บทที่15:ความสัมพันธ์ที่เชื่อมโยง

บทที่15:ความสัมพันธ์ที่เชื่อมโยง

ภายในดีไวซ์เวิลด์

“ระบบความสัมพันธ์เชื่อมโยง”ถือเป็นหนึ่งในฟีเจอร์สำคัญของเกม

มันเปิดโอกาสให้ผู้เล่นสามารถสร้างระดับความสัมพันธ์ต่างๆ กับ NPC ได้

โดยปกติแล้วความสัมพันธ์กับNPCจะเริ่มต้นที่ระดับเป็นกลาง

จากนั้นจึงค่อยๆ พัฒนาไปตามลำดับ เช่น

• เป็นมิตร
• สนิทสนม
• ไว้วางใจ
• ผูกพันลึกซึ้ง

หากผู้เล่นมีปฏิสัมพันธ์เชิงบวกกับNPCอย่างต่อเนื่อง

แน่นอนว่าย่อมมีฝั่งความสัมพันธ์ด้านลบเช่นกันประกอบด้วยระดับอย่าง

• ตึงเครียด
• บาดหมาง
• เป็นศัตรู
• คู่อาฆาต

ซึ่งสะท้อนถึงความสัมพันธ์ที่เลวร้ายลงเรื่อยๆ

อย่างไรก็ตาม มีเรื่องหนึ่งที่ผู้เล่นต้องจำเอาไว้ให้ดี

ไม่ใช่NPCทุกตัวในดีไวซ์เวิลด์ที่จะมีระบบความสัมพันธ์เชื่อมโยงให้ใช้งาน

เพราะNPCที่มีระบบนี้ ล้วนเป็นตัวละครที่ส่งผลกระทบอย่างมากต่อโลกของดีไวซ์เวิลด์

และก็เพราะเหตุนี้เอง

สวีเฟิงจึงค่อยๆ วางตัวอย่างระมัดระวัง ระหว่างปฏิสัมพันธ์กับปรมาจารย์สมุนไพรเอเลียส

NPCผู้ที่จะมีบทบาทสำคัญอย่างมหาศาล ในช่วงหลังของเกม

เมื่อเห็นว่าฟีเจอร์ความสัมพันธ์เชื่อมโยงถูกเปิดใช้งานแล้ว

สวีเฟิงก็ตรวจสอบสถานะความสัมพันธ์กับเอเลียสอย่างสงบนิ่ง

สถานะความสัมพันธ์กับNPC: ปรมาจารย์สมุนไพรเอเลียส

ระดับความสัมพันธ์ปัจจุบัน:เป็นมิตร

ปฏิสัมพันธ์ล่าสุด:

• ทำการซื้อขายอย่างใจกว้างกับปรมาจารย์สมุนไพรเอเลียส
• สนทนาเกี่ยวกับสมุนไพรและการปรุงยาอย่างเป็นกันเอง

หมายเหตุ:

• ปรมาจารย์สมุนไพรเอเลียสดูจะชื่นชมความช่วยเหลือของคุณ และให้ความสำคัญกับความรู้ด้านสมุนไพรของคุณ
• หากยังคงมีปฏิสัมพันธ์เชิงบวกต่อไป ระดับความสัมพันธ์อาจเพิ่มขึ้นอีกในอนาคต

‘อย่างที่คิดไว้…’

‘การขายสมุนไพรวิเศษหายากตั้งแต่ช่วงต้นเกมแบบนี้ทำให้ระดับความสัมพันธ์พุ่งจากเป็นกลางไปเป็นเป็นมิตรได้ทันที’

สวีเฟิงพึงพอใจกับผลลัพธ์นี้ไม่น้อย

เพราะการเพิ่มระดับความสัมพันธ์กับNPCนั้น ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

โดยปกติแล้ว ผู้เล่นต้องใช้เวลาอย่างน้อยหนึ่งเดือนหรือมากกว่านั้น

กว่าจะได้รับความไว้วางใจจากNPCได้จริง ๆ

“ถึงจะน่าเสียดายที่การสนทนาของเราต้องจบลงเร็วกว่าที่คิด”

“แต่ข้าหวังว่านักผจญภัยหลินเฟิงจะรับเงินจำนวนนี้เอาไว้”

“ไม่เช่นนั้น ข้าคงรู้สึกผิดที่รับสมุนไพรหายากไปมากขนาดนี้”

