บทที่ 25: จุดอ่อนของสตรีมเมอร์ และอสูรผู้นำทาง

แฟนคลับที่ถูกสตรีมเมอร์อัญเชิญมาสามารถใช้ความสามารถของน้ำยาได้จริงๆ

จากการประเมินด้วยสายตา พลังวิญญาณของร่างแยกเหล่านี้อยู่ที่ประมาณ 70% ของตัวจริง

ต้องไม่ลืมว่าซูเกะดื่ม [น้ำยาพลังจิตวิญญาณระดับดีเยี่ยม] ถึงวันละสองขวด ระดับพลังวิญญาณของเขาจึงเหนือกว่าผู้ใช้พลังทั่วไปมหาศาล และในฐานะมนุษย์คนแรกที่ครอบครองน้ำยา ความก้าวหน้าของเขาจึงทิ้งห่างคนอื่นไปไกลมาก ความแข็งแกร่งของร่างแยกนี้ เมื่อรวมกับอุปกรณ์สวมใส่อันทรงพลัง จึงก้าวข้ามผู้คนส่วนใหญ่ไปโดยปริยาย

ที่สำคัญ สตรีมเมอร์สามารถอัญเชิญแฟนคลับได้ถึงสองคนพร้อมกัน พวกเธอเพียงแค่ปล่อยให้ร่างแยกออกไปต่อสู้แทน ในขณะที่ตัวเองยืนเชียร์อยู่ในจุดที่ปลอดภัยไร้ความเสี่ยง

ในไลฟ์สตรีมส่วนตัว จ้าวเมิ่งหลิงจ้องมองรูโหว่บนผนังสุสานที่ถูกร่างแยกทำลายด้วยอาการช็อคจนพูดไม่ออก

"นี่มัน... นี่มัน..."

(ซูเกะ: "นี่คือพลังจากน้ำยาของผมเอง")

เธอคงเดาได้ถึงขนาดนั้น แต่ซูเกะจะไม่มีวันบอกเด็ดขาดว่าเขาอยู่เส้นทางพลังไหน

จ้าวเมิ่งหลิงจ้องมองกล้องด้วยดวงตาที่เป็นประกาย

"บอสคะ... วันหน้าฉันยังอัญเชิญบอสมาได้อีกไหม?"

(ซูเกะ: "ได้ครับ")

ต่อให้เขาอยากจะปฏิเสธก็คงทำไม่ได้อยู่ดี เพราะกระบวนการอัญเชิญนี้เขาสัมผัสได้เพียงแรงสั่นสะเทือนของจิตวิญญาณจางๆ เหมือนประกายความคิดที่แวบเข้ามาเท่านั้น ไม่ได้ส่งผลกระทบต่อตัวเขาจริงๆ

การให้ร่างแยกไปช่วยเธอสู้เพื่อแลกกับข้อมูลพลังของ [สตรีมเมอร์] ถือเป็นข้อตกลงที่ยุติธรรมดี

อีกอย่าง นี่ก็เป็นความสามารถของเธอเองตั้งแต่ต้น

จ้าวเมิ่งหลิงยิ้มหวานให้กล้อง ก่อนที่ซูเกะจะส่งข้อความเตือนไปอีกชุด

(ซูเกะ: "อย่างไรก็ตาม คุณควรเตรียมใจไว้ว่าความสามารถของผมอาจเปลี่ยนแปลงได้ตลอดเวลา")

"เอ๋? พลังของบอสเปลี่ยนได้ด้วยเหรอคะ?"

