บทที่ 10 เลเวล 4

บทที่ 10 เลเวล 4

คุณเวย์ชาดูเหมือนจะสังเกตเห็นความสับสนของเคลลัน จึงไม่ได้ปิดบังอะไร

"เหตุผลที่เราต้องเรียนขั้นตอนต่อไปในตอนนี้ ก็เพราะอีกไม่เกินครึ่งเดือนเราก็จะเดินทางถึงวิทยาลัยราชันแล้ว ถึงตอนนั้น ข้าคงไม่สามารถสอนอะไรเจ้าได้อีก เจ้าจึงต้องเรียนรู้วิธีการทั้งหมดให้สำเร็จภายในช่วงเวลานี้ แล้วหลังจากนั้นก็ไปฝึกฝนต่อด้วยตัวเอง"

เมื่อได้ยินคำพูดของคุณเวย์ชา เคลลันก็พยักหน้ารับอย่างหนักแน่น สิ่งที่เขาพูดมาก็มีเหตุผล หากเขาไม่รู้วิธีการบ่มเพาะในขั้นต่อไป ภายหลังเขาก็คงจะลำบากน่าดู

จากนั้น คุณเวย์ชาก็ได้สาธิตกระบวนท่าชุดหนึ่งที่ดูแปลกตามากให้เคลลันดู

"เคล็ดวิชาบ่มเพาะนี้มีชื่อว่า เคล็ดวิชาชักนำสายฟ้า ขั้นสูงสุดของวิชานี้คือการหล่อหลอมร่างกายของเจ้าด้วยสายฟ้า เพื่อแปรเปลี่ยนร่างกายให้กลายเป็นกายาสายฟ้าอย่างแท้จริง แม้วิชานี้จะไม่ได้ลึกล้ำอะไรนัก แต่มันก็ดีกว่าเคล็ดวิชาบ่มเพาะพื้นฐานทั่วไปมาก และมันก็เพียงพอให้เจ้าใช้ป้องกันตัวไปได้สักระยะหนึ่งในวิทยาลัยราชัน"

"แน่นอนว่าในภายหลังเจ้าก็สามารถเปลี่ยนไปฝึกเคล็ดวิชาอื่นได้"

"เข้าใจแล้วครับคุณเวย์ชา"

"ดีมาก ถ้าอย่างนั้นเรามาฝึกกันต่อเถอะ"

หลังจากนั้น การฝึกฝนของพวกเขาก็สิ้นสุดลงในตอนเที่ยงคืน แน่นอนว่าคุณเวย์ชารู้ดีว่าการนอนหลับพักผ่อนเป็นสิ่งสำคัญมากสำหรับเด็กในวัยของเคลลัน แต่ด้วยสถานการณ์ที่เร่งรีบ เขาจึงทำได้เพียงให้เด็กคนนี้ฝึกฝนอย่างหนัก

"ตอนกลางวันที่อยู่ในรถม้า เจ้าก็สามารถฝึกฝนได้เช่นกัน"

"เข้าใจแล้วครับคุณเวย์ชา"

"อืม"

หลังจากนั้น เคลลันก็เพิ่งจะได้กลับไปพักผ่อน

อย่างไรก็ตาม ทันทีที่เขากลับมาถึง ลีน่าและเมสันก็เข้ามารุมล้อมเขาทันที เนื่องจากเหตุการณ์หมาป่าเวทมนตร์โจมตีเมื่อครั้งก่อน ตอนนี้เมสันจึงไม่ได้มีท่าทีต่อต้านเคลลันอีกต่อไป อันที่จริง เขารู้สึกชื่นชมเคลลันเป็นอย่างมากที่สามารถนำพาทุกคนให้ลุกขึ้นสู้กลับได้ในสถานการณ์เช่นนั้น

เคลลันคือแบบอย่างของคนที่เขาใฝ่ฝันอยากจะเป็น

"เคลลัน คุณตาคนนั้นเรียกนายไปทำไมงั้นเหรอ"

"ไม่มีอะไรหรอก ก็แค่เรื่องพิเศษนิดหน่อยน่ะ พวกนายไม่ต้องรู้หรอก"

ในเมื่อคุณเวย์ชาไม่ได้บอกว่าสามารถนำเรื่องนี้ไปบอกคนอื่นได้ เคลลันจึงเลือกที่จะไม่พูดอะไรมาก

เมื่อได้ยินเคลลันพูดเช่นนั้น ลีน่าก็รู้สึกผิดหวังเล็กน้อย เธอยังคงเป็นห่วงเคลลันมาก และสาเหตุที่เธอถามเขาก็เป็นเพราะกลัวว่าคุณเวย์ชาอาจจะสร้างปัญหาให้กับเขา