เอเลียสกล่าว พร้อมวางถุงเงินที่ดูหนักอึ้งลงบนโต๊ะ

ขณะเดียวกัน มือของเขาก็รวดเร็วอย่างน่าเหลือเชื่อ

เพียงพริบตาเดียว สมุนไพรทั้งหมดบนโต๊ะก็หายวับไป

และถูกเก็บเข้าไปภายในแหวนที่สวมอยู่บนนิ้วมือของเอเลียสเรียบร้อยแล้ว

การกระทำแบบนี้หากเป็นคนที่ไม่เคยเห็นมาก่อน คงต้องสับสนอย่างแน่นอน

แต่สวีเฟิงรู้ดีอยู่แล้วว่า แหวนที่เอเลียสสวมอยู่นั้นคืออะไร

พูดง่ายๆมันคือ “แหวนมิติ”

แหวนเวทมนตร์ที่มีพื้นที่ภายในขนาดใหญ่ สามารถใช้เก็บสิ่งของจำนวนมากได้

ซึ่งมีแนวคิดคล้ายกับช่องเก็บของและคลังเก็บของของผู้เล่น

และเพราะNPCไม่มีช่องเก็บของส่วนตัวแบบผู้เล่น

NPCจำนวนมากจึงใฝ่ฝันอยากครอบครองแหวนมิติแบบนี้กันทั้งนั้น

น่าเสียดายที่ การสร้างแหวนมิติมีต้นทุนสูงอย่างมหาศาล

แถมเทคนิคการสร้าง ก็ดูเหมือนจะสูญหายไปแล้วในปัจจุบัน

นั่นจึงเป็นเหตุผลที่แหวนมิติหายากอย่างมาก

รวมถึงเหตุผลที่อาชีพขนส่งสินค้า ยังคงมีอยู่ในดีไวซ์เวิลด์

“ดูเหมือนว่านักผจญภัยหลินเฟิงจะไม่ธรรมดาจริงๆ”

เอเลียสกล่าวชม เมื่อสังเกตเห็นว่าสวีเฟิงแทบไม่มีปฏิกิริยาใดๆ เลยหลังเห็นเขาเก็บสมุนไพรเข้าแหวนมิติ

“ท่านกล่าวเกินไปแล้วครับ ปรมาจารย์สมุนไพรเอเลียส”

สวีเฟิงส่ายหน้าเบาๆ ก่อนปฏิเสธคำชมอย่างสุภาพ

“มีเพียงบุคคลระดับท่านเท่านั้น ที่คู่ควรกับแหวนเวทมนตร์เช่นนี้”

เอเลียสพยักหน้าด้วยความพอใจ

ก่อนกล่าวอำลาในเวลาต่อมา

“ข้ายังมีธุระต้องไปจัดการต่อ”

“ท่านสามารถใช้ห้องนี้ได้ตามสบาย”

“หากต้องการความช่วยเหลืออะไร แซนดี้จะคอยดูแลท่านเอง”

ทันทีที่เอเลียสออกจากห้องไปสวีเฟิงก็หยิบถุงเงินบนโต๊ะขึ้นมาก่อนเปิดดูจำนวนเงินที่เขาได้รับจากการซื้อขายครั้งนี้

‘300เหรียญเงิน…’

‘เอเลียสนี่ใจกว้างกว่าที่คิดจริงๆ’

สวีเฟิงพึงพอใจกับผลลัพธ์นี้อย่างมาก

มันให้ความรู้สึกราวกับถูกลอตเตอรี่เลยทีเดียว

เพราะการที่เขาไม่ระบุราคาอย่างชัดเจน

ก็เท่ากับปล่อยให้เอเลียสเป็นฝ่ายตีมูลค่าสมุนไพรด้วยตัวเอง

จากการคำนวณเดิมของสวีเฟิงหากสามารถขายได้ราว100ถึง150 เหรียญเงิน เขาก็พอใจมากแล้ว

ท้ายที่สุด สมุนไพรเหล่านี้จะไม่ได้มีมูลค่าสูงนัก เมื่อผู้เล่นเริ่มมีเลเวลเพิ่มขึ้นในอนาคต

ไม่ช้าก็เร็ว พื้นที่ที่สมุนไพรพวกนี้เติบโตอยู่ก็จะถูกสำรวจจนพบอยู่ดี

ดังนั้น สำหรับสวีเฟิงแล้ว

การได้เงิน100ถึง150เหรียญเงิน ก็นับว่าเป็นโชคก้อนใหญ่แล้ว

ในช่วงเริ่มต้นเกมตอนนี้

ผู้เล่นแต่ละคนจะมีเงินเริ่มต้นเพียง10เหรียญทองแดงเท่านั้นโดยหน่วยเงินในดีไวซ์เวิลด์จะแบ่งเป็น

