ตอนที่ 38: จิไรยะไม่อยากเป็นโฮคาเงะ งั้นก็ช่างมันเถอะ

ตอนที่ 38: จิไรยะไม่อยากเป็นโฮคาเงะ งั้นก็ช่างมันเถอะ

ฮิรุเซ็น ซารุโทบิส่งสัญญาณให้ที่ปรึกษาโคโนฮะและกำลังจะพูดขึ้น

ในที่สุดสมองของเจิ้งอี้ก็ประมวลผลได้เมื่อกี้จิไรยะพูดว่าอะไรนะ? เขาไม่เหมาะที่จะเป็นโฮคาเงะงั้นเหรอ?

ก็คุณพูดเองนะ

อาจารย์ไม่ได้วางยาหรือบังคับคุณสักหน่อย

เขาพูดขึ้นก่อนว่า:

"เฮ้อ หรือว่าโจนินจิไรยะเองก็เชื่อว่าตัวเองไม่เหมาะสมที่จะเป็นโฮคาเงะล่ะครับ?"

"ท่านรุ่นที่ 3! ดูเหมือนว่าคงจะเป็นอย่างนั้นสินะครับ"

เจิ้งอี้ลุกขึ้นยืนด้วยสีหน้าเสียดายและพยักหน้าให้ฮิรุเซ็น ซารุโทบิด้วยความเคารพ

"หะ... หมายความว่าไงน่ะ?"

ไม่เพียงแค่ฮิรุเซ็น ซารุโทบิเท่านั้นที่มึนงง แต่ทุกคนที่สนับสนุนจิไรยะต่างก็อึ้งไปตามๆ กัน

ความเฉียบแหลมทางการเมืองของดันโซอาจจะไม่สูงนัก แต่เขาเก่งเรื่องความขัดแย้งภายในจริงๆ เมื่อได้ยินคำพูดของเจิ้งอี้ สมองของเขาก็ประมวลผลตามทันและรีบเสริมขึ้นว่า "พูดได้ดี ในเมื่อจิไรยะเองยังไม่มีความมั่นใจ..."

"งั้นก็..."

"ท่านรุ่นที่ 3 เราควรเสนอชื่อคนอื่นนะ"

"ตำแหน่งโฮคาเงะต้องรับด้วยความเต็มใจ จิไรยะไม่ได้มีใจรัก เราจะไปบังคับเขาไม่ได้หรอกนะ"

ผู้สนับสนุนจิไรยะทุกคนต่างตกตะลึงกับการฉวยโอกาสอย่างกะทันหันนี้

มุมปากของจิไรยะกระตุก "ฉัน..."

เขาจะทำอะไรได้ล่ะตอนนี้?

จะให้กลับคำแล้วหน้าด้านบอกว่าจริงๆ แล้วเป็นโฮคาเงะก็ดีเหมือนกันงั้นเหรอ?!

ในฐานะคู่แข่ง แน่นอนว่าโอโรจิมารุพูดอะไรไม่ได้ ผู้สนับสนุนของเขาจึงต้องทำหน้าที่เป็นกระบอกเสียงแทน เมื่อเจิ้งอี้เป็นผู้นำ คนอื่นๆ ก็รีบตามน้ำทันที

"ท่านรุ่นที่ 3!..."

พวกเขาทุกคนใช้รูปแบบนี้ สร้างแรงกดดันให้จิไรยะด้วยวิธีต่างๆ นานา

เมื่อได้ยินคำพูดซ้ำๆ ว่าจิไรยะไม่ควรฝืนใจ ฮิรุเซ็น ซารุโทบิก็หน้าดำคร่ำเครียดทันที

"ท่านรุ่นที่ 3 การเลือกตั้งโฮคาเงะจะรีบร้อนขนาดนี้ไม่ได้หรอกนะ ฉันว่าเราควรจะประชุมหารือกันอีกสักสองสามวันดีกว่า" อุตาตาเนะ โคฮารุรีบเข้ามาแทรกเพื่อคลี่คลายสถานการณ์

