ตอนที่ 18: ชุดอาวุธวิเศษระดับสูงสุดชั้นเลิศ!

ตอนที่ 18: ชุดอาวุธวิเศษระดับสูงสุดชั้นเลิศ!

"เพียงสิ่งของเริ่มต้นก็เป็นถึงอาวุธวิเศษระดับสูงสุดแล้ว……"

โจวหยวนนั่งอยู่ตรงมุมห้อง ภายใต้ชุดคลุมใบหน้ามิอาจมองเห็นความรู้สึกใดๆ ทว่าในใจกลับเปี่ยมไปด้วยความคาดหวังต่องานประมูลต่อจากนี้

"ราคาเริ่มต้นสองร้อยศิลาวิญญาณ การเพิ่มราคาแต่ละครั้งห้ามต่ำกว่าสิบก้อน!"

เสียงของบุรุษชุดดำบนเวทีราบเรียบไร้ความกระเพื่อม

"สองร้อยสิบ!"

"สองร้อยสามสิบ!"

เสียงแข่งขันราคาดังขึ้นอย่างรวดเร็ว สุดท้ายดาบเมฆอัคคีเล่มนี้ก็ถูกนักพรตระดับฝึกปราณผู้หนึ่งคว้าไปครอบครอง ด้วยราคา สี่ร้อยยี่สิบศิลาวิญญาณระดับต่ำ

ต่อจากนั้น ก็มีอาวุธวิเศษระดับสูงสุดคุณภาพไม่ธรรมดาปรากฏออกมาอีกหลายชิ้น

มีทั้งประเภทโจมตี และประเภทป้องกัน ล้วนดึงดูดให้นักพรตระดับฝึกปราณเปิดศึกแย่งชิงกันไม่ขาดสาย

จนกระทั่งอาวุธวิเศษชิ้นหนึ่งที่มีสีทองเข้ม ตัวกระบี่กว้างกว่ากระบี่บินทั่วไปเกือบเท่าตัวถูกนำขึ้นมา โจวหยวนจึงได้ตั้งสติและให้ความสนใจอย่างแท้จริง

กระบี่เล่มนี้มีรูปลักษณ์ที่ใหญ่โตและหนาแน่นยิ่งนัก เพียงมองปราดเดียว ก็ให้ความรู้สึกหนักแน่นประดุจขุนเขา

"กระบี่ทลายทองอาวุธวิเศษระดับสูงสุด กระบี่เล่มนี้คมกริบไร้ผู้ต้านทาน อานุภาพทำลายล้างมหาศาล เพียงพอจะตัดทำลายอาวุธป้องกันในระดับเดียวกันส่วนใหญ่ได้"

ผู้ดำเนินงานประมูลอธิบายสั้นๆ

"ราคาเริ่มต้น หกร้อยศิลาวิญญาณระดับต่ำ!"

เมื่อราคาเริ่มต้นนี้ถูกประกาศ ภายในโถงก็เงียบสงบลงไปมาก

หกร้อยศิลาวิญญาณ เกินกว่าขอบเขตที่นักพรตระดับฝึกปราณส่วนใหญ่จะรองรับได้

"หกร้อยสิบก้อน"

"หกร้อยยี่สิบก้อน"

หลังจากการแข่งขันราคาที่เบาบางไม่กี่ครา ราคาก็หยุดอยู่ที่ เจ็ดร้อยห้าสิบศิลาวิญญาณ

ไม่มีผู้ใดเอ่ยปากอีกต่อไป

บรรยากาศเงียบเหงาลงไปชั่วขณะ

ข้างกายโจวหยวน นักพรตฝึกปราณขั้นที่สิบสองผู้นั้นดูเหมือนจะกำลังกระซิบกระซาบกับมิตรสหาย

"กระบี่ทลายทองเล่มนี้ ได้ยินว่าผสมแร่ศิลาหนักลงไปเป็นจำนวนมาก แม้จะคมกริบ ทว่ากลับหนักอึ้งเกินไป ยามควบคุมความเร็วย่อมเชื่องช้ายิ่ง ยามต่อสู้จะสามารถฟาดฟันถูกผู้ใดได้หรือไม่ยังยากจะกล่าว……"

