บทที่ 9: ได้ประโยชน์ทั้งสองฝ่าย

บทที่ 9: ได้ประโยชน์ทั้งสองฝ่าย

ขณะที่เอ่ยปาก พวงแก้มของเซี่ยหว่านถังก็ยิ่งแดงซ่าน นัยน์ตาฉ่ำวาวราวกับระลอกคลื่นในฤดูใบไม้ร่วง สีแดงระเรื่อดั่งดอกท้อผลิบานปรากฏขึ้นบนใบหน้า

การที่นางตอบไปเช่นนี้ย่อมมีเหตุผลของตัวเอง:

การเอาแต่ปฏิเสธมีแต่จะทำให้อีกฝ่ายสงสัยมากยิ่งขึ้น สู้เป็นฝ่ายพูดเปิดอกออกมาก่อนเพื่อปัดเป่าความคลางแคลงใจของเยี่ยซิงให้หมดสิ้นไปเลยจะดีกว่า

เมื่อได้ยินเช่นนั้น น้ำเสียงของเยี่ยซิงก็เย็นเยียบลงหลายส่วนอย่างเห็นได้ชัด:

"โอ้? หรือว่าธิดาศักดิ์สิทธิ์จะเห็นอะไรเข้าอย่างนั้นรึ..."

หากเซี่ยหว่านถังล่วงรู้แล้วว่าเขาคือเผ่ามาร เช่นนั้นต่อให้ต้องเสี่ยงอันตราย วันนี้เขาก็ต้องกำจัดระเบิดเวลาลูกนี้ทิ้งให้สิ้นซาก

"หว่านถังขอสาบาน วันนั้นบุตรศักดิ์สิทธิ์... ท่านเปลือยท่อนบน ข้ามองไปเพียงแวบเดียวและจากมาโดยไม่ได้มองอะไรอีกเลยจริงๆ"

ดูเหมือนว่าคำพูดเหล่านี้จะน่าอายเกินกว่าจะเอื้อนเอ่ย พวงแก้มของเซี่ยหว่านถังร้อนผ่าว นางหลุบตาลงต่ำ ไม่กล้าแม้แต่จะสบตากับเยี่ยซิง

ถูกต้องแล้ว ยามที่บ่มเพาะปราณมาร ด้วยเกรงว่าปราณมารจะแปดเปื้อนเสื้อผ้าสีอ่อน เยี่ยซิงจึงมักจะถอดเสื้อท่อนบนออกก่อนเริ่มบ่มเพาะจนเป็นนิสัย

ธิดาศักดิ์สิทธิ์เป็นคนหน้าบาง นางคงไม่กล้ามองอะไรมากนัก สีหน้าของนางในตอนนี้ก็ดูไม่ได้เสแสร้งแกล้งทำ ยิ่งไปกว่านั้นนางยังเป็นฝ่ายมาหาเขาเองแทนที่จะหลบหน้า เป็นไปได้สูงว่านางคงไม่รู้เรื่องอะไรเลยจริงๆ

นอกจากนี้ ใบหน้าอันงดงามที่มาพร้อมกับท่าทีเอียงอายเช่นนี้ก็ทำให้หัวใจของเยี่ยซิงคันยุบยิบ ความรู้สึกแปลกประหลาดที่ไม่เคยพานพบมาก่อนในชีวิตก่อตัวขึ้นในใจอย่างเงียบงัน

เขาอดไม่ได้ที่จะเกลี้ยกล่อมตัวเอง: หากธิดาศักดิ์สิทธิ์ผู้นี้มีใจให้เขาจริงๆ นางก็คงเป็นหมากตัวหนึ่งที่ใช้การได้ดี เขาควรสังเกตการณ์นางไปก่อนแล้วค่อยตัดสินใจ

ยิ่งไปกว่านั้น ธิดาศักดิ์สิทธิ์คนก่อนก็เพิ่งจะเสียชีวิตไปเมื่อครึ่งปีก่อน หากธิดาศักดิ์สิทธิ์คนใหม่มาด่วนจากไปอีกก็อาจก่อให้เกิดความวุ่นวายครั้งใหญ่ได้ ดังนั้นเก็บเรื่องนี้ไว้ก่อนน่าจะดีกว่า

แม้แต่ตัวเยี่ยซิงเองก็ยังไม่ตระหนักว่า ในเวลาไม่ถึงหนึ่งเค่อตั้งแต่ที่พวกเขาพบหน้ากัน ทัศนคติของเขาได้เปลี่ยนจากการต้องการสังหารอีกฝ่าย กลายเป็นการรอดูท่าทีไปเสียแล้ว

โฮสต์ได้รับแต้มความประทับใจจากเยี่ยซิง 15 แต้ม แต้มความประทับใจปัจจุบัน: 25 แต้ม แลกเปลี่ยนเป็นแต้มศรัทธา 150 แต้ม

ว้าว รวมกับแต้มศรัทธาก่อนหน้านี้ วันนี้ฉันก็สุ่มสิบครั้งได้ตั้งสามรอบเลยนะ!