(ซูเกะ: "ใช่ครับ และนี่น่าจะเป็นจุดอ่อนที่ร้ายแรงที่สุดของคุณ")

พลังของสตรีมเมอร์ดูเหมือนจะสมบูรณ์แบบ แต่ความจริงมันมีรอยร้าวที่อันตรายอยู่สองจุด:

จุดแรก: หากแฟนคลับที่ถูกอัญเชิญมามีเส้นทางพลังอย่าง [นักอ่าน] ที่เปลี่ยนความสามารถได้ตลอดเวลา ในการต่อสู้ครั้งก่อนเขาอาจจะเป็นสายบุก แต่ในการต่อสู้ถัดไปเขาอาจจะเปลี่ยนเป็นสายรับกะทันหัน ในสถานการณ์ความเป็นความตาย การประเมินพลังเพื่อนร่วมทีมผิดพลาดเพียงเสี้ยววินาทีก็หมายถึงชีวิต

นอกจากนี้ การอัญเชิญไม่สามารถเลียนแบบ [วัตถุเหนือขีดจำกัด] ได้ สำหรับบางคน วัตถุเหล่านี้คือหัวใจหลักของสไตล์การต่อสู้ เช่นซูเกะที่เลือกสลับทักษะ [อ่าน] จากดาบเหล็กกล้าเป็นสายป้องกันเพื่อให้เข้าคู่กับ 'เจ้าตัวเล็กในหม้อ' และ 'ลูกตุ้มยิ้ม' หากสตรีมเมอร์เรียกเขาไปสู้โดยไม่รู้ความเปลี่ยนแปลงนี้ เขาอาจจะกลายเป็นแค่หุ่นเชิดที่ยืนรับดาบแทนใครไม่ได้เลย

และถ้าอัญเชิญแฟนคลับมาสองคนที่มีพลังขัดแย้งกันล่ะ? เช่น คนหนึ่งเป็นสายซอมบี้ แต่อีกคนเป็นสายแสงศักดิ์สิทธิ์... เพื่อนร่วมทีมอาจจะเผลอ 'ชำระล้าง' กันเองจนตายก็ได้

ส่วนจุดอ่อนที่สอง: จ้าวเมิ่งหลิงอาจจะยังไม่ต้องกังวลในตอนนี้

พลังของสตรีมเมอร์ขับเคลื่อนด้วย "ความนิยม" หากไม่มีคนดู สตรีมเมอร์ก็จะกลายเป็นลำดับ 9 ที่อ่อนแอที่สุด ทำได้เพียงแค่ยืนปรบมือเชียร์อยู่ข้างสนามเท่านั้น สำหรับคนที่มีสภาวะกลัวสังคม น้ำยาขวดนี้จะไม่ใช่พรจากสวรรค์ แต่เป็นยาพิษร้ายแรง

ซูเกะอธิบายความคิดเหล่านี้ให้เธอฟังคร่าวๆ

"สมเป็นบอสจริงๆ ค่ะ ฉันยังคิดไม่ถึงขนาดนั้นเลย" เธอกล่าวพลางเอามือจับคางอย่างใช้ความคิด "ถ้าอย่างนั้น... ฉันควรจะทำความรู้จักกับ 'แฟนคลับ' ให้มากขึ้น เพื่อสร้างความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันสินะคะ?"

ซูเกะรู้สึกเสียวสันหลังขึ้นมาวูบหนึ่ง 'เธอคิดจะทำอะไรกันแน่?'

"สำหรับสตรีมเมอร์แล้ว แฟนคลับคือหัวใจสำคัญจริงๆ ค่ะ"

ในวิดีโอ ดวงตาของจ้าวเมิ่งหลิงพลันเปล่งประกาย เธอจ้องมองฝ่ามือตัวเองด้วยความฉงน

"เอ๋? ทำไมฉันรู้สึกว่าพลังวิญญาณมันเปลี่ยนแปลงไปล่ะ?"

ซูเกะหรี่ตาลง นี่คงเป็นการ 'สวมบทบาท' ของเธอที่เริ่มส่งผลแล้วสินะ

"บอสคะ บอส..." จ้าวเมิ่งหลิงกระโดดเหย็งๆ เข้ามาใกล้กล้อง "วันหน้าเรามาสตรีมส่วนตัวแบบนี้กันอีกได้ไหมคะ?"