"ถูกต้อง อานุภาพจะมหาศาลเพียงใด หากฟันมิถูกก็ไร้ประโยชน์ สิ่งของชิ้นนี้กินก็ไร้รสชาติ ทิ้งก็เสียดายนัก"

เป็นเช่นนี้เอง

ในใจของโจวหยวนกระจ่างแจ้งทันที กระบี่เล่มนี้มีข้อเสีย

ทว่า ความคมกริบและอานุภาพของมัน เป็นของจริงแท้แน่นอน กระทั่งอาจเทียบเคียงได้กับอาวุธวิเศษระดับสูงสุดประเภทโจมตีขั้นเลิศเลอ!

สิ่งนี้เปรียบประดุจสมบัติยันต์อิฐทองคำล้ำค่า

แม้พลังทำลายจะมหาศาล ทว่าเวลาที่ต้องใช้ในการกระตุ้นกลับยาวนานยิ่ง

สำหรับผู้อื่นอาจเป็นสิ่งไร้ค่า ทว่าสำหรับเขา อาจมิใช่เช่นนั้น

"แปดร้อยศิลาวิญญาณ"

โจวหยวนบอกราคาด้วยน้ำเสียงราบเรียบ เพิ่มราคาขึ้นไปตรงๆ ถึงห้าสิบศิลาวิญญาณ

เมื่อราคานี้ถูกประกาศ นักพรตไม่กี่คนที่ยังลังเลก่อนหน้านี้ ต่างก็เก็บงำความต้องการลงไปทันที

สุดท้าย กระบี่ทลายทองอันเป็นสิ่งของไร้รสชาติในสายตาผู้อื่น ก็ถูกโจวหยวนคว้ามาครอบครองได้อย่างง่ายดาย

การซื้อขายเสร็จสิ้นอย่างรวดเร็ว ศิลาวิญญาณแปดร้อยก้อนแลกกับอาวุธสังหารอันทรงพลัง โจวหยวนรู้สึกว่าการซื้อขายนี้คุ้มค่ายิ่งนัก

และสิ่งของชิ้นถัดมา ก็ทำให้โจวหยวนบังเกิดความสนใจอีกครั้ง

มันคือชุดเกราะอ่อนสวมใส่แนบเนื้อ สีเงินบริสุทธิ์ รูปลักษณ์โบราณ

"เกราะแสงกระจ่าง สิ่งของชั้นเลิศในหมู่อาวุธป้องกันระดับสูงสุด สามารถสวมใส่แนบเนื้อได้โดยตรง ยามกระตุ้นจะก่อเกิดม่านแสงคุ้มกาย อานุภาพป้องกันยอดเยี่ยมยิ่ง ราคาเริ่มต้น แปดร้อยศิลาวิญญาณ!"

อาวุธป้องกันนั้นหายากกว่าอาวุธโจมตีอยู่แล้ว เกราะประเภทสวมใส่ได้เช่นนี้ ยิ่งพบเจอได้น้อยนัก

การแข่งขันราคาจึงทวีความรุนแรงขึ้นทันที

"แปดร้อยห้าสิบ!"

"เก้าร้อย!"

"เก้าร้อยยี่สิบ!"

ราคาพุ่งทะยานขึ้นไปเรื่อยๆ จนในไม่ช้าก็ทะลวงหลักหนึ่งพันก้อน

โจวหยวนมิได้ลังเล ยามที่ราคาพุ่งไปถึงหนึ่งพันหนึ่งร้อยศิลาวิญญาณ เขาก็เอ่ยขึ้นอย่างสงบอีกครา

"หนึ่งพันสองร้อยศิลาวิญญาณ"

