บทที่ 33 ตำนานช่างฝีมือ โอโค

“……ขออภัยครับ เกี่ยวกับเรื่องที่ว่าสิ่งของชิ้นนี้จะสามารถใช้เป็นของเดิมพันได้หรือไม่ ผมจำเป็นต้องขอการยืนยันเพิ่มเติมครับ”

แมวลายสลิดมองเจียงอวี้ด้วยความตกตะลึง ผ่านไปครู่ใหญ่ถึงจะให้คำตอบออกมาได้

“ทำให้ไว”

……

เมื่อเดินออกมาจากห้องเตรียมตัว แมวลายสลิดยังคงมีสีหน้าตื่นตะลึงและสับสน

มันเดินตรงไปข้างหน้า พลางลังเลว่าควรจะไปหาหัวหน้าหน่วย หรือควรจะไปหา……

“มายืนทำอะไรตรงนี้?”

น้ำเสียงนุ่มนวลและมีเสน่ห์ดังขึ้น ร่างของแมวลายสลิดสั่นเทิ้มไปทั้งตัว

เมื่อเห็นว่าเป็นแมวขาว มันก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก เหมือนเจอที่พึ่งทางใจ “หัวหน้าเย่ว์!”

“หืม?”

แมวขาวที่ถูกเรียกว่าหัวหน้าเย่ว์ส่งเสียงในลำคอ เป็นสัญญาณให้แมวลายสลิดพูดต่อ

มันรีบก้าวเข้าไปกระซิบข้างหูแมวขาวทันที

เมื่อได้ยินเรื่องสิ่งของเดิมพันที่เจียงอวี้ต้องการจะเปลี่ยน แมวขาวถึงกับต้องปรายตามองแมวลายสลิด ซึ่งฝ่ายหลังก็ได้แต่พยักหน้ายืนยันเบาๆ

แมวขาวส่งเสียงซูดปากเบาๆ ดูเหมือนการเปลี่ยนแปลงนี้จะอยู่นอกเหนือความคาดหมายของมันเช่นกัน

“เขาจะเปลี่ยนเป็นสิ่งนี้เหรอ? เพราะอะไร?”

แมวลายสลิดขมวดคิ้ว ทำหน้ามุ่ยพลางส่ายหัว

“ไม่ทราบครับ มนุษย์คนนั้นอยู่ในห้องเตรียมตัว เลือกคู่ต่อสู้อยู่สิบนาที แล้วจู่ๆ ก็เหมือนคนโดนผีเข้า ดูเหมือนจะ... ฮึกเหิมขึ้นมาซะอย่างนั้น?”

“……”

แมวขาวเดาะลิ้น มันเองก็คิดไม่ตกถึงสาเหตุการเปลี่ยนแปลงนี้

แต่ว่า—

ก็น่าสนใจดีนะ

“งั้นก็ให้เขาเปลี่ยนของเดิมพันเถอะ”

น้ำเสียงของแมวขาวสูงขึ้นเล็กน้อย แม้จะเป็นน้ำเสียงที่ดูทีเล่นทีจริง แต่มันคือการตัดสินใจขั้นเด็ดขาด

“แต่ว่า... ที่ผ่านมาไม่เคยมีของเดิมพันแบบนี้เลยนะครับ……”

“ไม่เป็นไรนี่ ตอนนี้ก็มีแล้วไงล่ะ~”

แมวขาวหรี่ตาพลางยิ้มออกมา “ผมบอกแล้วไงว่า มนุษย์น่ะเป็นสิ่งมีชีวิตที่น่าสนใจมาก!”

“……ครับ”

ในเมื่อหัวหน้าหน่วยพูดแบบนั้น แมวลายสลิดย่อมไม่คัดค้าน มันหยิบกระดาษที่มีลวดลายสีทองอร่ามออกมาจากช่องเก็บของ ชื่อของกระดาษแผ่นนั้นสั้นและได้ใจความว่า:

【กระดาษสัญญา】

【คำอธิบาย: บรรลุข้อตกลง สัญญจะมีผลหลังจากผ่านการตรวจสอบ】

เมื่อมีกระดาษสัญญา ก็สามารถข้ามขั้นตอนยุ่งยากในการยืนยันของเดิมพันไปได้

หลังจากแมวลายสลิดเปลี่ยนของเดิมพันของเจียงอวี้ในกระดาษสัญญาเป็นสิ่งนั้น 【กระดาษสัญญา】 ก็เปล่งประกายแสงออกมาและสร้างช่องสำหรับลงนามขึ้นมาใหม่ แมวลายสลิดหันไปมองแมวขาว

“หัวหน้าเย่ว์ครับ—”

แมวขาวพยักหน้า แล้วประทับรอยเท้าของมันลงไป

สัญญาฉบับใหม่มีผลบังคับใช้แล้ว

แมวลายสลิดกำลังจะเดินกลับไปบอกเจียงอวี้ว่าการเปลี่ยนของเดิมพันสำเร็จแล้ว แต่แมวขาวกลับรั้งมันไว้

“ช้าก่อน”

“หัวหน้าเย่ว์?”

