บทที่ 11 - คลาสเรียนของหัวหน้ามือปราบเซี่ยและสี่สำนักหลักแห่งใต้หล้า

บทที่ 11 - คลาสเรียนของหัวหน้ามือปราบเซี่ยและสี่สำนักหลักแห่งใต้หล้า

ภายในห้อง เหล่ามือปราบไม่ได้นั่งจิบชา แต่กำลังจับกลุ่มคุยเรื่องอื่นกันอย่างออกรส

ใบหน้าของทุกคนเต็มไปด้วยความตื่นเต้นดีใจ

โจวอันรู้สึกถึงความผิดปกติ จึงค่อยๆ ขยับเข้าไปใกล้

ไม่นานบทสนทนาของพวกมือปราบก็ลอยเข้าหูโจวอัน

"เรื่องจริงเหรอเนี่ย หัวหน้ามือปราบเซี่ยจะสอนวรยุทธให้พวกเราจริงๆ เหรอ"

"จริงสิ ฉันมาเช้า หัวหน้ามือปราบเซี่ยเลยฝากมาบอกพวกนายไง ฮี่ๆ นายยังไม่รู้ล่ะสิ ท่านนายอำเภอเขียนบทความเสร็จแล้ว แต่ดันมาเกิดเรื่องวุ่นวายพวกนี้ซะก่อน"

"ถึงจะเป็นงานของสำนักสยบมาร แต่ถ้าเบื้องบนลงมาตรวจสอบ เรื่องความสงบเรียบร้อยก็ต้องโดนเพ่งเล็งด้วยอยู่ดี ใกล้จะถึงช่วงประเมินผลงานแล้ว ท่านนายอำเภอก็ต้องหาทางทำอะไรสักอย่างสิ"

"ถ้าฝึกพวกเราให้เก่งขึ้น ก็ช่วยทำคะแนนให้ท่านนายอำเภอได้เยอะเลยล่ะ"

"งั้นก็ดีสำหรับพวกเราด้วยสิ จะได้เรียนรู้อะไรเพิ่มขึ้นตั้งเยอะ"

...

จากบทสนทนาของทุกคน โจวอันก็พอจะปะติดปะต่อเรื่องราวทั้งหมดได้แล้ว

สรุปก็คือ ท่านนายอำเภอเพิ่งจะคิดได้ว่าความสงบเรียบร้อยของบ้านเมืองก็อยู่ในเกณฑ์การประเมินด้วย เลยกะจะมาแก้ตัวเอาตอนจบ โดยให้หัวหน้ามือปราบเซี่ยมาสอนวรยุทธเพื่อเพิ่มความสามารถให้พวกมือปราบ

โจวอันทำหน้าแหยงๆ

มือปราบในอำเภออันติ้งส่วนใหญ่ก็พอมีฝีมือกันบ้างแหละ เอาไว้จัดการเรื่องจุกจิกทั่วไปได้สบาย แต่ก็แค่นั้นแหละ

ขนาดโจวอันกับหวีหังเมื่อก่อนยังรู้แค่วิชางูๆ ปลาๆ เลย

มีแค่หัวหน้ามือปราบเซี่ยคนเดียวที่ต่างออกไป สมัยหนุ่มๆ เคยลุยเดี่ยวถล่มรังโจรปล้นเรือมาแล้ว ฝีมือร้ายกาจสุดๆ

แต่ในแคว้นต้าฉู่ การแบ่งฝักแบ่งฝ่ายในยุทธภพมันรุนแรงมาก

ทุกคนต่างก็หวงวิชาของตัวเองกันทั้งนั้น ขนาดพวกสำนักใหญ่ๆ ยังหวงวิชาเลย แม้แต่ลูกศิษย์ตัวเองยังสอนแบบกั๊กๆ แบ่งเป็นระดับๆ ไป

ยิ่งเป็นคนตัวคนเดียวแบบหัวหน้ามือปราบเซี่ยด้วยแล้ว ยิ่งไม่มีทางเอาวิชาของตัวเองมาสอนคนอื่นหรอก

ก็แหม วิชาพวกนี้มันคือเครื่องมือหากินนี่นา ขืนสอนไปแล้วตัวเองจะเอาอะไรกินล่ะ

สอนศิษย์จนเก่งแล้วอาจารย์อดตาย เรื่องแบบนี้ก็มีให้เห็นออกบ่อย ทุกคนเลยรู้กันดีว่าไม่ควรทำ

พอได้ยินข่าววันนี้ โจวอันก็เดาว่าท่านนายอำเภอคงจะตกลงอะไรบางอย่างกับหัวหน้ามือปราบเซี่ยแน่ๆ หรืออาจจะให้สัญญาอะไรไว้ หัวหน้ามือปราบเซี่ยถึงยอมรับปาก

ตามที่ทุกคนคุยกัน เมื่อกี้บอกว่าตอนเที่ยงกินข้าวเสร็จแล้วให้ไปเรียนกับหัวหน้ามือปราบเซี่ย