"เอาล่ะ ฉันเหนื่อยแล้ว ขอตัวไปพักผ่อนก่อนนะ"

เมื่อได้ยินเคลลันพูดแบบนั้น ทั้งสองคนก็ไม่ได้เซ้าซี้ถามอะไรต่อ และล้มตัวลงนอนประกบข้างเคลลันทั้งสองฝั่ง

ตั้งแต่เริ่มออกเดินทางมา คุณภาพการนอนหลับของเคลลันนั้นย่ำแย่มาก โดยพื้นฐานแล้วก็อยู่ในสภาพกึ่งหลับกึ่งตื่น ท้ายที่สุดแล้ว การต้องมานอนกลางป่าเขาลำเนาไพร จะให้นอนหลับสนิทได้อย่างไร

ทว่า ในวันนี้ ทันทีที่เคลลันหลับตาลง เขาก็ผล็อยหลับไปในทันที แถมยังมีเสียงกรนเบาๆ เล็ดลอดออกมาด้วย

เมื่อได้ยินเสียงนั้น เมสันและลีน่าก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย ดูเหมือนเคลลันจะเหนื่อยล้ามากจริงๆ ถ้าเป็นอย่างนั้น คืนนี้พวกเขาจะเป็นคนคอยคุ้มกันเคลลันเอง เพื่อไม่ให้ใครมาขโมยข้าวของของเขาได้

พริบตาเดียวก็เช้าวันรุ่งขึ้น เมื่อแสงแดดสาดส่องลงมาบนใบหน้า เคลลันก็เบิกตาโพลงขึ้นมาทันที

ให้ตายเถอะ เมื่อคืนเขาตั้งใจว่าจะพักสายตาแค่แป๊บเดียวแท้ๆ แต่กลับหลับสนิทเป็นตายเลย

แต่นับว่าโชคดีที่เขาไม่มีของมีค่าอะไรติดตัวเลยสักชิ้น จึงไม่มีอะไรสูญหาย

เมื่อตระหนักได้เช่นนี้ เคลลันก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

จากนั้นทุกคนก็ไปทานอาหารเช้าพร้อมกัน

ทว่า เคลลันก็สังเกตเห็นได้อย่างรวดเร็วว่าอาหารของเขาในวันนี้ดีมาก ซึ่งมันคล้ายกับอาหารของหัวหน้าผู้คุ้มกันเลย วันนี้เขาได้กินขนมปังขาวที่ทั้งหวานและนุ่ม เนื้อสัตว์ที่ค่อนข้างสดใหม่ และยังมีผลไม้อีกด้วย

เขาไม่รู้ว่าหัวหน้าผู้คุ้มกันมีวิธีเก็บรักษาของพวกนี้อย่างไร

แต่เคลลันก็ไม่ได้โวยวายอะไร เขาเพียงแค่กินมันเข้าไปเงียบๆ เพื่อเติมสารอาหารให้กับร่างกาย ในขณะเดียวกัน เขาก็จดจำความมีน้ำใจของคุณเวย์ชาเอาไว้ และตั้งใจแน่วแน่ว่าจะตอบแทนบุญคุณในอนาคตให้จงได้

จากนั้น เคลลันก็ตรวจสอบค่าสถานะที่ได้รับเมื่อวานนี้ ซึ่งมันก็ทำให้เขาถึงกับชะงักไป

แต้มสถานะที่ได้รับเมื่อคืนนี้คือความเข้ากันได้กับสายฟ้า ด้วยเหตุนี้ ความเข้ากันได้กับสายฟ้าของเขาจึงเพิ่มขึ้นเป็น 7 แต้ม ความเข้ากันได้กับสายฟ้าที่ยอดเยี่ยมอยู่แล้วของเขา ตอนนี้ยิ่งสูงขึ้นไปอีก เขาไม่รู้หรอกว่า 7 แต้มนั้นถือว่าสูงหรือไม่สำหรับคนอื่น แต่สำหรับเขา มันคือระดับที่ทะลุเพดานไปแล้ว

ในช่วงสิบวันต่อมา เคลลันได้เรียนรู้สิ่งใหม่ๆ จากคุณเวย์ชาทุกคืน เขาเป็นเหมือนฟองน้ำที่ซึมซับความรู้ทั้งหมดนี้ได้อย่างรวดเร็วและมีประสิทธิภาพ

เมื่อสัมผัสได้ถึงอัตราความก้าวหน้าอันน่าทึ่งของเคลลัน คุณเวย์ชาเองก็รู้สึกตกตะลึงอยู่ลึกๆ ในใจ