“ผมไปเอง”

“ท่านเหรอครับ?”

“ใช่” แมวขาวยิ้มออกมา “คุณไปทำหน้าที่ต้อนรับแทนผมเถอะ อย่าลืมกล่าวขออภัยพวกคุณหนูคุณนาย เอ่อ แล้วก็พวกคุณชายท่านเจ้าคุณเหล่านั้นด้วยนะ”

“……เยอะขนาดนั้นเลยเหรอครับ?”

มันถามตามสัญชาตญาณ เมื่อเห็นใบหน้าที่เปื้อนยิ้มของหัวหน้าตัวเอง จึงตอบกลับไปอย่างสงบว่า “ตกลงครับหัวหน้า เดี๋ยวผมจะไปตามเสี่ยวอู่มาช่วย”

“เสี่ยวอู่น่ะเหรอ หึหึ เกรงว่าจะไม่ค่อยถูกปากพวกเขาน่ะสิ คุณก็รู้ เสี่ยวอู่น่ะ—”

“หน้าตาไม่ค่อยดี”

แมวลายสลิด: “……”

แมวลายสลิด: “……รับทราบครับ ผมจะไปกับเสี่ยวชิแทน”

“ดีมาก ลำบากหน่อยนะ~”

แมวขาว หรือหัวหน้าเย่ว์ หรี่ตายิ้ม

……

ก็อก ก็อก ก็อก

“คุณเจียงอวี้ครับ การเปลี่ยนสัญญาเดิมพันของคุณเรียบร้อยแล้ว ผมขออนุญาตเข้าไปนะครับ~”

ที่หน้าห้องเตรียมตัว แมวขาวเคาะประตูเรียก

“เชิญครับ”

เจียงอวี้สังเกตเห็นว่าน้ำเสียงเปลี่ยนไปเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้ใส่ใจอะไร

แมวขาวถือกระดาษสัญญาและตราสัญลักษณ์เดินเข้ามา หยุดยืนตรงหน้าเจียงอวี้ แล้วพินิจพิจารณามนุษย์ผู้นี้ใหม่อีกครั้ง

อ่อนหัด

นั่นคือความรู้สึกแรกของแมวขาว

จะว่าไป ตั้งแต่เกมนี้เปิดตัวมา ก็มีมนุษย์ปรากฏตัวขึ้นไม่น้อย ผู้เล่นกลุ่มนี้น่าจะเป็นกลุ่มที่เข้ามาใหม่ล่าสุด ยังไม่คุ้นเคยกับเรื่องราวหลายๆ อย่าง

พูดก็พูดเถอะ ตอนนั้นมันยังรู้สึกแปลกใจว่าทำไมผู้เล่นใหม่ถึงมาปรากฏตัวในหอแห่งนี้ได้

แต่พอพิจารณาถึงสิ่งที่คนใหม่คนนี้ได้รับมา ก็ดูเหมือนจะพอเข้าใจได้

ทว่า สิ่งที่คนใหม่คนนี้กำลังจะทำในตอนนี้ กลับดูจะเกินขอบเขตความเข้าใจของมันไปหน่อย

“คุณเจียงอวี้ครับ ผมขออนุญาตยืนยันอีกครั้ง คุณต้องการจะเปลี่ยนสิ่งของเดิมพันเป็น 【สถานะอาชีพพนักงานตรวจสอบคุณภาพ】 จริงๆ เหรอครับ?”

……

ใช่ครับ ในช่วงเวลาไม่กี่นาทีที่ผ่านมา เจียงอวี้จู่ๆ ก็เหมือนคนคลั่ง เปลี่ยนน้ำผึ้งที่เป็นของเดิมพันเดิมให้กลายเป็นสถานะอาชีพ 【พนักงานตรวจสอบคุณภาพ】!

ถึงแม้พนักงานตรวจสอบคุณภาพเมื่อเข้ามาในหอความฝันกลางวันแล้วจะต้องปฏิบัติตามกฎ แต่หากผ่านกฎไปได้ ก็ยังคงมีสิทธิ์ในการตรวจสอบคุณภาพอยู่ดี!

พูดอีกอย่างก็คือ อำนาจของพนักงานตรวจสอบคุณภาพนั้นยังคงยิ่งใหญ่และใช้ได้ทั่วทั้งเกม!

แมวขาวไม่เข้าใจว่าทำไมหลังจากเห็นคู่ต่อสู้แล้ว พ่อหนุ่มคนใหม่คนนี้ถึงกลับไปเปลี่ยนของเดิมพันให้ใหญ่ขึ้นไปอีก!

แกล้งเป็นหมูหลอกกินเสือเหรอ?