โจวอันไม่ได้คิดอะไรมาก ถึงเขาจะมีนิ้วทองคำคอยอัปสกิลให้ แต่ถ้ารู้อะไรเพิ่มขึ้นมาบ้างก็ดีเหมือนกัน การได้เรียนรู้เรื่องราวต่างๆ ของต้าฉู่ถือว่าเป็นเรื่องดี

เพราะสถานะตอนนี้ของเขามันมืดแปดด้านสุดๆ

คิดได้ดังนั้น โจวอันก็เข้าไปร่วมวงสนทนาด้วย

สักพักหวีหังก็โผล่มา แต่พอได้ยินเรื่องนี้เจ้านี่กลับทำหน้าเซ็งๆ ก็แน่ล่ะ เจ้านี่อยากเป็นขุนนางสายบุ๋นนี่นา

เวลาผ่านไปท่ามกลางการจับกลุ่มคุยเล่น จนกระทั่งถึงตอนเที่ยง หลังจากทุกคนกินข้าวเสร็จ ก็เห็นหัวหน้ามือปราบเซี่ยสะพายดาบยาวเดินเข้ามา

"ตามข้าไปที่ลานกว้าง" หัวหน้ามือปราบเซี่ยยังคงพูดน้อยเหมือนเดิม

ทุกคนรู้ว่ากำลังจะได้เรียนวิชาใหม่ก็ไม่รอช้า รีบตามไปที่ลานกว้างทันที

พอถึงลานกว้าง หัวหน้ามือปราบเซี่ยก็ไปยืนอยู่ตรงกลาง ส่วนคนอื่นๆ ก็ยืนเรียงแถวกัน

หัวหน้ามือปราบเซี่ยทำหน้าขรึม เดินวนไปวนมาอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง "พวกเจ้าทุกคน ข้าได้รับคำสั่งให้มาถ่ายทอดวิชาให้พวกเจ้า ต่อจากนี้ไปอีกหนึ่งเดือน ทุกๆ เที่ยงเราจะมาเรียนกันที่นี่ ข้าจะไม่หวงวิชาเด็ดขาด ใครจะเรียนได้มากแค่ไหนก็ขึ้นอยู่กับความสามารถของตัวเอง"

ทุกคนมองหน้ากันแล้วพยักหน้ารับ

หัวหน้ามือปราบเซี่ยพูดต่อ "ที่ข้าจะพูดต่อไปนี้ไม่ได้ตั้งใจจะดูถูกพวกเจ้านะ พวกเจ้าอยู่ที่อำเภออันติ้งแห่งนี้มาตลอด ไม่เคยออกไปไหน เลยไม่รู้เรื่องราวในยุทธภพตอนนี้ ข้าจะเล่าให้ฟังคร่าวๆ ก็แล้วกัน"

"รวมถึงเรื่องของสายอาชีพต่างๆ และระดับขั้นด้วย"

ดวงตาของโจวอันที่ยืนอยู่ท่ามกลางฝูงชนเป็นประกาย

นิ้วทองคำของเขาไม่ได้ไปเพิ่มค่าความชำนาญอย่างอื่นนอกจากทักษะชีวิต แต่มันก็ช่วยยกระดับความสามารถให้เขาได้มากพอแล้ว

ดังนั้นวิชาที่หัวหน้ามือปราบเซี่ยจะสอน เขาเลยไม่ค่อยสนใจเท่าไหร่ แต่ถ้าเป็นเรื่องความรู้พื้นฐานล่ะก็ โจวอันหูผึ่งเลยล่ะ

หัวหน้ามือปราบเซี่ยพูดถูก พวกมือปราบตัวเล็กๆ ไม่เคยออกไปพ้นอำเภออันติ้ง โลกทัศน์เลยแคบ

เพราะงั้นก่อนเริ่มเรียนก็ควรจะปูพื้นฐานกันก่อน

หัวหน้ามือปราบเซี่ยพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำและเชื่องช้า "ยุทธภพในตอนนี้ แบ่งออกเป็นสี่สายหลักๆ คือ สายกำลังภายใน สายเวท สายบุ๋น และสายเบ็ดเตล็ด"

"สายกำลังภายในจะเน้นการฝึกฝนวิทยายุทธ์ ฝึกหนักทั้งหน้าหนาวและหน้าร้อน มีวิทยายุทธ์หลากหลายแขนง"

"สายเวทจะเน้นการฝึกพลังจิต ร่ายคาถาอาคมสารพัดอย่าง ดูแล้วตื่นตาตื่นใจ สำนักตรวจสอบในตอนนี้ก็ล้วนแต่เป็นผู้ฝึกสายเวททั้งนั้น"

