บทที่ 32 - เจ็ดสิบสองกระบองทลายฟ้า
บทที่ 32 - เจ็ดสิบสองกระบองทลายฟ้า
บทที่ 32 - เจ็ดสิบสองกระบองทลายฟ้า
ราชาปีศาจกระทิงหน้าถอดสี ตะโกนลั่นพร้อมกับพุ่งตัวไปยังหลุมลึก การโจมตีของซุนหงอคงเมื่อครู่รุนแรงเกินไป ทั้งการรับมือ การตอบโต้ และการตวัดกระบองฟาดราชาปีศาจค่างร่วงลงมาจากฟ้า พละกำลังอันมหาศาลที่ไม่อาจต้านทานได้นั้นทำเอาราชาปีศาจกระทิงยังต้องขนลุก หากเป็นเขาที่ต้องรับการโจมตีนั้นตรงๆ ก็ไม่แน่ใจว่าจะรอดมาได้โดยไร้รอยขีดข่วน นับประสาอะไรกับราชาปีศาจค่างที่ไม่ได้มีร่างกายแข็งแกร่งเท่าเขา
“เคร้ง!”
เสียงโลหะปะทะกันดังกึกก้องกังวานไปทั่วฟ้าดิน ราชาปีศาจกระทิงใช้กระบองเหล็กสกัดกระบองเงินสมปรารถนาของซุนหงอคงเอาไว้ได้ ทว่าแรงกระแทกมหาศาลกลับทำเอาขาทั้งสองข้างของเขาจมลึกลงไปในผืนดิน ส่วนซุนหงอคงเพียงแค่ตีลังกากลับหลังแล้วร่อนลงพื้นอย่างนุ่มนวล ท่าทีสงบเยือกเย็น ความเหนือชั้นเห็นได้ชัดเจน!
ราชาปีศาจกระทิงหรี่ตาลงเล็กน้อย แม้ว่าซุนหงอคงจะพุ่งลงมาจากที่สูง ได้เปรียบในเรื่องแรงโน้มถ่วง แต่เขา ราชาปีศาจกระทิง ก็ขึ้นชื่อเรื่องพละกำลังมหาศาล ทว่าในการประลองกำลังเมื่อครู่ เขากลับเป็นฝ่ายเสียเปรียบ ฝีมือของพญาวานรโสภาผู้นี้ ช่างลึกล้ำสุดหยั่งคาด!
“อู้คง ขอบใจที่ออมมือให้!”
ราชาปีศาจกระทิงดึงขาออกจากพื้นดิน ยกกระบองขึ้นประสานมือคารวะซุนหงอคง เขารู้ดีว่าซุนหงอคงเปลี่ยนทิศทางในวินาทีสุดท้าย หันมากระแทกใส่เขาแทนที่จะเป็นราชาปีศาจค่าง มิฉะนั้นเขาคงไม่มีทางรับการโจมตีนั้นได้ทัน
“พี่นิ่ว ต่อให้ท่านไม่ยื่นมือเข้ามา ข้าซุนหงอคงก็ไม่ฟาดลงไปจริงๆ หรอกน่า”
ซุนหงอคงแสยะยิ้ม เขาประเมินพลังการต่อสู้ที่เหลืออยู่ของราชาปีศาจค่างออกตั้งแต่แรกแล้ว การพุ่งลงมาจากฟ้าเมื่อครู่ก็แค่ขู่ให้กลัวเล่นเท่านั้น แน่นอนว่าเขากำลังเดิมพันด้วย เดิมพันว่าราชาปีศาจกระทิงจะยื่นมือเข้ามาช่วยหรือไม่ หากราชาปีศาจกระทิงนิ่งดูดาย ซุนหงอคงคงจะรู้สึกผิดหวังอย่างยิ่ง
โชคดีที่ราชาปีศาจกระทิงไม่ได้ทำให้เขาผิดหวัง ยังคงเป็นราชาปีศาจกระทิงผู้ทรงพลังและมีน้ำใจนักกีฬา ไม่ได้เกรงกลัวต่อความบ้าระห่ำของซุนหงอคง ในแง่นี้ การที่ราชันย์ปีศาจอีกห้าตนยอมรับนับถือเขาก็สมเหตุสมผลดีแล้ว แม้แต่ซุนหงอคงเองในหลายๆ ครั้งก็ยังรู้สึกเลื่อมใสในตัวพี่ใหญ่ในอดีตผู้นี้ ทว่าในครั้งนี้ เขาไม่อาจถอยให้ได้ ตำแหน่งพี่ใหญ่ เขาต้องคว้ามาให้ได้!