โฮสต์ พยายามเข้า! บางทีคุณอาจจะได้สุ่มอีกสิบครั้งก็ได้นะ!

เซี่ยหว่านถัง: ระบบ อย่าเพิ่งดีใจเร็วเกินไปนัก เธอเป็นคนบอกเองไม่ใช่เหรอว่าค่าความประทับใจมันได้มาง่ายแค่ในช่วงแรกน่ะ

สำหรับเผ่ามารที่ระแวดระวังตัวแจอย่างเยี่ยซิง การจะทำให้เขาเปิดใจนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

"ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้เอง งั้นข้าก็เสียมารยาทไปแล้ว ธิดาศักดิ์สิทธิ์ วันนี้ท่านมาที่ยอดเขาหลิงอวิ๋นด้วยเหตุอันใดรึ?"

น้ำเสียงของเยี่ยซิงแฝงไปด้วยความสงสัย นัยน์ตาหงส์ของเขาจับจ้องมาที่เซี่ยหว่านถัง สายตาคมกริบประดุจจะทะลวงมองให้เห็นทุกสิ่งจนไม่อาจหลบซ่อนได้

เซี่ยหว่านถังสงบสติอารมณ์ก่อนจะคลี่รอยยิ้ม:

"อีกสองเดือนจะถึงงานประลองใหญ่ของสำนัก ทั้งท่านและข้าย่อมต้องเข้าร่วมอย่างแน่นอน"

"หว่านถังเพิ่งมาใหม่และยังไม่ค่อยคุ้นเคยกับศิษย์พี่ชายศิษย์พี่หญิงท่านอื่นนัก ข้าจึงคิดว่า จะขอเสียมารยาทรบกวนบุตรศักดิ์สิทธิ์ให้ช่วยฝึกกระบี่เป็นเพื่อนข้าได้หรือไม่?"

นี่คือกลยุทธ์ตีสนิทที่นางวางแผนเอาไว้ตั้งแต่แรก

แม้เจ้าของร่างเดิมและเยี่ยซิงจะเป็นเพียงคนรู้จักที่เคยพยักหน้าทักทายกัน แต่พวกเขาก็เคยพบหน้ากันหลายครั้ง คำพูดเหล่านี้จึงฟังดูมีเหตุมีผล

ตอนนี้เซียวรุ่ยเป็นเพียงศิษย์รับใช้ ในฐานะธิดาศักดิ์สิทธิ์ นางจะวิ่งไปมาที่สำนักสายนอกทั้งวันไม่ได้ นั่นมันสะดุดตาเกินไป

แล้วในช่วงเวลานี้ นางก็จะไม่สามารถเก็บแต้มความประทับใจจากเซียวรุ่ยได้ และเมื่อไม่ได้แต้มความประทับใจ นางก็สุ่มการ์ดไม่ได้ พอสุ่มการ์ดไม่ได้ นางก็จะแข็งแกร่งขึ้นอย่างรวดเร็วไม่ได้ นางจะยอมให้เกิดเรื่องแบบนั้นขึ้นได้อย่างไร?

ต่อให้นางได้แต้มความประทับใจมา 25 แต้มจากการมาเยือนยอดเขาหลิงอวิ๋นในวันนี้ แต่มันก็แค่ชั่วคราว นางต้องหาวิธีที่จะกอบโกยแต้มความประทับใจได้อย่างต่อเนื่อง

การฝึกกระบี่ด้วยกันถือเป็นข้ออ้างที่ยอดเยี่ยมที่สุด

บุตรศักดิ์สิทธิ์และธิดาศักดิ์สิทธิ์นั้นแตกต่างจากศิษย์ทั่วไปในสำนัก พวกเขาไม่จำเป็นต้องบ่มเพาะร่วมกับผู้อื่น และต่อให้พวกเขาขลุกอยู่ด้วยกันทุกวัน คนอื่นก็ไม่มีทางล่วงรู้

ฮิฮิ แบบนี้เซียวรุ่ยจะไม่โดนเยี่ยซิงแย่งความสนใจไปหมดเหรอ?

เซี่ยหว่านถัง: หุบปากไปเลย! พี่สาวคนนี้ตั้งใจทำงานทุกวันเพื่อหาแต้มความประทับใจ ก็เพื่อจะได้สุ่มการ์ดแล้วแข็งแกร่งขึ้นต่างหาก ผู้ชายมีแต่จะทำให้ความเร็วในการบ่มเพาะของฉันช้าลง!

ถ้าเพียงแค่ระบบพังๆ นี่สามารถปรับสัดส่วนแต้มศรัทธาของทุกคนได้ นางจะยังต้องมาคอยสูบเลือดสูบเนื้อเซียวรุ่ยกับเยี่ยซิงไปทำไมกัน?

แงๆๆ ฉันทำตัวดีแล้วนะ ได้โปรดละเว้นฉันเถอะ!