สำนักตรวจสอบเป็นหน่วยงานที่ก่อตั้งโดยจักรพรรดิซิงอู่ เป็นหน่วยงานอิสระที่ไม่ขึ้นตรงกับใคร มีหน้าที่ตรวจสอบขุนนางโดยเฉพาะ มีอำนาจล้นฟ้า มากกว่าสำนักสยบมารซะอีก

คนในสำนักตรวจสอบล้วนแต่เป็นผู้ฝึกสายเวท เพราะพวกเขามีความสามารถหลากหลายและเชี่ยวชาญคาถาอาคมต่างๆ จึงนำมาประยุกต์ใช้ในการตรวจสอบขุนนางได้อย่างมีประสิทธิภาพ

อย่างเช่น... การจับโกหก

สำหรับพวกเขามันก็แค่คาถาอาคมง่ายๆ เท่านั้นเอง

หัวหน้ามือปราบเซี่ยหยุดพักครู่หนึ่ง แล้วพูดต่อ "สายบุ๋นก็เหมือนท่านนายอำเภอนั่นแหละ พวกเขาเริ่มต้นช้า ช่วงแรกๆ จะไม่ค่อยมีพลังต่อสู้อะไรมากนัก แต่พอฝึกจนแกร่งแล้ว แค่เขียนบทความก็ฆ่าคนได้ พลิกฟ้าคว่ำแผ่นดินก็ไม่ใช่เรื่องยาก"

พอพูดถึงสายบุ๋น พวกมือปราบคนอื่นก็ไม่ได้มีท่าทีอะไร แต่หวีหังนี่ตาวาวเลย ฟังอย่างตั้งอกตั้งใจสุดๆ

โจวอันเองก็ตั้งใจฟังและจำไว้ในใจเงียบๆ

ที่พูดมาทั้งหมดคือสายหลักๆ ยกเว้นสายเบ็ดเตล็ดที่หัวหน้ามือปราบเซี่ยยังไม่ได้อธิบาย

แต่ในเมื่อมายืนอยู่ตรงนี้แล้ว ยังไงก็ต้องเล่าให้ฟังแหละ โจวอันรอฟังอย่างใจเย็น

พอถึงเรื่องสายเบ็ดเตล็ด หัวหน้ามือปราบเซี่ยก็เงียบไป ก้มหน้าคิดเหมือนกำลังเรียบเรียงคำพูด

ในใจของเขาแอบบ่น ถ้าไม่ใช่เพราะท่านนายอำเภอเอาของที่เขาปฏิเสธไม่ได้มาล่อ เขาก็คงไม่มาสอนที่นี่หรอก

ไม่ใช่แค่กลัวสอนศิษย์แล้วจะมาแย่งข้าวชามเดียวกันหรอกนะ แต่ประเด็นคือเขาไม่เคยทำงานสายนี้มาก่อนเลยต่างหาก

แค่พูดไปไม่กี่ประโยคเมื่อกี้ก็แทบจะรีดสมองออกมาหมดแล้ว

ผ่านไปพักใหญ่กว่าเขาจะเรียบเรียงคำพูดได้

หัวหน้ามือปราบเซี่ยทำหน้าเหมือนคนท้องผูก "ที่เรียกว่าสายเบ็ดเตล็ด ก็คือมีเยอะแยะจิปาถะไปหมด จัดหมวดหมู่ไม่ได้เพราะแต่ละวิชาก็ไม่เหมือนกันเลย"

"อย่างเช่น ลัทธิกู่พิษทางใต้ สำนักเชิญเทพทางตะวันตกเฉียงใต้ และยังมีอีกสารพัดอย่าง อย่างเช่น พวกงมศพ แบกศพ หรืออะไรที่พวกเจ้าจินตนาการไม่ออก ก็ถูกจับไปรวมอยู่ในสายเบ็ดเตล็ดหมด"

"แต่พวกเจ้าอย่าไปดูถูกคนพวกนี้นะ รอยแผลเป็นบนหน้าข้า ก็โดนคนของสายเบ็ดเตล็ดฟันเอานี่แหละ"

"ตอนที่ไปปราบโจรปล้นเรือ ก็มีพวกงมศพคนนึงเกือบจะเอาชีวิตข้าไปแล้ว"

ทุกคนสูดหายใจเข้าลึกด้วยความตกใจ นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาได้ยินเรื่องแปลกประหลาดแบบนี้

เบ็ดเตล็ด พิเศษ

โจวอันจดจำสายนี้ไว้ในใจอย่างเงียบๆ แล้วตั้งใจฟังต่อ

หัวหน้ามือปราบเซี่ยพูดจนจบแล้วก็เปลี่ยนเรื่อง

"ข้าเป็นสายกำลังภายใน แน่นอนว่าต้องสอนวิชาของสายกำลังภายในให้พวกเจ้า ก่อนอื่น เรามาเริ่มกันที่เรื่องของยอดฝีมือลึกลับที่เพิ่งปรากฏตัวกันก่อนเลย"

โจวอัน "?"

แล้วจะมาพูดถึงฉันทำไมเนี่ย

[จบแล้ว]