เขาเพิ่มราคาไปตรงๆ หนึ่งร้อยก้อน แสดงท่าทีเด็ดขาดที่ต้องได้ครอบครอง

เป็นดังคาด ราคานี้ทำให้นักพรตระดับฝึกปราณส่วนใหญ่ที่กำลังแข่งขันอยู่ ต้องถอยร่นไปทันที

สุดท้าย เกราะแสงกระจ่างชิ้นนี้ก็ตกเป็นของเขาสำเร็จ

การลงมือติดต่อกันสองครา จ่ายศิลาวิญญาณระดับต่ำไปถึงสองพันก้อน

ในที่สุด ก็มีสายตาทั้งในที่ลับและที่แจ้งสี่ห้าสาย จับจ้องมายังมุมห้องอันไร้จุดเด่นที่โจวหยวนนั่งอยู่

นักพรตระดับฝึกปราณคนหนึ่ง กลับสามารถนำศิลาวิญญาณสองพันก้อนออกมาได้อย่างง่ายดาย ย่อมหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะทำให้ผู้อื่นต้องสนใจ

"คุณชายจากตระกูลใดกัน จึงได้มั่งคั่งถึงเพียงนี้?"

"หรือจะเป็นคนของตระกูลฟู่?"

เสียงวิพากษ์วิจารณ์แผ่วเบาดังขึ้นอีกครั้ง

โจวหยวนยังคงนั่งนิ่งอย่างมั่นคง ซ้ำยังส่งเสียงหึในลำคอเบาๆ คล้ายแฝงแววความไม่ใส่ใจเล็กน้อย

ท่าทางเช่นนี้ กลับทำให้ความสงสัยของบางคนเลือนหายไปส่วนหนึ่ง

บางทีอาจเป็นนายน้อยจากตระกูลใหญ่ที่ออกมาฝึกฝนโลกภายนอก ข้างกายอาจมีผู้คุ้มครองแอบซ่อนอยู่ก็เป็นได้

การประมูลต่อจากนั้น บรรยากาศยิ่งทวีความร้อนแรง

กระทั่งปรากฏอาวุธวิเศษระดับสูงสุดขั้นเลิศเลอชิ้นหนึ่ง มันคือลูกปัดสีฟ้าที่แผ่ไอเย็นอันน่าตระหนกออกมา

ดึงดูดให้นักพรตระดับสร้างรากฐานหลายท่านต้องลงสนามแข่งขันกันอย่างดุเดือด ราคาพุ่งทะยานเกินสามพันศิลาวิญญาณ

โจวหยวนมีเงินทุนเพียงพอที่จะแข่งขัน ทว่าเขามิได้เข้าร่วมอีก

การฝืนเข้าร่วม ย่อมนำพาความยุ่งยากมาสู่ตน

เมื่อเขาเงียบสงบลง สายตาหลายสายที่เคยจับจ้องมาก่อนหน้านี้ ก็ค่อยๆ เบือนหน้าหนีไป

ในที่สุด ผ่านไปร่วมสองชั่วยาม งานประมูลลับครานี้ก็สิ้นสุดลง

โจวหยวนไม่ได้รีบร้อนจากไป ทว่ารอจนผู้คนส่วนใหญ่เดินออกไปหมดแล้ว จึงได้ปะปนอยู่ท่ามกลางกลุ่มคนสุดท้าย ก้าวออกจากกระท่อมเก่าหลังนั้น

เขาไม่ได้ตรงกลับร้านพัก ทว่ากลับเดินเลี้ยวลดไปตามสถานที่ที่มีผู้คนพลุกพล่านที่สุดในตลาดการค้าอยู่หลายรอบ ระหว่างทางยังก้าวเข้าสู่ร้านค้าแห่งหนึ่ง

เมื่อมั่นใจว่าด้านหลังมิมีเงาร่างที่น่าสงสัยติดตามมา จึงได้เดินทางกลับสู่ร้านพักอย่างเงียบเชียบ

ภายในห้องอันเงียบสงบ หลังจากลงค่ายกลป้องกันเรียบร้อย จิตใจของเขาจึงได้ผ่อนคลายลงอย่างสิ้นเชิง

เขาอดมิได้ที่จะนำกระบี่ทลายทองอันหนักอึ้งชิ้นนั้นออกมา จิตเคลื่อนไหว

"ติดตั้ง!"

