บทที่6:พิธีชำระล้าง

บทที่6:พิธีชำระล้าง

ทันทีที่กระโดดลงสระสิ่งแรกที่สวีเฟิงสัมผัสได้ คือความเย็นเยียบที่ปะทุขึ้นไปทั่วทั้งร่างกาย

ราวกับเขาถูกน้ำแข็งกัดกินทั้งตัว

แต่แม้แต่คำว่าหนาวจนถึงกระดูก ก็ยังไม่เพียงพอจะอธิบายสภาพของเขาในตอนนี้

ความเย็นจากน้ำศักดิ์สิทธิ์แทรกซึมเข้าสู่ทุกอณูของร่างกาย ทำให้สันหลังของเขาสั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่ได้

สวีเฟิงรู้อยู่แล้วว่า พิธีชำระล้างจะต้องรุนแรง

แต่ไม่คิดเลยว่า…มันจะรุนแรงถึงขนาดนี้

‘บัดซบ…คนพวกนั้นไม่ได้พูดเกินจริงเลย’

‘พิธีชำระล้างนี่…ไม่ต่างจากการลงนรกชัด ๆ’

ยิ่งสวีเฟิงจมลึกลงไปในสระมากเท่าไรสายน้ำเย็นเยียบก็ยิ่งโอบล้อมร่างกายของเขาแน่นหนาขึ้น

ราวกับกำลังดึงเขาเข้าสู่โลกแห่งพลังธาตุอันบริสุทธิ์ ประสาทสัมผัสทั้งหมดของเขาถูกยกระดับขึ้นอย่างชัดเจน

สวีเฟิงสามารถรับรู้ได้ถึงทุกหยดน้ำที่หมุนวนรอบตัว แต่ละหยดล้วนแฝงไปด้วยพลังศักดิ์สิทธิ์อันเข้มข้น

เวลาค่อย ๆ ผ่านไป

และความหนาวเหน็บก็ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ จนเกือบเกินกว่าที่มนุษย์จะทนไหว

แต่ถึงจะทรมานเพียงใด สวีเฟิงก็ยังไม่สั่นคลอนเพราะเขารู้ดีหากต้องการปลดปล่อยศักยภาพที่แท้จริงของตัวเอง

นี่คือบททดสอบที่เขาจำเป็นต้องผ่านให้ได้

“ความเจ็บปวดแค่นี้…มันไม่เท่าไรหรอก!”สวีเฟิงกัดฟันแน่น กำหมัดจนเส้นเลือดปูดขึ้น ก่อนจะฝืนทนต่อไป

เวลาค่อย ๆ ผ่านไปทีละวินาที

การมองเห็นของเขาเริ่มพร่ามัว สติสัมปชัญญะค่อยๆ ถูกความมืดกลืนกิน

ไม่นาน สวีเฟิงก็รู้สึกราวกับทั้งโลกกำลังจะกลืนเขาลงไป

แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังดิ้นรนต่อต้านสุดกำลัง

ยึดมั่นอยู่กับความหวังเดียวว่าความทรมานนี้จะต้องสิ้นสุดลงในไม่ช้า

และในจังหวะที่เขาคิดว่า ตัวเองใกล้ถึงขีดจำกัดแล้ว

พลันมีไออุ่นสายหนึ่งแผ่กระจายทั่วร่าง

มันทะลวงผ่านความเย็นเยียบทั้งหมด ที่เคยปกคลุมเขาเอาไว้

ความรู้สึกนั้น…แตกต่างจากทุกสิ่งที่เขาเคยสัมผัส

พลังอันบริสุทธิ์และเจิดจ้าหลั่งไหลเข้าสู่ร่างกาย เติมเต็มเขาด้วยพลังชีวิตอีกครั้ง

‘นี่มัน…’สวีเฟิงเบิกตากว้าง ตกตะลึงกับการเปลี่ยนแปลงฉับพลันนี้

สวีเฟิงพุ่งขึ้นเหนือผิวน้ำพร้อมกับสูดหายใจเฮือกใหญ่

หน้าอกของเขากระเพื่อมอย่างรุนแรง ขณะสูดอากาศเข้าสู่ปอดอย่างต่อเนื่อง

เขาได้เกิดใหม่อีกครั้งจากสระพิธีชำระล้างแห่งนี้

ทั่วทั้งร่างกายเต็มไปด้วยพลังที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อน

