บทที่ 7 วิญญาณคำสาปในจินตนาการระดับพิเศษ

บทที่ 7 วิญญาณคำสาปในจินตนาการระดับพิเศษ

แม้ว่าการกลับมาของอิทาโดริ ยูจิ จะเป็นเรื่องที่เหนือความคาดหมาย แต่ก็นับว่าไม่ใช่ปัญหาใหญ่อะไร ตราบใดที่พวกเขาสามารถชิงวัตถุต้องสาปออกมาได้ในทันทีที่ซาซากินำมันออกมา เรื่องราวอื่นใดก็ย่อมไม่เกิดขึ้น

ซาซากิไม่ได้แสดงท่าทีหวาดกลัวนักเมื่อเห็นอิทาโดริ ยูจิ กลับมา เธอหยิบวัตถุต้องสาประดับพิเศษออกมาจากอกเสื้อด้วยมือที่สั่นเทา

ในวินาทีที่เห็นวัตถุต้องสาป ฟุชิงุโระ เมงุมิ ก็รีบยื่นมือออกไปคว้ามันไว้ทันที และในเวลาเกือบจะพร้อมกันนั้นเอง ฤทธิ์ของน้ำยาล่องหนของทั้งสองคนก็หมดลง

ร่างของทั้งคู่ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหันในชมรมที่เดิมทีก็คลาคล่ำไปด้วยผู้คนอยู่แล้ว

อิทาโดริ ยูจิ เมื่อเห็นฟุชิงุโระ เมงุมิ พุ่งเข้ามาหาอย่างกะทันหัน จึงยื่นมือออกไปคว้าแขนของฟุชิงุโระ เมงุมิ ไว้ตามสัญชาตญาณ แรงมหาศาลนั้นทำให้ฟุชิงุโระ เมงุมิ ถึงกับขยับเขยื้อนไม่ได้

"พวกคุณเป็นใคร แล้วเข้ามาทำอะไรที่นี่"

ในขณะเดียวกัน คางุระ ชิน ก็เดินอ้อมไปอีกด้านหนึ่งและรับวัตถุต้องสาประดับพิเศษมาจากมือของซาซากิที่กำลังตระหนกตกใจ

"เอาละ ภารกิจสำเร็จแล้ว พวกเราถอยกันได้แล้วฟุชิงุโระ"

ใบหน้าของฟุชิงุโระ เมงุมิ เปลี่ยนเป็นสีแดงระเรื่อขึ้นมาทันควัน

"ฉันสลัดไม่หลุด"

"..."

"เอาเถอะ ถ้าอย่างนั้นพ่อหนุ่ม ช่วยปล่อยเพื่อนของฉันก่อนได้ไหม พวกเราไม่ได้มีเจตนาร้าย เพียงแค่มาเพื่อเก็บกู้ของอันตรายชิ้นนี้คืนไปเท่านั้นเอง"

ในตอนนั้นเอง ซาซากิก็รีบขยับเข้าไปใกล้หูของอิทาโดริแล้วอธิบายถึงตัวตนของพวกเขา อิทาโดริจึงยอมปล่อยมือจากฟุชิงุโระ เมงุมิ

"ขอโทษด้วยครับ รุ่นพี่ซาซากิโกหกพวกคุณ ในเมื่อของชิ้นนี้เป็นของพวกคุณ ผมก็ขอคืนให้ครับ ต้องขออภัยจริงๆ ที่ทำให้ลำบาก"

ทั้งสามคนต่างก้มศีรษะขอโทษ แต่คางุระ ชิน ไม่ได้ใส่ใจแม้แต่น้อย เพราะอย่างไรเสียคนจากโรงเรียนไสยเวทโตเกียวก็ต้องมาลบความทรงจำของคนเหล่านี้อยู่ดี จึงไม่มีความจำเป็นต้องพูดอะไรให้มากความ เพราะสุดท้ายพวกเขาก็จำอะไรไม่ได้อยู่ดี

ฟุชิงุโระ เมงุมิ กล่าวตักเตือนคนกลุ่มนั้นเกี่ยวกับความอันตรายของสิ่งนี้ ซึ่งในเมื่อความทรงจำจะถูกลบไปในท้ายที่สุด การพูดทิ้งท้ายไว้อีกสักหน่อยก็คงไม่เสียหายอะไร

ฟุชิงุโระกำลังอบรมทั้งสามคนอยู่ ทันใดนั้นวิญญาณคำสาปร่างยักษ์ก็ปรากฏตัวขึ้นบนเพดาน มันอ้าปากกว้างและหมายจะกัดลงมาที่คางุระ ชิน

คางุระ ชิน เฝ้ารอเวลานี้มานานแล้ว วิญญาณคำสาประดับ 1 ที่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืดของโรงเรียนแห่งนี้!

