บทที่ 6 มาเป็นผู้ช่วยคนสนิทของชั้นสิ

บทที่ 6 มาเป็นผู้ช่วยคนสนิทของชั้นสิ

เพิ่งจะ 6 โมงเช้าเท่านั้น

อุจิวะ ริว กะเวลาว่าซึนาเดะกับอุซึมากิ มิโตะ น่าจะตื่นแล้ว เขาจึงเตรียมตัวยุติการฝึกซ้อม เขานั่งลงบนพื้นและเริ่มโคจรวิชาสกัดจักระของตระกูลอุจิวะ

แน่นอนว่าวิชาสกัดจักระนี้ไม่ใช่ความลับภายในตระกูลอุจิวะ แทบทุกคนรู้จักวิชานี้ แต่มันไม่สามารถนำไปเผยแพร่ให้คนนอกรู้ได้ เพราะนั่นคือกฎของตระกูลใหญ่

อุจิวะ ริว นั่งขัดสมาธิ โคจรจักระในร่างกายเพื่อปรับสมดุลให้ตัวเองอยู่ในสภาพที่สบายที่สุด จากนั้นก็เริ่มสกัดจักระจากสิ่งแวดล้อมรอบตัว

นี่เป็นครั้งแรกที่อุจิวะ ริว ลองบ่มเพาะพลังด้วยตัวเองตั้งแต่เขาทะลุมิติมาที่นี่ เขาพบว่าจักระมีส่วนคล้ายคลึงกับพลังภายในที่บรรยายไว้ในนิยายกำลังภายในอยู่บ้าง มันก่อตัวขึ้นจากอากาศและถูกดูดซับเข้าสู่ร่างกายผ่านการหายใจ

เขาลืมตาขึ้น ตามความทรงจำของเจ้าของร่างเดิม การสกัดจักระน่าจะเป็นเรื่องยากมาก โดยสามารถสกัดได้เพียงเล็กน้อยต่อวันเท่านั้น ทำไมตอนนี้มันถึงรู้สึกง่ายดายสำหรับเขาจังล่ะ? ยิ่งไปกว่านั้น จักระที่เขาสกัดได้ในครั้งนี้ยังบริสุทธิ์และหนาแน่นกว่าเดิมอีกด้วย

หลังจากคิดอย่างถี่ถ้วน เขาก็ยังนึกหาเหตุผลไม่ได้ จึงเลิกคิดไป เขากลับมาหลับตาลงอีกครั้งและหายใจต่อไปเพื่อฟื้นฟูจักระในร่างกาย

ในขณะเดียวกัน อุซึมากิ มิโตะ กลับรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

“คุรามะ อุจิวะ ริว กำลังสกัดจักระอยู่เหรอ? แต่ความเข้มข้นและคุณภาพขนาดนี้มันไม่น่าจะทรงพลังขนาดนี้นี่!”

คุรามะเฝ้ามองอุจิวะ ริว ผ่านการรับรู้ของอุซึมากิ มิโตะ และขมวดคิ้ว

“มิโตะ ไอ้เด็กนี่กำลังสกัดจักระอยู่จริงๆ แต่จักระระดับนี้ไม่น่าใช่สิ่งที่เกะนินจะรับมือไหวหรอกนะ!”

“โอ้? หมายความว่ายังไงน่ะ คุรามะ?”

อุซึมากิ มิโตะ รู้สึกสนใจในคำพูดของคุรามะ

“ไอ้หนูนั่นกำลังสกัดจักระธรรมชาติ หรือที่พวกมนุษย์เรียกว่าจักระเซียนนั่นแหละ มีแค่สัตว์หางหรือพวกที่ผ่านการฝึกวิชาเซียนจากสามสถานที่ศักดิ์สิทธิ์เท่านั้นแหละที่ดูดซับมันได้

ตระกูลอุจิวะทำสัญญากับเผ่าแมวนินจาก็จริง แต่ข้าไม่เคยได้ยินว่ามีแมวนินจาตัวไหนบรรลุวิชาเซียนเลยนะ ไอ้เด็กนี่...”

คุรามะรู้สึกงุนงง

แววตาเป็นประกายวาบผ่านดวงตาของอุซึมากิ มิโตะ จักระเซียน...ตัวเธอเองไม่มีหรอก แต่เธอรู้ว่าสามีของเธอมีมัน เท่าที่เธอรู้ นอกจากจิไรยะแล้ว ตอนนี้ในหมู่บ้านโคโนฮะไม่มีใครสกัดจักระเซียนได้อีกเลย

การที่เด็กคนนี้สามารถสกัดมันได้ เป็นเครื่องพิสูจน์แล้วว่าเขาจะต้องกลายเป็นนินจาที่แข็งแกร่งในอนาคตอย่างแน่นอน เดิมทีเธอกังวลว่าหลังจากที่เธอจากไป อาจจะมีใครมารังแกซึนาเดะกับนาวากิ ตอนนี้ดูเหมือนว่าเธอจะต้องหาทางสานสัมพันธ์ที่ดีระหว่างซึนาเดะกับเขาซะแล้ว

อุจิวะ ริว ใช้เวลาประมาณหนึ่งชั่วโมงในการสกัดจักระ เข้าแทนที่ร่องรอยจักระธรรมดาสายสุดท้ายในร่างกายของเขาด้วยจักระที่มีคุณภาพสูงกว่าก่อนจะลืมตาขึ้น

เขากำหมัดและพบว่าสภาพร่างกายของเขาก็ดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด มุมปากของเขายกขึ้น ในสงครามบ้าๆ บอๆ นี่ เขามีโอกาสรอดชีวิตเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งแล้ว!

