บทที่ 9 แบบแปลนบ้านหลังใหม่

หลายวันนี้ลู่หย่วนยุ่งอยู่กับการจับกุ้งส่งกุ้งตลอดเวลา โดยไม่รู้ตัวเลยว่าปูจักรพรรดิและกุ้งล็อบสเตอร์ออสเตรเลียหลายสิบตัวที่ใส่ไว้ในบ่อน้ำนั้นเติบโตขึ้นมามากแล้ว

ลู่หย่วนประคองล็อบสเตอร์ออสเตรเลียยาวครึ่งเมตรที่หนักถึงสิบกิโลกรัมไว้ในอ้อมแขน พลางเดินตัวสั่นมาถึงภัตตาคารล่องสมุทร ซึ่งเป็นที่ที่เขาเคยมาส่งแตงโมก่อนหน้านี้

ทันทีที่ก้าวเข้าไปในร้าน กุ้งมังกรในอ้อมแขนของลู่หย่วนก็ดึงดูดสายตาของทุกคน

พนักงานของโรงแรมก็สังเกตเห็นลู่หย่วนในทันทีและเชิญเขาเข้าไปในห้องอาหารทะเลโดยตรง

“สองหมื่น! ฉันรับซื้อสองหมื่น!” ผู้จัดการฝ่ายจัดซื้อที่หัวล้านเล็กน้อยประคองกุ้งด้วยมือที่สั่นเทาและพิจารณาอย่างไม่หยุดหย่อน

เหอะๆ ล็อบสเตอร์ออสเตรเลียหนักสิบกิโลกรัมก็นับว่าเป็นของชั้นเลิศแล้ว ขายราคาถูกขนาดนี้อีกฝ่ายคงคิดว่าลู่หย่วนไม่รู้ประสาอะไรสินะ

เมื่อเห็นลู่หย่วนกำลังจะอุ้มกุ้งจากไป อีกฝ่ายก็ร้อนใจขึ้นมา

“เดี๋ยวๆๆ น้องชาย คุยกันดีๆ สิ ฉันเพิ่มให้อีกหน่อยก็ได้ สามหมื่นเป็นไง!”

“ตัวละห้าหมื่นเหรอ? อย่างนั้นก็ยังพอไหว! ตกลง!” นี่สิถึงจะค่อยเหมือนคำพูดของคนหน่อย เมื่อกี้สองหมื่นมันน้อยไปจริงๆ ลู่หย่วนพยักหน้าอย่างพึงพอใจ

“แค่กๆ! น้องชาย เข้าใจผิดแล้ว ฉันบอกว่าจะเพิ่มอีกหนึ่งหมื่น รวมเป็นสามหมื่น!” อีกฝ่ายหน้าดำคล้ำ จะมีใครขึ้นราคาแบบนี้กัน นี่ไม่ใช่เหมืองเก่าที่พม่าสักหน่อย อีกอย่างล็อบสเตอร์นี่ก็ไม่ใช่หยก จะขึ้นราคาแบบนี้ได้ยังไงกัน

“แบบนั้นไม่ได้หรอก ก่อนหน้านี้ที่ประมูลในโรงประมูลตัวเล็กกว่านี้เยอะ ของผมอย่างน้อยต้องห้าหมื่น! ถ้าคุณจะเอาผมก็ขาย ไม่เอาก็จะไปแล้ว!”

ในที่สุดอีกฝ่ายก็ยอมแพ้ เขายอมจ่ายเงินห้าหมื่นเพื่อซื้อกุ้งตัวนี้ไป ก่อนกลับยังกำชับอีกว่าถ้ามีอาหารทะเลชั้นเลิศอะไรอีกก็ให้ส่งไปให้ได้เลย

ทว่า...