เดิมทีซูเกะตั้งใจจะปฏิเสธ แต่พอนึกดูอีกที การดูสตรีมของเธอทำให้เขาได้สังเกตสภาพสุสานที่เธออยู่ และยืนยันความเปลี่ยนแปลงของพลังสตรีมเมอร์ได้ มันมีค่าในแง่ของการเก็บข้อมูลข่าวสาร

อีกอย่าง ฝั่งเขาก็ไม่ได้ถูกมองเห็นอยู่แล้ว

(ซูเกะ: "ถ้าผมว่างนะ")

"เย้!" จ้าวเมิ่งหลิงดูมีความสุขมาก ดวงตาของเธอโค้งมนเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยว

"ถ้าเป็นไปได้ พรุ่งนี้มาดูสตรีมของฉันด้วยนะคะ~"

พูดจบเธอก็รีบปิดสตรีมหนีไปทันทีเหมือนกำลังวิ่งหนีความเขิน

"เห้อ..."

เมื่อหน้าต่างสตรีมดับวูบลง ซูเกะถอนหายใจออกมาเบาๆ ในพื้นที่ว่างเปล่า

เด็กสาวคนนี้ที่ตอนแรกเต็มไปด้วยความกลัวและหวาดระแวง ตอนนี้กลับดึงตัวเองขึ้นมาได้ แถมยังส่งต่อพลังบวกให้กับคนอื่นอีก

"เธอก็เก่งเหมือนกันนะเนี่ย"

เมื่อกลับจากมิติว่างเปล่าเข้าสู่สุสาน วันใหม่ก็ได้เริ่มต้นขึ้น

ได้เวลาขุดแล้ว!

เขาเช็คคำใบ้ทุกทิศทางก่อนนอนแล้ว แต่เพื่อความปลอดภัย เขาเช็คอีกครั้ง

ด้านหน้า... ไม่เปลี่ยนแปลง

ซ้าย ขวา และด้านบน... ก็เหมือนเดิม

เขาเหลือบมองลงไปด้านล่าง

[สุสานด้านล่างมีหีบสมบัติเหล็กและแร่บางชนิด ในขณะเดียวกัน 'อสูรผู้นำทาง' เพิ่งจะบุกรุกเข้าไป การกำจัดมันจะทำให้คุณได้รับของที่มีประโยชน์มาก]

'อสูรผู้นำทาง?'

ซูเกะยืนยันได้ว่าคำใบ้นี้ไม่ได้อยู่ตรงนั้นเมื่อคืน มันเพิ่งจะปรากฏตัวขึ้นจริงๆ

"ของที่มีประโยชน์กับฉันงั้นเหรอ..." หรือจะเป็นน้ำยา [นักข่าว]?

ไม่ว่ามันจะเป็นอะไร เขาต้องลงไปดูให้เห็นกับตา!

พลั่วตวัดลง ดินถล่มทลาย

เขากระโดดลงไปในประตูหมอก

หลังเสียงฝีเท้ากระทบพื้นอย่างหนักแน่น ซูเกะลงจอดอย่างมั่นคง สายตาจับจ้องไปที่มอนสเตอร์ร่างเล็กที่อยู่มุมหนึ่งของห้องทันที

สุสานแห่งนี้ดูคล้ายกับเหมืองแร่ เจ้าสิ่งมีชีวิตนั่นกำลังเหวี่ยงพลั่วขุดผนังอย่างขะมักเขม้น เสียงกระทบของโลหะดังระงมไม่หยุด

'นี่น่ะเหรออสูรผู้นำทาง?'

มันดูต่างจากที่ซูเกะจินตนาการไว้มาก แต่มันดูไม่ได้อ่อนแออย่างที่คิด

มันขุดดินได้รวดเร็วและชำนาญมาก แม้ซูเกะจะปรากฏตัวขึ้นมันก็ยังไม่ยอมหยุดมือ

'เจ้าตัวเล็กในหม้อ' ลอยอยู่ข้างกาย ซูเกะค่อยๆ ยกไม้ลูกตุ้มขึ้น

ในตอนนั้นเอง มอนสเตอร์ตัวนั้นก็หันกลับมาด้วยความตกใจ มันกอดพลั่วเหล็กแน่น ใบหน้าเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