"ฟุชิงุโระ พาพวกเขาไปในที่ที่ปลอดภัยซะ อยู่ตรงนี้มีแต่จะเกะกะ!"

สิ้นคำ คางุระ ชิน ก็หยิบก้อนทองคำออกมาแล้วฟาดเข้าใส่ศีรษะของวิญญาณคำสาปที่พุ่งเข้าใส่เขาอย่างแรง

ตึง!

วิญญาณคำสาปถูกแรงกระแทกจนกระเด็นลอยไปชนกำแพงอาคารเรียนจนเป็นรูโหว่ขนาดใหญ่ก่อนจะตกลงสู่พื้นดิน คางุระ ชิน กระโดดตามลงไปในรูโหว่นั้นทันที

ฟุชิงุโระ เมงุมิ รีบติดต่อไปทาง หน้าต่าง เพื่อขอการสนับสนุนจากผู้ช่วยผู้คุมกฎอย่างเร่งด่วน ในขณะที่ตัวเขาเองรีบพาทั้งสามคนมุ่งหน้าไปยังประตูโรงเรียน

อิกุจิและซาซากิหวาดกลัวจนพูดไม่ออก ทั้งคู่เดินตามหลังฟุชิงุโระ เมงุมิ ไปด้วยอาการสั่นเทา ส่วนอิทาโดริเดินรั้งท้ายคอยปลอบโยนรุ่นพี่ทั้งสองคน

จากระยะไกล ทั้งสี่คนยังคงมองเห็นคางุระ ชิน ที่กำลังกวัดแกว่งดาบยาวสีม่วงดำประหลาด เข้าห้ำหั่นกับวิญญาณคำสาประดับ 1 อย่างดุเดือด

ดาบเนเธอไรต์ของคางุระ ชิน สามารถตัดแขนขาของวิญญาณคำสาปได้อย่างง่ายดาย ในขณะที่กรงเล็บหรือคมเขี้ยวของวิญญาณคำสาปแทบจะไม่ระคายผิวของคางุระ ชิน ผู้ซึ่งสวมชุดเกราะเนเธอไรต์เต็มยศเลยแม้แต่น้อย

(เป็นที่ทราบกันดีว่า ชุดเกราะจะช่วยลดความเสียหายตามสัดส่วน ดังนั้นไม่ว่าการโจมตีจะรุนแรงหรือเบาบางเพียงใด คุณก็ยังคงได้รับความเสียหายอยู่ดี)

ตามปกติแล้ว คางุระ ชิน ควรจะใช้เวลาเพียงไม่กี่นาทีในการจัดการกับวิญญาณคำสาปตนนี้

อย่างไรก็ตาม คางุระ ชิน ทราบดีว่าเส้นแบ่งความแข็งแกร่งของวิญญาณคำสาปอยู่ที่ระดับกึ่งระดับ 1 พวกที่ต่ำกว่ากึ่งระดับ 1 จะไม่มีอาคม ส่วนพวกที่อยู่ระดับกึ่งระดับ 1 ขึ้นไปล้วนมีอาคมกันทั้งสิ้น

เหตุผลที่เขาคาดการณ์ว่าวิญญาณคำสาปตนนี้คือระดับ 1 ตั้งแต่แรกทั้งที่ยังไม่เห็นมันใช้อาคม เป็นเพราะในเนื้อเรื่องเดิม มันสามารถเอาชนะฟุชิงุโระ เมงุมิ ซึ่งเป็นผู้ใช้คุณไสยระดับ 2 ได้อย่างขาดลอย

"อ้า... ว้า... เลิกเรียนหรือยัง... ใกล้จะเลิกเรียนหรือยัง..."