ไม่ถึงสองชั่วโมงต่อมา ลู่หย่วนก็กลับมาอีกครั้ง เขาเช่ารถห้องเย็นมาคันหนึ่ง บนรถบรรทุกอาหารทะเลมาเต็มคัน

“นะ... น้องชาย นี่แกล้งกันเหรอ! มีเยอะขนาดนี้ทำไมไม่บอกแต่แรก!” ผู้จัดการฝ่ายจัดซื้อโกรธจนเส้นเลือดบนหัวล้านปูดโปน แทบจะกระโดดเข้าไปซัดลู่หย่วนสักหมัด

“อ้าว... ก็คุณไม่ได้ถาม ผมก็ไม่กล้าพูดน่ะสิ! ชั่งเลยไหม!”

“แบบนี้จะใช้ราคาเดิมไม่ได้แล้วนะ เราต้องคิดตามราคาปกติ!”

ลู่หย่วนก็รู้ว่ายิ่งอาหารทะเลตัวใหญ่ราคาก็ยิ่งสูง ตราบใดที่ขนาดใหญ่กว่าที่เห็นทั่วไป ราคาก็มักจะแพงมาก เช่น ปลาทูน่าครีบน้ำเงิน ว่ากันว่าประเทศเกาะที่ใช้ชีวิตสุขสบายเคยจับปลาทูน่ามูลค่าหลายสิบล้านได้ตัวหนึ่ง

แต่ถ้ามีมากเกินไป มูลค่าก็จะลดลง

ในที่สุดหลังจากการเจรจา ก็ตกลงขายอาหารทะเลเหล่านี้ในราคากิโลกรัมละหนึ่งพันหยวน ราคาตลาดทั่วไปอยู่ที่สามร้อยถึงห้าร้อยหยวน แต่ขนาดของกุ้งล็อบสเตอร์ออสเตรเลียและปูจักรพรรดิเหล่านี้เห็นได้ชัดว่าเกินกว่าขนาดปกติไปมาก

ช่างน่ายินดี เงินสามแสนเข้าบัญชี ดูเหมือนว่าการสร้างบ้านจะไม่ใช่ความฝันอีกต่อไป เมื่อคิดได้ดังนั้น ลู่หย่วนก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาตู้เหิงทันที

“เริ่มได้เลย เดี๋ยวฉันโอนเงินสามแสนไปให้ นายไปจัดซื้อวัสดุได้เลย ส่วนเงินที่เหลือฉันจะไปหาทางอีกที!”

หลังจากที่ตู้เหิงรับออเดอร์ของลู่หย่วนแล้ว เขาก็เริ่มทำงานล่วงเวลาทั้งวันทั้งคืนเพื่อออกแบบ

แม้เขาจะไม่รู้ว่าทำไมลู่หย่วนถึงต้องการสร้างบ้านให้แข็งแรงขนาดนี้ ทั้งที่วิลล่าสวยๆ สามารถสร้างให้หรูหราฟุ่มเฟือยได้ แต่ความคิดของลู่หย่วนกลับเน้นประโยชน์ใช้สอยและความปลอดภัยให้มากที่สุด ทำให้เขาต้องทุ่มเทแรงกายแรงใจอย่างมาก กินข้าววันละมื้อ นอกจากเข้าห้องน้ำแล้วก็อยู่แต่ที่โต๊ะทำงาน บนโต๊ะเต็มไปด้วยแบบแปลนต่างๆ นี่เป็นออเดอร์แรกของเขา เขาไม่ได้คิดว่าจะต้องทำเงินเท่าไร แต่ต้องการพิสูจน์ตัวเอง

เมื่อมาถึง “บริษัทตกแต่ง” ของตู้เหิง ลู่หย่วนก็เห็นตู้เหิงที่หน้ามันเยิ้ม ตัวเหม็นเปรี้ยวฟุบหลับอยู่บนโต๊ะแต่ไกล

“อะแฮ่มๆ!” ตอนนี้เป็นเวลาบ่ายสามโมงแล้ว เมื่อเห็นสภาพของตู้เหิงก็รู้สึกอดสงสารไม่ได้ การทำแบบแปลนบ้านพื้นที่เจ็ดร้อยตารางเมตรให้เสร็จภายในสามวันก็เป็นเรื่องที่ลำบากสำหรับเขาจริงๆ เพราะสตูดิโอของเขามีแค่เขาคนเดียว