"ดูเหมือนจะเป็นอย่างนั้นนะ ความคิดเห็นของทุกคนค่อนข้างแตกแยกกันน่ะ" ฮิรุเซ็น ซารุโทบิฝืนหัวเราะ

เขาเบื่อหน่ายจิไรยะ ไอ้คนไม่ได้เรื่องนี่จริงๆ

แกแค่คุยโวบอกว่าแกจะเป็นโฮคาเงะที่ดี นำพาชาวบ้านไปสู่ชีวิตที่ดีขึ้น และลดภาษีหลังสงครามไม่ได้หรือไง? ทำไมถึงต้องถ่อมตัวขนาดนี้ด้วยเนี่ย?!!

ฮิรุเซ็น ซารุโทบิโกรธจนควันออกหูอยู่ข้างใน

"เลิกประชุม!"

ฮิรุเซ็น ซารุโทบิทำได้เพียงปิดการประชุมและกลับไปปรึกษากลยุทธ์กับนารา ชิกาคุว่าจะดันจิไรยะขึ้นมาอีกครั้งได้อย่างไร

"สมกับเป็นลูกศิษย์ของฉันจริงๆ" โอโรจิมารุเฝ้าชื่นชมประสิทธิภาพของเจิ้งอี้ไม่หยุด ถ้าเขาช้าไปก้าวเดียว ท่านรุ่นที่ 3 และคนอื่นๆ คงจะเริ่มเกลี้ยกล่อมจิไรยะไปแล้ว

ถ้าตอนนั้นเขาไม่ได้สนใจเจิ้งอี้ที่สถาบันนินจา...

เขาคิดว่าเขาคงจะแพ้การแข่งขันชิงตำแหน่งโฮคาเงะรุ่นที่ 4 ไปแล้วแน่ๆ

...

ทันทีที่พวกเขาออกมาจากห้องประชุมโจนิน

ข่าวซุบซิบที่แรงพอจะทำให้ทุกคนในโคโนฮะหรือแม้แต่ทั่วทั้งแคว้นไฟต้องตกตะลึงก็โผล่มาจากไหนก็ไม่รู้

หญิงสาวจากย่านเริงรมย์ทางตะวันตกเฉียงเหนือของแคว้นไฟมาตามหาพ่อของเด็ก โดยอุ้มทารกผมขาวมาด้วย

ตามที่ผู้หญิงคนนั้นบอก พ่อของเด็กคือหนึ่งในสามนินจาในตำนานแห่งโคโนฮะ จิไรยะ

ในช่วงเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมงที่พวกเขาอยู่ในห้องประชุมโจนิน ข่าวซุบซิบนี้ก็กวาดไปทั่วโคโนฮะราวกับพายุทอร์นาโด

หน่วยลับที่พบเจอเรื่องนี้กำลังจะไปรายงาน พอดีเห็นฮิรุเซ็น ซารุโทบิและคนอื่นๆ ออกมาจากการประชุม

คนทั้งโคโนฮะรู้ว่าจิไรยะมีลูกตอนที่กำลังสู้รบกับอิวะงาคุเระ

ถ้าก่อนหน้านี้ฮิรุเซ็น ซารุโทบิอยากจะด่าจิไรยะในห้องทำงานล่ะก็ ตอนนี้เขาอยากจะอัดมันให้ตายไปเลย ถ้าสายตาฆ่าคนได้ จิไรยะคงตายไปเป็นหมื่นครั้งแล้ว

"ตาแก่! เชื่อฉันสิ! ฉันป้องกันแล้วนะ ฉัน..." จิไรยะกำลังตั้งคำถามกับชีวิตตัวเอง มันไม่น่าจะใช่ เป็นไปไม่ได้หรอก

หรือว่าจะเป็นคืนนั้น?

