บทที่ 32 สิ่งของเดิมพันชิ้นใหม่!

เจียงอวี้เข้าใจในที่สุดว่าทำไมอาคารหลังนี้ถึงได้หรูหราอลังการนัก!

แค่เข้าหอก็ต้องประลองสามนัด ชนะได้ 5 คาร์คอยน์ แต่ถ้าแพ้หอจะได้กำไร 15 คาร์คอยน์ นั่นหมายความว่าหอจะได้กำไรสุทธิอย่างน้อย 10 คาร์คอยน์ต่อหนึ่งนัด หากสู้ครบสามนัด หอก็จะฟันกำไรไปถึง 30 คาร์คอยน์!

หากในแต่ละวันมี "นักฝัน" เข้าร่วมการเดิมพันมากพอ หอความฝันกลางวันอาจจะมีรายได้หลายพันคาร์คอยน์ต่อวันเลยทีเดียว!

และนี่เป็นเพียงแค่ชั้นแรกของหอความฝันเท่านั้น!

มิน่าเล่าผู้จัดการร้านหมีถึงบอกว่าตัวเองทำธุรกิจเล็กๆ เมื่อเทียบกับหอความฝันกลางวันแล้ว ร้านนวดนั่นเป็นแค่เศษเงิน แต่ที่นี่คือขุมทรัพย์ที่ขูดรีดกำไรมหาศาล!

เมื่อเห็นสีหน้าที่ไม่สงบนิ่งอีกต่อไปของเจียงอวี้ ความสนใจในดวงตาสีฟ้าอ่อนของแมวขาวก็ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น

แบบนี้แหละ!

มันชอบแบบนี้แหละ ชอบที่จะได้เห็นปฏิกิริยาที่แตกต่างกันของแต่ละคน เห็นพวกเขาที่เริ่มตระหนักถึงความจริง เห็นความโกรธแค้นที่ทำอะไรไม่ได้นอกจากต้องยอมจำนน และสุดท้ายคือการได้เฝ้ามองความคลุ้มคลั่งที่แสดงออกมาไม่ว่าจะชนะหรือพ่ายแพ้ก็ตาม...

หนวดของแมวขาวกระตุกเบาๆ ซึ่งเป็นปฏิกิริยาของสัตว์ตระกูลแมวที่จะเกิดขึ้นเมื่อรู้สึกพึงพอใจอย่างที่สุดเท่านั้น

……

ภายในห้องเตรียมตัว

เจียงอี้นั่งอยู่เพียงลำพัง สีหน้าของเขาดูไม่สู้ดีนัก

เสียงของทั่งตีเหล็กดังขึ้น:

“ต่อไปเราจะเอายังไงกันดี?”

เจียงอวี้เงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะส่ายหัว

กฎของหอความฝันกลางวันมีอำนาจเหนือกว่าพนักงานตรวจสอบคุณภาพ ซึ่งเป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้จริงๆ

ในเมื่อเรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว ก็มีแต่ต้องคิดว่าจะรับมือกับการประลองที่กำลังจะมาถึงอย่างไร

บางที คู่ต่อสู้อาจจะไม่เก่งเกินไปนัก

บนโต๊ะยาวเบื้องหน้าเจียงอวี้ มีหน้าจอโปร่งใสแผ่นหนึ่งแสดงรายชื่อนักกีฬาที่เข้าร่วมการเดิมพันในวันนี้

เจียงอวี้มองเห็นชื่อของตัวเอง:

【นักฝัน: เจียงอวี้, มนุษย์, LV1】

【สิ่งของเดิมพัน: น้ำผึ้ง 5 ไห จากร้านนวดน้ำผึ้ง】

นี่คือของเดิมพันนัดแรกที่เขายืนยันไป

ต้องยอมรับว่า ทรัพยากรส่วนใหญ่ของเจียงอวี้ไม่มีคุณสมบัติพอที่จะเป็นของเดิมพัน ของเดิมพันที่เป็นสากลที่สุดคือคาร์คอยน์ แต่น่าเสียดายที่เขามีเพียง 15 คาร์คอยน์เท่านั้น หากส่งเข้าเดิมพันหมด เขาจะไม่มีเหลือพอจ่ายค่าธรรมเนียมในกรณีที่แพ้การประลอง