เมื่อก้าวขึ้นจากสระ และเหยียบลงบนพื้นของแท่นพิธีอีกครั้ง

สวีเฟิงก็รู้สึกได้ถึงความชัดเจนบางอย่าง

ทั้งร่างกายและจิตวิญญาณของเขา ได้ผ่านการเปลี่ยนแปลงอย่างสมบูรณ์

และเขารู้ดีว่า ตัวเขาในตอนนี้ ไม่ใช่คนเดิมที่เดินเข้าสู่สถานศักดิ์สิทธิ์แห่งบททดสอบเมื่อครู่อีกต่อไป

“ฉันรู้สึก…เหมือนตัวเองกลายเป็นส่วนหนึ่งของโลกนี้จริง ๆ แล้ว”

สวีเฟิงพึมพำเบา ๆ

เขาสัมผัสได้ชัดเจนว่า การเชื่อมต่อระหว่างตัวเองกับ ดีไวซ์เวิลด์ เพิ่มขึ้นมหาศาล

“ไม่แปลกเลย…ว่าทำไมพวกที่ผ่านพิธีชำระล้างได้ถึงแข็งแกร่งขนาดนั้น”

“ทั้งความเร็วในการตอบสนองและพลังแตกต่างราวฟ้ากับเหว”

ในอดีต สวีเฟิงเคยหัวเราะเยาะคนพวกนั้น

และลึก ๆ แล้ว…ก็อดอิจฉาไม่ได้เช่นกัน

เพราะใครกันจะไม่อยากแข็งแกร่งขึ้นใน ดีไวซ์เวิลด์

โลกเสมือนจริงที่อิทธิพลของมัน กำลังจะส่งผลต่อโลกแห่งความจริงในไม่ช้า

ยิ่งผู้เล่นแข็งแกร่งมากเท่าไร พวกเขาก็ยิ่งมีอำนาจและอิทธิพลในโลกจริงมากขึ้นเท่านั้น

ในอดีต สวีเฟิงเองก็เคยพยายามไปให้ถึงระดับนั้น

แต่เขากลับขาดบางอย่างไปเพียงเล็กน้อย

แค่อีกก้าวเดียวเท่านั้น เขาก็จะก้าวข้ามขีดจำกัดนั้นได้แล้ว

ทว่าอุปสรรคเล็กน้อยนั้นกลับสูงใหญ่ยิ่งกว่าภูเขามหึมาเสียอีก

“นักผจญภัย เวลาของเจ้าใกล้หมดแล้ว”

“จงออกจากพื้นที่นี้โดยเร็ว มิฉะนั้นจะมีบทลงโทษ”

เสียงของผู้พิทักษ์แห่งสถานศักดิ์สิทธิ์ดังขึ้น

สวีเฟิงได้สติกลับมา เมื่อได้ยินเสียงเตือนของผู้พิทักษ์แห่งสถานศักดิ์สิทธิ์

‘ทั้งที่รู้สึกเหมือนผ่านมาไม่นานเองแท้ ๆ…’

แม้จะสงสัยว่าเหตุใดเวลาถึงใกล้หมดเร็วขนาดนี้ แต่สวีเฟิงก็รีบจัดเสื้อผ้าของตัวเองทันที

ด้วยผลของน้ำศักดิ์สิทธิ์ เสื้อผ้าของเขาแห้งสนิทอย่างสมบูรณ์

ราวกับว่าไม่เคยเปียกน้ำมาก่อน

สวีเฟิงไม่คิดจะลองเสี่ยงโชคต่ออีก เขารีบเดินออกจากพื้นที่นั้นทันที

และเมื่อออกมา

สิ่งแรกที่เห็นก็คือผู้พิทักษ์แห่งสถานศักดิ์สิทธิ์ที่ยืนรออยู่

อีกฝ่ายเพียงเหลือบมองเขาแวบหนึ่ง ก่อนจะพยักหน้าเล็กน้อย

เห็นได้ชัดว่า ผู้พิทักษ์ไม่ได้สนใจเลยว่า สวีเฟิงจะประสบความสำเร็จในพิธีชำระล้างหรือไม่