ราชาปีศาจกระทิงพยักหน้า เขาเชื่อว่าซุนหงอคงไม่ได้พูดปด และไม่มีเหตุผลที่จะต้องพูดปด ในใจเริ่มเข้าใจแล้วว่า บางทีซุนหงอคงอาจจะแค่กำลังทดสอบเขาอยู่ก็เป็นได้
ตอนนั้นเอง ราชาปีศาจค่างก็กระโดดขึ้นมาจากก้นหลุม เสื้อผ้าของเขาขาดวิ่น พลังปราณไม่มั่นคง แม้จะได้รับบาดเจ็บจากการโจมตีเมื่อครู่ แต่ก็ไม่ได้สาหัสอะไร เขารับรู้ได้ว่าซุนหงอคงยั้งมือไว้ ไม่ได้ใช้พลังเต็มที่ มิฉะนั้นเขาคงไม่มีทางลุกขึ้นมายืนได้แบบนี้แน่
“พี่ซุนยอดเยี่ยมมาก หยวนกังนับถือ!”
ในหมู่เผ่าปีศาจ ผู้แข็งแกร่งคือผู้ที่ได้รับการเคารพยกย่อง อายุอานามไม่มีใครสนใจ ซุนหงอคงเอาชนะราชาปีศาจค่างได้อย่างขาวสะอาด แถมยังชนะได้อย่างง่ายดาย ราชาปีศาจค่างจึงยอมรับนับถือจากใจจริง ไม่หลงเหลือความประมาทอีกต่อไป แม้แต่สรรพนามก็ยังเปลี่ยนจากน้องอู้คงเป็นพี่ซุน
“พี่หยวนชมเกินไปแล้ว!”
ซุนหงอคงยิ้มรับการคารวะ ก่อนจะกวาดสายตามองราชันย์ปีศาจตนอื่นๆ “ทุกท่าน มีใครอยากชี้แนะอีกหรือไม่?”
“นี่...”
ราชาปีศาจวานรและคนอื่นๆ สบตากัน ต่างก็พูดไม่ออก ซุนหงอคงเพิ่งแสดงฝีมือระดับเหนือชั้นให้เห็น ต่อให้พวกเขาเข้าไปสู้ก็คงไม่ได้เปรียบอะไร โดยเฉพาะราชาปีศาจวานร ฝีมือของเขาก็เหนือกว่าราชาปีศาจค่างเพียงเล็กน้อย น้อยมากเสียด้วย ในเมื่อราชาปีศาจค่างยังแพ้หมดรูปขนาดนี้ ถ้าเขาเข้าไปสู้ ผลลัพธ์ก็คงไม่ต่างกัน
“พี่ซุนฝีมือสูงส่ง ข้าคงไม่กล้าเข้าไปปล่อยไก่หรอก”
ราชาปีศาจวานรกลอกตาไปมา เบนสายตาไปทางราชาปีศาจราชสีห์ ราชาปีศาจเผิง และราชาปีศาจเจียว ทั้งสามตนนี้มีฝีมือเหนือกว่าเขา หากต้องการสยบซุนหงอคง คงต้องให้พวกเขานี่แหละเป็นคนลงมือ
“ข้าจะลองดูเอง!”
ราชาปีศาจราชสีห์พลิกฝ่ามือ ค้อนทองคำม่วงคู่หนึ่งก็ปรากฏขึ้นในมือ เขาพ่นลมหายใจออกทางจมูกเป็นสายหมอกสีขาว พุ่งทะยานขึ้นไปบนอากาศ ชี้หน้าซุนหงอคงแล้วท้าทาย “พี่อู้คง มาประลองกับข้าซือทัวสักตั้งสิ ให้ข้าได้เห็นฝีมือของท่านหน่อย!”
“ราชาปีศาจราชสีห์รึ...”
