บทที่ 14 โลกแห่งเงา: เรื่องประหลาดในสถาบันปีศาจ

"คอร์เนเลีย พร้อมหรือยังครับ?"

"อืม"

เดคานยืดเส้นยืดสายเล็กน้อยแล้วเดินไปที่ประตูมิติวิญญาณพร้อมกับคอร์เนเลีย

การก้าวเข้าสู่ประตูมิติวิญญาณขนาดยักษ์ไม่ได้ให้ความรู้สึกแตกต่างจากการเข้าไปในโลกแห่งเงาจำลองก่อนหน้านี้เลย

รอบด้านมืดมิดสนิทจนมองไม่เห็นสิ่งใด

แต่เขาสัมผัสได้ว่าคอร์เนเลียอยู่ข้างๆ เขา นอกจากเสียงหัวใจของตัวเองแล้ว เขายังได้ยินเสียงลมหายใจของเธอด้วย

ไม่นานนัก รอบข้างก็สว่างขึ้นเล็กน้อย และภาพเบื้องหน้าก็หลั่งไหลเข้าสู่สายตาของเดคานในพริบตา

นี่มัน... เดคานพิจารณาสภาพแวดล้อม

สถานที่ที่เขาอยู่นี่ดูเหมือนจะเป็นห้องเรียนงั้นเหรอ?

ทำไมเขาถึงใช้คำว่า "ดูเหมือน" น่ะหรือ?

ก็เพราะห้องเรียนแห่งนี้มันดูน่าขนลุกเกินไปน่ะสิ

แม้จะเป็นห้องเรียนที่กว้างขวางขนาดราวๆ สองร้อยตารางเมตร แต่มันกลับให้ความรู้สึกมืดทึบและอึดอัดเป็นพิเศษ

แหล่งกำเนิดแสงเพียงอย่างเดียวคือตะเกียงไม่กี่ดวงที่แขวนอยู่บนผนังห้องเรียน

เมื่อเดคานก้มหน้าลง เขาก็เห็นกระดาษหนังที่พิมพ์ลวดลายปีศาจและชุดเครื่องเขียนสีดำวางอยู่บนโต๊ะตรงหน้า

เขาเงยหน้าขึ้นเล็กน้อยเพื่อกวาดตามองไปรอบๆ ห้อง และสังเกตเห็นกลุ่มตัวประหลาดนั่งอยู่กระจัดกระจายเต็มห้องเรียน

รูปลักษณ์ของพวกมันทั้งหลากหลายและพิลึกพิลั่น ส่วนใหญ่มีเขา มีหางสีดำ และบางตัวก็มีลวดลายชวนขนลุกอยู่บนผิวหนัง

ตรงทางเดินระหว่างโต๊ะ มีเจ้าน่าเกรงขามสองตัวกำลังเดินลาดตระเวนอยู่

แม้พวกมันจะสวมเสื้อผ้าที่ดูคล้ายกับชุดสูท แต่กลับแผ่กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งและกลิ่นอายชั่วร้ายราวกับหนองน้ำเน่าเสียออกมา

ดวงตาสีเลือดแดงฉานคู่นั้นไม่อาจปิดบังประกายแห่งความละโมบและกระหายเลือดได้เลย ราวกับว่าทุกสิ่งที่พวกมันมองเห็นคือเหยื่ออันโอชะ

นี่มันฉากที่หลุดออกมาจากฝันร้ายชัดๆ

แต่เดคานก็ต้องยอมรับว่าห้องเรียนนี้จัดตกแต่งได้มีสไตล์ไม่เบา

ถ้าทำเป็นคาเฟ่สยองขวัญในงานเทศกาลของโรงเรียนล่ะก็ คงจะฮิตระเบิดไปเลย

น่าเสียดายที่โลกแห่งเงานี้ไม่ได้มีธีมที่เบาสมองและน่ารื่นรมย์แบบนั้นน่ะสิ

ไม่นาน ข้อมูลเบื้องต้นของโลกแห่งเงาก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า

ข้อความแจ้งเตือนเหล่านี้มีเพียง 'ผู้ท้าทายโลกแห่งเงา' เท่านั้นที่สามารถมองเห็นได้

