น แน่นอนว่าคนที่ไม่ค่อยฉลาดคงจะไม่เข้าใจความหมายแฝงของคำถามของเขาหรอก

“ต้องขออภัยที่เสียมารยาทครับ ริว เพื่อเป็นการชดเชย ตั้งแต่นี้ไป ตระกูลอุจิวะจะได้รับส่วนลด 30% สำหรับสมุนไพรจากตระกูลนาราครับ”

นารา ลูหมิง เป็นคนฉลาด ต่อให้เขาไม่เสนอของชดเชยให้ มันก็ไม่ใช่เรื่องสลักสำคัญอะไร

อย่างไรก็ตาม เมื่อพิจารณาจากสติปัญญาของอุจิวะ ริว อิทธิพลของตระกูลอุจิวะ และความจงรักภักดีที่พวกเขามีร่วมกันต่อขั้วอำนาจซารุโทบิ เขาจึงตัดสินใจเสนอส่วนลดให้หลังจากชั่งน้ำหนักปัจจัยหลายๆ อย่างแล้ว

จังหวะที่อุจิวะ ฮิโรโทโมะ กำลังจะตอบตกลง อุจิวะ ริว ก็แทรกขึ้น

“ในฐานะตระกูลนินจาที่อยู่ร่วมกันมาตั้งแต่ยุคสงครามระหว่างรัฐ ตระกูลอุจิวะจะมอบส่วนลด 30% สำหรับอาวุธให้กับพันธมิตรอิโนะ-ชิกะ-โจตั้งแต่นี้เป็นต้นไปครับ”

นารา ลูหมิง ถึงกับอึ้ง รวมถึงผู้นำตระกูลอีกสามคนด้วย พวกเขาหูฝาดไปรึเปล่า? ส่วนลด 30% สำหรับอาวุธเนี่ยนะ? นั่นมันสินค้าหายากเลยนะ!

อุจิวะ ฮิโรโทโมะ ผงะไป แต่ก็ไม่ได้ขัดคออุจิวะ ริว อย่างเปิดเผย เขาพยักหน้าเห็นด้วย

นารา ลูหมิง มองอุจิวะ ริว ด้วยสายตาลึกล้ำก่อนจะยิ้ม

“ขอบคุณในความใจกว้างของตระกูลอุจิวะครับ”

“ผลประโยชน์ร่วมกันครับ”

อุจิวะ ฮิโรโทโมะ ตอบกลับพร้อมกับยิ้ม

ในตอนนั้นเอง อาคิมิจิ โทริฟุ ก็พูดขึ้น

“ตั้งแต่นี้ไป ร้านเนื้อย่างของตระกูลอาคิมิจิจะมอบส่วนลด 30% ให้กับตระกูลอุจิวะ และเราสามารถให้โอกาสในการทำงานแก่ชาวบ้านอุจิวะได้ด้วยครับ”

อุจิวะ ฮิโรโทโมะ ตกตะลึงอีกครั้ง ธุรกิจร้านเนื้อย่างของตระกูลอาคิมิจิทำกำไรได้ไม่น้อยไปกว่าการค้าอาวุธของอุจิวะเลย ไม่เพียงแต่พวกเขากำลังเสนอส่วนลดให้เท่านั้น แต่พวกเขายังให้โอกาสในการทำงานแก่ชาวบ้านด้วย!

ก่อนที่เขาจะทันได้ประมวลผลเรื่องนี้ ยามานากะ คุโมไค ก็เสริมพร้อมกับรอยยิ้ม

“ตั้งแต่นี้ไป ตระกูลยามานากะยินดีที่จะแบ่งปันข้อมูลข่าวกรองให้กับตระกูลอุจิวะครับ”

อุจิวะ ฮิโรโทโมะ แทบจะกลั้นรอยยิ้มไว้ไม่อยู่ ใครจะไปคิดล่ะว่าเพียงแค่ยอมสละผลกำไรเล็กน้อย พวกเขาจะได้รับผลตอบแทนกลับมามากมายขนาดนี้? เขารู้สึกเบิกบานใจเป็นอย่างมาก

ผู้นำตระกูลคนอื่นๆ ยิ้มบางๆ และหันไปให้ความสนใจอุจิวะ ริว สีหน้าของเขายังคงนิ่งเฉย เขาไม่ดีใจงั้นเหรอ? ไม่หรอก เขากำลังดีใจอยู่...แต่นักเจรจาที่เก่งกาจย่อมไม่เปิดเผยอารมณ์ความรู้สึกของตนออกมาให้ใครเห็น

“พันธมิตรอิโนะ-ชิกะ-โจมีชื่อเสียงโด่งดังมาตั้งแต่ยุคสงครามระหว่างรัฐในฐานะหนึ่งในตระกูลที่ยิ่งใหญ่ ตอนนี้พวกเราล้วนเป็นตระกูลนินจาของโคโนฮะแล้ว พวกเราหวังว่าคุณจะชี้แนะและสนับสนุนตระกูลอุจิวะต่อไปในอนาคตนะครับ”

อุจิวะ ริว กล่าวพร้อมกับรอยยิ้มบางๆ

นารา ลูหมิง หัวเราะเบาๆ

“ถ้าพูดถึงตระกูลที่ยิ่งใหญ่ ตระกูลอุจิวะต่างหากล่ะครับที่เป็นขุมกำลังหลักในยุคสงครามระหว่างรัฐอย่างแท้จริง ตอนนี้ตระกูลอุจิวะได้ทุ่มเทเพื่อความปลอดภัยของโคโนฮะไปมากมาย พันธมิตรอิโนะ-ชิกะ-โจรู้สึกเลื่อมใสเป็นอย่างยิ่ง พวกเราก็รอคอยคำชี้แนะจากคุณเช่นกันครับ”

หลังจากกล่าวคำทักทายตามมารยาทกันเสร็จ ทั้งสองกลุ่มก็มุ่งหน้ากลับไปยังตระกูลของตน

อุจิวะ ฮิโรโทโมะ อดไม่ได้ที่จะถาม

“ริว เธอเดาไว้แล้วใช่มั้ยว่าพวกเขาจะตอบแทนให้ตอนที่เธอเสนอส่วนลดอาวุธ 30% ให้น่ะ?”