หลังจากส่งเสียงพึมพำไม่เป็นภาษาอยู่ครู่หนึ่ง วิญญาณคำสาปก็หดตัวเล็กลงกะทันหัน ราวกับหมูอ้วนตัวใหญ่ที่กลายร่างเป็นสุนัขตัวเล็ก

ความเร็วของมันเพิ่มขึ้นหลายเท่าตัว จนคางุระ ชิน แทบจะตามการเคลื่อนไหวของมันไม่ทัน

โครม!

การพุ่งตัวอย่างฉับพลันของวิญญาณคำสาปซัดร่างของคางุระ ชิน จนกระเด็นลอยไป ต้องไม่ลืมว่าอุปกรณ์ที่คางุระ ชิน สวมใส่อยู่ในตอนนี้มีน้ำหนักไม่ต่ำกว่าสิบห้าตัน แต่เธอก็ยังถูกซัดจนกระเด็นไปไกลกว่าสิบเมตร

ตัววิญญาณคำสาปเองก็เสียหลักล้มลงจากแรงปะทะของตัวเอง มันสะบัดหัวไปมาอย่างเห็นได้ชัดว่าได้รับบาดเจ็บที่ศีรษะอย่างรุนแรง ส่วนคางุระ ชิน ดีดตัวลุกขึ้นยืนด้วยเสียงดังปัง เธอไม่ได้เป็นอะไรเลยนอกจากความรู้สึกอึดอัดเล็กน้อยที่บริเวณหน้าอก

ในขณะที่วิญญาณคำสาปยังคงมึนงง ดาบเนเธอไรต์ก็ได้ปักลงที่ศีรษะของมันเรียบร้อยแล้ว

วิญญาณคำสาปแผดร้องด้วยความเคียดแค้นก่อนจะล้มลงกับพื้นและค่อยๆ สลายตัวไป

วิญญาณคำสาประดับ 1 ตนนี้ทำให้คางุระ ชิน เลเวลอัปขึ้นถึง 15 เลเวลทันที หลังจากที่ใช้บล็อกที่ปลดล็อกออกมาผสมเป็นสิ่งของต่างๆ ของทุกชิ้นก็ส่องประกายขึ้นครบถ้วน

คางุระ ชิน สัมผัสได้ถึงสายลมเย็นที่พัดผ่านจิตวิญญาณ เขาชูมือขึ้นแล้วชี้ออกไปเบาๆ โดยวางบล็อกท่อนไม้ไว้ที่ตำแหน่งห่างออกไปหกสิบสี่เมตร

ในตอนนี้ เพียงแค่ความคิด เขาก็สามารถวางหรือใช้งานไอเทมได้อย่างอิสระภายในรัศมีหกสิบสี่เมตรรอบตัว และอัตราการผลิตไอเทมก็เพิ่มขึ้นอย่างมาก ซึ่งถือได้ว่าเขาก้าวเข้าสู่ขอบเขตของผู้ใช้คุณไสยระดับ 1 ได้อย่างเฉียดฉิว

"เฮ้อ วิญญาณคำสาประดับ 1 ก็ไม่ได้เก่งกาจอะไรขนาดนั้นนี่นา ล้มลงไปก่อนที่ฉันจะทันได้เอาจริงเสียอีก"

หลังจากเก็บข้าวของเรียบร้อย เขาก็มุ่งหน้าไปหาฟุชิงุโระ เมงุมิ แต่ไม่ทราบว่าเพราะเหตุใด จู่ๆ ลมก็พัดแรงขึ้น และทัศนวิญญาณของเขาก็เริ่มพร่ามัว

คางุระ ชิน พยายามจะขยี้ตา แต่กลับพบว่ามือของเธอเต็มไปด้วยรอยแผลที่เหมือนถูกมีดกรีดนับไม่ถ้วน และทัศนวิสัยที่มืดมัวนั้นก็เกิดจากเลือดนั่นเอง

ฟุชิงุโระ เมงุมิ ซึ่งอยู่ไม่ไกลนัก เบิกตากว้างมองคางุระ ชิน ที่จู่ๆ ก็มีบาดแผลเต็มตัว เขาต้องการจะวิ่งเข้าไปช่วยคางุระ ชิน ในทันที แต่คางุระ ชิน ได้ยกมือขึ้นห้ามไว้

"ไม่ต้องเป็นห่วงฉัน แผลไม่ลึก และฉันก็ไม่รู้สึกเจ็บเลยด้วยซ้ำ นายพาพวกเขาออกไปก่อน แขกผู้มาใหม่คนนี้ฉันจะจัดการเอง"