หากก่อนหน้านี้เขาเพียงแค่มองโลกในแง่ดีเกี่ยวกับเคลลัน ตอนนี้เขาก็แทบจะสรุปได้เลยว่า ตราบใดที่เคลลันไม่ด่วนตายจากไปเสียก่อนในอนาคต เขาจะต้องเติบโตเป็นคนที่แข็งแกร่งได้อย่างแน่นอน

ดูเหมือนเขาคงจะต้องขอให้เพื่อนเก่าที่วิทยาลัยราชันช่วยดูแลเคลลันสักหน่อยแล้วล่ะ

ในช่วงสิบวันนี้ เคลลันได้รับแต้มสถานะจิตวิญญาณ 6 แต้ม ความคล่องตัว 2 แต้ม ความทนทาน 1 แต้ม และความแข็งแกร่งอีก 1 แต้ม

เคลลันเองก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยกับผลลัพธ์นี้ แต่การเพิ่มแต้มให้กับจิตวิญญาณก็ไม่ได้แย่อะไร อย่างน้อยหลังจากที่จิตวิญญาณของเขาพัฒนาขึ้น สภาพจิตใจของเขาก็ดีขึ้นทุกวัน และเวลาในการพักผ่อนก็ลดลงด้วย

เขาต้องการการพักผ่อนเพียงเล็กน้อยก็สามารถกระปรี้กระเปร่าได้ในวันรุ่งขึ้น ความคิดของเขาก็ดูเหมือนจะฉับไวขึ้น และความจำของเขาก็เป็นเลิศจนน่าเหลือเชื่อ

สิ่งนี้ทำให้เคลลันตระหนักถึงความสำคัญของค่าสถานะจิตวิญญาณ

และบางทีอาจเป็นเพราะเขาได้กินอาหารดีๆ มาตลอดสิบวัน รูปร่างของเคลลันในตอนนี้จึงดูเหมือนวัยรุ่นทั่วไป ไม่ได้ผอมแห้งแรงน้อยเหมือนเมื่อก่อน ผิวพรรณของเขาดูมีน้ำมีนวล สภาพร่างกายดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด และความสูงก็เพิ่มขึ้นอีกครั้งด้วย

อาจเป็นเพราะได้รับสารอาหารที่เพียงพอ ตอนนี้เคลลันจึงเรียกได้ว่าสูงขึ้นแบบวันต่อวันเลยทีเดียว

นี่คือค่าสถานะปัจจุบันของเคลลัน กาซา:

ชื่อ: เคลลัน กาซา

อาชีพ: อัศวิน

อายุ: 16 ปี

เลเวล: 4

เคล็ดวิชาบ่มเพาะ: วิชาดาบวายุ เลเวล 1, เคล็ดวิชาชักนำสายฟ้า เลเวล 1

ค่าสถานะสี่มิติ: ความแข็งแกร่ง: 15, ความคล่องตัว: 13, ความทนทาน: 14, จิตวิญญาณ: 18

ความเข้ากันได้ของธาตุ: ลม 1, น้ำ 4, สายฟ้า 7, ไฟ 3, ดิน 2, ไม้ 1, แสง 0, มืด 0, มิติ 0, เวลา 0

ค่าสถานะเพิ่มเติม: เสน่ห์: 70, โชค: 4, อายุขัย: 74

พรสวรรค์พิเศษ: พรสวรรค์ด้านดาบ 9, พรสวรรค์ด้านเวทมนตร์ 4...

อายุขัยของเขาเพิ่มขึ้นเป็น 74 ปีโดยตรง และค่าเสน่ห์ของเขาก็พุ่งไปถึง 70 นอกจากนี้ ค่าสถานะพื้นฐานของเขาก็เพิ่มขึ้นเล็กน้อยจากการฝึกฝนในช่วงเวลาที่ผ่านมา

เลเวลของเขาถึงกับพุ่งขึ้นไปเป็นเลเวล 4 โดยตรง แต่ในตอนนี้ เคลลันยังไม่ค่อยแน่ใจนักว่าเลเวลนี้มันคำนวณจากอะไร

พูดตามตรง ด้วยความที่เขาได้รับสารอาหารอย่างเต็มเปี่ยม หากให้เคลลันไปยืนปะปนอยู่ในกลุ่มวัยรุ่นตอนนี้ เขาคงจะดูโดดเด่นขึ้นมาเล็กน้อย แม้ว่าวัยรุ่นส่วนใหญ่ในขบวนจะดูแข็งแรงขึ้นบ้างแล้วจากการได้รับอาหารอย่างเพียงพอในช่วงเวลาที่ผ่านมานี้ก็ตาม