เมื่อได้ยินเสียงกระแอมของลู่หย่วน ตู้เหิงก็ค่อยๆ ลุกขึ้น ขยี้ตาแล้วพูดว่า “อ้าว มาแล้วเหรอ แบบแปลนเสร็จแล้ว! พรุ่งนี้เริ่มก่อสร้างได้เลย ฉันติดต่อผู้รับเหมาไว้แล้ว ทราย ปูนซีเมนต์ คอนกรีต อิฐผนัง และของต่างๆ ก็พร้อมส่งได้ทุกเมื่อ รอแค่นายโอนเงินมาเท่านั้น”

ลู่หย่วนรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย เขาไม่คิดว่าภายในสามวันตู้เหิงจะสามารถทำงานปริมาณมหาศาลขนาดนี้ให้เสร็จได้ด้วยตัวคนเดียว นี่มันช่างน่าเหลือเชื่อจริงๆ!

ลู่หย่วนหยิบแบบแปลนแผ่นหนึ่งขึ้นมาดู

“อันนั้นเป็นแบบร่างที่เสียแล้ว มีข้อบกพร่องนิดหน่อยตรงกลาง ฉันทิ้งไปแล้ว”

“เอ่อ... ทั้งหมดนี่เลยเหรอ?” ลู่หย่วนชี้ไปที่แบบแปลนที่วางเกลื่อนอยู่บนโต๊ะ บนพื้น และบนโซฟา

“อืม กระดาษ A4 หมดพอดี ฉันเลยไปทำในคอม นายมาดูสิ!” พูดจบอีกฝ่ายก็ลุกขึ้นไปรินน้ำ แล้วเปิดโปรแกรม CAD บนคอมพิวเตอร์

ลู่หย่วนไม่สนใจโต๊ะคอมพิวเตอร์ที่เต็มไปด้วยคราบน้ำบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปและเก้าอี้ที่เหม็นอับเหงื่อ เขาเริ่มตรวจสอบทุกรายละเอียดอย่างตั้งใจ

ต้องบอกว่าฝีมือของตู้เหิงนั้นสูงมาก ข้อกำหนดทั้งหมดที่ลู่หย่วนเสนอมา เขาตอบสนองได้เกือบทั้งหมด เสาเข็มที่ลึกกว่าสิบเมตรสามารถป้องกันบ้านได้ดีขึ้นเมื่อเกิดแผ่นดินไหว ตัวบ้านทั้งหมดใช้คอนกรีตและเหล็กเส้นความแข็งแรงสูงในการเสริมความแข็งแรง ใต้ดินยังออกแบบห้องใต้ดินป้องกันน้ำและแมลงอย่างพิถีพิถัน และยังทำเป็นระบบป้องกันสองชั้น เหมือนกับเรือดำน้ำ หากชั้นนอกรั่ว ชั้นในก็ยังกันน้ำได้ ห้องใต้ดินที่สูงถึงสามเมตรทำให้ลู่หย่วนสามารถเก็บของได้จำนวนมาก ระบบระบายน้ำก็ทำได้อย่างดีเยี่ยม แม้จะเจอน้ำท่วม ขอเพียงปิดประตูนิรภัยสองชั้นให้ทันเวลา น้ำก็จะไม่เข้าห้องใต้ดิน

อาคารบนดินเป็นบ้านสามชั้นขนาดเล็กพื้นที่สี่ร้อยตารางเมตร สร้างด้วยโครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็กเป็นชิ้นเดียวกัน ตามที่เขาแนะนำ แม้จะเจอแผ่นดินไหวระดับแปดริกเตอร์ก็ยังปลอดภัย และผนังบ้านใช้โครงสร้างสองชั้น แต่ละชั้นเสริมด้วยฉนวนกันความร้อนหนึ่งชั้น ด้านหลังของอิฐผนังภายนอกยังเคลือบด้วยฟิล์มตะกั่ว ซึ่งจะช่วยลดรังสีให้เหลือน้อยที่สุด