มุมปากของซุนหงอคงกระตุกยิ้ม เขาออกแรงถีบเท้า พื้นดินแตกร้าว ร่างของเขาพุ่งดิ่งเข้าไปหาราชาปีศาจราชสีห์ราวกับกระสุนปืนใหญ่ กระบองเงินสมปรารถนาในมือแทงตรงไปข้างหน้า ยืดขยายพุ่งเข้าใส่หน้าอกของราชาปีศาจราชสีห์ “รับมือ!”
การโจมตีของซุนหงอคงครั้งนี้รวดเร็วและดุดันมากจนราชาปีศาจราชสีห์ถึงกับตกใจ เขาคิดว่าซุนหงอคงจะพูดจาทักทายตามมารยาทก่อนสักสองสามประโยค ไม่นึกเลยว่าลิงตัวนี้จะลงมือทันที เขาทำได้เพียงยกค้อนทองคำม่วงไขว้กันไว้ระดับหน้าอก ปลายกระบองเงินสมปรารถนาของซุนหงอคงก็กระแทกเข้ากับค้อนอย่างจัง
แรงกระแทกมหาศาลถาโถมเข้ามา ค้อนทองคำม่วงกระแทกเข้ากับหน้าอกของราชาปีศาจราชสีห์ เขาจุกจนหายใจไม่ออก ร่างของเขาถูกแรงกระแทกจากการโจมตีนี้ลอยลิ่วขึ้นไปบนท้องฟ้า ส่วนกระบองเงินสมปรารถนาก็ยังคงยืดขยาย ดันร่างของราชาปีศาจราชสีห์ให้พุ่งทะยานขึ้นสู่หมู่เมฆ
“อาวุธของอู้คงไม่ธรรมดาเลยนะ!”
ราชาปีศาจกระทิงและราชาปีศาจค่างกลับมายืนรวมกลุ่มกับราชาปีศาจวานร พวกเขามองดูกระบองเงินสมปรารถนาที่ยืดขยายยาวขึ้นเรื่อยๆ ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ความแข็งแกร่งของอาวุธ นอกจากพลังทำลายล้างแล้ว สิ่งสำคัญที่สุดก็คือความมีชีวิตชีวา เห็นได้ชัดว่าอาวุธเทพของซุนหงอคงชิ้นนี้เต็มเปี่ยมไปด้วยความมีชีวิตชีวา!
“บ้าเอ๊ย!”
เหนือหมู่เมฆ ร่างของราชาปีศาจราชสีห์ถูกกระบองเงินสมปรารถนาดันทะลุชั้นเมฆพุ่งขึ้นสู่เบื้องบน ทะลวงผ่านประตูสวรรค์หลายชั้นแล้ว หากยังขืนพุ่งขึ้นไปอีกก็จะถึงสวรรค์ชั้นเก้า ถึงตอนนั้นศาลสวรรค์ต้องรู้ตัวแน่!
ราชาปีศาจราชสีห์กัดฟันแน่น ฝืนพลิกตัวตีลังกาหลุดจากการครอบงำของกระบองเงินสมปรารถนา เขาสูดหายใจลึกๆ สองสามครั้งเพื่อบรรเทาอาการจุกเสียดที่หน้าอก สีหน้าเปลี่ยนเป็นดุดัน คำรามลั่นแล้วพุ่งเข้าใส่ซุนหงอคง
“ภูเขาจงมา! กดทับมันซะ!”
ราชาปีศาจราชสีห์กวัดแกว่งค้อนทองคำม่วง ใช้พลังเวทดึงภูเขาสองลูกมาในพริบตา หมายจะบดขยี้ซุนหงอคงที่อยู่เบื้องล่าง ฉายาในอดีตชาติของเขาคือมหาปราชญ์เคลื่อนภูเขา ไม่ใช่ได้มาเพราะโชคช่วย ในด้านการเคลื่อนย้ายภูเขาถมทะเล เขาบรรลุวิชาจนถึงขั้นอิทธิฤทธิ์แล้ว แค่ขยับความคิดใช้พลังเวท ก็สามารถดึงภูเขายักษ์มากดทับศัตรูได้อย่างง่ายดาย
“มาได้สวย! ข้าซุนหงอคงก็อยากจะรู้เหมือนกัน ว่าแค่ภูเขาสองลูก จะกดทับข้าได้หรือไม่!”