เป็นไปไม่ได้ ไม่มีทางเด็ดขาด คืนนั้นเขาก็ป้องกันอย่างดีแล้วนะ

"พอได้แล้ว! นี่ยังน่าอายไม่พออีกหรือไง?" ใบหน้าอันเหี่ยวย่นของฮิรุเซ็น ซารุโทบิแดงก่ำ ทำไมเขาถึงรับจิไรยะมาเป็นลูกศิษย์เนี่ย? ไปเที่ยวเล่นข้างนอกก็ไม่เป็นไรหรอก แต่หัดซ่อนให้มิดชิดหน่อยสิ!!

ดันมาปล่อยให้เรื่องบ้าๆ นี่โผล่มาที่โคโนฮะในช่วงเวลาสำคัญอย่างการเลือกตั้งโฮคาเงะเนี่ยนะ?!

โฮคาเงะบ้าอะไรไปมีลูกที่ย่านเริงรมย์ฟะ?

มินาโตะกุมขมับอย่างจนใจ เฮ้อ ท่านครูจิไรยะนะท่านครูจิไรยะ

นารา ชิกาคุมองแผ่นหลังของเจิ้งอี้ นี่เป็นการใส่ร้ายงั้นเหรอ?! ช่างเป็นกลยุทธ์ที่น่ารังเกียจจริงๆ!!

กลุ่มของโอโรจิมารุยืนมองดูอยู่ห่างๆ ยิ้มโดยไม่พูดอะไร

"ท่านครู ดูเหมือนจิไรยะจะไม่เหมาะที่จะเป็นโฮคาเงะเลยนะครับ" น้ำเสียงของโอโรจิมารุเต็มไปด้วยการเยาะเย้ย

"โอโรจิมารุ เรื่องนี้คงไม่เกี่ยวกับเธอหรอกนะ" ฮิรุเซ็น ซารุโทบิปรายตามองเขา ก่อนจะหันไปถลึงตาใส่จิไรยะ "พาตัวคนมานี่ก่อน!"

จากนั้นเขาก็ให้หน่วยลับพาตัวคนเข้ามา

"ท่านโฮคาเงะรุ่นที่ 3 ได้โปรดเถอะค่ะ ขอร้องล่ะ ช่วยสองแม่ลูกอย่างพวกเราด้วยเถอะนะคะ"

"ฉันน่ะไม่มีสามีก็อยู่ได้ แต่ลูกจะไม่มีพ่อไม่ได้นะคะ"

ผู้หญิงที่อุ้มเด็กชายตัวเล็กๆ มาถึงก็คุกเข่าลงตรงหน้าฮิรุเซ็น ซารุโทบิทันทีพลางร้องไห้สะอึกสะอื้น

ในขณะเดียวกัน จิไรยะก็ไปหลบอยู่หลังฝูงชนด้วยความรู้สึกผิด เขาจำผู้หญิงคนนี้ได้ เขาจำได้จริงๆ!! หรือว่าจะเป็นเรื่องจริงกันนะ? เขาอุตส่าห์คิดว่าโอโรจิมารุใส่ร้ายเขาซะอีก

แค่ผมจุกสีขาวบนหัวเด็กน้อยนั่นก็เพิ่มความน่าเชื่อถือไปได้ถึง 70% แล้ว ประกอบกับพฤติกรรมปกติของจิไรยะเข้าไปอีก...

"แล้วคุณคือ...?" ฮิรุเซ็น ซารุโทบิรีบฝืนยิ้มและพยุงผู้หญิงที่คุกเข่าอยู่ให้ลุกขึ้น

"ฮานาโกะค่ะ"

"เอาล่ะ ฮานาโกะ ฉันจะไปถามจิไรยะให้เอง ถ้าเรื่องนี้เป็นความผิดของเขา ฉันจะให้คำตอบกับเธออย่างแน่นอน!!"

ชาวบ้านโคโนฮะจำนวนไม่น้อยมารวมตัวกันมุงดู ใครบ้างล่ะจะไม่ชอบเรื่องซุบซิบระดับสูงแบบนี้?