สิ่งเดียวที่อีกฝ่ายให้ความสำคัญ

คือเขาไม่ได้อยู่เกินเวลาที่กำหนดเท่านั้น

ถึงอย่างนั้น สวีเฟิงก็ยังกล่าวขอบคุณเขาด้วยความเคารพ

“ขอบคุณสำหรับโอกาส ท่านผู้พิทักษ์แห่งสถานศักดิ์สิทธิ์”

เขาเอ่ยอย่างสงบนิ่ง ก่อนจะเดินจากไปอย่างเรียบง่าย

ทันทีที่ออกจากอาคารมาได้

สวีเฟิงก็ถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก

การต้องอยู่ต่อหน้าสิ่งมีชีวิตระดับนั้น ในฐานะผู้เล่นมือใหม่คนหนึ่ง

มันกดดันเกินไปจริงๆ

“เหลือเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมงแล้ว…”

สวีเฟิงเงยหน้ามองตัวเลขนับเวลาบนท้องฟ้า

เขาไม่คิดเลยว่า พิธีชำระล้างจะกินเวลาไปมากขนาดนี้

แม้จะน่าเสียดายที่ไม่สามารถใช้เวลาให้คุ้มค่าที่สุดได้

แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังรู้สึกขอบคุณสำหรับโอกาสครั้งนี้อยู่ดี

การถูกส่งมายังสถานที่ ที่ไม่คาดคิดแบบนี้ ทำให้สวีเฟิงยากจะวางแผนล่วงหน้าได้ทันที

ดังนั้น เขาจึงเริ่มครุ่นคิดว่าใน สถานศักดิ์สิทธิ์แห่งบททดสอบยังมีผลประโยชน์อะไรให้เก็บเกี่ยวได้อีกบ้าง

ข้อมูลเกี่ยวกับสถานที่แห่งนี้มีอยู่น้อยมาก

และผู้เล่นส่วนใหญ่ก็เป็นพวกหวงข้อมูลสุดๆ แทบจะไม่มีใครยอมเปิดเผยเรื่องสำคัญให้คนอื่นรู้

ถ้าไม่ใช่เพราะมีบางคนอยากดัง หรืออยากเป็นที่สนใจ

เขาก็คงไม่มีทางรู้เรื่องพิธีชำระล้างเช่นกัน

“เดี๋ยวก่อน…”

“ในสถานที่แบบนี้…น่าจะมีสมุนไพรวิเศษอยู่ไม่น้อย”

ราวกับสายฟ้าฟาดผ่านสมอง

สวีเฟิงพลันนึกถึงความเป็นไปได้บางอย่างขึ้นมา

ถ้าเขาสามารถเก็บสมุนไพรวิเศษหายากออกไปได้

เขาก็จะสามารถปรุงโพชันระดับสูงได้อย่างง่ายดาย

ตามปกติแล้ว สมุนไพรวิเศษหายากพวกนี้จะปรากฏให้เห็น ก็ในช่วงท้ายของเกมเท่านั้น

เพราะแบบนั้น โพชันที่ผู้เล่นสามารถปรุงได้ในช่วงต้นเกม จึงแทบไม่มีค่าอะไรเลย

ท้ายที่สุดแล้ว มันก็เป็นเพียงโพชันระดับต่ำที่มีผลลัพธ์เล็กน้อยเท่านั้น

ส่วนโพชันที่สามารถเพิ่มค่าสถานะให้ผู้เล่นได้จริงๆ นั้น แทบจะไม่มีอยู่เลยในช่วงต้นเกม

“หึๆ ได้เวลาสูบเงินพวกคนรวยแล้วสินะ”

รอยยิ้มชวนขนลุกปรากฏขึ้นบนใบหน้าของสวีเฟิง

เขาดันแว่นขึ้นเล็กน้อย

และแสงคมวาบก็สะท้อนผ่านเลนส์แว่นของเขา