• เหรียญทองแดง
• เหรียญเงิน
• เหรียญทอง

ซึ่ง100เหรียญทองแดง มีค่าเท่ากับ1เหรียญเงิน

และ100เหรียญเงินมีค่าเท่ากับ1เหรียญทอง

กล่าวอีกอย่างก็คือการซื้อขายครั้งนี้เพียงครั้งเดียว ทำให้สวีเฟิงได้รับเงิน มากถึง3เหรียญทองเต็มๆ

แต่ถึงอย่างนั้น สิ่งที่มีค่าที่สุดกลับไม่ใช่เงินเหล่านี้

หากแต่เป็นหนังสือเก่า ที่เอเลียสมอบให้เขาต่างหาก

สวีเฟิงเปิดอ่านหน้าหนังสือทีละหน้า

แม้สีหน้าภายนอกจะยังสงบนิ่งเหมือนเดิม

แต่ภายในใจของเขา กลับแทบจะเต้นรำด้วยความดีใจ

‘เดิมทีฉันแค่อยากได้สูตรปรุงยาระดับสูงสักสูตรเท่านั้น…’

‘แต่เอเลียสกลับยัดสูตรมาให้ตั้งเยอะในคราวเดียว’

สวีเฟิงอุทานในใจด้วยความตื่นเต้น

ตามปกติแล้ว สูตรปรุงยาเพียงสูตรเดียวก็มีมูลค่าราว1เหรียญเงินหรือมากกว่านั้นแล้ว

ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับความหายากและคุณภาพของยาแต่ละชนิด

กล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือสูตรปรุงยาบางสูตร สามารถมีมูลค่าสูงถึง100 เหรียญทองสำหรับผู้เล่นเลยทีเดียว

และที่เลวร้ายกว่านั้นก็คือ

ผู้เล่นเหล่านั้นแทบไม่มีทางเลือกอื่นเลย นอกจากยอมถูกรีดไถอย่างจำใจ

เพราะหากไม่มีสูตรปรุงยา

ต่อให้มีสมุนไพรล้ำค่าอยู่ในมือ ก็ไม่สามารถสังเคราะห์ยาออกมาได้อยู่ดี

และที่เป็นการซ้ำเติมเข้าไปอีก

สูตรปรุงยาเหล่านี้ยัง “ไม่สามารถซื้อขายต่อได้”

นั่นหมายความว่า เมื่อมีผู้เล่นคนหนึ่งเรียนรู้สูตรไปแล้ว

มันก็จะไม่สามารถแบ่งปันให้คนอื่นได้อีก

พูดง่ายๆก็คือ สูตรหนึ่งจะมีเจ้าของได้เพียงคนเดียวเท่านั้น

หลังเก็บเหรียญทั้งหมดเข้าไปในช่องเก็บของ

สวีเฟิงก็กลายเป็นผู้เล่นที่ร่ำรวยที่สุดในดีไวซ์เวิลด์ทันที

แล้วในตอนนี้ จะมีใครอีก ที่ครอบครองเงิน ถึง3เหรียญทองได้?

ขณะที่สวีเฟิงกำลังจมอยู่ในโลกของตัวเอง

แซนดี้ที่ยืนอยู่ข้างๆ ก็เริ่มรู้สึกเป็นกังวลเล็กน้อย

“เอ่อ…นักผจญภัยหลินเฟิงคะ”

“ท่าน…ไม่เป็นอะไรใช่ไหม?”

เธอถามอย่างระมัดระวังจากด้านข้าง

“อ๊ะ อ้อ ผมไม่เป็นไร”

“มีอะไรหรือเปล่า?”

สวีเฟิงหลุดจากภวังค์ ก่อนหันไปมองเธอพร้อมเลิกคิ้วเล็กน้อย

“คือฉันแค่อยากทราบว่า…”

“ท่านยังต้องการใช้ห้องนี้ต่ออยู่ไหมคะ?”

แซนดี้ถามด้วยน้ำเสียงกระอักกระอ่วน สายตาแอบเหลือบมองนาฬิกาอยู่เป็นระยะ

“จริงสิ คุณยังต้องกลับไปทำงานที่โถงด้านล่างนี่นา”

สวีเฟิงเข้าใจสถานการณ์ของเธอทันที

“คุณไปทำงานต่อได้เลย ไม่ต้องสนใจผมหรอก”

“ถือว่านี่เป็นคำขอบคุณ สำหรับความช่วยเหลือของคุณก็แล้วกัน”

เขากล่าว พร้อมยื่นเหรียญทองแดง5เหรียญให้เธอ