【โลกแห่งเงา: เรื่องประหลาดในสถาบันปีศาจ】

【ระดับ: 4】

【จำนวนผู้ท้าทาย: 6】

【ในสถาบันปีศาจแห่งนี้ซึ่งทุกสิ่งสามารถเกิดขึ้นได้ จิตสังหารซ่อนเร้นอยู่ทุกหนทุกแห่ง—แท้จริงแล้วอารยธรรมปีศาจคือเกมแห่งการเข่นฆ่า เพื่อศึกษาเกี่ยวกับปีศาจ นักผจญภัยชาวมนุษย์หลายคนได้ปลอมตัวเป็นปีศาจโดยใช้โพชั่นเวทมนตร์ที่สาบสูญเพื่อแทรกซึมเข้ามาในสถาบันปีศาจ แต่กลับพบว่ามนุษย์กำลังถูกทรมานอย่างโหดเหี้ยมโดยพวกปีศาจ โปรดช่วยเหลือพวกเขา หรือไม่ก็ปลดปล่อยพวกเขาให้เป็นอิสระ】

【เป้าหมายภารกิจที่ 1: สำรวจสถาบันให้ได้มากกว่า 50% ความคืบหน้าปัจจุบัน 1%】

【เป้าหมายภารกิจที่ 2: ช่วยเหลือมนุษย์อย่างน้อย 3 คน ความคืบหน้าปัจจุบัน 0/3】

【เป้าหมายภารกิจที่ 3: ผู้แทรกซึมที่ปลอมตัวมาถูกเปิดเผยตัวตนความเป็นมนุษย์ไม่เกิน 3 คน สถานะการปลอมตัวปัจจุบัน 6/6】

【เวลาที่เหลือ: 11 ชั่วโมง 59 นาที】

【ผู้ท้าทายทุกคนเริ่มต้นที่ฉากการสอบ ระยะเวลาการสอบ: 2 ชั่วโมง 30 นาที รายวิชา: ปีศาจวิทยาแบบองค์รวม】

【ห้ามทุจริตทุกรูปแบบโดยเด็ดขาด หากถูกจับได้ ผู้คุมสอบจะปลิดชีพผู้ทุจริตในทันที】

【เมื่อการสอบสิ้นสุดลง คะแนนที่ต่ำกว่า 60 จะถือว่าสอบตก และผู้คุมสอบจะปลิดชีพนักเรียนคนนั้นในทันที】

【อนุญาตให้ส่งข้อสอบก่อนเวลาได้】

【เวลาสอบที่เหลือ: 2 ชั่วโมง 29 นาที】

เพียงแค่คิดในใจ กล่องข้อมูลนี้ก็สามารถแสดงหรือซ่อนได้ตามต้องการ

โฮ่ นี่มันสถาบันปีศาจจริงๆ สินะ?

นึกว่ามาพักผ่อนเสียอีก ที่ไหนได้ก็แค่เปลี่ยนสถานที่มาเรียนหนังสือชัดๆ

เดคานบ่นกระปอดกระแปดในใจ

เขาจะยังไม่ตัดสินเนื้อเรื่องภูมิหลังและเนื้อหาภารกิจในตอนนี้

แต่ระดับ 4 บ้าบออะไรกันเนี่ย?

เขาอยู่แค่ระดับ 2 ส่วนคอร์เนเลียอยู่ระดับ 3 ไม่ว่าจะมองยังไง พวกเขาก็ไม่น่าจะเข้ามาในโลกแห่งเงาระดับ 4 ได้เลยไม่ใช่หรือไง?

ชักจะยุ่งยากนิดหน่อยแล้วสิ

เขาคิดว่ามาที่นี่เพื่อพักผ่อนชิลๆ เดินบดขยี้โลกแห่งเงาเล่นๆ แต่ไม่คิดเลยว่ามันจะเร้าใจขนาดนี้

จะว่าไปแล้ว บรรยากาศทางวิชาการของสถาบันปีศาจก็ยอดเยี่ยมจริงๆ นั่นแหละ—สอบตกก็คือถูกประหารชีวิต

อยากจะรู้จริงๆ ว่าใครมันจะกล้าไม่ตั้งใจเรียนบ้าง

แล้วนี่... ฉันกลายร่างเป็นปีศาจไปแล้วเหรอ?