อุจิวะ ริว ชะงักไปก่อนจะตอบ

“ผู้นำตระกูลครับ ก่อนหน้านี้ พวกเขากำลังทดสอบพวกเราอยู่ ถ้าเราตอบรับส่วนลดสมุนไพร 30% ไปตรงๆ เราก็จะได้ผลประโยชน์ทันทีโดยไม่ต้องเสียอะไรเลย”

“อย่างไรก็ตาม เราก็จะตัดขาดโอกาสในการร่วมมือกับทั้งสามตระกูลไป ในสายตาของพวกเขา เราจะถูกมองว่าเป็นพวกเห็นแก่ผลประโยชน์ระยะสั้น ไม่คู่ควรที่จะเป็นพันธมิตรด้วย”

“การคิดแต่จะรับโดยไม่ยอมให้ คือพฤติกรรมของพวกฉวยโอกาสหน้าสิ่วหน้าขวาน พวกเราคืออุจิวะ ตระกูลนินจาที่สูงส่ง ถ้าผู้นำของเราไร้ซึ่งวิสัยทัศน์ เราก็มีแต่จะอ่อนแอลงครั้งแล้วครั้งเล่าเท่านั้น”

อุจิวะ ฮิโรโทโมะ หน้าแดงเรื่อเล็กน้อย ตอนที่นารา ลูหมิง ยื่นข้อเสนอให้ในตอนแรก เขาก็รู้สึกหวั่นไหวเหมือนกัน เมื่อเทียบกับริวแล้ว สติปัญญาและความฉลาดทางอารมณ์ของเขานั้นเทียบไม่ติดเลยจริงๆ

“แล้วผู้นำตระกูลคิดว่าวันนี้พวกเราได้ผลประโยชน์มหาศาลมั้ยล่ะครับ?”

อุจิวะ ริว พูดต่อ

อุจิวะ ฮิโรโทโมะ พยักหน้า แม้ว่าพวกเขาจะสละกำไรจากอาวุธไป 30% แต่พวกเขาก็ได้รับผลตอบแทนกลับมามากกว่าหลายเท่านัก

อุจิวะ ริว ส่ายหน้า

“ผลประโยชน์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในวันนี้ไม่ใช่เงิน ข้อมูลข่าวกรอง หรือโอกาสในการทำงานหรอกครับ...แต่มันคือมิตรภาพจากทั้งสามตระกูลต่างหาก ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป สิ่งนี้จะทำหน้าที่เป็นสายสัมพันธ์ระหว่างอุจิวะและพันธมิตรอิโนะ-ชิกะ-โจ พวกเราได้พันธมิตรมาแล้วล่ะครับ”

อีกด้านหนึ่ง อาคิมิจิ โทริฟุ ฉีกยิ้มกว้าง

“ลูหมิง นายนี่ใจกว้างจังเลยนะ ให้ส่วนลดสมุนไพรตั้ง 30% เชียวเหรอ? เมียนายจะไม่ถลกหนังนายเอาเหรอไง?”

นารา ลูหมิง โบกมือปัด

“ดูใครพูดเข้าสิ นายเสนอส่วนลดค่าเนื้อย่าง 30% แถมยังมีโอกาสในการทำงานให้อีกต่างหาก อย่าคิดนะว่าชั้นไม่รู้ว่านายกำลังวางแผนอะไรอยู่น่ะ”

“เมื่อเทียบกับพวกนายสองคนแล้ว การแบ่งปันข้อมูลข่าวกรองของชั้นดูเป็นเรื่องเล็กน้อยไปเลยแฮะ”

ยามานากะ คุโมไค ถอนหายใจ

นารา ลูหมิง ตบไหล่เขา

“คุโมไค นายคิดผิดแล้วล่ะ ในบรรดาข้อเสนอทั้งสามอย่าง ของนายมีค่ามากที่สุดเลยนะ เงินน่ะแก้ปัญหาเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ได้ก็จริง แต่เรื่องที่เงินแก้ไม่ได้ต่างหากล่ะคือเรื่องที่สำคัญอย่างแท้จริง”

ดวงตาของเขาเปล่งประกายด้วยความเข้าใจลึกซึ้ง

อาคิมิจิ โทริฟุ พยักหน้า

“ถูกต้องแล้ว คุโมไค เรื่องเงินน่ะเป็นเรื่องรอง...ข้อมูลข่าวกรองของนายมีค่ามากกว่าตั้งเยอะ!”

ยามานากะ คุโมไค ฉีกยิ้มกว้างก่อนจะคล้องแขนโอบไหล่ลูหมิงและโทริฟุ ทั้งสามคนหัวเราะกันอย่างร่าเริงขณะเดินกลับบ้าน

‘...อุจิวะ ริว...ผู้ชายที่น่าสนใจจริงๆ ดูเหมือนว่าอนาคตของตระกูลอุจิวะจะต้องขึ้นอยู่กับเขาแล้วล่ะ...’

นารา ลูหมิง คิดในใจ

━━━━━━━━━━━━━━━

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล

จบตอน