ไม่น่าใช่

ในเกมนี้คนที่แกล้งเป็นหมูหลอกกินเสือ มักจะไปเจอเสือที่แข็งแกร่งกว่าเสมอ ซึ่งมันเป็นเรื่องที่ไม่จำเป็นเลยสักนิด

อีกทั้ง ร่างกายและออร่ามันฟ้องอยู่

แมวขาวหรี่ตา ผู้เล่นคนนี้อาจจะเคยฆ่ามอนสเตอร์มาบ้าง หรือ... ฆ่าคนมาบ้าง แต่ยังห่างไกลจากคำว่ามีประสบการณ์โชกโชน

ดวงตาคู่นั้นยังมองไม่เห็นความเย็นชาเท่าไหร่นัก

ดังนั้น แมวขาวจึงสลับหน้าที่กับแมวลายสลิด เพราะมันสงสัยเหลือเกินว่าทำไมชายหนุ่มคนนี้ถึงทำแบบนั้น

“ยืนยันครับ”

เจียงอวี้พยักหน้า แววตาดูจดจ่อแน่วแน่

“ตกลงครับ”

แมวขาวไม่ชวนคุยต่อ รอดูว่าก้าวต่อไปของเจียงอวี้จะเป็นอย่างไร

หลังจากเปลี่ยนของเดิมพันแล้ว คราวนี้ ในช่องคู่ต่อสู้ที่แนะนำกลับถูกเปิดข้ามไปหลายต่อหลายหน้า

ของเดิมพันที่มีมูลค่าเท่ากับสถานะ 【พนักงานตรวจสอบคุณภาพ】 นั้นมีไม่น้อยเลย!

คำเชิญจากผู้เล่นคนอื่นๆ พุ่งเข้าหาเจียงอวี้ราวกับเกล็ดหิมะ!

ในสายตาของพวกมัน ผู้เล่นมนุษย์ผู้น่าสงสารคนนี้ต้องโดนทำให้กลัวจนเสียสติไปแล้วแน่ๆ!

ถึงขนาดเอาสถานะพนักงานตรวจสอบคุณภาพของตัวเองออกมาเดิมพัน!

เจียงอวี้ไม่ได้มองคำเชิญเหล่านั้นเลย เขาเล็งเป้าหมายไปที่ช่องช่องหนึ่งอย่างแน่วแน่ คลิก แล้วส่งคำเชิญออกไป

คราวนี้ การตอบรับมาไวมาก:

【นักฝัน, ตำนานช่างฝีมือ โอโค, LV.20 ยอมรับคำเชิญของคุณ!】

……

หลังจากเจียงอวี้เลือกเสร็จสิ้น หน้าจอขนาดใหญ่เบื้องหน้าก็เด้งขึ้นมา ข้อมูลของคู่ต่อสู้ที่เจียงอวี้เลือกปรากฏขึ้นบนหน้าจอ เมื่อได้เห็นชื่อ 【ตำนานช่างฝีมือ โอโค LV20】 ที่แสดงอยู่นั้น ต่อให้เป็นแมวขาว ก็แทบจะเก็บอาการไว้ไม่อยู่!

เดิมทีแมวขาวยืนอยู่อย่างผ่อนคลาย ทว่า เมื่อชื่อนี้ปรากฏสู่สายตา หนวดของมันถึงกับตั้งชัน มันหันขวับไปมองเจียงอวี้ที่นั่งอยู่บนโซฟา สวมเสื้อยืดสีขาว กางเกงสีดำ และรองเท้าผ้าใบธรรมดาๆ อย่างไม่อยากจะเชื่อสายตา

สายตาที่มองมานั้นเหมือนจะพูดว่า:

แกบ้าไปแล้วเหรอ?!

เจียงอวี้ไม่ได้สนใจท่าทีของแมวขาว เมื่อเห็นโอโคเลือกตอบตกลง เขากลับดูเหมือนจะผ่อนคลายลง—

อารมณ์ของคนที่พุ่งพล่านถึงขีดสุด มักจะมีช่วงที่หมดแรงสั้นๆ ปรากฏขึ้น ตอนนี้เขาก็เป็นเช่นนั้น

เจียงอวี้ทิ้งตัวลงบนโซฟาที่นุ่มนิ่ม จะว่าไปสมกับเป็นสถานที่ที่พวกสัตว์ตระกูลแมวเปิดจริงๆ แฮะ มีแต่ของนุ่มๆ เต็มไปหมด

เจียงอวี้ซุกตัวเข้ากับผ้าห่มอย่างไม่รู้ตัว เจ้านี่กับเตียงตรวจสอบคุณภาพแข็งๆ ของเขามันต่างกันราวฟ้ากับเหวเลยทีเดียว

……

ภาพที่เห็นในสายตาของแมวขาว ยิ่งตอกย้ำว่าคนคนนี้ไม่ได้ต่างอะไรจากคนบ้าเลยสักนิด!

แมวขาวขมวดคิ้วแน่น ยิ่งไม่เข้าใจเข้าไปใหญ่ว่าเจียงอวี้กำลังคิดจะทำอะไรกันแน่

(จบตอน)