ประกายความดุร้ายพาดผ่านดวงตาของซุนหงอคง ความฮึกเหิมในการต่อสู้พุ่งพล่าน ในอดีตชาติเขาเคยเสียเปรียบศัตรูที่มีอิทธิฤทธิ์เคลื่อนภูเขาถมทะเลมาไม่น้อย โดยเฉพาะตอนที่ถูกยูไลกดทับไว้ใต้ภูเขาห้านิ้วนานถึงห้าร้อยปี นั่นคือความทรงจำที่ฝังใจที่สุด และเป็นความอัปยศไปตลอดชีวิต ทว่าในชาตินี้ หึ! เขาอยากจะดูนักว่าจะมีใครหน้าไหนมากดทับเขาได้อีก!
“แหลกไปซะ!”
สองมือกำกระบองเงินสมปรารถนาแน่น เพลิงสุริยันแท้จริงและพลังเวทจากเคล็ดวิชาเร้นลับแปดเก้าพุ่งพล่านออกมา ตัวกระบองสาดแสงสีทองแดงเจิดจ้า ซุนหงอคงคำรามดังกึกก้องกังวานไปทั่วฟ้าดิน กวัดแกว่งกระบองฟาดเข้าใส่ภูเขาทั้งสองลูกอย่างดุดัน ในพริบตาก็เกิดเป็นเงากระบองเจ็ดสิบสองสาย ซึ่งล้วนเป็นของจริง และพุ่งกระแทกเข้าที่ฐานของภูเขาทั้งสองพร้อมๆ กัน
“เจ็ดสิบสองกระบองทลายฟ้า!”
นี่คือสุดยอดวิชากระบองที่ซุนหงอคงคิดค้นขึ้นเอง โดยผสานความเข้าใจทั้งหมดจากอดีตชาติและชาตินี้เข้าด้วยกัน พลังทำลายล้างของมันนับว่ารุนแรงที่สุดในบรรดาสุดยอดวิชาที่เขามีอยู่ในตอนนี้ แต่นี่เป็นเพียงกระบวนท่าแรกเท่านั้น ยังมีอีกห้ากระบวนท่า คือ สามสิบหกกระบองทลายฟ้า สิบแปดกระบองทลายฟ้า เก้ากระบองทลายฟ้า สามกระบองทลายฟ้า และหนึ่งกระบองทลายฟ้า อานุภาพจะเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณหรือกระทั่งสิบเท่า ทว่าความยากก็จะเพิ่มขึ้นตามไปด้วย ตอนนี้ซุนหงอคงสามารถใช้ได้แค่กระบวนท่าแรกและกระบวนท่าที่สองเท่านั้น ส่วนอีกสี่กระบวนท่าที่เหลือยังเป็นเพียงทฤษฎี ยังไม่มีความสามารถพอที่จะใช้ได้ในตอนนี้
“ตูม ตูม ตูม ตูม!”
เสียงระเบิดดังกึกก้องกังวานไปทั่วฟ้าดิน คลื่นกระแทกอันบ้าคลั่งแผ่กระจายออกไปสี่ทิศแปดทาง เมฆหมอกในรัศมีหลายสิบลี้ถูกพัดปลิวหายไปจนหมดสิ้น ภูเขายักษ์ทั้งสองลูกถูกกระแทกจนแหลกละเอียดเป็นผุยผง ซากหินปลิวว่อนไปทั่วสารทิศ ร่างของซุนหงอคงพุ่งทะยานผ่านเศษซากภูเขาที่แตกกระจาย พุ่งตรงขึ้นไปหาราชาปีศาจราชสีห์บนท้องฟ้า
“อีกรอบ! เจ็ดสิบสองกระบองทลายฟ้า!”
เงากระบองเจ็ดสิบสองสายปรากฏขึ้นอีกครั้ง พุ่งเป้าไปที่ทั่วร่างของราชาปีศาจราชสีห์ ใบหน้าของราชาปีศาจราชสีห์เปลี่ยนเป็นสีเขียวคล้ำ ขนาดภูเขายักษ์สองลูกยังถูกซุนหงอคงบดขยี้ด้วยกระบวนท่านี้ แล้วเขาจะไปรับมือไหวได้อย่างไร? ร่างกายของเขาไม่ได้ทนทานเท่าภูเขาสองลูกนั้นหรอกนะ เงากระบองเจ็ดสิบสองสายนี่เป็นของจริงทั้งหมด ไม่ใช่ภาพลวงตา ต่อให้ทุ่มสุดกำลังก็ไม่รู้ว่าจะรับได้สักกี่กระบอง?