เมื่อได้ยินดังนั้น หัวใจของเยี่ยซิงก็กระตุกวูบ:

ถูกต้อง ตราบใดที่ธิดาศักดิ์สิทธิ์ยังวนเวียนอยู่ใต้จมูกเขาทุกวัน มีหรือที่เขาจะควบคุมนางไม่ได้?

ยิ่งไปกว่านั้น อีกฝ่ายยังมีใจให้เขาอย่างลับๆ เป็นทุนเดิมอยู่แล้ว หลังจากผ่านไปสองเดือน นางจะต้องกลายเป็นหมากที่ใช้งานได้อย่างสมบูรณ์แบบแน่นอน

เยี่ยซิงไม่มีวันยอมรับเด็ดขาดว่า คำพูดเหล่านี้เป็นเพียงข้ออ้างที่เขาหามาเพื่อจะได้ใช้เวลาอยู่ตามลำพังกับเซี่ยหว่านถัง

ในมุมลึกของหัวใจ เขาเริ่มเฝ้ารอคอยให้ถึงวันพรุ่งนี้เสียแล้ว

"ดีเลย ข้าเองก็ขาดคู่ซ้อมเวลาฝึกกระบี่อยู่คนเดียวทุกวันเช่นกัน"

"ระดับการบ่มเพาะของพวกเราก็ใกล้เคียงกัน ช่างเหมาะสมพอดิบพอดี"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เซี่ยหว่านถังก็อดไม่ได้ที่จะลอบบ่นในใจ:

'ระดับการบ่มเพาะใกล้เคียงกัน' อะไรล่ะ? นายอยู่ขอบเขตสื่อวิญญาณขั้นปลายแล้วต่างหาก!

นางเข้าใจดีว่าเยี่ยซิงยังไม่ได้เชื่อคำพูดก่อนหน้านี้ของนางอย่างสนิทใจ เขาเพียงแค่ต้องการข้ออ้างเพื่อจะได้คอยจับตาดูนางเท่านั้น

ช่างบังเอิญนักที่เจตนาของพวกเขาทั้งคู่นำไปสู่ผลลัพธ์เดียวกัน ซึ่งถือว่าได้ประโยชน์ร่วมกันอย่างสมบูรณ์แบบ

"ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ก็ตกลงตามนี้เลย"

"วันนี้ก็เริ่มเย็นแล้ว เอาเป็นว่าหว่านถังขอตัวไปเตรียมตัวก่อน แล้วพรุ่งนี้ยามซื่อ ข้าจะมาที่ยอดเขาหลิงอวิ๋นอีกครั้งดีหรือไม่?"

เยี่ยซิงพยักหน้าเบาๆ:

"ตกลง"

เมื่อจัดการธุระเสร็จสิ้น เซี่ยหว่านถังก็ไม่ได้รั้งอยู่บนยอดเขาหลิงอวิ๋นนานนัก นางเดินทางกลับไปยังยอดเขาจิ้งซินโดยตรง

"ระบบ วันนี้พี่สาวจะสุ่มครั้งใหญ่ล่ะ! จัดสุ่มสิบครั้งมาเลยสามรอบติด!"

ทันทีที่กลับมาถึงตำหนักจิ้งซินและปิดประตูลง สิ่งแรกที่นางทำคือการสุ่มการ์ด

ฮี่ฮี่ มีใครบ้างล่ะที่ไม่ชอบสุ่มการ์ด?

ถูกต้อง นางชอบมันมากๆ เลยล่ะ

รับทราบ จัดไปเลย!

จากนั้น ลำแสงสามสาย สีม่วง สีม่วง และสีทอง ก็สว่างวาบขึ้นในห้วงความคิดของเซี่ยหว่านถัง:

ขอแสดงความยินดี โฮสต์ได้รับ: เคล็ดวิชาสงบใจ (ระดับเซียน ขั้นสาม), โอสถวิจิตร (ระดับนภา ขั้นสอง), โอสถฟื้นฟูปราณ * 3, โอสถหวนกำเนิด * 5

ขอแสดงความยินดี โฮสต์ได้รับ: คัมภีร์ค่ายกลระดับกลาง (ระดับเซียน ขั้นสี่), โอสถหวนกำเนิด * 4, โอสถเสริมแก่นแท้ * 5

ขอแสดงความยินดี โฮสต์ได้รับ: กายาหยกน้ำแข็งบริสุทธิ์ (ระดับเทวะ ขั้นสอง), บัวหิมะใจสวรรค์ (ระดับเซียน ขั้นห้า), โอสถแก่นแท้ * 4, โอสถฟื้นฟูปราณ * 4

ว้าว โฮสต์ โฮสต์ ยอดไปเลย! คุณได้ของระดับสีทองมาตั้งแต่เนิ่นๆ โดยไม่ต้องรอการันตีรอบใหญ่ด้วยซ้ำ!

แถมยังเป็นกายาหยกน้ำแข็งบริสุทธิ์ที่เหมาะกับรากวิญญาณน้ำแข็งอีกด้วย โชคดีสุดๆ ไปเลย!

โฮสต์ โฮสต์ ขอฉันดูดซับความโชคดีนั้นบ้างสิ