"มานี่เดี๋ยวนี้!" ฮิรุเซ็น ซารุโทบิตะคอกใส่จิไรยะ

"ครับ!!" วันนี้จิไรยะซื่อสัตย์ราวกับลูกแกะ เดินตามไปอย่างว่าง่าย ก่อนจะไป เขาชำเลืองมองฮานาโกะด้วยความลังเล มันไม่น่าจะเป็นไปได้นี่นา เขาป้องกันแล้วนะ

นารา ชิกาคุคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วเดินตามไป

"ฮ่าฮ่าฮ่า" เจิ้งอี้ดีใจสุดๆ เขาไม่คิดเลยว่าวันนี้ทุกอย่างจะราบรื่นขนาดนี้

อย่างแรก จิไรยะเองก็ไม่ได้อยากเป็นโฮคาเงะอยู่แล้ว

แล้วฉากนี้ก็กลายเป็นความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ซะด้วย

ดันโซมองเจิ้งอี้ด้วยสีหน้าเคร่งขรึม การจ่ายยาให้ถูกโรค การโจมตีจุดตายหลังจากโอโรจิมารุเป็นโฮคาเงะแล้ว เขาจะสามารถยึดอำนาจมาจากเจิ้งอี้ได้จริงๆ เหรอ?

"อาจารย์ครับ ช่วยตรวจดูหน่อยสิครับว่าเด็กคนนี้เป็นลูกของจิไรยะจริงๆ หรือเปล่า"

เจิ้งอี้เดินไปหาโอโรจิมารุแล้วพูดขึ้น

โอโรจิมารุมีสีหน้างุนงง นี่ไม่ใช่แผนใส่ร้ายของเราเหรอ? แต่เขาก็เตรียมพร้อมที่จะทำตามอยู่ดี

การตรวจ DNAเขาสามารถทำได้ด้วยอุปกรณ์ในห้องทดลองอยู่แล้ว

อย่างไรก็ตาม เขาไม่เข้าใจว่าทำไมเจิ้งอี้ที่ใส่ร้ายจิไรยะไปแล้ว ถึงต้องมาช่วยพาเขาออกจากสถานการณ์นี้อีก

บางทีอาจจะเพราะความรู้สึกยุติธรรมงั้นเหรอ?

หึ คงงั้นมั้ง

...

"นั่นลูกแกเหรอ?"

"ผม... ผมก็ไม่รู้สิครับ ตาแก่" จิไรยะแทบจะร้องไห้อยู่แล้ว เขารู้สึกว่ามีความเป็นไปได้สูงมากที่เด็กคนนั้นจะไม่ใช่ลูกเขา

"แกนี่มันควบคุมท่อนล่างของตัวเองไม่ได้จริงๆ เลยนะ" ฮิรุเซ็น ซารุโทบิใช้นิ้วชี้จิ้มหน้าอกจิไรยะแรงๆ จนรู้สึกเจ็บ แต่จิไรยะก็ไม่กล้าขัดขืน

แม้ว่าเขาจะเป็นคนเจ้าชู้มาตลอดชีวิต แต่เขาก็ยึดมั่นในขอบเขตของตัวเองเสมอและไม่เคยทำอะไรที่เป็นการทรยศต่อบิวาโกะเลย

"ผมยังโสดอยู่นี่นา" จิไรยะเบ้ปาก

"ยังจะกล้าเถียงอีกเหรอ?" ฮิรุเซ็น ซารุโทบิเงื้อมือจะตบ ถ้าแกทำตัวให้มันสะอาดหน่อย ผู้หญิงคนนี้จะกล้ามาตามหาแกได้ยังไงล่ะ? ตอนนี้แกยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเด็กนั่นเป็นลูกแกหรือเปล่า แล้วถ้าใช่ขึ้นมาจริงๆ จะทำยังไงล่ะ?!

จิไรยะรีบหลบพร้อมกับยิ้มแหยๆ

"ท่านรุ่นที่ 3 ดูเหมือนเราจะต้องยอมรับเด็กคนนี้นะครับ" ในตอนนั้นเอง นารา ชิกาคุที่เดินตามมาก็พูดแทรกขึ้น