คราวนี้ซวยแน่!
“พี่ซุนยั้งมือด้วย ข้าซือทัวขอยอมแพ้!”
วูบ~!
ราชาปีศาจราชสีห์ปอดแหก ยอมแพ้ดีกว่าเอาชีวิตไปทิ้ง หากโดนกระบวนท่านี้เข้าไป ต่อให้ไม่ตายก็คงสาหัส ทันทีที่เขาส่งเสียง เงากระบองเจ็ดสิบสองสายก็สลายหายไปในพริบตา กระบองเงินสมปรารถนาของซุนหงอคงหยุดนิ่งอยู่ตรงหน้าจมูกของราชาปีศาจราชสีห์พอดี ก่อนจะถูกดึงกลับไปท่ามกลางสายตาหวาดผวาและเหงื่อกาฬที่แตกพลั่กของเขา ซุนหงอคงหัวเราะร่วน “พี่ซือทัว ขอบคุณที่ยอมรับความพ่ายแพ้!”
“พี่ซุนเกรงใจไปแล้ว ฝีมือข้าสู้ท่านไม่ได้ ไม่มีอะไรจะแก้ตัว ขอยอมรับความพ่ายแพ้แต่โดยดี!”
ราชาปีศาจราชสีห์ส่ายหน้ายิ้มขื่น อิทธิฤทธิ์เคลื่อนภูเขาที่เขาภาคภูมิใจที่สุดถูกซุนหงอคงทำลายอย่างย่อยยับ พลังโจมตีของเจ้าลิงนี่ช่างน่ากลัวจริงๆ!
ตอนนี้ราชาปีศาจราชสีห์เข้าใจแล้วว่า ซุนหงอคงเป็นพวกเก่งกล้าสามารถและเตรียมตัวมาอย่างดี มิน่าล่ะถึงกล้าให้ราชาปีศาจกระทิงเชิญราชันย์ปีศาจทั้งห้ามาเจรจาเรื่องการเป็นพันธมิตร และยังคิดจะชิงตำแหน่งผู้นำอีก เขาไม่ได้เย่อหยิ่งจองหอง แต่มีฝีมือร้ายกาจจริงๆ!
น่าขันที่เขายังกล้ากระโดดออกไปลองดี สุดท้ายก็โดนอัดจนสะบักสะบอม ช่างขายหน้าเสียจริง!
“มีใครอยากชี้แนะอีกไหม?”
ซุนหงอคงบินลงมาสมทบกับราชาปีศาจราชสีห์ข้างๆ ราชาปีศาจกระทิงและคนอื่นๆ เขากวาดสายตามองราชาปีศาจเผิง ราชาปีศาจเจียว และราชาปีศาจกระทิง ทว่าสายตาของเขายังคงจับจ้องไปที่ราชาปีศาจกระทิงเป็นหลัก ซุนหงอคงรู้ดีว่าหากอยากจะเป็นผู้นำ การประลองระหว่างเขากับราชาปีศาจกระทิงเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้อย่างแน่นอน!
“พี่อู้คง ฝีมือท่านยอดเยี่ยม ข้าเผิงเฟยสู้ไม่ได้หรอก แต่ว่า ท่านกล้าประลองความเร็วกับข้าไหมล่ะ มาดูกันว่าใครจะเร็วกว่ากัน? ถ้าท่านเอาชนะข้าได้ ต่อไปท่านว่าอย่างไร ข้าเผิงเฟยก็จะไม่ขัดข้องแม้แต่คำเดียว!”
ราชาปีศาจวานรกลอกตาไปมา แอบส่งเสียงกระซิบกระซาบกับราชาปีศาจเผิง ราชาปีศาจเผิงตาเป็นประกาย ก้าวออกไปข้างหน้า จ้องมองซุนหงอคงอย่างท้าทาย
“ได้ ข้าซุนหงอคงจะประลองความเร็วกับเจ้า!”
[จบแล้ว]