เดคานก้มลงมองตัวเอง นอกจากจะสวมเครื่องแบบของสถาบันปีศาจแล้ว เล็บมือของเขาก็ยังกลายเป็นสีดำขลับเป็นประกายเงางามราวกับหยก

เขาลองคลำที่ศีรษะและแผ่นหลัง พบว่ามีเขาสองเขาและหางเส้นเล็กยาว

ในตอนนี้เขายังเดาไม่ออกว่าตัวเองปลอมตัวเป็นปีศาจประเภทไหนกันแน่

เขาอยากจะหากระจกมาส่องดูจริงๆ ว่าตอนนี้สภาพตัวเองเป็นยังไง

เดคานสังเกตสภาพแวดล้อมรอบตัวด้วยการเคลื่อนไหวที่น้อยที่สุด และสังเกตเห็นผู้เข้าสอบสองสามคนกำลังหันมองซ้ายมองขวาอย่างมีพิรุธ

เดาว่าคนพวกนี้คงจะเป็นผู้ท้าทายคนอื่นๆ

และก็น่าจะมีคนอื่นๆ ที่คอยลอบสังเกตการณ์อย่างระมัดระวังเหมือนกับเขาด้วย

"หากมีการกระซิบกระซาบใดๆ เกิดขึ้นอีก จะถือว่าเป็นการทุจริตทันที!"

เสียงแหบพร่าดังก้องมาจากผู้คุมสอบที่กำลังเดินลาดตระเวนอยู่ในห้องเรียน ความปรารถนาในการเข่นฆ่านั้นรุนแรงราวกับสัตว์ร้ายที่ถูกขังมานานและกำลังจะแหกกรงออกมา

นั่นทำให้ผู้เข้าสอบหลายคนตกใจกลัวจนต้องก้มหน้าก้มตาดูข้อสอบของตัวเองอย่างซื่อสัตย์

ใช่แล้ว ห้ามหันมองรอบๆ อย่างมีพิรุธ

เดคานคิดในใจ

แต่ดูเหมือนว่าการกลอกตาเล็กน้อยจะยังพอทำได้อยู่

เมื่อครู่นี้ เขาเพิ่งจะค้นพบข่าวดีข้อหนึ่ง

คอร์เนเลียนั่งอยู่ทางซ้ายมือของเขา โดยมีที่นั่งว่างคั่นกลางเพียงตัวเดียวเท่านั้น

เขาเพิ่งจะสบตากับคอร์เนเลียเมื่อกี้เอง

รูปลักษณ์ของคอร์เนเลียไม่ได้เปลี่ยนไปมากนัก เว้นแต่มีเขามังกรเล็กๆ คู่หนึ่งงอกอยู่บนศีรษะ และรูม่านตาของเธอที่กลายเป็นขีดเหมือนสัตว์ร้ายสีทอง ดูเหมือนเธอจะเป็นปีศาจสายพันธุ์มังกร

สิ่งนี้ทำให้เดคานมั่นใจว่ารูปลักษณ์ของเขาเองก็คงไม่เปลี่ยนไปมากนักเช่นกัน เพราะเมื่อกี้คอร์เนเลียก็ยังจำเขาได้

ถ้าอย่างนั้น เขาควรจะดูข้อสอบก่อนดีกว่า

ในฐานะนักเรียนหัวกะทิ เดคานมั่นใจมากว่าถ้าแม้แต่เขายังทำข้อสอบไม่ได้ โอกาสก็เป็นไปได้สูงมากที่ผู้ท้าทายคนอื่นๆ ในห้องสอบนี้ก็จะไม่สามารถทำด้วยตัวเองได้เช่นกัน

【คำถามข้อที่ 1: เพื่อให้เข้ากับสังคมได้ มนุษย์ละทิ้งความเป็นตัวเองไปถึงสามในสี่ส่วนในระหว่างกระบวนการเติบโต สิ่งนี้เป็นกระบวนการที่เจ็บปวดสำหรับมนุษย์ แล้วสำหรับปีศาจ หากต้องการแทรกซึมเข้าไปในสังคมมนุษย์ พวกมันต้องละทิ้งความเป็นตัวเองไปในสัดส่วนเท่าใด?】

【A. 1/4】

【B. 3/4】

【C. 0】

【D. 1】

ซี้ด...

เดคานอดไม่ได้ที่จะสูดลมหายใจเย็นยะเยือก

ไอ้นี่มันวิชาปรัชญาหรือคณิตศาสตร์กันแน่เนี่ย?