บริเวณด้านนอกของบ้านหลังเล็ก ลู่หย่วนตั้งใจจะปลูกพืชผักผลไม้ และยังมีบ่อน้ำอีกหนึ่งบ่อ พื้นที่กว่าสามร้อยตารางเมตรก็เพียงพอแล้ว เพราะคนในครอบครัวก็คงกินกันไม่เยอะเท่าไร

ชั้นหนึ่งแบ่งออกเป็นสามส่วน ส่วนแรกคือที่อยู่อาศัย มีห้องนอนห้าห้อง ห้องน้ำ ห้องครัว ห้องสุขา และห้องเก็บของครบครัน อีกส่วนคือโรงจอดรถ โรงจอดรถที่สูงห้าเมตรแม้แต่รถขนาดใหญ่ก็สามารถจอดได้อย่างปลอดภัย ส่วนที่เหลือคือพื้นที่สันทนาการและพักผ่อน ซึ่งลู่หย่วนสามารถวางแผนได้อย่างอิสระ พื้นที่เพียงไม่กี่สิบตารางเมตรก็เพียงพอแล้ว

ชั้นสองและชั้นสามเป็นพื้นที่สำหรับอยู่อาศัยทั้งหมด รวมกันมีห้องชุดมากกว่าสิบห้อง แม้ว่าญาติสนิทมิตรสหายจะมาพร้อมกันก็ยังเพียงพอ แถมแต่ละชั้นยังติดตั้งหอสังเกตการณ์ไว้อีกด้วย เรียกได้ว่าออกแบบมาอย่างสมบูรณ์แบบ

ตู้เหิงถือแก้วน้ำเดินเข้ามาและแนะนำต่อว่า “หน้าต่างทั้งหมดฉันเลือกใช้กระจกวัสดุผสม ความแข็งแรงและความทนทานเทียบได้กับกระจกกันกระสุนของธนาคาร ประตูใช้ประตูคอมโพสิตโครงสร้างหุ้มเกราะ เรื่องความปลอดภัยนี่เพียงพอแน่นอน ยังมีระบบหมุนเวียนน้ำ ฉันแนะนำให้ใช้แบรนด์ของเยอรมัน แม้ราคาจะสูง แต่เรื่องการประหยัดน้ำนี่ถือเป็นที่หนึ่งเลย ถึงแม้จะเจอกับสถานการณ์น้ำไม่ไหล ก็ยังสามารถใช้ได้อีกนาน อ้อ แล้วก็ตรงนี้ ฉันออกแบบถังเก็บน้ำขนาดหนึ่งร้อยตันไว้สองถัง และบ่อบำบัดน้ำเสียอีกหนึ่งบ่อ ตรงบ่อบำบัดน้ำเสียฉันแนะนำให้ติดตั้งเครื่องกรองน้ำ น้ำที่ผ่านการกรองแล้วยังสามารถนำกลับมาใช้ใหม่ได้ ไม่ต้องกังวลเรื่องน้ำที่จะใช้ในชีวิตประจำวัน”

“นายบอกว่าต้องการระบบฟอกอากาศด้วย ฉันลองหาข้อมูลบางยี่ห้อแล้ว มีผลิตภัณฑ์ใหม่จากต่างประเทศตัวหนึ่งที่ใช้ได้เลย ราคาปานกลาง ที่สำคัญที่สุดคือสามารถกำจัดก๊าซพิษจากภายนอกได้อย่างมีประสิทธิภาพ แถมยังมีอุปกรณ์เป่าลมทำความสะอาด คนที่กลับมาจากข้างนอกจะต้องผ่านอุปกรณ์นี้ก่อนถึงจะเข้าไปได้”

“ส่วนหลังคาใช้แผงโซลาร์เซลล์ ประสิทธิภาพสูงและประหยัดพลังงาน แผงโซลาร์เซลล์พื้นที่กว่าสี่ร้อยตารางเมตรสามารถตอบสนองความต้องการใช้ไฟฟ้าภายในบ้านได้อย่างสมบูรณ์”

................................................................................