ตอนนั้นเอง อุซึมากิ มิโตะ ก็ผลักประตูเข้ามาพร้อมรอยยิ้ม

“ริวน้อย มานี่สิ อาหารเช้าเสร็จแล้วจ้ะ!”

เธอพูดพลางกวักมือเรียกอุจิวะ ริว

อุจิวะ ริว รีบลุกขึ้น จัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อย และโค้งคำนับอย่างนอบน้อม

“คุณมิโตะครับ แบบนี้จะไม่เป็นการรบกวนเกินไปหน่อยเหรอครับ?”

เขาก้มหน้าลง ปฏิบัติตามมารยาทอย่างเคร่งครัด ในขณะที่หน่วยลับบนต้นไม้บันทึกทุกสิ่งอย่างผ่านการอ่านริมฝีปากของคุณมิโตะ

อุซึมากิ มิโตะ ปรายตามองหน่วยลับก่อน จากนั้นก็หันสายตากลับมาที่อุจิวะ ริว และยิ้ม เธอเดินเข้าไปหา ประคองเขาให้ลุกขึ้นยืนตรง และจับมือเขาไว้

“ย่ารู้ว่าวันนี้เธอกับซึนาเดะน้อยต้องไปออกรบ เมื่อคืนย่าก็เลยเตรียมวัตถุดิบและทำอาหารเช้าให้พวกเธอเมื่อเช้านี้ เดี๋ยวต้องกินให้อิ่มๆ นะจ๊ะ”

“คุณมิโตะครับ แบบนี้มันมากเกินไปแล้วครับ!”

ริวรีบปฏิเสธ แต่ไม่ว่าเขาจะพยายามขัดขืนแค่ไหน เขาก็ไม่สามารถดิ้นหลุดจากการจับกุมของอุซึมากิ มิโตะ ได้เลย

“ริวน้อย ไม่ต้องเกรงใจไปหรอก ตั้งแต่นี้ไป เธอเรียกชั้นว่าคุณย่าเหมือนที่ซึนาเดะเรียกก็ได้นะจ๊ะ!”

คำพูดของอุซึมากิ มิโตะ ไม่เพียงแต่ทำให้อุจิวะ ริว ตกตะลึง แต่ยังทำให้ซึนาเดะที่เพิ่งเดินออกมาในชุดเกราะพร้อมรบถึงกับอึ้งไปด้วย

ซึนาเดะในชุดต่อสู้มองไปที่คุณย่าของเธอด้วยความประหลาดใจ จากนั้นก็หันไปมองอุจิวะ ริว เกิดอะไรขึ้นเนี่ย? ทำไมเรื่องมันถึงได้พัฒนาไปเร็วขนาดนี้ล่ะ?

“คุณซึนาเดะครับ!”

อุจิวะ ริว เหมือนเห็นฟางช่วยชีวิต เขาคว้าแขนของซึนาเดะไว้ ดวงตาส่งสายตาอ้อนวอนไปหาเธอ ซึนาเดะกำลังจะเอ่ยปากพูด แต่ดันไปสบกับสายตาเย็นเยียบของอุซึมากิ มิโตะ เข้าซะก่อน เธอจึงหุบปากลง ค่อยๆ แกะมือของริวออกอย่างจำยอม และนั่งลงกินข้าว

อุจิวะ ริว ถึงกับเหงื่อตก เขากลืนน้ำลายดังเอื้อก และภายใต้การคะยั้นคะยอของอุซึมากิ มิโตะ เขาก็ต้องจำใจนั่งฝั่งตรงข้ามกับซึนาเดะ ข้างๆ อุซึมากิ มิโตะ

เมื่อเห็นท่าทีระแวดระวังของอุจิวะ ริว อุซึมากิ มิโตะ ก็อดหัวเราะไม่ได้ เธอหน้ากลัวขนาดนั้นเลยเหรอ? เด็กน้อยผู้น่าสงสารดูหวาดกลัวสุดๆ ไปเลย

เมื่อรู้ว่าเขาปฏิเสธไม่ได้ อุจิวะ ริว ก็เริ่มกินข้าวบ้าง ในตอนนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนของระบบก็ดังขึ้น

ติ๊ง!

[ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ ที่ทำภารกิจความสำเร็จ “อาหารเช้าที่บ้านตระกูลเซ็นจู” สำเร็จ รางวัล: 1,000 คะแนน ยอดคงเหลือปัจจุบัน: 1,550 คะแนน]

ติ๊ง!

[ระบบออกภารกิจ: เนื่องจากความอันตรายร้ายแรงของสงครามนินจาโลกครั้งที่สอง โปรดเข้าร่วมทีมของสามนินจาในตำนาน

รางวัล: 5,000 คะแนน (ตัวเลือก)]

ในขณะเดียวกัน อุซึมากิ มิโตะ ก็ส่งสายตาให้ซึนาเดะ เป็นสัญญาณบอกให้เธอรีบพูด ภายใต้สายตาของคุณย่า ซึนาเดะก็วางตะเกียบลงและพูดขึ้นมาทันทีว่า

“ริว ชั้นมีเรื่องอยากจะขอร้อง หวังว่าเธอจะตกลงนะ”

ซึนาเดะมองอุจิวะ ริว ด้วยสีหน้าจริงจังและขึงขัง เมื่อได้ยินดังนั้น ริวก็หันไปมองเธอ วางตะเกียบลงและนั่งตัวตรงเช่นกัน

“โปรดสั่งมาได้เลยครับ คุณซึนาเดะ หากอยู่ในความสามารถของชั้น ชั้นจะไม่ปฏิเสธแน่นอนครับ”

แววตาของริวจริงจังและหนักแน่นขณะสบตาซึนาเดะ

ซึนาเดะรู้สึกโล่งใจกับคำพูดและท่าทีของเขา เธอยิ้มออกมาอย่างอบอุ่น

“โฮคาเงะสั่งให้ชั้น, จิไรยะ, และโอโรจิมารุ นำกองกำลังนินจาคนละพันนายไปยังแคว้นฝนเพื่อเป็นทัพหน้า พวกเราสามารถเลือกผู้ช่วยคนสนิทจากในหมู่บ้านไปได้คนนึง เพราะฉะนั้น...”

ดวงตาของอุจิวะ ริว เป็นประกายขึ้นมา และเขาก็ลุกพรวดขึ้นทันที

“หากคุณต้องการตัวชั้น ชั้น อุจิวะ ริว ยินดีบุกน้ำลุยไฟเพื่อคุณซึนาเดะ โดยไม่ลังเลเลยครับ!”

ซึนาเดะอึ้งกับคำพูดของเขา แม้ว่าความแข็งแกร่งในปัจจุบันของอุจิวะ ริว จะไม่ได้โดดเด่นอะไร แต่คำพูดของเขานั้นกินใจอย่างไม่น่าเชื่อ “บุกน้ำลุยไฟโดยไม่ลังเล”...นั่นมันเป็นความมุ่งมั่นที่ยิ่งใหญ่ขนาดไหนกันเชียว!

แม้แต่อุซึมากิ มิโตะ เมื่อได้ยินคำประกาศของอุจิวะ ริว ก็ยังหรี่ตาลงด้วยความพึงพอใจ ผู้ช่วยคนสนิท...นี่เป็นการเริ่มต้นที่ดีเลยล่ะ

ซึนาเดะยิ้ม

“งั้น ภารกิจครั้งนี้ ชั้นคงต้องพึ่งเธอแล้วนะ ริว”

“ครับ! คุณซึนาเดะ”

หัวใจของอุจิวะ ริว พองโตด้วยความสุข ได้สิ่งที่ต้องการมาโดยไม่ต้องออกแรงเลยจริงๆ แฮะ

ติ๊ง!

[ระบบตรวจพบว่าโฮสต์ทำภารกิจสำเร็จ รางวัล: 5,000 คะแนน ยอดคงเหลือปัจจุบัน: 6,550 คะแนน]

ติ๊ง!

[ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ ที่บรรลุเป้าหมายความสำเร็จ “ความสำเร็จเล็กๆ” (คะแนนสะสมเกิน 5,000 คะแนน)

รางวัล: คาถานินจาระดับ B "คาถาแม่เหล็ก: เนตรที่แท้จริง" (อ้างอิง: คาถาโกงของกาอาระในการสอบจูนิน)]

เขาได้รางวัลนี้มาจริงๆ ด้วย! ใบหน้าของอุจิวะ ริว สว่างไสวไปด้วยความดีใจ ด้วยทักษะประเภทตรวจจับนี้ เขาจะสามารถหลีกเลี่ยงอันตรายได้มากมาย!

เขาเงยหน้ามองอุซึมากิ มิโตะ ที่กำลังกินข้าวอย่างสบายอารมณ์ และจู่ๆ ก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ แต่เขาก็ลังเลและเก็บคำพูดนั้นเอาไว้

“...จริงสิ ชั้นควรจะเตือนคุณมิโตะเรื่องตระกูลอุซึมากิยังไงดีนะ?...”

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล

จบตอน