ฟุชิงุโระกัดฟันแน่น เขาอัญเชิญ นูเอะ ออกมาแล้วคว้าร่างของอิกุจิและซาซากิไว้ ก่อนจะพุ่งร่างของพวกเขาไปทางประตูโรงเรียน

"เฮ้ พวกคุณตามไปด้วย นั่นคือชิกิงามิของฉัน มันจะพาพวกคุณไปในที่ที่ปลอดภัย"

หลังจากพูดจบ เขาก็รีบส่งข้อความหาโกะโจ ซาโตรุ และทิ้งอิทาโดริ ยูจิ ไว้เบื้องหลังเพื่อพุ่งตัวเข้าไปหาคางุระ ชิน ที่ชุ่มไปด้วยเลือด

อิทาโดริ ยูจิ มองไปที่นูเอะที่อยู่ไม่ไกลนัก และรีบวิ่งตามหลังฟุชิงุโระ เมงุมิ ไปทันที ในขณะที่คำพูดของคุณปู่ค่อยๆ ดังก้องขึ้นในหู

"ยูจิ แกจงตายท่ามกลางผู้คนมากมายที่รายล้อม..."

"ถ้าอย่างนั้น ก็ขอให้ผมได้เลือกทำในสิ่งที่เชื่อว่าถูกต้อง ต่อให้ต้องตายในหนทางที่สมควรก็ตาม!"

ในเวลานี้ คางุระ ชิน ได้เผชิญหน้ากับแขกผู้มาใหม่แล้ว มันคือตัววีเซิลสามตัวที่มีขนาดความสูงประมาณครึ่งคนและยืนเบียดเสียดกันอยู่

เลือดที่หยดลงมาจากกรงเล็บอันแหลมคมของพวกมันพิสูจน์ได้ว่า บาดแผลบนตัวของคางุระ ชิน เป็นฝีมือของมัน

"บ้าจริง! วิญญาณคำสาปตนนี้..."

"ใช่แล้ว ไม่ต้องสงสัยเลย ระดับพิเศษ และน่าจะเป็นวิญญาณคำสาปในจินตนาการระดับพิเศษ คาไมทาจิ..."

คางุระ ชิน หยิบขวดน้ำยาฟื้นฟูพลังทันใจออกมาดื่ม บาดแผลของเธอหายเป็นปลิดทิ้งในชั่วพริบตา

"ฟุชิงุโระ รีบหนีไปพร้อมกับเจ้าพวกหัวร้อนที่ตามหลังมานั่นซะ ถ้าการต่อสู้เริ่มขึ้น ฉันจะไม่มีเวลาไปดูแลพวกนาย..."

ก่อนที่คางุระ ชิน จะพูดจบ คาไมทาจิที่เขากำลังจับจ้องอยู่อย่างเขม็งก็หายวับไปจากจุดนั้น

"หายไปแล้วเหรอ? ไม่ใช่สิ มันเร็วเกินไปต่างหาก!"

คางุระ ชิน สวมชุดเกราะเนเธอไรต์อยู่จึงไม่ใช่ปัญหาใหญ่นัก แต่ฟุชิงุโระ เมงุมิ และอิทาโดริ ยูจิ นั้นต่างออกไป

ร่างของฟุชิงุโระ เมงุมิ ถูกปกคลุมไปด้วยบาดแผลนับไม่ถ้วนในแทบจะทันที ในขณะที่อิทาโดริ ยูจิ กลับทำให้ทั้งสองคนต้องตกตะลึง เมื่อเขาใช้หมัดเพียงหมัดเดียวซัดพวกมันจนกระเด็น ทั้งที่ทั้งสองคนแทบจะมองไม่เห็นร่างของคาไมทาจิทั้งสามตัวด้วยตาเปล่า

"จริงเหรอเนี่ย? เขามองเห็นมันงั้นเหรอ?" ทั้งสองคนอุทานในใจพร้อมกัน

แต่น่าเสียดาย ต่อให้มองเห็นได้ แต่หมัดของอิทาโดริ ยูจิ ที่ปราศจากพลังไสยเวท ก็ไม่สามารถสร้างความเสียหายใดๆ ได้เลยแม้แต่น้อย

หากมีหน้าต่างสถานะปรากฏขึ้น ในตอนนี้มันคงแสดงข้อความว่า

"ปัดป้อง, -0"