เมื่อไล่สายตาอ่านลงไป คำถามก็ยิ่งแปลกประหลาดขึ้นเรื่อยๆ

ในที่สุดเดคานก็มั่นใจแล้วว่าข้อสอบพวกนี้ไม่ได้มีไว้ให้มนุษย์ทำ

แม้เขาจะพอเดาได้บ้าง แต่การหวังฟลุคให้ได้ 60 คะแนนก็ยังเป็นเรื่องยากเกินไปอยู่ดี

ท้ายที่สุดแล้ว ด้านหลังมันยังมีข้อสอบแบบเขียนตอบสั้นๆ กับข้อสอบอัตนัยอยู่อีก...

...

หอสังเกตการณ์สถาบันเฮฟเวนลิต

"ทำไมพวกเขาถึงเข้าไปในโลกแห่งเงาระดับ 4 ได้ล่ะ?!"

"จบเห่แล้ว! นักเรียนใหม่เข้าไปในโลกแห่งเงาระดับ 4 เนียน่ะ! ปีที่แล้วก็มีโลกแห่งเงาระดับ 4 ที่ทำเอารุ่นพี่ตายไปตั้งหลายคนเชียวนะ!"

"ถ้าเป็นเจ้าพวกตัวประหลาดสองคนนี้... ก็อาจจะยังพอมีความหวังอยู่ริบหรี่ก็ได้ ท้ายที่สุดแล้ว พวกเขาก็เคยเอาชนะผู้คุมสอบระดับ 4 ที่โดนจำกัดพลังในตอนสอบเข้าได้ทั้งคู่นี่นา แต่ยังไงประสบการณ์ของพวกเขาก็ยังถือว่าอ่อนหัดสุดๆ อยู่ดี"

"แย่แน่ แม้แต่ศาสตราจารย์ที่เชี่ยวชาญด้านข้อมูลโลกแห่งเงาก็อาจจะทำข้อสอบอารยธรรมปีศาจพวกนี้ไม่ผ่านเลยด้วยซ้ำ ก่อนหน้านี้เราก็ไม่ได้เก็บรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับเผ่าพันธุ์ปีศาจที่มีอารยธรรมขั้นสูงจากโลกแห่งเงาแห่งอื่นๆ มามากนักเสียด้วย"

"มาสวดมนต์ภาวนาให้พวกเขากันเถอะ..."

...

ศาสตราจารย์อาร์โนที่กำลังนั่งสบายใจเฉิบอยู่ในห้องทำงาน พอได้รับหมายเรียกประชุมฉุกเฉินจากคณะอัศวิน เขาก็รีบตาลีตาเหลือกมาที่ห้องประชุมทันที

"คณบดีครับ คุณคิดว่าสถานการณ์ของพวกเขาเป็นยังไงบ้าง?"

อาร์โนเอ่ยถามด้วยความร้อนรน

คณบดีมองดูภาพที่ถ่ายทอดสดมาจากคณะเล่นแร่แปรธาตุแล้วส่ายหน้า

"พูดยากนะ ฉันเองก็คาดเดาประสิทธิภาพการต่อสู้จริงของสองคนนี้ไม่ได้เหมือนกัน โชคดีที่พวกเขาพกโปรแกรมผู้ชมไปด้วย ฉันจะทำการสืบสวนสถานการณ์โดยละเอียดเอง"

การจับคู่เข้าไปในโลกแห่งเงาที่ระดับสูงกว่าระดับของตัวเองนั้นมีความเป็นไปได้อยู่สองทาง

ข้อแรกคือถูกจับคู่ให้ไปอยู่กับเพื่อนร่วมทีมที่แข็งแกร่งหลายคน หรือไม่ก็แค่ซวยสุดๆ เท่านั้นเอง

ข้อสองคือมีเพื่อนร่วมทีมระดับสูงที่จงใจตั้งทีมกับคนระดับต่ำเพื่อลงไปท้าทายดันเจี้ยนระดับต่ำ

"การใช้การ์ดตั้งทีมกับคนที่มีระดับห่างกันตั้งแต่สามระดับขึ้นไป" ถือเป็นข้อห้ามอย่างชัดเจน

เพราะมันอาจส่งผลกระทบอย่างร้ายแรงต่ออัตราการรอดชีวิตของผู้พิชิตคนอื่นๆ

ส่วนจะเป็นกรณีไหนนั้น คงต้องสืบสวนกันต่อไป