ม่านแสงสีฟ้าครามผุดขึ้นในสมอง

[อุปกรณ์ 1: กระบี่ทลายทอง (ระดับที่สอง คุณภาพต่ำ)]

[ผล 1: พรสวรรค์ในวิถีกระบี่เพิ่มขึ้น]

[ผล 2: พรสวรรค์ในการหลอมอาวุธเพิ่มขึ้น]

[หมายเหตุ: อาวุธวิเศษชั้นเลิศที่ผ่านมือนักพรตหลายท่าน กลายเป็นของไร้รสชาติเนื่องจากข้อเสียของมัน กินก็ไร้รส ทิ้งก็เสียดายนัก]

ระดับที่สอง คุณภาพต่ำ!

ในใจของโจวหยวนสั่นสะท้าน

มิน่าเล่านักพรตสร้างรากฐานเหล่านั้นจึงกล่าวว่ากระบี่เล่มนี้มีอานุภาพทำลายล้างที่น่ากลัวยิ่ง ที่แท้มันได้ก้าวข้ามขอบเขตของสิ่งของระดับที่หนึ่งไปแล้ว

เขานำกระบี่ทลายทองออกมา ลอยอยู่เบื้องหน้า

แผ่ญาณรับรู้ออกไป ทดลองควบคุมด้วยวิชาควบคุมวัตถุ

วูบ!

ตัวกระบี่ส่งเสียงร้องคำรามอันหนักแน่น ความเร็วในการบิน เชื่องช้ากว่ากระบี่จิงหงที่เขาเคยใช้งานอยู่หนึ่งช่วงจริง

ดูค่อนข้างงุ่มง่ามทรามกำลัง

ทว่า ภายใต้การเร่งเร้าสุดกำลังจากญาณรับรู้อันแข็งแกร่งที่เหนือกว่าคนทั่วไปของเขา ความรู้สึกติดขัดนี้กลับถูกลดทอนลงไปมาก ช่องว่างถูกย่นย่อลงอย่างรวดเร็ว

แม้จะยังมิอาจลื่นไหลประดุจกระบี่บินทั่วไป ทว่าก็อยู่ในขอบเขตที่ยอมรับได้อย่างสมบูรณ์

เขาตรวจสอบถุงเก็บของ ยังคงเหลือศิลาวิญญาณระดับต่ำอีกสามพันสี่ร้อยกว่าก้อน

ตลาดมืดที่มีผู้คนปะปนกันเช่นเมื่อครู่ อย่างไรก็เต็มไปด้วยภยันตรายเกินไป

โจวหยวนตัดสินใจเด็ดขาด

เขาเตรียมจะเดินทางไปยังหอดาราราย

ที่นั่นคือร้านค้าที่เปิดเผยอย่างเป็นทางการของสำนักดาราสวรรค์ มีชื่อเสียงเลื่องลือไปทั่วแคว้นหยวนอู่ ความปลอดภัยย่อมได้รับการคุ้มครองอย่างเด็ดขาด

เขาตั้งใจจะไปตรวจสอบที่นั่น หากมีสิ่งล้ำค่าที่เหมาะสมจะซื้อเก็บไว้บ้าง

หากไม่มี ย่อมต้องรีบออกจากตลาดการค้าแห่งนี้ เพื่อเดินทางกลับสู่รัฐเย่ว์ทันที

เมื่อตัดสินใจเรียบร้อย โจวหยวนเก็บสิ่งของทั้งหมด ถอดค่ายกล แล้วผลักประตูเดินออกมา

ตลาดการค้าภายใต้ความมืด ยังคงสว่างไสวด้วยแสงไฟ

เขาดึงหมวกคลุมลงต่ำ เงาร่างกลืนหายเข้าสู่ฝูงชนบนถนนอย่างรวดเร็ว