ยังดีที่น้ำผึ้งจากร้านนวดมีระดับถึงเกณฑ์ขั้นต่ำของของเดิมพัน

หลังจากขอบคุณผู้จัดการร้านหมีในใจอีกครั้ง เจียงอวี้ยังไม่ทันได้ดูรายละเอียดของผู้เล่นคนอื่น คำเชิญเข้าร่วมการต่อสู้ก็เด้งขึ้นมาทันที:

【คุณได้รับคำเชิญจาก นักฝัน: จอห์น, หมูป่ากลายพันธุ์สีขาว, LV1; รูปแบบการแข่งขัน: การต่อสู้

ยอมรับหรือไม่?】

【√ / ×】

เจียงอวี้มองตามคำเชิญไป เห็นหมูป่าสีขาวตัวมหึมาที่ยืนสองขา ช่วงเอวและหน้าท้องเต็มไปด้วยม้ามกล้ามเนื้อที่รัดตึง มีผ้าพันแผลพันทับไว้รอบหนึ่ง เขี้ยวข้างขวาของมันหักไปครึ่งหนึ่ง เมื่อประกอบกับดวงตาที่ขุ่นมัวและลาดเอียง ยิ่งทำให้มันดูดุร้ายมากขึ้น!

ดูเหมือนว่า "สัตว์" ที่สุ่มมาจากจุดพักรถจะมีลักษณะกึ่งมนุษย์ ซึ่งต่างจากพวกมอนสเตอร์ที่สุ่มจากหีบสมบัติโดยสิ้นเชิง

ของเดิมพันของจอห์นคือ:

【เขี้ยวเหล็ก: กระบองหนามที่ทนทานและใช้งานได้นาน เคยอาบเลือดมานับไม่ถ้วน การใช้เขี้ยวเหล็กจะได้รับโบนัสพละกำลัง 5%, ความเร็ว 5%, และความคล่องตัว 5% เป็นอาวุธที่ใช้งานได้จริงอย่างยิ่ง】

เป็นอาวุธที่เพิ่มค่าคุณสมบัติได้ด้วย!

เจียงอวี้รู้สึกตกใจเล็กน้อย!

หลังจากแอบอุทานในใจถึงความหรูหราของหอความฝันกลางวันอีกครั้ง เจียงอวี้ก็กดเครื่องหมาย × อย่างไม่ลังเล

……

ล้อเล่นหรือไง ไม่ว่าจะดูจากขนาดตัวหรือของเดิมพัน ก็รู้ได้ทันทีว่าพี่ชายจอห์นคนนี้ไม่ใช่คนที่ควรไปแหยมด้วย

หลังจากกดปฏิเสธไป ก็มีคำเชิญเด้งขึ้นมาอีกหลายรายการ ตั้งแต่เสือขาว ช้าง ไปจนถึงสิงโต เห็นได้ชัดว่าพวกมันมองว่าเจียงอวี้ที่เป็นผู้เล่นมนุษย์ที่เพิ่งเข้ามาใหม่คือเหยื่ออันโอชะ

เจียงอวี้ขมวดคิ้ว เขาเมินคำเชิญที่ถล่มเข้ามาเหล่านั้น แล้วไล่ดูหน้าจอต่อไปเรื่อยๆ

สิบนาทีผ่านไปอย่างรวดเร็ว เจียงอวี้ยังเลือกคู่ต่อสู้ที่เหมาะสมไม่ได้

ที่นอกห้องเตรียมตัว มีเสียงเคาะประตู

เจียงอวี้ไม่ได้เงยหน้าขึ้น เขาตอบเสียงเข้มว่า “เชิญครับ”