บนใบหน้าที่เหี่ยวย่น ดวงตาสีดำเม็ดจิ๋วของมันเป็นประกายสั่นไหว ดูน่าสงสารจับใจ

จากนั้นมันก็แก้ปมถุงกระสอบใบใหญ่ที่ลากติดตัวมาด้วย พร้อมกับชี้ลงไปข้างใน ดูเหมือนพยายามจะบอกว่าจะเอาของข้างในแลกกับชีวิตของมัน

ซูเกะไม่พูดอะไร เขาเดินเข้าไปหาพร้อมรอยยิ้มที่น่าขนลุก (จากผลของไอเทม) มอนสเตอร์ตัวนั้นกวักมือเรียกเขาด้วยท่าทางลึกลับ

'มาดูสมบัติที่ฉันเก็บมาสิ' ซูเกะสามารถ [อ่าน] อารมณ์นั้นได้คร่าวๆ

เขาก้าวเข้าไปหา อสูรผู้นำทางตัวนี้สูงเพียงครึ่งหนึ่งของเขา แต่กระสอบของมันกลับมีขนาดถึงสามในสี่ของตัวมันเอง

เมื่อก้มลงมอง มอนสเตอร์ก็เปิดปากกระสอบออกพร้อมกัน

ภายในนั้น... เต็มไปด้วย "หัวของมนุษย์" ที่ถูกตัดทิ้งจนล้น!

พร้อมกันนั้น ประกายแสงอันคมกริบก็ปะทุขึ้นจากมุมสายตา พุ่งตรงเข้าหาจุดอ่อนที่หน้าท้องของเขา!

เปรี้ยง!

อสูรผู้นำทางถูกแรงเหวี่ยงจากไม้ลูกตุ้มซัดจนกระเด็นลอยไป

ซูเกะจะไม่ได้ระวังตัวได้อย่างไร?

คำใบ้บอกว่าให้ "กำจัด" มัน ไม่ใช่ "แลกเปลี่ยน" กับมัน!

หัวคนในกระสอบนั่นคงเป็นของพวกคนที่หลงเชื่อเรื่อง 'สมบัติ' จนยอมลดการป้องกันลงและต้องสังเวยชีวิต

ซูเกะไม่ได้ตามไปซ้ำทันที เพราะพลั่วของมันตกอยู่ที่แทบเท้าของเขา

หากไม่มีเครื่องมือนั่น มันคงหนีไปไหนไม่ได้ไกล

ร่างของอสูรผู้นำทางลอยคว้างกลางอากาศ แต่ก่อนจะตกถึงพื้น ร่างของมันก็สลายกลายเป็นกลุ่มควันและหายวับไป!

มันไม่ใช่ควันพรางตา แต่มันหายตัวไปจริงๆ!

พลังวิญญาณของเขาร้องเตือนถึงอันตรายอย่างรุนแรง

ซูเกะรีบหันขวับไปข้างหลัง... ตอนนี้มอนสเตอร์ตัวนั้นยืนอยู่ข้างๆ 'เจ้าตัวเล็กในหม้อ' ที่ลอยคว้างอยู่กลางอากาศ

รูม่านตาของซูเกะหดเกร็ง เขาคาดการณ์ไว้แค่ว่ามันจะลวงตา แต่ไม่คิดว่ามันจะมีความสามารถในการ "เคลื่อนย้ายพริบตา" แบบนี้!

มันข้ามผ่านแนวป้องกันด้านหลังที่เขาคิดว่าปลอดภัยที่สุดไปแล้ว

ระยะห่างขนาดนี้ เขาพุ่งเข้าไปช่วยไม่ทันแน่!

เขาเห็นอสูรผู้นำทางเอื้อมมือเข้าไปในหม้อปรุงยา มันจงใจชี้ปากหม้อมาทางเขา ก่อนจะคว้าตัวหุ่นเหล็กที่อยู่ข้างในออกมา

แขนของหุ่นเหล็กถือดาบกระตุกขึ้นทันที!