แมวลายสลิดที่สวมชุดช็อปแบบเดียวกันมองมาที่เจียงอวี้พลางเตือนว่า “การประลองจะเริ่มขึ้นในอีกสิบนาที หากถึงเวลานั้นคุณยังเลือกคู่ต่อสู้ไม่ได้ ระบบจะทำการจับคู่กับผู้ส่งคำเชิญคนแรกโดยอัตโนมัติครับ”

“รู้แล้ว”

เจียงอวี้เม้มริมฝีปาก

แมวลายสลิดค้อมตัวให้เจียงอวี้เล็กน้อยก่อนจะเดินออกจากห้องไป

……

แม้เจียงอวี้จะเคยผ่านการ "เดิมพันด้วยชีวิต" มาก่อน แต่ในวินาทีนี้ เขากลับรู้สึกถึงความสิ้นหวังอย่างลึกซึ้ง

เขาไม่นึกเลยว่าการ์ดรีเฟรชจุดพักรถใบเดียวจะส่งเขามาสู่ทางตัน!

เหล่านักกีฬาที่เข้าร่วมที่นี่ หรือที่เรียกว่าเหล่านักฝัน มีความสามารถเหนือกว่าเขาไปมาก

นี่อาจจะเป็นจุดพักรถที่จะสุ่มเจอในช่วงท้ายของเกม แต่หลังจากที่เขาใช้การ์ดนำโชคไป เขากลับจับพลัดจับผลูมาโผล่ที่นี่เสียได้……

ซวย ซวย ซวยจริงๆ!

บ้าเอ๊ย!

เหงื่อเย็นๆ หยดหนึ่งไหลลงมาจากปลายจมูกของเจียงอวี้ และเพราะหยดเหงื่อนั่นเอง ทำให้หน้าจอสัมผัสเกิดอาการรวน หน้าเพจเริ่มเลื่อนไหลไปอย่างควบคุมไม่ได้

ยิ่งหน้าเพจเลื่อนไปด้านหลัง เลเวลของนักฝันที่เข้าร่วมก็ยิ่งสูงขึ้น ความสามารถก็ดูแข็งแกร่งขึ้น และของเดิมพันก็เริ่มแปลกประหลาดขึ้นเรื่อยๆ

ทันใดนั้น รูม่านตาของเจียงอวี้ก็หดเกร็งขึ้นมา!

เจอคู่ต่อสู้ที่เหมาะสมแล้ว!

เขาคลิกที่คำว่า 【เชิญ】 ทันที!

ทว่า วินาทีต่อมา:

【นักฝัน โอโค ปฏิเสธคำเชิญของคุณ】

เจียงอวี้รู้สึกสะเทือนใจ เขาไม่สนอะไรอีกต่อไปแล้ว ตะโกนออกไปด้านนอกทันที “ตอนนี้ยังเปลี่ยนของเดิมพันทันไหม?”

หนึ่งวินาที สองวินาที;

“นักฝันผู้ทรงเกียรติ แน่นอนว่ายังทันครับ”

หลังจากเคาะประตู แมวลายสลิดตัวเดิมก็เข้ามาอีกครั้ง

เมื่อเห็นดวงตาสีดำที่เป็นประกายของเจียงอวี้ แมวลายสลิดชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบกลับอย่างสุภาพ

พูดจบ มันก็เงยหน้าขึ้นลอบสำรวจเจียงอวี้อย่างเงียบเชียบ ไม่รู้ว่าทำไมจู่ๆ อีกฝ่ายถึงดูฮึกเหิมขึ้นมาได้ขนาดนี้

เจียงอวี้พยักหน้า

ภายใต้สายตาที่เต็มไปด้วยความอยากรู้ของแมวลายสลิด เจียงอวี้หยิบตราสัญลักษณ์ออกมาจากกระเป๋า “เจ้านี่แหละ ใช้เป็นของเดิมพันชิ้นใหม่!”

เมื่อเห็นสิ่งที่อยู่ในมือของเจียงอวี้ชัดๆ รูม่านตาของแมวลายสลิดก็หดเกร็งขึ้นมาทันที

(จบตอน)